วิกฤตวัตถุดิบปนเปื้อนพิษ

กลิ่นหอมกรุ่นของน้ำซุปกระดูกหมูเคี่ยวตุ๋นกับรากบัวป่าโชยอวลตลบอบอวลไปทั่วห้องครัวดินเผา แต่หลินว่านหลิวกำลังใช้ปลายนิ้วเขี่ยเศษดินร่วนซุยที่ติดอยู่ตามรากผักกาดหอมป่าด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจสงบใจลงได้เลยค่ะ ดวงตาคู่คมกริบกวาดมองแปลงผักออร์แกนิกหลังบ้านที่นางเพียรเพาะปลูกด้วยน้ำพักน้ำแรงและพลังงานจากมิติลับ แวบหนึ่ง... ความผิดปกติบางอย่างทำให้สัญชาตญาณเชฟสมองเพชรของนางส่งเสียงร้องเตือนภัยดังลั่น สีเขียวสดของใบผักกาดกลุ่มหนึ่งมีคราบสีขาวขุ่นคล้ายผงแป้งละเอียดโรยอยู่บางๆ บริเวณโคนต้น ลมหายใจของว่านหลิวสะดุดกึก นางย่อกายลง ใช้ปลายนิ้วแตะผงประหลาดนั้นขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะใช้วิเคราะห์ผ่านระบบคลังแสงในมิติลับอย่างรวดเร็ว *ติ๊ง! ตรวจพบสารพิษประเภท 'รากอัคคี' ชนิดเจือจาง ออกฤทธิ์ทำให้ชาตามร่างกายและอาبيนเป็นเลือดภายในสามชั่วยาม* ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรง รอยยิ้มเย็นเยียบผุดขึ้นที่มุมปากอย่างน่าสะพรึงกลัว "ช่างใจกล้าเสียจริง... คิดจะตัดทางทำมาหากินของข้าด้วยวิธีสกปรกเช่นนี้เชียวหรือ" นางจำได้แม่นยำว่าเมื่อยามพลบค่ำวานนี้ แปลงผักแปลงนี้ยังคงงดงามไร้ที่ติ และไม่มีทางที่ศัตรูพืชตามธรรมชาติจะทิ้งคราบผงพิษที่มีกระบวนการสกัดยุ่งยากเช่นนี้ไว้ได้ มีเพียงฝีมือของมนุษย์... มนุษย์ผู้มีความริษยาและต้องการทำลายล้างนางให้สิ้นซาก ซึ่งไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นฝีมือของใครในตระกูลสามีจอมเปรตหรือพวกชาวบ้านขี้อิจฉาที่จ้องจะฮุบสูตรอาหารของนาง ในขณะที่ว่านหลิวทอดถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่ายกับความโลภของมนุษย์ ประตูรั้วไม้ไผ่ก็ส่งเสียงเอี๊ยดอาร์ดเบาๆ ร่างสูงใหญ่ของจ้าวเฟิงหลินก้าวเข้ามาด้วยฝีเท้าหนักแน่น กลิ่นไอฝุ่นผงจากการออกไปตรวจลาดตระเวนในป่าลึกติดตัวมาจางๆ ทว่าทันทีที่ดวงตาคมกริบของนายพรานหนุ่มกวาดมาเห็นภรรยายืนอยู่ริมแปลงผักพร้อมสีหน้าเคร่งเครียด ความอ่อนโยนและห่วงใยก็ฉายชัดขึ้นในแววตาทันที "ว่านหลิว... เจ้าเป็นอะไรไป เหตุใดจึงมายืนตากน้ำค้างตรงนี้แต่เช้าตรู่" เสียงทุ้มต่ำเอמהถามด้วยความกังวล พร้อมกับก้าวเข้ามาโอบไหล่บางเอาไว้โดยไม่ลังเล ฝ่ามือหนาอุ่นจัดถ่ายทอดความอบอุ่นมาสู่นางได้อย่างชะงักงัด ว่านหลิวเงยหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่ม นางไม่ได้ซ่อนความจริง แต่เลือกที่จะส่งยิ้มมุมปากให้สามี "สามี... ท่านมาก็ดีแล้ว แปลงผักหิมะของเรามีแขกไม่ได้รับเชิญแวะมาเยี่ยมเยียนเมื่อคืนนี้" จ้าวเฟิงหลินขมวดคิ้วมุ่น นัยน์ตาคมกวาดมองตามนิ้วเรียวที่ชี้ไปยังแปลงผักกาดหอมป่า กลิ่นอายอันตรายบางอย่างแผ่ซ่านออกจากร่างของอดีตนายทหารหนุ่มทันที รังสีอำมหิตถูกกดทับเอาไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย "ใครเป็นคนทำ..." "ไม่ว่าจะเป็นใคร นางหรือมันผู้นั้นคงคิดว่าข้าคงล้มละลายและหมดหนทางทำมาหากินกับตลาดในเมืองเป็นแน่" ว่านหลิวแค่นหัวเราะเบาๆ แววตาดประกายระยับด้วยความเจ้าเล่ห์ "แต่ช่างน่าเสียดาย... ของพวกนี้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อให้ต่อต้นไม้ในมิติลับของข้าชุบเลี้ยง ดูเหมือนพวกมันจะรักสนุกเกินไปหน่อยกระมังคะ" นางไม่รอช้า อาศัยจังหวะที่จ้าวเฟิงหลินยืนบังสายตาจากภายนอก สะบัดมือเรียวบางเบาๆ ผ่านอากาศ มิติลับในห้วงความคิดทำงานทันที พลังงานบริสุทธิ์จากลำธารทิพย์หลั่งไหลออกมาผ่านปลายนิ้ว ชะล้างคราบพิษสีขาวขุ่นให้สลายกลายเป็นละอองน้ำใส ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยผักกาดหอมป่าสายพันธุ์พิเศษที่งอกงามสดใสกว่าเดิมหลายเท่าตัว ราวกับไม่เคยมีเหตุการณ์วางยาพิษเกิดขึ้นมาก่อนเลยแม้แต่น้อย จ้าวเฟิงหลินมองการกระทำของภรรยาด้วยความทึ่งแก Pอมระคนเอ็นดู แม้เขาจะรู้ว่าภรรยาของตนมีความลับมหัศจรรย์ซ่อนอยู่ แต่ทุกครั้งที่ได้เห็นความสามารถอันเหนือธรรมชาติเหล่านี้ หัวใจของเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอุ่นวาบและภาคภูมิใจในตัวนางยิ่งนัก "เจ้าจะจัดการอย่างไรต่อ" เสียงทุ้มเอמהถามชิดริมฝีปากของนาง ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดราดพวงแก้มเนียน "ในเมื่อพวกมันอุตส่าห์ลงทุนลงแรงหาพิษราคาแพงมามอบให้เราถึงที่... มีหรือที่เชฟสมองเพชรอย่างข้าจะปฏิเสธความหวังดีนี้" ว่านหลิวแย้มยิ้มหวานหยาดเยิ้ม ดวงตาคู่งามพราวระยับด้วยแผนการร้ายกาจ "เราจะปล่อยให้พวกมันคิดว่าแผนการสำเร็จลุล่วง... แล้วรอดูว่าใครกันที่จะเป็นก้าวแรกเดินมาเก็บเกี่ยวผลผลิตอาบยาพิษนี้ด้วยความดีใจ" จ้าวเฟิงหลินมองรอยยิ้มของภรรยาแล้วพลอยยิ้มตาม เขาเอื้อมมือไปปัดเศษใบไม้ที่ติดอยู่บนเรือนผมของนางอย่างเบามือ "ตามใจเจ้า... แต่อย่าทำให้ตัวเองต้องเหนื่อยนัก หากคนผู้นั้นกล้าล้ำเส้นเข้ามาอีก กฎแห่งพรานป่าจะไม่ปรานีใครหน้าไหนทั้งสิ้น" แสงแดดยามสายเริ่มทอประกายสาดส่องลงมายังกระท่อมไผ่ ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับไม่ได้อบอุ่นเรียบง่ายอย่างที่ตาเห็น ทันทีที่ว่านหลิวหันกลับมาจัดเตรียมอุปกรณ์ทำอาหารเพื่อเตรียมนำผักล็อตนี้ไปวางขายเปิดตัวในตลาดเมืองเพื่อตบตาคนร้าย เสียงเคาะประตูรั้วบ้านดังขึ้นอย่างเร่งรีบ พร้อมกับร่างอันคุ้นเคยของป้าสะใภ้จอมโลภที่ผลักประตูเข้ามาด้วยรอยยิ้มกระหยิ่มยิ้มย่องและถือตะกร้าเปล่ามารอท่าอย่างน่าหมั่นไส้... ขอขอบพระคุณท่านรี้ดทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "กระท่อมไผ่ริมธาร" ด้วยดีเสมอมานะคะ