สงครามกลางกองถ่าย

“ถ้าคิดจะรื้อผนังกระจกเทมเพเปอร์ตรงนี้ออกเพื่อเอาสเตจไฟงقงงายพวกนั้นมาแปะทับ... แนะนำให้คุณไปเรียนวิชาโครงสร้างพื้นฐานปีหนึ่งใหม่นะคะ ผู้กำกับธาม” เสียงหวานทุบโต๊ะกระจกในห้องประชุมใหญ่ดังปัง เอกสารพรีเซนต์โปรเจกต์มินิมอลลิสต์สไตล์สแกนดิเนเวียปลิวว่อนตามแรงกระแทก กวินยืนตัวตรงตระหง่าน แววตาคมกริบหลังกรอบแว่นทรง The Row ฉายประกายความกรุ่นโกรธจนแทบพ่นไฟ บรรยากาศในห้องประชุมทีมงานกว่าชีวิตชีวิตเงียบกริบเป็นเป่าสาก ทุกคนกลั้นหายใจราวกับกำลังนั่งชมการประลองบนสังเวียนมวยคาดเชือก ระหว่าง ‘สถาปนิกหนุ่มมือหนึ่ง’ ผู้ไม่เคยยอมให้ใครมาหยามเกียรติงานออกแบบ กับ ‘ผู้กำกับภาพยนตร์ตัวพ่อ’ เจ้าของโปรเจกต์ร้อยล้านผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเอาแต่ใจ ธามที่นั่งไขว่ห้างอยู่หัวโต๊ะไม่สะท้านแม้แต่น้อย เขายกกาแฟดำขึ้นจิบช้าๆ สายตาคมปลาบกวาดมองร่างโปร่งที่กำลังอกกระเพื่อมขึ้นลงด้วยความโมโหอย่างนึกสนุก มุมปากหยักลึกยกยิ้มพรายอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า “งقงงายเหรอครับ สถาปนิกกวิน?” ธามทวนคำ น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือแววเย้าแหย่ที่ตั้งใจกวนประสาทให้สติอีกฝ่ายกระเจิง “ผมไม่ได้เรียนวิชาโครงสร้างหรอกครับ แต่ผมรู้ว่าคนดูหนังเขาไม่ได้อยากมานั่งนับเส้นตารางมินิมอลจืดชืดบนผนังปูนเปลือยของคุณ พวกเขาอยากเห็นแสงสีเสียงสะใจต่างหาก พื้นที่ตรงนี้มันคือสตูดิโอถ่ายทำ ไม่ใช่หอศิลป์ไร้จิตวิญญาณ” คำว่า ‘ไร้จิตวิญญาณ’ พุ่งเข้าปะักกลางใจกวินราวกับลูกดอกอาบยาพิษ มือเรียวใต้โต๊ะกำเข้าหากันแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความทรงจำเลวร้ายสมัยเด็กที่พ่อมักจะพูดตอกย้ำว่างานของเขาเป็นแค่เส้นขีดไร้ชีวิตวนกลับมาหลอกหลอน แต่ครั้งนี้คนที่เหยียบย่ำมันไม่ใช่คนในครอบครัว... กลับเป็นผู้ชายปากร้ายหน้าตายคนนี้! “ถ้าคุณมองไม่ออกว่าความเรียบง่ายมันสร้างมิติให้ตัวละครได้ยังไง สายตาก็คงสั้นเกินกว่าจะมาเป็นผู้กำกับแล้วล่ะค่ะ” กวินสวนกลับทันควัน น้ำเสียงสั่นน้อยๆ ด้วยความโกรธแต่ยังคงความเฉียบคม “แปลนนี้ผ่านการคำนวณมารosและสัดส่วนทองคำทุกมิลลิเมตร ฉันไม่มีวันยอมให้คุณมาทำลายมันเพื่อสนองนี๊ดฉาบฉวยของคุณเด็ดขาด!” “แต่นี่คือโปรเจกต์ของผม และเงินทุนก็มาจากผม” ธามลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะประชุมฝั่งที่กวินยืนอยู่ ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ลดลงจนน่าใจหาย ร่างสูงใหญ่โน้มตัวลงมาเล็กน้อย กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยเข้าแตะจมูกจนกวินเผลอถอยหลังโดยสัญชาตญาณ “คุณจะเอางานศิลปะขึ้นหิ้งไปเก็บไว้กินเอง หรือจะยอมปรับแก้ตามความต้องการของตลาด เพื่อให้คนทั้งประเทศได้เห็น... เลือกเอาครับ สถาปนิกคนเก่ง” ดวงตาสีเข้มคู่นั้นพราวระยับด้วยความท้าทาย ธามจงใจยื่นแท็บเล็ตในมือเข้าไปใกล้หน้าจอแปลนงานของกวิน ก่อนจะใช้นิ้วโป้งกดลากเส้นทับลงบนหน้าจอดิจิทัลแบบลวกๆ เป็นการจำลองการทุบผนังที่กวินรักนักรักหนาออกต่อหน้าต่อตา! *แควก—!* (เสียงลากเส้นในใจของกวินที่ดังลั่นทะลุขีดจำกัด) “คุณธาม!” กวินหมดความอดทน ร่างบางพุ่งเข้าแย่งแท็บเล็ตคืนมาอย่างลืมตัว ดวงตากลมโตวาวโรจน์ด้วยหยาดน้ำตาคลอหน่วยจากความคับแค้นใจ “คุณมันคนเผด็จการ ใจแคบ และไม่ให้เกียรติคนอื่นที่สุด!” มีนที่นั่งอยู่มุมห้องรีบยกมือขึ้นปิดปาก ดวงตาภายใต้กรอบแว่นเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้นขั้นสุด สลับมองหน้าหัวหน้างานจอมเนี๊ยบกับผู้กำกับหนุ่มสายซึนที่ตอนนี้ยืนประจันหน้ากันในระยะประชิด เคมีคุกรุ่นแบบไฟกับน้ำมันนี้มันชวนให้กรี๊ดจนอยากจะจิกเบาะ แต่สถานการณ์ตอนนี้ตึงเครียดจนไม่มีใครกล้าหายใจแรง ธามชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นแววตาที่ไหววาระลึกของคนตรงหน้า รอยยิ้มกวนประสาทเมื่อครู่เลือนหายไปชั่วขณะ แทนที่ด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างที่แล่นริ้วขึ้นมาในอก ยิ่งกวินโกรธ ยิ่งดื้อดึง และยิ่งเถียงคำไม่ตกฟางแบบนี้... เขากลับยิ่งรู้สึกว่าคนตรงหน้าน่ามองจนละสายตาไม่ได้ “ถ้าคิดว่าผมใจร้ายนัก...” ธามกระซิบเสียงต่ำ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดข้างแก้มเนียนจนกวินต้องเบี่ยงหน้าหนี “คืนนี้... มานั่งคุยแก้แปลนกันสองต่อสองที่สตูดิโอส่วนตัวของผมสิครับ แล้วผมจะพิสูจน์ให้ดูว่า... ทำไมผมถึงต้องรื้อผนังบ้าๆ นั่นทิ้ง” กวินอ้าปากจะด่ากลับด้วยถ้อยคำที่เจ็บแสบที่สุด แต่จังหวะนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกกะทันหัน พร้อมกับร่างสูงโปรดิวเซอร์รุ่นพี่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น “ขอโทษที่มาขัดจังหวะนะครับ พอดีผมเอาเอกสารงบประมาณส่วนเพิ่มมาให้... อ้าว บรรยากาศดูเคร่งเครียดกันจังเลยนะ” ภัทรส่งยิ้มเป็นมิตรมาให้กวิน ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นระยะห่างที่ใกล้ชิดจนเกินงามระหว่างธามกับสถาปนิกหนุ่ม ธามผละตัวออกช้าๆ สายตาคมกริบหันไปมองภัทรด้วยแววตาเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ขณะที่กวินรีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เพื่อกลบเกลื่อนความปั่นป่วนในหัวใจที่เต้นรัวผิดจังหวะ แต่ก่อนที่ใครจะได้พูดอะไรต่อ ประบิลโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะของธามก็แผดเสียงดังขึ้น หน้าจอแสดงข้อความแจ้งเตือนจากระบบรักษาความปลอดภัยของตึก พร้อมภาพกล้องวงจรปิดที่ทำให้ทุกคนในห้องต้องหน้าถอดสี ภาพบนจอแสดงให้เห็นกลุ่มคนไม่ได้รับเชิญกำลังงัดประตูห้องเก็บโมเดลจำลองโปรเจกต์หลัก... ซึ่งเป็นห้องเดียวกับที่เก็บแบบแปลนต้นฉบับทั้งหมดของกวิน! **************************************** ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาสัมผัสสงครามประสาทครั้งนี้ด้วยกันนะคะ หิมะแรกในโตเกียวสัญญาว่าตอนหน้าจะแซ่บและฟินยิ่งกว่าเดิมแน่นอนค่ะ!