พาภรรยาไปตบหน้าคนปากเสียที่กองร้อย

"คุณลู่! คุณว่านหลิน! แย่แล้วครับ! เกิดเรื่องใหญ่ที่โกดังสินค้าสหกรณ์ตำบล... สินค้าล็อตใหม่ทั้งหมดที่พวกคุณฝากไว้... จู่ๆ ก็..." เสียงหอบหายใจดังกระชั้นชิดของเด็กหนุ่มผู้ดูแลสหกรณ์ดังแทรกขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องรับรอง ลู่จวินถิงขมวดคิ้วมุ่น นัยน์ตาคมกริบฉายแววเย็นเยียบขึ้นมาทันทีราวกับใบมีดที่เพิ่งชักออกจากฝัก มือหนาคว้าข้อมือเรียวของหลินว่านหลินเอาไว้โดยสัญชาตญาณ ปกป้องภรรยาไว้เบื้องหลังอย่างมั่นคง ทว่า หลินว่านหลินกลับไม่มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย รอยยิ้มมุมปากของเธอยังคงประดับอยู่ พลางยกมือขึ้นตบเบาๆ ที่หลังมือของสามีเพื่อส่งสัญญาณว่าไม่ต้องกังวล "ใจเย็นๆ ครับน้องชาย ค่อยๆ พูด เกิดอะไรขึ้นที่โกดัง" น้ำเสียงของลู่จวินถิงทุบลงต่ำด้วยความทรงอำนาจตามวิสัยนายทหารหนุ่มอนาคตไกล "สินค้า... สินค้าที่พวกพี่เอามาฝากขายถูกคนกลุ่มหนึ่งเข้าไปปأسปامครับ! พวกเขาบอกว่าสินค้าของพวกเราไม่มีคุณภาพ เป็นของเถื่อนจากตลาดมืด และกำลังช่วยกันขนย้ายออกไปแจกจ่ายให้คนอื่นตรวจสอบหมดแล้ว!" เด็กหนุ่มละล่ำละลักรายงานด้วยความตกใจ ว่านหลินหลุดหัวเราะเบาๆ ออกมาในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและเย้ยหยันในความโง่เขลาของคนอื่น "ของเถื่อนงั้นหรือครับ? สินค้าเกรดพรีเมียมที่ผลิตจากวัตถุดิบในฟาร์มมหัศจรรย์ของผม... อ้อ, ของเรา... กลายเป็นของเถื่อนไปเสียได้ น่าสนใจจริงๆ นะครับว่าใครเป็นคนกุเรื่องนี้ขึ้นมา" ดวงตากลมโตเป็นประกายเจ้าเล่ห์ เธอหันไปมองสามีหนุ่มผู้คลั่งรักทันที "คุณลู่ ดูเหมือนว่าพวกเราจะต้องไปเยี่ยมเยียนเพื่อนบ้านที่กองร้อยและสหกรณ์เสียหน่อยแล้วกระมังครับ ช่วงนี้คนว่างงานคงมีมากเกินไป ถึงได้มีเวลามาเที่ยวใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นลับหลัง" ลู่จวินถิงแค่นเสียง "หึ" ออกมาคำหนึ่ง รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกจากร่างหนากำยำจนคนฟังต้องลอบกลืนน้ำลาย "บังani! ใครหน้าไหนกล้าแตะต้องภรรยาผม เดี๋ยวผมจะพาคุณไปทวงคืนความยุติธรรมถึงที่ วันนี้ผมจะทำให้พวกมันรู้ซึ้งว่าการหาเรื่องภรรยาของลู่จวินถิงต้องแลกมาด้วยอะไร" ณ ลานกว้างหน้ากองร้อยทหารและอาคารสหกรณ์ตำบลในยามบ่าย กลุ่มภรรพยากรณ์นายทหารและแม่บ้านกลุ่มใหญ่กำลังจับกลุ่มนินทากระซิบกระซาบกันอย่างสนุกปาก โดยมีภรรยาของผู้กองเฉิน หัวหน้าฝ่ายเสบียงผู้มักอิจฉาตาร้อนยืนเป็นแกนนำ "พวกเธอดูก็แล้วกัน นังเด็กบ้านนอกคนนั้นน่ะ วันๆ เอาแต่แต่งตัวทำตัวเป็นคุณนาย ทั้งที่พื้นเพก็แค่ลูกสาวชาวนาจนๆ ที่เกือบถูกขายใช้หนี้ จู่ๆ เอาสินค้าอะไรก็ไม่รู้มาวางขายจนได้กำไรเป็นกอบเป็นกำ ฉันว่านะ... มันต้องแอบไปทำเรื่องน่าอาย ลักลอบค้าของเถื่อนผิดกฎหมายแน่ๆ!" ภรรยาผู้กองเฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงกระแหนะกระกระแหน สายตากวาดมองไปยังกองสินค้าที่ถูกรื้อค้นออกมาวางกองกับพื้น "นั่นสิคะพี่หญิง ฉันก็ว่าแปลก คนอะไรจะค้าขายร่ำรวยขึ้นมาได้ชั่วข้ามคืน แบบนี้ต้องแจ้งทางการมาตรวจสอบให้เด็ดขาด!" สมุนมือขวาพยักหน้ารับลูกอย่างออกรส "อยากแจ้งทางการนักใช่ไหมครับ?" เสียงทุ้มต่ำทรงพลังราวกับเสียงคำรามของพญาเสือโคร่งดังขึ้นผ่ากลางวงสนทนา ทำเอาทุกลมหายใจในบริเวณนั้นสะดุดกึก ร่างสูงใหญ่ของลู่จวินถิงก้าวเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่นัยน์ตาดุดันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ด้านข้างคือหลินว่านหลินที่สวมเสื้อโค้ทกันหนาวผ้าฝ้ายเนื้อดีสีแดงสด ใบหน้าสะสวยเชิดขึ้นเล็กน้อยอย่างไร้ความหวาดกลัว ท่าทางสง่างามราศีคุณนายผู้สูงศักดิ์แผ่ซ่านออกมาจนทุกคนต้องผงะถอยหลัง "ผู้... ผู้กองลู่!" ภรรยาผู้กองเฉินหน้าถอดสีทันที ปากสั่นระริกด้วยความตกใจ ลู่จวินถิงไม่แม้แต่จะชายตามองนาง เขากวาดสายตาดุจคมมีดมองไปยังสินค้าที่ถูกรื้อกระจัดกระจาย ก่อนจะหันมาสบตาภรรวังด้วยความอ่อนโยนในเสี้ยววินาที แล้วแปรเปลี่ยนเป็นความเกรี้ยวกราดเมื่อหันกลับไปหาคู่กรณี "ภรรยาผมทำมาค้าสุจริต มีใบอนุญาตถูกต้องทุกประการ และสินค้าทุกล็อตผ่านการตรวจสอบคุณภาพอย่างเข้มงวด ใครหน้าไหนที่บังอาจกล่าวหาว่าร้ายภรรยาผม... เตรียมตัวชดใช้ค่าเสียหายและรับโทษทางวินัยได้เลย!" "คะ... คุณลู่ พูดเกินไปหรือเปล่าคะ พวกเราก็แค่เตือนด้วยความหวังดี กลัวว่าสหกรณ์จะเสียชื่อเสียง..." ภรรยาผู้กองเฉินฝืนยิ้มแห้งๆ พยายามแก้ตัวเสียงสั่น หลินว่านหลินก้าวออกมายืนเคียงข้างสามี รอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มแต่แฝงด้วยฤทธิ์เดชระดับเซียนหุ้นถูกส่งไปให้คู่กรณี "หวังดีหรือประสงค์ร้ายกันแน่ครับพี่สาว? ถ้าท่านสงสัยในคุณภาพสินค้าของผมนัก ทำไมเราไม่มาพิสูจน์กันตรงนี้เลยล่ะครับ?" ว่าแล้ว ว่านหลินก็สะบัดมือเบาๆ มิติฟาร์มมหัศจรรย์ในจิตสำนึกส่งกลิ่นหอมกรุ่นของ "ชาสมุนไพรบำรุงกำลังสูตรลับโบราณ" และ "ขนมเปี๊ยะไส้ทะลักสูตรพรีเมียม" ออกมาทันที เธอดึงห่อขนมและชาชั้นเลิศที่แอบหยิบออกมาจากมิติ ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วบริเวณจนทุกคนต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ "ของพวกนี้... หอมอะไรขนาดนี้!" ชาวบ้านคนหนึ่งอุทานขึ้นด้วยความทึ่ง ลู่จวินถิงอมยิ้มด้วยความเอ็นดู เขารู้ทันทีว่าภรรยาตัวแสบกำลังจะเล่นงานใคร ลุกขึ้นจัดการสั่งการลูกน้องเสียงดังฟังชัด "สหายทุกคน! วันนี้ภรรยาผมจะเปิดให้ชิมสินค้าล็อตใหม่ฟรีทุกชิ้น! และใครที่กล้าพูดจาดูหมิ่นเหยียดหยามภรรยาผมเมื่อสักครู่... เตรียมตัวจ่ายค่าเสียหายเป็นเงินสดคนละห้าสิบหยวนเพื่อขอโทษ ไม่เช่นนั้นอย่าหาว่าผมไม่เกรงใจกฎระเบียบกองร้อย!" เสียงฮือฮาดังระงมขึ้นทันที ความหอมของขนมทำให้ทุกคนน้ำลายสอ ขณะที่กลุ่มของภรรยาผู้กองเฉินหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ "จัดการจ่ายเงินค่าขอโทษมาเสียดีๆ ครับ หรือจะให้ผมให้ผู้กองเฉินมาคุยด้วยตัวเอง?" หลินว่านหลินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงใสซื่อ แต่นัยน์ตากลับพราวระยับด้วยความสะใจ บรรยากาศกำลังดำเนินไปอย่างตื่นเต้นเร้าใจ ทว่า ในจังหวะที่ทุกคนกำลังแย่งกันชิมขนมและจ่ายเงินค่าปรับเพื่อความสงบสุขนั้นเอง เสียงปรบมือช้าๆ ดังขึ้นจากมุมมืดหลังอาคารสหกรณ์ พร้อมกับการปรากฏตัวของชายวัยกลางคนในชุดเครื่องแบบสูทสากลเรียบร้อย ท่าทางภูมิฐานที่ไม่มีใครในตำบลนี้เคยเห็นมาก่อน "ฝีมือการค้าขายและการเอาคืนช่างเฉียบคมสมคำร่ำลือจริงๆ... คุณลู่ ว่านหลิน... ไม่เจอกันนานนะ" ชายปริศนากล่าวด้วยรอยยิ้มลึกลับ หลินว่านหลินหันขวับไปมอง ใบหน้าสวยถอดสีลงเล็กน้อยเมื่อตระหนักว่าแขกผู้มาเยือนคนนี้คือใคร... คนจากตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงที่เธอพยายามหลบหนีมาตลอด! โปรดติดตามตอนต่อไป... *(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่สนับสนุน "เซียนหุ้นย้อนเวลา" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ)*