กฎเหล็กสามข้อ

กลิ่นหอมกรุ่นของเอสเพรสโซช็อตเข้มข้นยังไม่จางหายไปจากบรรยากาศรอบตัว แต่สิ่งที่ร้อนระอุยิ่งกว่าคงเป็นอุณหภูมิในห้องทำงานส่วนตัวของสถาปนิกหนุ่มทายาทตระกูลดัง ปั้นสิบยืนกอดอกแน่น แผ่นหลังบางแนบชิดกับบานกระจกใสที่สะท้อนเงาไฟนีออนจากตึกสูงระฟ้าใจกลางเมือง ดวงตากลมโตราวกับลูกแมวป่าจ้องมองแผ่นกระดาษราคาแพงที่ถูกเลื่อนมาตรงหน้าอย่างไม่เกรงกลัว "อ่านซะ ถ้ารู้สึกว่าเงื่อนไขข้อไหนเสียเปรียบเกินไป... ก็เชิญเก็บของออกไปจากห้องนี้ได้เลย" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างไร้ความรู้สึก ทว่าแววตาของคิมหันต์กลับพราวระยับด้วยประกายความท้าทายที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากคุณชายน้ำแข็ง ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาประชิดจนปั้นสิบลมหายใจสะดุด กลิ่นน้ำหอมแบรนด์ดังเจือกลิ่นไอความเย็นชาเฉพาะตัวแผ่ซ่านเข้ามาในโสตประสาท ทำให้คนหัวรั้นต้องเบือนหน้าหนีเล็กน้อยเพื่อซ่อนอาการใจสั่นที่ไม่รักดี นิ้วเรียวยาวของนักศึกษาปีสี่เอื้อมไปหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาพลิกดูผ่านๆ มุมปากอิ่มกระตุกยิ้มหยันทันทีที่กวาดสายตาผ่านตัวหนังสือระGIBข้อตกลงยิบย่อย สัญญาจ้างพ่วงตำแหน่งเลขาฯ เฉพาะกิจ... หรือพูดให้ถูกคือทาสรับใช้ดีๆ นี่เอง "กฎเหล็กสามข้อ..." ปั้นสิบอ่านทวนเสียงดังฟังชัด น้ำเสียงกวนประสาทเจือความเย้ยหยัน "ข้อหนึ่ง ห้ามก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวนอกเหนือเวลางาน... ข้อสอง ห้ามขัดคำสั่งเจ้านายไม่ว่ากรณี Jดๆ ทั้งสิ้น... และข้อสาม ห้ามตกหลุมรักเจ้านายเด็ดขาด" พออ่านถึงข้อสุดท้าย เสียงหัวเราะในลำคอก็หลุดลอดออกมาจากริมฝีปากบางทันที ปั้นสิบเงยหน้าขึ้นสบตาคมกริบของอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว รอยยิ้มร้ายกาจถูกระบายบนใบหน้าหวานจนคนมองเผลอขบกรามแน่นโดยไม่รู้ตัว "คุณคิมหันต์คะ..." ปั้นสิบจงใจลากเสียงยาวอย่างยั่วเย้า ขยับตัวเข้าไปใกล้จนระยะห่างลดลงเหลือเพียงคืบเดียว "ข้อแรกกับข้อสองน่ะพอเข้าใจได้ แต่ข้อสามนี่... ทางบริษัทต้องจ่ายค่าเสี่ยงภัยเพิ่มให้ผมเป็นกรณีพิเศษด้วยไหมคะ เพราะดูจากหน้าตาแล้ว ผมเกรงว่าตัวเองจะตบะแตกเผลอหลงเสน่ห์คุณชายน้ำแข็งเข้าสักวัน" คิมหันต์นิ่งอึ้งไปชั่ววินาที ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความคาดไม่ถึง ไม่เคยมีใครกล้าต่อปากต่อคำกับเขาในระยะประชิดแถมยังกล้าแซวเขาหน้าตาเฉยแบบนี้มาก่อน ร่างสูงรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ วิ่งพล่านไปตามสันหลัง ปลายลิ้นดันกระพุ้งแก้มขณะที่หัวใจเริ่มเต้นผิดจังหวะอย่างควบคุมไม่ได้ ไอ้เด็กนี่มัน... ร้ายกาจกว่าที่คิดไว้เสียอีก "มั่นใจในตัวเองสูงเกินไปหน่อยไหม ปั้นสิบ" คิมหันต์กดเสียงต่ำลง พยายามดึงสติและความเยือกเย็นของตัวเองกลับมา มือหนายื่นออกไปทาบลงบนกระจกใสขนาบข้างร่างบาง เป็นการกักตัวอีกฝ่ายให้อยู่ในอาณาเขตของตนโดยสมบูรณ์ "ฉันไม่ได้หลงตัวเองขนาดนั้นหรอกนะ ที่ใส่ข้อสามไว้ก็เพราะรู้ว่านายมันพวกชอบหาเรื่องใส่ตัวต่างหาก" "อ๋อเหรอคะ? นึกว่ากลัวว่าผมจะห้ามใจไม่ไหวซะอีก" ปั้นสิบสวนกลับทันควัน ดวงตากลมโตพราวระยับด้วยความสนุกสนานที่ได้เห็นคนตรงหน้าเริ่มคุมอารมณ์ไม่ค่อยอยู่ แม้หัวใจจะเต้นโครมครามจนแทบกระเด็นออกมานอกอกเพราะระยะห่างที่ใกล้กันเกินไปแล้วก็ตามที "แต่ก็นะ... กฎมีไว้แหกไม่ใช่เหรอคะคุณสถาปนิก" บรรยากาศในห้องทำงานเงียบงันลงชั่วขณะ เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานเบาหวิวราวกับจะหลีกทางให้แรงดึงดูดประหลาดที่ก่อตัวขึ้นระหว่างคนทั้งคู่ คิมหันต์ก้มมองริมฝีปากอิ่มที่ขยับเถียงเขาไม่หยุดด้วยสายตาสลับซับซ้อน ความรู้สึกหงุดหงิดปนเอ็นดูตีรวนอยู่ในอกจนแยกไม่ออกว่าควรจะไล่อีกฝ่ายออกไปให้พ้นหน้า หรือควรจะทำอะไรที่มากกว่าการยืนจ้องตา ทว่า ในจังหวะที่หัวใจของทั้งคู่กำลังเต้นเป็นจังหวะเดียวกันอย่างไร้เหตุผล เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างไม่มีมารยาท ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! "คุณคิมคะ! พริมเองค่ะ เปิดประตูให้พริมหน่อยเร็วๆ สิคะ" น้ำเสียงแหลมสูงคุ้นหูดังทะลุบานประตูไม้เนื้อดีเข้ามา ทำเอาปั้นสิบชะงักค้าง ส่วนคิมหันต์ถึงกับขมวดมวลคิ้วยุ่งด้วยความไม่สบอารมณ์อย่างรุนแรง แววตาคมกริบฉายแววหงุดหงิดระAIBขึ้นมาทันทีเมื่อรู้ว่าใครคือผู้มาเยือนยามวิกาลเช่นนี้ พริมโรส... คู่หมั้นทางธุรกิจที่เขาพยายามหลบหน้ามาตลอดทั้งสัปดาห์ ปั้นสิบฉวยจังหวะที่คิมหันต์ผละสายตาไปทางประตู ยกมือขึ้นดันแผงอกกว้างให้ออกห่าง ก่อนจะส่งยิ้มหวานหยดย้อยที่ชวนให้อารมณ์เสียยิ่งกว่าเดิมไปให้ "ดูท่าทาง 'เรื่องส่วนตัว' นอกเวลางานของคุณกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วนะคะคุณคิมหันต์... จะให้ผมหยิบสัญญาข้อไหนมาใช้เตือนความจำดีล่ะคะ?" คิมหันต์หันกลับมามองหน้าเลขาฯ เฉพาะกิจที่กำลังลอยหน้าลอยตาหัวเราะคิกคักอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว ก่อนที่ประตูห้องทำงานจะถูกผลเปิดผางเข้ามาอย่างแรง พร้อมกับร่างระหงของหญิงสาวในชุดเดรสแบรนด์เนมราคาแพงที่ก้าวฉับๆ เข้ามาพร้อมรอยยิ้มกว้าง แต่แล้วรอยยิ้มนั้นก็ต้องแข็งค้างเมื่อเห็นภาพบาดตาบาดใจของชายหนุ่มทั้งสองคนยืนประชิดกันอยู่ริมกระจกใส! --- ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาฟินและจิกหมอนไปกับความซึนของพี่คิมและยัยน้องปั้นสิบในตอนนี้นะคะ!