ทริปคณะที่ทำเอาใจสั่น

“บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าซุ่มซ่ามไงตัวเล็ก ดูดิ เปียกหมดแล้วเนี่ย” เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นเหนือหัว พร้อมกับสัมผัสอุ่นจัดของผ้าขนหนูผืนใหญ่ที่ถูกโปะลงมาคลุมหัวฉัน—อ่า ไม่สิ ตอนนี้ฉันอยู่ในร่างของเจ้าตะวัน หนุ่มวิศวะปีสองปากแจ๋วคนนั้นต่างหากล่ะค่ะ! ให้ตายเถอะ นี่มันสถานการณ์อะไรกันเนี่ย! หลังจากที่ข้อความเตือนภัยปริศนาจากตอนที่แล้วยังคงติดค้างอยู่ในหัวสมอง ทริปค่ายรับน้องของคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่จัดขึ้น ณ รีสอร์ทริมเขื่อนบรรยากาศสุดโรแมนติก (ที่ตอนนี้บอกเลยว่าชักจะไม่โรแมนติกแล้ว) กลับกลายเป็นสนามประลองความดันโลหิตของฉันซะงั้น ก็เพราะเจ้ากรรม นายเหนือ เฮดว้ากหน้าดุคนนั้นดันลากฉันลงมาลุยฐานกิจกรรมทางน้ำจนเปียกปอนกันไปหมดทั้งตัว แถมตอนนี้เรายังหลบมาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องพักครึ่งทางท่ามกลางความเงียบสงบอีกต่างหาก ฉัน (ในร่างตะวัน) สะบัดหัวไล่หยดน้ำออกจากกลุ่มผมด้วยความหงุดหงิดพลางถลึงตาใส่ร่างสูงใหญ่ของคนที่ยืนกอดอกพิงกรอบประตูห้องน้ำอยู่ ร่างนั้นส่งยิ้มมุมปากแบบที่เห็นทีไรก็ชวนให้หมั่นไส้ทุกทีมาให้ ยิ้มอะไรนักหนาฟะ! หน้าตาอย่างกับพระเอกเอ็มวีแต่พฤติกรรมกวนประสาทนี่มันสวนทางกันสุดๆ นะคะ “ใครซุ่มซ่ามเล่า! ก็ไอ้จอมทัพตัวแสบนั่นแหละมันแกล้งผลักฉันตกแพต่างหาก!” ฉันโวยวายเสียงดัง หน้าคงงอเป็นจานเชิงไปแล้วเรียบร้อยตามสไตล์ตะวันเวลาหัวร้อน “แล้วนายจะมายืนยิ้มเป็นตาแป๊ะทำไมเนี่ย ไปไกลๆ เลยนะ เหนือ!” “ปากเก่งจังนะตัวเล็ก... แต่ตัวสั่นเป็นลูกนกตกน้ำเนี่ยนะ จะให้พี่ช่วยเช็ดให้อีกรอบไหมครับ หื้ม?” คำว่า "ครับ" จากปากผู้ชายคนนี้มันมีอณูความอันตรายต่อหัวใจเกินไปแล้วนะคะ! เหนือทิ้งตัวเดินเข้ามาใกล้ทีละก้าว กลิ่นสบู่หอมอ่อนๆ ผสมกับกลิ่นอายแดดและน้ำจืดจากตัวเขาลอยมาแตะจมูกจนฉันต้องก้าวถอยหลังโดยอัตโนมัติ จนกระทั่งแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องพักเย็นเฉียบ—*ตึ้ง!* จบกัน ทางตันของแท้ค่ะคุณผู้ชม! “ถอยไปเลยนะเว้ย! ตัวติดกันขนาดนี้เดี๋ยวคนอื่นก็เข้าใจผิดกันพอดี” ฉันพยายามดันอกแกร่งของเขาออกด้วยสองมือ แต่มีหรือที่แรงแมวอย่างตะวันจะสู้แรงหมีควายของเฮดว้ากปีสามได้ ขยับไม่ได้แม้แต่นิลเดียวแถมเขายังโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาใกล้จนปลายจมูกเราเกือบจะชนกันอยู่รำคาญ “เข้าใจผิดอะไรล่ะ... ที่ทำอยู่นี่ก็ตั้งใจให้คนอื่นเข้าใจถูกแล้วต่างหาก” สายตาคมกริบคู่นั้นทอดมองลงมา มันไม่ใช่สายตาดุดันเวลาว้ากน้องในลานเกียร์ แต่มันคือสายตาพราวระยับที่เต็มไปด้วยความคลั่งรักแบบไม่คิดจะปิดบัง ทำเอาหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ ใจเต้นโครมครามจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยินเสียงมันประท้วงออกมา “ไอ้บ้า... พูดจาอะไรไม่รู้เรื่อง หลบไปเลยนะ ฉันจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า!” ฉันเสมองไปทางอื่น หลบสายตาวับวามคู่นั้นเพราะทนรับความดาเมจไม่ไหวจริงๆ ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งรู้สึกว่าภูมิต้านทานที่สะสมมาตลอดชีวิตกำลังจะพังทลายลงในสามวิ “ไม่ให้หลบ... จนกว่าจะเคลียร์เรื่องเมื่อคืน” จังหวะการหายใจของฉันสะดุดกึกทันทีเมื่อปลายนิ้วอุ่นจัดของเหนือเอื้อมมาเกลี่ยปอยผมที่เปียกชื้นแนบแก้มให้อย่างเบามือ สัมผัสแผ่วเบานั้นทำเอาขนลุกซู่ไปทั้งร่าง “เรื่อง... เรื่องอะไรเล่า ไม่มีอะไรซะหน่อย!” ฉันเสียงสูงกลบเกลื่อน นึกถึงข้อความแชตในคืนก่อนที่จู่ๆ เขาก็ส่งอะไรที่ชวนใจสั่นมาแล้วรีบกดยกเลิกแทบไม่ทัน “ไม่มีจริงๆ เหรอ?” เหนียงึดงัดในลำคออย่างอารมณ์ดี เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้กระซิบข้างใบหูจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อน “คนที่เธอคิดว่าทิ้งไว้ข้างหลัง... กำลังจะกลับมาทวงทุกอย่างคืนแล้วนะตัวเล็ก... หมายถึงฉันคนนี้ ที่จะไม่ยอมปล่อยให้เธอหนีไปไหนอีกแล้ว” บ้าเอ๊ย! ประโยคนี้มัน... มันคือประโยคเดียวกับในแชตปริศนานั่นนี่นา! ร่างกายฉันแข็งทื่อ ปลายสมองขาวโพลนคิดคำเถียงไม่ออกเลยสักคำ เคมีบ้าบอระหว่างเรามันพุ่งทะยานจนเกินต้านทานไปไกลแล้วค่ะ ในเสี้ยววินาทีที่บรรยากาศกำลังหวานปนระอุจนแทบจะละลาย หัวใจเจ้ากรรมก็เต้นแรงจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ดวงตากลมโตของตะวันเงยขึ้นสบกับดวงตาคู่คมที่ฉายแววเอาจริงเอาจังอย่างไร้ที่ติ *ก๊อกๆๆ!* เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะความสวีทนรกแตกแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง พร้อมกับเสียงตะโกนโกลาหลของตัวชงเอกประจำเรื่องอย่างจอมทัพที่ดังทะลุผนังเข้ามา “ไอ้เหนือ! ไอ้ตะวัน! ออกมาดูนี่เร็วด่วนจี๋เลยวะ! มีคนฝากพัสดุด่วนพิเศษมาให้ไอ้ตะวัน หน้าตาประหลาดแถมจ่าหน้าซองบอกว่ามาจาก ‘คนในอดีต’ ที่พวกมึงไม่คาดฝันแน่ว่ามันจะกล้าโผล่หัวมาที่นี่!” มือหนาที่กำลังประคองแก้มฉันอยู่ชะงักกึกทันที เหนือขมวดคิ้วมุ่น นัยน์ตาคมกริบเปลี่ยนเป็นความเย็นเยียบขึ้นมาฉับพลัน บรรยากาศฟีลกู๊ดจิกหมอนเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา ถูกแทนที่ด้วยความตึงเครียดที่แผ่ซ่านเข้ามาในห้องแคบๆ นี้อย่างน่ากลัว ฉันกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคื่ือน เมื่อหันไปสบตากับเหนือที่ก้มลงมองฉันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถามและประกายความหึงหวงที่ปิดไม่มิด ...คนในอดีตงั้นเหรอ? ในเวลาแบบนี้เนี่ยนะ! …………………………………………………… ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาเติมความฟินและร่วมลุ้นไปกับความวุ่นวายของยัยตัวดีกับพี่ว้ากขี้เก๊กคนนี้นะคะ!