กระท่อมหลังเก่ากับเป้าหมายความรวย

เสียงเคาะรองเท้าคอมแบทกระทบพื้นดินแห้งแล้งดัง "ตึ้ก... ตึ้ก..." เป็นจังหวะหนักแน่นที่ทำให้ฝูงชนหน้าบ้านดินเก่าแปลงท้ายหมู่บ้านถึงกับเงียบเสียงลงทันที ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบสีเขียวเข้มของนายทหารยศสูงปรากฏกายขึ้นท่าษะความตกตะลึงของชาวบ้าน รถจี๊ปทหารสีเขียวมะกอกคันใหญ่จอดนิ่งสนิทอยู่ริมคันนา ฝุ่นตลบอบolอบอวลยังไม่ทันจางหายดี ทว่าสายตาคมกริบดุจพญาอินทรีของนายทหารผู้นั้นกลับกวาดมองไปรอบบริเวณด้วยความเยือกเย็น ทรงพลัง และกดดันจนแทบไม่มีใครกล้าสบตา "เกิดอะไรขึ้นครับ ผู้กองเฉิน" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้นจากปากของลู่จวินถิง ร่างกายกำยำของเขาขยับบังร่างของหลินว่านหลินภรรยาตัวน้อยเอาไว้ครึ่งหนึ่งโดยสัญชาตญาณ แววตาของเขาฉายประกายระมัดระวัง แม้ในใจจะประเมินสถานการณ์ระดับมหภาคได้อย่างรวดเร็วตามสัญชาตญาณของนายทหารผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชน นายทหารยศพันตรีผู้มาเยือนนามว่า "เฉินกั๋วเฉียง" ยกยมุมปากขึ้นเล็กน้อย เขากวาดตามองบ้านดินหลังคารั่วซึมและฝาผนังผุพังที่ครอบครัวใหม่เพิ่งขนย้ายสัมภาระเข้ามา ก่อนจะประสานสายตานิ่งกับหลินว่านหลินที่ยืนอยู่ด้านหลังผู้เป็นสามี หญิงสาวไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... แววตาสดใสคู่นั้นกลับประกายแสงระยิบระยับราวกับเซียนหุ้นผู้กำลังมองเห็นโอกาสทำกำไรในตลาดหุ้นตกต่ำ "สหายลู่จวินถิง... และสหายหลินว่านหลินสินะครับ" ผู้พันเฉินกั๋วเฉียงก้าวเข้ามาใกล้ระยะประชิด เอ่ยด้วยน้ำเสียงกึ่งทางการกึ่งทึ่ง "ผมไม่ได้มาเพื่อจับกุมหรือสร้างความเดือดร้อนครับ แต่เบื้องบนได้รับรายงานด่วนจากกรมการค้าภายในมณฑล เกี่ยวกับ... เอกสารข้อเสนอแนะในการปรับโครงสร้างการกระจายสินค้าเกษตรและผลผลิตส่วนเกิน ที่ถูกส่งผ่านช่องทางลับเมื่อคืนก่อน" สิ้นคำพูดนั้น บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกแช่แข็ง ชาวบ้านที่มามุงดูต่างอ้าปากค้างด้วยความไม่เข้าใจ ทว่าหัวใจของหลินว่านหลินกลับเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น นี่คือแผนการขั้นแรกที่เธอกลั่นกรองมาจากความทรงจำระดับโลกในยุคศตวรรษที่ 21 ผสมผสานเข้ากับข้อมูลวงในที่เธอแอบพิมพ์ดีดส่งไปยังหน่วยงานรัฐผ่านมิติฟาร์มเมื่อคืนนี้! "เชิญด้านในก่อนครับ ผู้พันเฉิน แม้บ้านหลังนี้จะซอมซ่อไปหน่อย แต่ชาสมุนไพรป่าร้อนๆ พอจะมีต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองได้ครับ" ลู่จวินถิงเอ่ยเชิญด้วยความสุภาพ แม้เขาจะยังไม่เข้าใจทั้งหมดว่าภรรยาตัวแสบไปพัวพันกับเบื้องบนตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่สัญชาตญาณบอกเขาว่า... เมียของเขากำลังเล่นเกมกระดานใหญ่ที่คนธรรมดาคาดไม่ถึง ภายในบ้านดินเก่าที่เพิ่งปัดกวาดเช็ดถูจนพอซุกหัวนอนได้ หลินว่านหลินจัดการต้มน้ำในหม้อดินเก่าๆ เธอมือเป็นระวิงในการหยิบ "โสมป่าทิพย์" และ "ใบชาหอมหมื่นลี้" ออกมาจากมิติฟาร์มมหัศจรรย์อย่างรวดเร็ว กลิ่นหอมหวานละมุนลอยฟุ้งกระจายไปทั่วกระท่อมหลังเล็กทันทีที่น้ำเดือดปุดๆ กลิ่นหอมนี้ไม่ใช่ชาธรรมดา แต่เป็นกลิ่นอายบริสุทธิ์จากมิติที่ช่วยชำระล้างความเหนื่อยล้าและปรับสมดุลร่างกายได้อย่างอัศจรรย์ ผู้พันเฉินกั๋วเฉียงยกถ้วยดินเผาขึ้นจิบเพียงคำแรก ดวงตาคมกริบก็เบิกกว้างขึ้นอย่างปิดไม่มิด ร่างกายที่ผ่านการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที ราวกับเลือดลมในกายถูกขับเคลื่อนด้วยพลังงานบริสุทธิ์ "ชา... ชานี้เยี่ยมยอดมากครับ! สหายหลินว่านหลิน ฝีมือการชงชารวมถึงวิสัยทัศน์ในเอกสารแผ่นนั้น ช่างเฉียบคมและมองการณ์ไกลยิ่งกว่าผู้เชี่ยวชาญเศรษฐกิจในเมืองหลวงเสียอีก คุณรู้ได้อย่างไรว่านโยบายการเปิดเสรีตลาดท้องถิ่นกำลังจะเริ่มขึ้นในอีกสามเดือนข้างหน้า?" ผู้พันเฉินวางถ้วยลงอย่างระมัดระวัง เอ่ยถามด้วยความทึ่งอย่างแท้จริง หลินว่านหลินระบายยิ้มบางๆ บนใบหน้าเรียวสวย แววตาฉลาดเฉลียวเปล่งประกายความมั่นใจ เธอขยับตัวนั่งลงข้างกายลู่จวินถิง กลิ่นกายหอมอ่อนๆ ลอยเข้าจมูกชายหนุ่มจนเขาต้องลอบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความประหม่าปนเอ็นดู "โลกกำลังจะเปลี่ยนผ่าน ผู้พันเฉินครับ" ว่านหลินกล่าวด้วยน้ำเสียงฉะฉาน กังวานใส "คนเราจะมัวแต่รอโควตาจากรัฐบาลไม่ได้ ท้องนาและแปลงผักหลังบ้านหลังนี้... หากบริหารจัดการด้วยระบบห่วงโซ่อุปทานที่ถูกต้อง มันคือแหล่งขุมทรัพย์มหาศาลที่จะหล่อเลี้ยงคนทั้งมณฑลได้ในยามวิกฤตครับ" ลู่จวินถิงมองภรรยาของตนด้วยสายตาที่ลุ่มลึกและคลั่งรักจนแทบจะละลาย เขารู้ดีว่าภรรยาคนนี้มีความลับ แต่เขากลับไม่รู้สึกหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย มีแต่ความภาคภูมิใจและอยากจะกางปีกปกป้องนางให้พ้นจากสายตาอิจฉาริษยาของคนตระกูลหลินและชาวบ้านใจแคบ มือหนาเอื้อมไปกุมมือเรียวนุ่มของภรรยาใต้โต๊ะอย่างแนบเนียน บีบเบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่น "ถ้าภรรยาผมบอกว่าเป็นขุมทรัพย์ มันก็คือขุมทรัพย์ครับ ผู้พันเฉิน" ลู่จวินถิงกล่าวเสริมน้ำเสียงหนักแน่น ประกาศตัวชัดเจนว่าพร้อมสนับสนุนภรรยาในทุกเส้นทาง "ถ้าทางเบื้องบนสนใจข้อเสนอของพวกเรา ผมในฐานะนายทหารและหัวหน้าครอบครัว ยินดีใช้พื้นที่แปลงนี้เป็นศูนย์ทดลองการเกษตรเชิงพาณิชย์แห่งแรกของหมู่บ้าน!" ผู้พันเฉินหัวเราะร่วนออกมาเสียงดังด้วยความชอบใจ "ฮ่าๆๆ! ยอดเยี่ยม! สามีภรรยาคู่นี้ช่างเคมีเข้ากันเสียจริง คนหนึ่งมีมันสมองระดับอัจฉริยะ อีกคนมีกำลังและอำนาจคุ้มครอง ตกลงครับ! ผมจะอนุมัติงบตั้งต้นกองทุนพัฒนาชนบทก้อนแรกให้พวกคุณสองคนทันทีห้าร้อยหยวน! แต่มีข้อแม้... คุณต้องผลิต 'ผักผลไม้สดปลอดสารพิษ' ส่งให้ทางกองทัพและตลาดมณฑลสัปดาห์ละหนึ่งร้อยกิโลกรัม เริ่มต้นพรุ่งนี้เช้า!" ห้าร้อยหยวนในยุค 70 เป็นเงินก้อนโตมหาศาลที่คนงานในโรงงานต้องทำงานเหน็ดเหนื่อยถึงสองปีเต็มจึงจะหาได้! เสียงประกาศของผู้พันเฉินดังทะลุฝาบ้านดินออกไปจนถึงหูของกลุ่มชาวบ้านที่แอบมาสอดแนมอยู่ข้างนอก โดยเฉพาะ "หลินเจี้ยนกั๋ว" ลูกพี่ลูกน้องตัวแสบที่แอบยืนอ้าปากค้างหน้าซีดเผือดอยู่หลังพุ่มไม้ เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่านังตัวดีที่เพิ่งถูกขับไล่ออกจากตระกูลอย่างไร้ค่า จะสามารถคว้าทุนสนับสนุนจากกองทัพมาได้ถึงห้าร้อยหยวน! ภายในกระท่อม หลินว่านหลินลุกขึ้นยืน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประดับอยู่บนมุมปากสวย นางแอบส่งจิตเข้าไปในมิติฟาร์ม เมล็ดพันธุ์ผักวิเศษล็อตแรกโตเต็มที่และออกผลผลิตงอกงามจนส่งกลิ่นหอมกรุ่นทะลุมิติออกมาเตะจมูก "ผู้พันเฉินครับ... ไม่ต้องรอถึงพรุ่งนี้เช้าหรอกครับ" หลินว่านหลินยิ้มหวานหยาดเยิ้ม เธอยื่นมือไปเปิดลังไม้เก่าที่วางอยู่มุมห้อง ซึ่งภายในบรรจุผักกาดหอมและมะเขือเทศลูกโตสีแดงสดเนื้อแน่นที่เพิ่งถูกหยิบออกมาจากมิติสดๆ ร้อนๆ กลิ่นหอมหวานของผักผลไม้สดสะอาดลอยตลบอบอวลไปทั่วห้องทันที "นี่คือสินค้าล็อตแรก... เชิญตรวจสอบคุณภาพได้เลยครับ!" ผู้พันเฉินและลู่จวินถิงก้มมองผักในลังไม้ด้วยความตะลึงงัน ทว่าในวินาทีนั้นเอง เสียงเคาะประตูบ้านดังปึงปังขึ้น พร้อมกับเสียงแหลมปรี๊ดของแม่สามีใจร้ายและป้าสะใภ้ที่ตะโกนแผดเสียงเข้ามาจากด้านนอกด้วยความโลภและริษยา "นังว่านหลิน! แกซ่อนเงินอะไรไว้ในบ้าน! เปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้ เงินห้าร้อยหยวนนั่นต้องเป็นของตระกูลหลarยเว้ย ไม่ใช่ของแกคนเดียว!" หลินว่านหลินหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเย็นเยียบผุดขึ้นที่มุมปาก นางหันไปสบตากับสามีหนุ่มผู้พร้อมเปย์ ท่าทางของทั้งคู่เต็มไปด้วยความพร้อมที่จะฟาดฟันและตบหน้าบรรดาตัวร้ายให้กระเด็นตกกระดานในคราวเดียว! ... *(โปรดติดตามตอนต่อไป)* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนเส้นทางความมั่งคั่งนี้ด้วยกันนะครับ