รอยยิ้มที่ไม่ได้เห็นบ่อยๆ

"ถ้าคุณยังวัดระยะผิดพลาดอีกมิลลิเมตรเดียว ฉันจะถอดถอนสิทธิ์คุณจากการออกแบบครัวนี้แล้วให้พิมพ์เข้ามาทำแทน" เสียงทุ้มต่ำที่เจือความหงุดหงิดจางๆ ดังขึ้นเหนือศีรษะ ขณะที่กรธัสสร์กำลังนั่งยองๆ ใช้ไม้บรรทัดสเกลวัดแนวท่อประปาใต้เคาน์เตอร์สเตนเลส สถาปนิกหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่จนผมปรกหน้าม้าปลิวไสว เขาค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ประจันหน้ากับเชฟหนุ่มจอมเนี้ยบที่ยืนกอดอกตีหน้ายักษ์อยู่ตรงหน้า "คุณปกรณ์คะ สมองฉันไม่ได้มีไว้คำนวณคลาดเคลื่อนหรอกนะคะ แต่มันคือความยืดหยุ่นทางโครงสร้างต่างหากที่คุณไม่เข้าใจ ถ้าดึงท่อออกอีกมิลลิเมตรตามใจคุณ เวลาเปิดน้ำแรงๆ ข้อต่อมันจะกระแทกและพังครืนลงมา... หรือคุณอยากให้ร้านอาหารหรูของคุณกลายเป็นสวนน้ำขนาดย่อมในวันเปิดร้านล่ะคะ?" กรธัสสร์สวนกลับทันควัน ดวงตากลมโตเป็นประกายท้าทาย รอยยิ้มมุมปากถูกยกขึ้นอย่างกวนประสาทตามสไตล์ถนัด ปกรณ์ขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคมกริบกวาดมองร่างโปร่งที่ยืนท้าวสะเอวเถียงฉอดๆ อย่างไม่ยอมแพ้ ตั้งแต่เริ่มโปรเจกต์รีโนเวต้านี้เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน สถาปนิกหนุ่มคนนี้ไม่เคยทำให้เขาสบายใจได้เลยสักวัน มีแต่จะคอยต่อปากต่อคำและท้าทายอำนาจการบริหารในอาณาจักรครัวของเขาตลอดเวลา "ผมต้องการความเป๊ะ คุณกรธัสสร์ ร้านอาหารระดับไฟน์ไดนิ่งไม่มีพื้นที่ให้ความผิดพลาดแม้แต่น้อย" ปกรณ์ก้าวเข้ามาประชิดตัวทีละน้อย จนกรธัสสร์ต้องเผลอถอยหลังไปชนกับขอบเคาน์เตอร์สเตนเลสเย็นเฉียบ "เป๊ะจนน่าเบื่อมากกว่ามั้งคะ" กรธัสสร์เชิดหน้าขึ้นสู้ สายตาไม่ได้มีความเกรงกลัวเลยสักนิด "ใช้ชีวิตอยู่แต่กับความเนี๊ยบและกฎเกณฑ์ ระวังหน้าแก่เร็วนะคะเชฟ ระวังตัวด้วย... เผลอๆ อาจจะไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เพราะกลัวโดนคุณตรวจความสะอาดเสื้อผ้าก่อนเดต" "คุณ!" ปกรณ์ถึงกับไปไม่เป็นเมื่อโดนย้อนศรเข้าให้ เชฟหนุ่มอ้าปากจะต่อว่าแต่ก็ต้องชะงักเมื่อคิดมุกตลกฝืดๆ ขึ้นมาได้ในหัว สมองที่ปกติเคยสั่งการเมนูอาหารเลิศรสกลับรวนเรไปหมดด้วยความหมั่นไส้ "ถ้าผมหน้าแก่ อย่างน้อยผมก็การันตีได้ว่าหน้าตาของผมไม่เคยทำให้อาหารตกทอดพิษนะ... เหมือนกับรสนิยมการเลือกสีผนังของคุณที่จัดจ้านซะจนนึกว่าหลุดมาจากลิเกคณะดัง" ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่ครัวชั่วขณะหนึ่ง กรธัสสร์กะพริบตาปริบๆ มองหน้าเชฟหนุ่มนิ่งอึ้งไปสามวินาทีเต็ม ก่อนที่ริมฝีปากบางจะเม้มแน่นเพื่อกลั้นบางอย่าง และ... *พรืด!* เสียงหลุดหัวเราะพรวดออกมาอย่างสุดกลั้น กรธัสสร์หัวเราะจนตัวโยน มือเรียวต้องยกขึ้นกุมท้อง ปล่อยเสียงหัวเราะใสๆ กังวานก้องไปทั่วห้องครัวที่เงียบสงบ รอยยิ้มกวนประสาทมลายหายไป เหลือเพียงรอยยิ้มกว้างด้วยความขบขันอย่างแท้จริง ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับราวกับเด็กน้อยที่เจอเรื่องตลกที่สุดในรอบปี "ฮ่าๆๆๆ... เดี๋ยวนะคะ! เมื่อกี้คุณว่าอะไรนะ เปรียบเทียบผลงานดิฉันว่ามาจากคณะลิเกเหรอคะ โอ้โห... เชฟกรณ์ผู้เคร่งขรึม มีมุกตลกฝืดระดับสิบกะโหลกแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย โลกกำลังจะแตกหรือเปล่าคะเนี่ย!" ปกรณ์ยืนแข็งทื่อเป็นหิน ใบหน้าคมคายที่เคยบึ้งตึงและเคลือบด้วยความหงุดหงิด ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีระเรื่อขึ้นทีละน้อย ไม่ใช่เพราะความโกรธ แต่เป็นเพราะความตกตะลึงระคนทำอะไรไม่ถูก นี่คือครั้งแรก... ตั้งแต่รู้จักกันมาที่เขาได้เห็นอีกฝ่ายหัวเราะอย่างเปิดเผยขนาดนี้ ไม่มีรอยยิ้มเยาะ ไม่มีการกวนประสาท มีแต่รอยยิ้มสดใสที่สว่างวาบจนทำให้พื้นที่รอบตัวดูอบอุ่นขึ้นอย่างน่าประหลาด หัวใจในอกด้านซ้ายของเชฟหนุ่มเกิดอาการกระตุกวูบอย่างไร้สาเหตุ จังหวะการเต้นของมันผิดเพี้ยนไปจนเขาต้องรีบเบนสายตาหนีไปยังผนังห้องเพื่อตั้งสติ "หัวเราะเสร็จหรือยังครับ คุณสถาปนิก" ปกรณ์พยายามดึงเสียงให้ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ใบหูที่ขึ้นสีแดงจัดกลับทรยศความนิ่งขรึมของเขาอย่างสิ้นเชิง "ถ้าหัวเราะจนพอใจแล้ว ก็กรุณาก้มลงไปเช็คท่อประปาให้เสร็จเสียที ก่อนที่ผมจะหมดความอดทนแล้วจับคุณโยนออกนอกร้านจริงๆ" "ค่า... เชฟขา" กรธัสสร์แกล้งลากเสียงยาวด้วยความอารมณ์ดี ความตึงเครียดระหว่างพวกเขามลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงบรรยากาศแปลกใหม่ที่ชวนให้หัวใจเต้นแรงในแบบที่ไม่มีใครยอมรับออก It สถาปนิกหนุ่มก้มลงไปจัดการงานต่อด้วยใบหน้าที่ยังมีรอยยิ้มประดับอยู่มุมปาก ขณะที่ปกรณ์แอบลอบมองเสี้ยวหน้าหวานนั้นผ่านเงาสะท้อนของกระจกสเตนเลสด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ทว่า ความสงบสุขและบรรยากาศละมุนละไมในครัวกลับอยู่ได้ไม่นานนัก *กริ๊ง!* เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้นพร้อมกับบานประตูที่ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง ธนวินท์ หุ้นส่วนหนุ่มวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในโซนครัว สีหน้าซีดเผือกและตื่นตระหนกจนเห็นได้ชัดเจน ลมหายใจหอบถี่ราวกับวิ่งหนีตายมาไกล "กรณ์! กร! แย่แล้ว... พวกเธอออกมารีบดูนี่เร็ว!" ธนวินท์ร้องตะโกนเสียงหลง ชี้มือไปทางหน้าร้านด้วยมือที่สั่นเทา "มีคน... มีคนกลุ่มใหญ่กำลังรื้อป้ายโปรજેกต์หน้าร้านเราทิ้ง แถม... แถมเขากำลังประกาศว่าร้านเราจะไม่ได้เปิดให้บริการตามกำหนดการเดิมเด็ดขาด!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาเติมความฟินด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!