คุณชายตัวร้ายกับยัยคนดื้อของเขา•ตอนที่ 18

ความจริงเริ่มกระจ่าง

ผลงานโดย ปราณธาตุเก้าสุริยัน
“เอกสารพวกนี้... มันคืออะไรกันแน่?” เสียงของรินรดาสั่นพร่าขณะที่ปลายนิ้วเรียวไล้ไปตามตัวเลขตัวแดงฉานในแฟ้มเอกสารลับที่เธอเพิ่งขโมยมาจากห้องทำงานของคินน์ ความเงียบในห้องหนังสือส่วนตัวของคฤหาสน์ตระกูลอัครเดโชชัยกดทับลงมาจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวของตัวเอง คินน์บอกว่าพ่อของเธอติดหนี้เขามหาศาลจากการพนัน แต่สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้ากลับไม่ใช่บันทึกการเล่นพนันอย่างที่ควรจะเป็น มันคือ 'แผนการควบรวมกิจการ' และ 'บันทึกการซื้อหนี้เสีย' ของบริษัทอสังหาฯ เล็กๆ แห่งหนึ่งที่ครอบครัวของเธอเคยทำธุรกิจอยู่ “คุณหลอกฉัน...” เธอพึมพำ ดวงตาคู่สวยร้อนผ่าว ความโกรธแล่นริ้วขึ้นมาแทนที่ความตกใจ ความจริงที่ว่าเธอต้องมาเป็น ‘ของเล่น’ หรือ ‘คนรับใช้’ ในบ้านหลังนี้เพื่อชดใช้หนี้ที่ดูเหมือนจะถูกปั้นแต่งขึ้นมาทั้งหมดนั้นมันทำให้เลือดในกายเธอเย็นเฉียบ คินน์ไม่ใช่เจ้าหนี้ผู้มีพระคุณที่คอยยื่นมือมาช่วยยามเธอตกอับ แต่มันคือผู้ล่าที่วางกับดักไว้ตั้งแต่วันแรก! ปัง! เสียงประตูห้องทำงานเปิดออกอย่างแรง ร่างสูงใหญ่ของคินน์ยืนตระหง่านอยู่ตรงกรอบประตู กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อโปรดผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ของเขาทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้งสุดตัว แฟ้มเอกสารในมือเกือบหลุดร่วง “รื้อค้นของส่วนตัวคนอื่น... นี่คือมารยาทของคนที่สำนึกบุญคุณงั้นเหรอ รินรดา?” น้ำเสียงของคินน์เรียบนิ่ง ทว่าเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ดวงตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องมาที่เธอด้วยความโกรธที่เก็บซ่อนไว้ใต้ท่าทีสุขุม เขาเดินย่างสามขุมเข้ามาใกล้ รินรดาถอยหลังจนแผ่นหลังชนกับชั้นวางหนังสือหนา “บุญคุณเหรอคะ?” รินรดาสวนกลับด้วยเสียงที่พยายามคุมให้มั่นคง แม้ขาจะสั่นพับๆ “คุณเรียกการยัดเยียดหนี้ปลอมๆ เพื่อเอาตัวฉันมาขังไว้ในบ้านหลังนี้ว่าบุญคุณงั้นเหรอคะ คินน์!” “ปลอมงั้นเหรอ?” คินน์หัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน เขาพุ่งเข้ามาประชิดตัวจนรินรดาไม่มีที่ให้ถอย มือหนาคว้าข้อมือเธอไว้แน่นก่อนจะกระชากแฟ้มเอกสารในมือเธอทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี “คุณรู้ไหมว่าคนฉลาดเขาทำยังไงกับคนที่รู้อะไรไม่เข้าท่า?” คินน์โน้มใบหน้าลงมาจนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับใบหน้าของเธอ ดวงตาคมดุจเหยี่ยวจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของหญิงสาวเพื่อหาความหวาดกลัว “ถ้าคิดว่าฉันเป็นคนเลวขนาดนั้น แล้วทำไมไม่ลองถามตัวเองดูล่ะว่า... ทำไมคุณถึงยังอยู่ที่นี่ ไม่ยอมหนีไปไหนสักที?” “ฉันไม่ได้อยากอยู่ที่นี่!” รินรดาตะโกนใส่หน้าเขา ทั้งน้ำตาที่คลอหน่วย “ที่ฉันทนอยู่ก็เพราะคำว่ารับผิดชอบที่ฉันโง่เชื่อคุณต่างหาก แต่ตอนนี้... ทุกอย่างมันกระจ่างแล้ว คุณต้องการแค่บริษัทของพ่อฉัน... คุณต้องการทำลายครอบครัวฉันให้พินาศ!” คินน์ชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาของเขาไหววูบเหมือนมีบางอย่างแตกสลายข้างใน แต่เพียงไม่กี่วินาที เขาก็กลับมาตีหน้านิ่งสนิท ปากหนาเหยียดยิ้มร้าย “ถ้าผมต้องการทำลาย... ผมทำไปนานแล้ว รินรดา คุณมันก็แค่เหยื่อที่ขี้ขลาดเกินกว่าจะยอมรับความจริงว่า... ความสัมพันธ์ของเรามันเกินกว่าคำว่าเจ้าหนี้ลูกหนี้ไปไกลแล้ว” “หมายความว่ายังไง?” เขากระตุกยิ้ม ก่อนจะใช้นิ้วชี้เชยคางเธอขึ้นมา “อยากรู้ความจริงเหรอ? งั้นก็ลองอ่านหน้าถัดไปของเอกสารนั่นดูสิ... แล้วคุณจะรู้ว่าสิ่งที่ผมยอม ‘เสีย’ เพื่อรักษาตัวคุณไว้ มันมากกว่าหนี้กระจอกๆ นั่นกี่เท่า” รินรดาก้มลงมองเอกสารบนพื้น มือไม้สั่นเทาขณะที่พยายามเอื้อมไปหยิบมันขึ้นมาอีกครั้ง ทว่าในจังหวะนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะความตึงเครียดเสียก่อน “คุณคินน์ครับ... คุณธันวามาขอพบครับ บอกว่ามีเรื่องด่วนเกี่ยวกับ ‘ความลับ’ ที่คุณรินรดากำลังตามหาอยู่ครับ” คินน์นิ่งไปทันที แววตาของเขาฉายความวาวโรจน์ออกมาอย่างชัดเจน เขาละสายตาจากรินรดาแล้วมองไปที่ประตูด้วยท่าทางที่เปลี่ยนไปเป็นนักล่าเต็มรูปแบบ “ธันวาเหรอ...” คินน์แค่นยิ้มที่มุมปาก มือข้างหนึ่งโอบเอวรินรดาเข้ามาแนบชิดจนเธอรู้สึกถึงความร้อนจากร่างของเขา “ให้มันเข้ามา... แล้วบอกให้มันเตรียมใจไว้ด้วย ว่าสิ่งที่มันจะพูดออกมาต่อหน้าฉัน... คือสิ่งที่จะเปลี่ยนชีวิตของรินรดาไปตลอดกาล” ประตูเปิดออกอีกครั้ง ธันวาก้าวเข้ามาพร้อมสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลและมุ่งมั่น สายตาของเขาสบเข้ากับรินรดาที่อยู่ในอ้อมกอดของคินน์ก่อนจะหยุดลงที่แฟ้มเอกสารบนพื้น “ริน... ออกมาจากตรงนั้นเดี๋ยวนี้” ธันวาพูดด้วยน้ำเสียงเข้ม คินน์กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นจนรินรดาอึดอัด “จะรีบไปไหนล่ะธันวา ไหนๆ ก็มาแล้ว ก็ช่วยบอกความจริงกับเธอให้หมดเลยสิ... ว่าใครกันแน่ที่เป็นคน ‘ขาย’ หนี้ก้อนนี้ให้ฉันตั้งแต่วันแรก” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง รินรดามองหน้าธันวาที่เริ่มหลบสายตา มือของเธอยังคงถือเอกสารนั้นไว้แน่น หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะเมื่อเห็นธันวาเม้มปากแน่นก่อนจะพูดสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด “ความจริงก็คือ... คนที่เอาเอกสารพวกนี้ไปให้คินน์ ไม่ใช่คนอื่นไกล... แต่เป็นคนในครอบครัวของรินเอง” รินรดาเบิกตากว้าง แฟ้มเอกสารในมือร่วงหล่นลงพื้นอีกครั้งในทันที ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดที่ความลับกำลังถูกเปิดเผยนะครับ — ปราณธาตุเก้าสุริยัน
สารจากนักเขียน (ปราณธาตุเก้าสุริยัน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณชายตัวร้ายกับยัยคนดื้อของเขา นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%