สร้างโรงงานแปรรูปอาหาร

"ถอยไป!" เสียงตวาดทรงอำนาจดังสะเทือนเลื่อนลั่นจนผนังร้านอาหารสะท้านไหว กลิ่นอายกดดันระดับปรมาจารย์ที่แผ่พุ่งออกมาจากร่างของชายชราแซ่หลี่ ทำให้บรรยากาศรอบตัวหนาทึบราวกับถูกสูบออกจนหมดสิ้น ลู่จ้านกั๋วขยับกายก้าวขึ้นมายืนบังหน้าหลินซูอานไว้ครึ่งกว้าง แผ่นหลังของสามีหนุ่มกำยำมั่นคงดั่งภูผา แม้ลมปราณกดดันจะถาโถมใส่จนใบหน้าของเขาเริ่มปรากฏเม็ดเหงื่อซึม แต่ดวงตากลับคมกริบและไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว หลินซูอานสูดหายใจเข้าลึก กลิ่นอายของความตึงเครียดไม่ได้ทำให้เธอกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม สมองอันเฉียบคมกลับประมวลผลอย่างรวดเร็ว ระบบซูเปอร์มาร์เก็ตในหัวส่งเสียงเตือนระรัว แต่เธอกลับยกย่องมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา—รอยยิ้มที่ทำให้ 'ผู้นำสูงสุดแห่งตระกูลหลี่' ถึงกับชะงักไปชั่วขณะ "ท่านตา... มาถึงถิ่นของฉันทั้งที ไม่คิดจะทักทายกันด้วย 'ชาหอม' สักกาหน่อยหรือคะ?" น้ำเสียงของหลินซูอานราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดหวั่นใดๆ เจืออยู่เลยแม้แต่น้อย หลี่เทียนเฉิงหรี่ตาลงมองหลานสาวนอกไส้ที่เขาเคยคิดว่า เป็นเพียงเศษสไบไร้ค่าที่ถูกเขี่ยทิ้งจากตระกูลใหญ่ ทว่าเวลานี้ แววตาของนางกลับเปล่งประกายลึกล้ำราวกับห้วงสมุทรที่มองไม่เห็นก้นบึ้ง ยิ่งไปกว่านั้น กลิ่นอายหอมกรุ่นของเครื่องเทศและวัตถุดิบชั้นเลิศที่ลอยอบอวลมาจากมิตinลับด้านหลังร้าน ยิ่งทำให้หนวดเคราของเขาคันยิบด้วยความฉุนเฉียว "สามหาว! เจ้ากล้าดียังไงมาต่อรองกับข้า!" หลี่เทียนเฉิงสะบัดแขนเสื้อ แรงลมปราณระดับปรมาจารย์พัดกระแทกโต๊ะไม้จนแตกร้าวเป็นเสี่ยงๆ "รู้ไหมว่าสิ่งที่พวกเจ้ากำลังเล่นอยู่มันคืออะไร? พลังงานจากมิติประหลาดนี้กำลังทำลายความสมดุลของแผ่นดิน! ข้าจะกวาดล้างมันให้สิ้นซาก เริ่มจากตัวของเจ้ากับสามีสวะคนนี้ก่อน!" "สวะงั้นหรือ?" ลู่จ้านกั๋วแค่นเสียงในลำคอ ดวงตาคู่นคมปรายตามองชายชราอย่างไม่เกรงกลัวศักดิ์ศรี มือหนาเอื้อมไปกุมมือเรียวของภรรยาไว้แน่น ฝ่ามือที่อบอุ่นและมั่นคงส่งผ่านความเชื่อใจมาให้หลินซูอานอย่างไร้คำพูด "สามีฉันไม่ใช่สวะ... และมิตินี้ ก็ไม่ได้ทำลายแผ่นดิน" หลินซูอานก้าวออกมาจากเงาของสามี เธอยืดตัวตรงอย่างสง่างาม สายตาสบตรงกับผู้นำตระกูลหลี่อย่างไร้ความเกรงกลัว "ในทางกลับกัน สิ่งที่ท่านกำลังพยายามจะทำลาย คืออนาคตของปากท้องประชาชนหลายล้านคนต่างหาก!" คำพูดนั้นพุ่งตรงปักกลางใจของสถานการณ์ หลี่เทียนเฉิงขมวดคิ้วมุ่น "เหลวไหล! เจ้าเป็นแค่เด็กผู้หญิงขายอาหาร มีปัญญาอะไรมาพูดเรื่องบ้านเมือง!" "ถ้าเช่นนั้น... เชิญท่านทัศนาสิ่งนี้ค่ะ" หลินซูอานดีดนิ้วเบาๆ หน้าต่างมิติลับเปิดกว้างขึ้นชั่วพริบตา กลิ่นหอมเย้ายวนของ "น้ำพริกสูตรลับจักรพรรดิ" และ "เครื่องปรุงรสสารพัดประโยชน์" ที่ผ่านการซีลบรรจุภัณฑ์อย่างประณีตนับพันขวด วางเรียงรายเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่บนชั้นวางเหล็กกล้าไร้สนิม แสงไฟนีออนสว่างไสวสะท้อนกับขวดแก้วใสระยิบระยับ ภาพนั้นช่างขัดแย้งกับยุค 70 ที่แร้นแค้นราวกับภาพฝันจากโลกอนาคต "นี่คือ...อะไร?" หลี่เทียนเฉิงเผลออุทานออกมาด้วยความตกตะลึง แม้แต่ยอดฝีมือผู้ผ่านโลกมามากอย่างเขาก็ยังไม่เคยเห็นบรรจุภัณฑ์ที่ประณีตและสะอาดสะอ้านถึงเพียงนี้ "นี่คือจุดเริ่มต้นของ 'โรงงานแปรรูปอาหาร' ที่ฉันกำลังจะลงทุนสร้างขึ้นในเขตนี้ค่ะ" หลินซูอานก้าวเข้าไปใกล้ชายชราทีละก้าว น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่หนักแน่นทรงพลัง "ฉันไม่ได้ใช้มิตินี้เพื่อครอบครองอำนาจ หรือทำลายใครอย่างที่ท่านหวาดระแวง สิ่งที่ฉันทำ... คือการนำรสชาติที่ดีที่สุด ความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น มาสู่มือของชาวบ้านตาดำๆ ที่ต้องทนอดอยากมาทั้งชีวิต" เธอกวาดสายตามองข้ามไหล่ของหลี่เทียนเฉิง ไปยังเงาร่างของบรรดาญาติผู้พี่และคนจากตระกูลหลี่ที่แอบซุ่มดูอยู่ไม่ไกล "ท่านตาหวาดกลัวอำนาจที่ควบคุมไม่ได้... แต่สิ่งที่น่ากลัวจริงๆ ไม่ใช่พลังของมิติหรอกค่ะ แต่เป็น 'ความโลภ' ของคนในตระกูลหลี่ต่างหาก ที่คอยแต่จะสูบเลือดสูบเนื้อคนอื่นโดยไม่สร้างสรรค์อะไรเลย!" "บังอาจนัก!" หลี่เทียนเฉิงโกรธจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน พลังปราณระเบิดออกรอบทิศทางจนข้าวของในร้านสั่นสะเทือน "ในเมื่อเจ้าดื้อรั้นนัก วันนี้ข้าจะใช้มือคู่นี้ฝังพวกเจ้าไว้ที่นี่ พร้อมกับความลับทั้งหมดซะ!" ทันทีที่สิ้นคำพูด ร่างชราของยอดฝีมือก็พุ่งทะยานเข้ามาประชิดตัวด้วยความเร็วสูงราวกับสายฟ้าแลบ แฟลชแสงสีขาวจากพลังปราณเข้มข้นพุ่งตรงเข้าจุดตายของหลินซูอาน ลู่จ้านกั๋วคำรามลั่นในลำคอ ร่างสูงใหญ่พุ่งเข้าขวางพร้อมระเบิดพลังทั้งหมดที่ฝึกฝนมาในค่ายทหารเข้าปะทะอย่างเต็มกำลัง! *ตู้มมม!* แรงปะทะทำให้ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ กระจกหน้าร้านแตกกระจายละเอียดเป็นผุยผง หลินซูอานถูกแรงกระแทกถอยหลังไปหลายก้าว แต่มือขวากลับยังคงกำรีโมทควบคุมระบบซูเปอร์มาร์เก็ตแน่น หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นตัว ทว่าในเสี้ยววินาทีที่หมอกควันกำลังจะจางลง และเธอกำลังจะเรียกอาวุธลับออกมารับมือ... เสียงสัญญาณเตือนภัยอันคุ้นเคยแต่กลับดังด้วยโทนเสียงที่ผิดปกติ—เสียงแหลมสูงและยาวนานกว่าทุกครั้ง ก็ดังแทรกขึ้นมาในโสตประสาทของเธอ [แจ้งเตือนด่วนระดับวิกฤตสูงสุด: ตรวจพบการบุกรุกจาก 'รอยแยกมิติที่สอง' ...เป้าหมายกำลังเคลื่อนตัวทะลุกำแพงซูเปอร์มาร์เก็ตด้านหลัง... และสิ่งมีชีวิตที่กำลังก้าวเท้าออกมาจากความมืดนั้น... คือผู้ถือครองมิติลับอีกคน... ที่พวกท่านไม่มีทางคาดคิดว่ายังมีชีวิตอยู่!] หลินซูอานเบิกตากว้าง สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรีดร้องลั่นเมื่อเถ้าธุลีตรงหน้าเริ่มก่อตัวเป็นร่างของใครบางคน... ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนหลินฮวายุคปฏิรูปมาโดยตลอดนะคะ