ยอดขายพุ่งกระฉูดจนเป็นเศรษฐีใหม่

"กล้าดียังไงถึงมารังควานหน้าร้านของฉัน!" เสียงตบโต๊ะดังสนั่นหวั่นไหวจนข้าวของบนเคาน์เตอร์ไม้เนื้อดีสั่นสะเทือน หลินว่านหลินไม่ได้ถอยหลังหนีแม้แต่ก้าวเดียว ดวงตากลมโตฉายแววเยียบเย็นราวกับคมมีดน้ำแข็ง เธอมองร่างอันสั่นเทาของหลินเจี้ยนกั๋วที่บุกเข้ามาโวยวายถึงหน้าโกดังสินค้าส่งขนาดใหญ่ในตลาดมืดแห่งนี้ ด้านหลังของสามีเธอลู่จวินถิง ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อคลุมทำงานสีเข้มขยับก้าวเข้ามายืนบังภรรยาไว้ครึ่งหนึ่ง ไหล่กว้างและกล้ามเนื้อที่ตึงแน่นภายใต้เนื้อผ้าแผ่ไอสังหารดิบเถื่อนออกมาจนคนรอบข้างต้องรีบถอยกรูด บรรยากาศภายในโกดังที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยเสียงจอแจของการเจรจาค้าขาย กลับเงียบกริบลงในชั่วพริบตา ทุกสายตาของพ่อค้าคนกลางและชาวบ้านที่มารอรับสินค้าต่างจับจ้องมาที่จุดเกิดเหตุด้วยความระทึก "นัง... นังตัวดี แกเอาเงินมาจากไหนมากมายถึงมาสร้างตึกใหญ่โตขนาดนี้ได้! แล้วไหนล่ะส่วนแบ่งของตระกูลหลิน?" หลินเจี้ยนกั๋วกัดฟันกรอดด้วยความเคียดแค้น ดวงตาแดงก่ำด้วยพิษริษยา เมื่อไม่กี่เดือนก่อนพวกมันยังเป็นแค่ครอบครัวชาวนาตกอับที่ต้องอาศัยซุกหัวนอน แต่เวลานี้ หลินว่านหลินกลับกลายเป็นเจ้าของกิจการค้าส่งที่กวาดรายได้เป็นกอบเป็นกำจนคนในอำเภอต้องเกรงใจ "ส่วนแบ่ง? ตระกูลหลินมีสิทธิ์อะไรมาทวงถาม?" ว่านหลินแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏบนมุมปากสวย "ตอนที่พวกเราถูกขับไล่ออกจากบ้านโดยไม่ให้ข้าวสารกรอกหม้อสักเม็ด พวกท่านเคยคิดว่าเราเป็นคนตระกูลเดียวกันบ้างไหม? ตอนนี้เห็นฉันลืมตาอ้าปากได้ ถึงได้วิ่งหางจุกตูดมาขอส่วนบุญอย่างนั้นหรือฝันไปเถอะ!" ลู่จวินถิงไม่ปล่อยให้พวกมันได้เอ่ยปากต่อรอง มือหนาหนาบีบไหล่ของหลินเจี้ยนกั๋วไว้เพียงเบาๆ แต่แรงกดมหาศาลทำให้อีกฝ่ายหน้าถอดสีทรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้นทันทีโดยไม่ต้องออกแรงมาก นายทหารหนุ่มปรายตามองด้วยความเหยียดหยาม น้ำเสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของพยัคฆ์ดังลอดไรฟัน "ถ้าไม่อยากให้กระดูกทุกท่อนในร่างกายแหลกละเอียด ก็ไสหัวออกไปจากอาณาเขตของภรรยาผมซะ ก่อนที่ผมจะสงเคราะห์ส่งพวกแกไปนอนซังเตข้อบุกรุกยามวิกาล" หลินเจี้ยนกั๋วหน้าซีดเผือด รีบคลานหนีออกจากโกดังราวกับสุนัขจนตรอกท่าเสียงหัวเราะเยาะของฝูงชนที่มุงดูรอบด้านดังเซ็งแซ่ เหตุการณ์ความวุ่นวายสงบลงอย่างรวดเร็ว แต่ความมั่งคั่งของกิจการกลับพุ่งทะยานอย่างไร้ขีดจำกัด ตลอดเดือนที่ผ่านมา ยอดขายสินค้าเกษตรแปรรูปและเครื่องปรุงรสสูตรพิเศษจากมิติฟาร์มของว่านหลินทำลายสถิติทุกวัน เม็ดเงินสดปึกหนาถูกเก็บไว้ในตู้เซฟจนแน่นเอี๊ยด เธอกลายเป็นเศรษฐีใหม่ป้ายแดงที่กุมเศรษฐกิจใต้ดินของเมืองนี้ไว้ในกำมืออย่างแท้จริง เมื่อข่าวลือแพร่สะพัดออกไปว่าร้านค้าส่งของตระกูลลู่กำลังขยายกิจการครั้งใหญ่และต้องการแรงงานจำนวนมาก เช้าตรู่ของวันถัดมา หน้าโกดังสินค้าจึงเนืองแน่นไปด้วยชาวบ้านนับร้อยชีวิตที่มายืนเข้าแถวรอสมัครงานอย่างเป็นระเบียบ ทุกคนต่างแสดงออกถึงความเคารพยำเกรงอย่างเห็นได้ชัด ไม่มีใครกล้าส่งเสียงดังหรือแสดงกิริยาไม่สมควร เพราะต่างรู้ดีว่าสามีของเจ้าของร้านคือนายทหารผู้ทรงอิทธิพล และตัวภรรยาเองก็คือเซียนการค้าผู้เฉียบขาด "คุณครับ แถวยาวไปจนถึงหัวมุมถนนโน่นแล้วนะ" ลู่จวินถิงเดินถือสมุดบัญชีเล่มโตเข้ามาหาภรรยาที่กำลังนั่งจิบชาสมุนไพรกลิ่นหอมกรุ่นในห้องทำงานส่วนตัว ดวงตาคมเข้มทอดมองภรรยาด้วยความอ่อนโยนและภาคภูมิใจ "วันนี้เราต้องคัดเลือกคนเพิ่มอีกสามสิบอัตราเพื่อกระจายสินค้าไปอำเภอข้างเคียง คุณไหวไหมให้ผมช่วยดูเอกสารให้ก่อนหรือเปล่า?" ว่านหลินวางถ้วยชาลง รอยยิ้มพึงพอใจระบายบนใบหน้าสวย "ไม่ต้องห่วงค่ะเรื่องเอกสาร ฉันจัดการเองได้สบายมาก... ว่าแต่คุณเถอะ เหนื่อยมาหลายวันแล้วนะ มากินนี่ก่อนสิ" เธอสะบัดมือเรียกมิติฟาร์มในใจ ปรากฏจานกระเบื้องเคลือบสีขาวบรรจุ "หมูตุ๋นน้ำแดงฮกเกี้ยน" ร้อนๆ ส่งกลิ่นหอมอบอวลของเครื่องเทศและซีอิ๊วหมักบ่มชั้นดี เนื้อหมูสามชั้นตุ๋นจนเปื่อยนุ่มละลายในปาก ชั้นไขมันใสราดด้วยน้ำซอสเข้มข้นสีอำพัน รสชาติกลมกล่อมหวานเค็มกำลังพอดี พร้อมด้วยข้าวสวยร้อนๆ เม็ดเรียงสวยที่ตักเตรียมไว้เอาใจสามีโดยเฉพาะ ลู่จวินถิงกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ไม่ใช่เพราะอาหารไม่น่ากิน แต่เป็นเพราะความใส่ใจที่ภรรยามีให้เขาไม่เคยลดน้อยลงเลย มือหนาวางสมุดบัญชีลง คว้าตะเกียบขึ้นมาคีบชิ้นหมูเข้าปาก รสชาติอันยอดเยี่ยมทำให้ดวงตาของนายทหารหนุ่มเป็นประกาย "อร่อยมากครับ ฝีมือคุณไม่มีที่ติจริงๆ" "อร่อยก็กินเยอะๆ สิคะ วันนี้เรามีงานใหญ่ต้องทำอีกเยอะ ยอดขายของเราทะลุเป้าหมายเดือนนี้ไปสามเท่าแล้ว ฉันคิดว่าจะใช้กำไรก้อนนี้ซื้อที่ดินแปลงใหญ่ริมแม่น้ำเพื่อสร้างโรงงานแปรรูปสินค้าแบบครบวงจรไปเลย" ว่านหลินวางแผนอนาคตด้วยดวงתาเป็นประกายวิบวับ สมกับเป็นเซียนหุ้นสาวผู้ไม่เคยหยุดนิ่ง ขณะที่สองสามีภรรยากำลังปรึกษาหารือกันถึงแผนธุรกิจระดับมหภาค เสียงเคาะประตูก็กร่อนดังขึ้นสามครั้งอย่างสุภาพ ก่อนที่ร่างของเฒ่าแก่เฉิน พ่อค้าคนกลางผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในตลาดมืดจะก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก มือหนาถือโทรศัพท์ฉุกเฉินที่เพิ่งติดตั้งใหม่ยื่นให้ว่านหลินด้วยอาการมือสั่นเทา "คุณนายลู่... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ มีโทรศัพท์สายด่วนจากสำนักงานพาณิชย์จังหวัดแจ้งลงมาโดยตรง..." เฒ่าแก่เฉินกลืนน้ำลายอึกใหญ่ด้วยความหวาดหวั่น "ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดคนใหม่ต้องการเดินทางมาตรวจสอบ 'โกดังลับ' ของเราด้วยตัวเองในอีกสามสิบนาทีข้างหน้านี้ครับ!" เซียนหุ้นย้อนเวลาขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางสร้างความมั่งคั่งไปด้วยกันเสมอนะครับ