ขยายอาณาจักรธุรกิจฟาร์มชนบท

รอยยิ้มเยือกเย็นบนมุมปากของชายชุดสูทภูมิฐานคนนั้น ทำให้บรรยากาศรอบตัวห้องโถงเล็กๆ ในอำเภอชนบทแห่งนี้ลดอุณหภูมิลดลงหลายองศาในพริบตา หลินว่านหลินสูดหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นความตื่นตระหนกที่พุ่งพล่านขึ้นมาถึงขั้วหัวใจ เงาอดีตจากเมืองหลวงที่เธอพยายามหนีห่างสุดชีวิต กำลังไล่ล่ามาจนถึงหน้าประตูบ้านแล้ว ทว่าในแววตาคู่สวยนั้นกลับไม่มีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงประกายความดุดันเฉียบคมราวกับเซียนหุ้นที่กำลังอ่านเกมเดิมพันครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต "ไม่คิดเลยว่าคุณหนูหลิน จะหลบมาสร้างอาณาจักรเล็กๆ อยู่ในที่กันดารเช่นนี้..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นพร้อมก้าวเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวโดยไม่ได้รับ แต่ก่อนที่ร่างสูงในชุดสูทจะได้ก้าวล้ำเข้ามาเกินกว่ากรอบประตู ร่างหนาในชุดเสื้อคลุมทำงานของลู่จวินถิงก็ก้าวออกไปขวางหน้าไว้ราวกับภูเขาผา เขายืนแผ่รังสีคุกคามแบบฉบับนายทหารสนามที่ผ่านสมรภูมิมาโชกโชน มือหนากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน สายตาคมกริบมองผู้มาเยือนด้วยความระแวดระวังสูงสุด "ที่นี่ไม่มีคุณหนูอะไรทั้งนั้น มีแต่ภรรยาของลู่จวินถิงคนนี้ ถ้าไม่มีธุระสำคัญ เชิญออกไปจากบ้านของพวกเราครับ" เสียงทุ้มต่ำของลู่จวินถิงทรงพลังและจริงจังจนแขกจากเมืองหลวงถึงกับชะงักฝีเท้าลง ว่านหลินเอื้อมมือไปแตะเบาๆ ที่แขนแกร่งของสามีสัมผัสอุ่นซ่านส่งผ่านความเชื่อใจ ทำให้สันหลังกว้างของลู่จวินถิงผ่อนคลายลงเล็กน้อย เธอสบตากับสามีแวบหนึ่งเพื่อส่งสัญญาณว่าเธอยังคุมสถานการณ์ได้ จากนั้นจึงก้าวออกมาเผชิญหน้าด้วยท่าทีสง่างามไร้ที่ติ "ถ้าคุณมาเพื่อเจรจาเรื่องไร้สาระจากตระกูลจอมปลอมนั่น เกรงว่าคุณจะเสียเที่ยวแล้วล่ะครับ... อ้อ หรือว่าควรเรียกว่า 'คุณชายรอง' ดีล่ะ?" ว่านหลินเอ่ยชื่อเรียกขานที่บ่งบอกว่าเธอรู้ทันเบื้องหลังของอีกฝ่ายเป็นอย่างดี ทำให้รอยยิ้มบนหน้าแขกผู้มาเยือนแข็งค้างไปชั่วขณะ ความตึงเครียดในห้องแผ่ขยายออกไปจนแทบจะหยิบจับเป็นรูปธรรม ทว่าในมิติฟาร์มมหัศจรรย์ที่เชื่อมโยงกับจิตใจของว่านหลินเวลานี้ ผลผลิตข้าวสาลีและสมุนไพรล้ำค่ากำลังสุกงอมเปล่งประกายแสงเรืองรอง ระบบการค้าส่งที่เธอและสามีร่วมมือกันวางแผนไว้เมื่อคืนกำลังรอเวลาขับเคลื่อน การเผชิญหน้ากับอดีตครั้งนี้ไม่ใช่จุดจบ แต่มันคือปฐมบทของการเอาคืนที่สาสมต่างหาก หลังจากไล่แขกผู้ไม่ได้รับเชิญกลับไปได้ด้วยมาตรการเฉียบขาด บรรยากาศภายในบ้านของสองสามีภรรยากลับเข้าสู่โหมดจริงจังอีกครั้ง แผนการขยายอาณาจักรธุรกิจฟาร์มชนบทที่พวกเขาตกลงกันไว้ต้องเร่งรัดให้เร็วยิ่งขึ้นกว่าเดิม "จวินถิง ที่ดินทางทิศตะวันตกของหมู่บ้านที่เราเล็งไว้ ชาวบ้านเริ่มลังเลที่จะขายเพราะกลัวปัญหาเรื่องนโยบายส่วนกลาง แต่ถ้าเราใช้ระบบหุ้นส่วนปันผลกำไรเข้ามาอุดช่องโหว่ทางกฎหมาย รับรองว่าพวกเขาต้องยอมเซ็นสัญญาแน่นอนครับ" ว่านหลินกางแผนที่วาดขึ้นด้วยมือลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ สายตาเป็นประกายเมื่อพูดถึงเรื่องการลงทุน ลู่จวินถิงมองภรรยาด้วยความรักและทึ่งระคนกัน มือหนายื่นแก้วชานมร้อนๆ ที่หอมกรุ่นกลิ่นสมุนไพรจากมิติฟาร์มมาวางตรงหน้าเธอ "เรื่องเจรจาทีดินปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเองครับ ส่วนคุณ... พักผ่อนสมองเรื่องตัวเลขพวกนี้สักนิดเถอะ ช่วงนี้คุณหักโหมเกินไปแล้ว" "หักโหมที่ไหนกันคะ... เอ่อ หมายถึง ผมพูดเล่นน่ะครับคุณสามี" ว่านหลินเกือบหลุดสรรพนามเดิมออกมาเพราะความคุ้นชิน เธอยิ้มหวานหยอกเย้าสามีรูปหล่อที่ตอนนี้ยอมตามใจเธอทุกอย่าง ใบหน้าคมคายของลู่จวินถิงแดงเรื่อขึ้นเล็กน้อยด้วยความเขินอายเวลาภรรยาทำเสียงออดอ้อนแบบนี้ การร่วมมือกันระหว่างเซียนการเงินสาวอัจฉริยะกับนายทหารหนุ่มผู้มีพละกำลังและคอนเนกชันในท้องถิ่น ดำเนินไปอย่างรวดเร็วและทรงพลัง ภายในเวลาไม่ถึงสัปดาห์ พื้นที่รกร้างนับร้อยหมู่ถูกแปรสภาพเป็นแปลงเกษตรกรรมปลอดสารพิษขนาดใหญ่ ระบบชลประทานที่ดึงน้ำจากมิติฟาร์มมาเจือจางในปริมาณที่เหมาะสม ทำให้ผลผลิตโตเร็วและมีรสชาติอร่อยเลิศล้ำจนพ่อค้าคนกลางจากในเมืองเริ่มได้กลิ่นอายความมั่งคั่งและพากันมาแย่งชิงโควต้าสินค้ากันแทบเหยียบกันตาย แต่ความสำเร็จย่อมดึงดูดสายตาอิจฉาริษยา หลินเจี้ยนกั๋วและแม่สามีใจร้ายที่เคยรังแกและพยายามฮุบสมบัติของพวกเขา กลับมาวนเวียนป้วนเปี้ยนอยู่แถวรั้วฟาร์มด้วยท่าทีหิวกระหาย คอยปล่อยข่าวลือเสียหายเพื่อหวังทำลายชื่อเสียงกิจการค้าส่งที่กำลังไปได้สวย "ปล่อยให้พวกมันเห่าไปเถอะครับ หมาเห่าใบตองแห้งไม่มีวันกัดคนหรอก" ลู่จวินถิงเอ่ยเสียงเย็นขณะยืนกอดอกมองกลุ่มญาติจอมปลอมที่ยืนชะเง้อคอมองความอุดมสมบูรณ์ในฟาร์มของพวกเขาจากระยะไกล ว่านหลินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตากลมโตฉายแววเจ้าเล่ห์เพทุบาย "ใครบอกว่าจะปล่อยไปล่ะคะ? ในเมื่อพวกมันอยากเล่นเกมสกปรกนัก เราก็มาเปิดตลาดประมูลสินค้าเกษตรล็อตแรกตัดหน้าพวกมันซะเลยดีไหม?" เย็นวันนั้น กลิ่นหอมเย้ายวนของ 'ไก่ตุ๋นโสมพันปี' และ 'ซุปกระดูกหมูตุ๋นยาจีน' สูตรลับเฉพาะจากมิติฟาร์ม โชยขจรขจายไปทั่วทั้งหมู่บ้าน ลมยามเย็นพัดพาเอาความหอมหวลนี้ไปแตะจมูกชาวบ้านและกลุ่มญาติจอมแสบจนน้ำลายสอ ท้องไส้ปั่นป่วนด้วยความหิวโหยและความอิจฉาริษยา ว่านหลินกำลังตักซุปใส่ชามให้สามีด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ ทว่าจู่ๆ เสียงเคาะประตูกระชั้นชิดก็ดังขึ้นที่หน้าบ้าน พร้อมกับเสียงตะโกนตื่นตระหนกของเพื่อนบ้านที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา "คุณลู่! คุณหลิน!แย่แล้วครับ! มีรถบรรทุกปริศนาหลายคันพังแนวรั้วเข้ามาที่โกดังสินค้าทางเหนือ แถมยังมีเจ้าหน้าที่จากส่วนกลางถือหมายค้นบุกเข้ามาอ้างว่าพวกคุณลักลอบค้าของเถื่อน!" มือที่ถือทัพพีของว่านหลินชะงักค้างกลางอากาศ รอยยิ้มบนใบหน้าสวยหุบลงทันที ดวงตาคู่นคมกริบหันขวับไปมองหน้าสามี ขณะที่ลู่จวินถิงผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง รังสีสังหารแผ่ซ่านออกมาจากร่างหนาทันที ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เซียนหุ้นย้อนเวลา" มาโดยตลอดนะครับ!