บททดสอบแรกผ่านพ้น

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและไอน้ำมันอัดแน่นจนแสบจมูก ท่ามกลางความมืดมิดของห้องเครื่องยนต์ชั้นใต้ดินที่มีเพียงแสงสีแดงกะพริบจากแผงควบคุมฉุกเฉิน เสียงฟันเฟืองขนาดยักษ์บดเข้าหากันส่งแรงสั่นสะเทือนสะท้านสะเทือนถึงพื้นรองเท้า กวินกำด้ามประแจปรับระดับในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว ดวงตาภายใต้กรอบแว่นกวาดมองไปเบื้องหน้าอย่างระแวดระวัง ท่ามกลางม่านหมอกควันสีเทาที่พวยพุ่งขึ้นมาจากท่อระบายความร้อน "อย่าขยับตัวสุ่มสี่สุ่มห้า กวิน" เสียงเรียบเย็นแต่ทรงพลังของอาจารย์อลิสาเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ เธอยืนอยู่เบื้องหลังเขาเพียงก้าวเดียว มือเรียวบางตวัดคถาโลหะผสมในมือเป็นวงกลม อักขระโบราณสีฟ้าครามเรืองแสงวาบขึ้นกลางอากาศ ถักทอเป็นตาข่ายพลังงานบางเฉียบเพื่อป้องกันคลื่นรบกวนทางแม่เหล็กไฟฟ้าที่แผ่ออกมาจากเงามืด "ผมทราบแล้วครับอาจารย์ ค่าพลังงานความร้อนในห้องเครื่องตอนนี้พุ่งสูงเกินร้อยละแปดสิบแล้ว ถ้าปล่อยให้เงาตัวนั้นกลืนกินแกนกลางระบบระบายความร้อนสำเร็จ ชั้นใต้ดินทั้งหมดจะเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่และปิดตายตัวเราไว้ถาวรอย่างแน่นอนครับ" กวินตอบกลับด้วยน้ำเสียงสุขุม แม้เม็ดเหงื่อจะผุดพรายเต็มกรอบหน้า แต่สติปัญญาของเขากลับทำงานอย่างรวดเร็ว สมองประมวลผลกฎฟิสิกส์ควอนตัมและโครงสร้างตึกสำนักงานแห่งนี้เข้าด้วยกันอย่างแม่นยำ เบื้องหน้าของพวกเขาระหว่างซอกเครื่องจักรกลขนาดมหึมา เงาสีดำสนิทที่ปราศจากรูปร่างชัดเจนกำลังบิดตัวไปมา มันส่งเสียงกรีดแหลมเล็กคล้ายเสียงกระดาษถูกฉีกกระชาก ดึงดูดเศษเหล็กและน็อตตัวเล็กๆ ให้ลอยขึ้นไปในอากาศด้วยแรงโน้มถ่วงที่ผิดเพี้ยน นั่นคือ "เงาอัคนีมิติ" สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่เกิดจากการสะสมของความเครียดและข้อมูลขยะในระบบเซิร์ฟเวอร์รุ่นโบราณ ซึ่งมีจุดอ่อนอยู่ที่แกนกลางควบคุมแรงดันน้ำมันไฮดรอลิก "ฉันจะเบี่ยงเบนความสนใจของมันด้วยม่านอักขระธาตุไฟ ส่วนเธอใช้ความรู้เรื่องกลศาสตร์ควอนตัมคำนวณมุมหักเหของแสง แล้วพุ่งตัวเข้าไปตัดสายไฟเบอร์ออปติกเส้นที่สามจากซ้าย นั่นคือจุดเชื่อมต่อจิตสำนึกของมัน" อาจารย์อลิสาสั่งการอย่างรวดเร็ว แววตาของเธอฉายประกายความเชื่อมั่นในตัวลูกศิษย์หนุ่มคนนี้อย่างชัดเจน "รับทราบครับ!" สิ้นคำพูดของกวิน อาจารย์อลิสาก็พุ่งทะยานออกไปเบื้องหน้า คถาในมือสะบัดสร้างเปลวเพลิงสีทองอร่ามสว่างวาบขับไล่ความมืดมิด เงาสีดำกรีดร้องโหยหวนเมื่อโดนความร้อนแผดเผา มันพยายามพ่นหนวดหมึกพลังงานมืดเข้าโจมตีเธอ แต่อาจารย์สาวกลับพลิตัวหลบได้อย่างงดงามราวกับใบไม้ร่วงหล่น ท่วงท่าและกระบวนท่าของเธอนั้นผสมผสานระหว่างเวทมนตร์โบราณและศิลปะการต่อสู้สมัยใหม่อย่างไร้ที่ติ นี่คือโอกาสทอง กวินไม่รอช้า เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ตั้งสติแล้วพุ่งตัวเลาะไปตามแนวท่อส่งน้ำมันด้วยความเร็วสูง แรงสั่นสะเทือนจากเครื่องจักรทำให้เขารู้สึกเหมือนวิ่งอยู่บนแผ่นดินไหว แต่ด้วยความรอบคอบและทักษะการเคลื่อนไหวที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ทำให้เขาสามารถหลบหลีกเศษเหล็กที่ปลิวว่อนได้อย่างเฉียดฉิว *เป้าหมายอยู่ตรงหน้าแล้ว... สายไฟเบอร์ออปติกสีน้ำเงินเข้มที่มีประกายไฟสีแดงกระพริบอยู่* กวินเงื้อมือถือประแจโลหะขึ้นสูง รวบรวมพลังงานเวทมนตร์ขั้นพื้นฐานที่อาจารย์อลิสถ่ายทอดให้ผสมผสานกับแรงเหวี่ยงตามกฎฟิสิกส์ แล้วฟาดลงไปที่จุดเชื่อมต่ออย่างเต็มแรง! *เปรี้ยง! ประกายไฟสצוวابสวาทแตกกระจาย!* เสียงระบบคอมพิวเตอร์หลักส่งเสียงแจ้งเตือนดังลั่นห้องเครื่อง ร่างของเงาสีดำที่กำลังพัวพันกับอาจารย์อลิสากระตุกอย่างรุนแรง ดวงตาสีแดงฉานของมันเบิกกว้างก่อนจะสลายกลายเป็นละอองข้อมูลสีฟ้าแล้วจางหายไปในอากาศอย่างไร้ร่องรอย แรงดันลมในห้องเครื่องกลับคืนสู่สภาวะปกติ เสียงคำรามของเฟืองยักษ์ค่อยๆ สงบลงเหลือเพียงเสียงหอบหายใจเบาๆ ของคนทั้งสอง กวินทรุดตัวลงนั่งพักพิงกับผนังโลหะเย็นเฉียบ ยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อบนหน้าผากด้วยความโล่งอก ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หน้าจออินเตอร์เฟซสีฟ้าใสที่ลอยอยู่กลางอากาศก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขาพร้อมกับเสียงเตือนที่เย็นเยียบและทรงพลังยิ่งกว่าครั้งไหนๆ [แจ้งเตือนระบบภารกิจระดับ SSS: เสร็จสิ้นภารกิจ "ปราบเงาในห้องเครื่อง"] [เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: ค้นพบรหัสผ่านลับชั้นลบ B13 - "เสียงกระซิบจากพี่ชาย"] [คำเตือน: ตรวจพบการเข้าถึงระบบจากบุคคลที่ไม่ได้รับอนุญาต ประตูมิติเบื้องหลังแผงควบคุมกำลังถูกปลดล็อกโดย... ศูนย์กลางปริศนา] ดวงตาของกวินเบิกกว้างเมื่ออ่านข้อความบรรทัดสุดท้าย หัวใจเต้นรัวด้วยความตกใจและตื่นเต้นระคนกัน ข้อมูลที่ปรากฏบนหน้าจอระบุรหัสประจำตัวของพี่ชายที่หายสาบสูญไปเมื่อสามปีก่อนอย่างชัดเจน! "อาจารย์ครับ..." กวินหันไปมองอาจารย์อลิสาที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดไม่แพ้กัน ก่อนที่ใครจะได้เอ่ยคำใด เสียงฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งก็ดังขึ้นจากทางเดินมืดมิดเบื้องหลังประตูห้องเครื่องที่ควรจะปิดตาย เสียงนั้นก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ พร้อมกับเงาร่างของใครบางคนที่มีรูปร่างคุ้นตาอย่างประหลาดกำลังก้าวผ่านธรณีประตูเข้ามาในแสงสลัว ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางสำรวจความมืดมิดไปกับลิฟต์แก้วชั้นลบนะครับ