ดีลลับกับนักธุรกิจหัวใส

"เจ็ดส่วนสิบ... ไม่ขาดแม้แต่ทองแดงเดียว" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องโถงรับรองของตระกูลจ้าว กลิ่นอายของชาผู่เออร์ชั้นดีลอยกรุ่นตัดกับความตึงเครียดในอากาศ หลินซูเหยานั่งไขว่ห้างอย่างสง่างาม มือเรียวบางยกถ้วยกระเบื้องเคลือบขึ้นจิบช้าๆ ดวงตาดอกท้อคู่สวยกวาดมองชายวัยกลางคนตรงหน้าผู้มีนามว่า 'จ้าวอี้ฟาน' พ่อค้าคนกลางผู้ผูกขาดตลาดเสบียงในมณฑลเหนือ จ้าวอี้ฟานกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขามองหญิงสาวชาวบ้านที่ควรจะไร้เดียงสาหลังครัว ทว่ายามนี้กลับกดดันเขาจนเหงื่อกาฬซึมเต็มแผ่นหลัง ผักกาดหิมะและหัวไชเท้ามิติวิเศษที่ซูเหรยานำมาเสนอขายในวันนี้ ไม่ใช่แค่ผักธรรมดา แต่เป็นพืชผลที่เปี่ยมด้วยพลังปราณบริสุทธิ์ เนื้อสัมผัสกรอบหวาน และที่สำคัญที่สุดคือมันช่วยฟื้นฟูร่างกายของเหล่าผู้ฝึกยุทธ์และทหารชายแดนได้อย่างรวดเร็ว "คุณหนูหลิน... ราคาที่ท่านเสนอมา มันสูงกว่าราคาตลาดถึงห้าเท่าตัวเชียวนะครับ" จ้าวอี้ฟานฝืนยิ้มแห้ง พยายามต่อรองเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตน "ห้าเท่า?" ซูเหยาวางถ้วยชาลง เสียงกระทบกับโต๊ะไม้จันทน์ดัง *กริ๊ก* เบาๆ แต่กลับทำให้หัวใจของพ่อค้าจ้าวสะดุ้งวาบ "ท่านจ้าว ท่านลองคิดดูให้ดี ผักเหล่านี้ข้าปลูกด้วยน้ำค้างยามรุ่งอรุณและดินพิเศษ ข้ากล้ารับประกันว่า ในรัศมีสามร้อยลี้ ไม่มีที่ใดปลูกผักคุณภาพเช่นนี้ได้อีกแล้ว หากท่านไม่ซื้อ เกรงว่าท่านแม่ทัพใหญ่เฉิน... หรือแม้แต่สหายทหารของสามีข้า คงจะสนใจเหมาซื้อไปทำเสบียงค่ายทหารทั้งหมดในราคานี้อย่างแน่นอน" แค่ชื่อของกองทัพชายแดนถูกเอ่ยขึ้น สีหน้าของจ้าวอี้ฟานก็เปลี่ยนเป็นซีดเผือด เขารู้ดีว่าหากเสบียงเกรดพรีเมียมนี้ตกไปอยู่ในมือคู่แข่งทางการค้าอย่างตระกูลหวัง ชื่อเสียงผูกขาดการค้าของเขาในเมืองนี้คงพังพินาศไม่เป็นท่า ในขณะเดียวกัน ที่มุมหนึ่งของลานบ้าน เฉินมู่หยาง ในชุดนายทหารเต็มยศยืนกอดอกพิงเสาเรือน สายตาคมกริบมองภรรยาตัวน้อยของตนด้วยความรู้สึกหลากหลาย ระหว่างความภาคภูมิใจในความฉลาดเฉลียว เด็ดขาด และหัวใจที่เต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะทุกครั้งที่นางแสดงมุมมองทางธุรกิจที่เฉียบคมเช่นนี้ ภรรยาของเขาในยามนี้เปล่งประกายเสียจนบุรุษใดก็ไม่อาจละสายตาได้ "ตกลง!" จ้าวอี้ฟานกัดฟันกรอด ยอมจำนนต่อผลกำไรมหาศาลและความจำเป็นทางธุรกิจ "เจ็ดส่วนสิบก็เจ็ดส่วนสิบ! ข้าขอเหมาซื้อผักล็อตแรกทั้งหมดห้าร้อยชั่งนี้ทันที!" ซูเหย่ายกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ รอยยิ้มนั้นงดงามราวดอกไม้แรกแย้ม แต่แฝงไว้ด้วยความเจ้าเล่ห์เล็กๆ ที่ทำให้จ้าวอี้ฟานรู้ตัวว่าเขาไม่มีทางต่อรองนางได้เลยแม้แต่น้อย สัญญาซื้อขายถูกร่างขึ้นและประทับลายนิ้วมืออย่างรวดเร็ว เงินทองและตั๋วเงินจำนวนมหาศาลถูกกองอยู่ตรงหน้า ท่ามกลางความตื่นตะลึงของแม่สามีตระกูลเฉินที่แอบย่องมาดูเหตุการณ์ตรงประตู นางอ้าปากค้างจนแทบกลืนกำปั้นลงไปได้ เมื่อเห็นว่าลูกสะใภ้ที่นางเคยดูถูกเหยียดหยาม บัดนี้กำลังกอบโกยเงินทองเข้าบ้านนับพันตำลึงในเวลาเพียงชั่วก้านธูปเดียว ซูเหยาเก็บตั๋วเงินใส่กระเป๋าอย่างใจเย็น ก่อนจะหันมาสบตากับสามีหนุ่มที่เดินเข้ามาใกล้ มือหนาเอื้อมมาเกลี่ยปอยผมที่ข้างแก้มของนางอย่างแผ่วเบา สัมผัสอบอุ่นนั้นทำให้หัวใจของหญิงสาวกระตุกวูบ "เจ้าเก่งมาก... แม่นางตัวแสบของพี่" มู่หยางกระซิบเสียงทุ้มข้างหู ลมหายใจอุ่นร้อนทำเอาซูเหยาใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังอบอวลไปด้วยความหวานชื่นและความสำเร็จของการค้าขายล็อตใหญ่ เสียงเคาะประตูกรั้วบ้านด้านนอกก็ดังขึ้นอย่างเร่งรีบ ตามมาด้วยเสียงตะโกนด้วยความตื่นตระหนกของเด็กรับใช้ข้างบ้าน "คุณชายเฉิน! คุณหนูซูเหยา!แย่แล้วครับ! มีแขกไม่ได้รับเชิญกลุ่มใหญ่แต่งกายด้วยชุดหรูหราจากเมืองหลวงกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ พวกเขาอ้างว่าเป็น... คู่หมั้นเก่าของคุณชาย และกำลังพังประตูเข้ามาแล้วครับ!" นิ้วมือเรียวที่กำลังเก็บตั๋วเงินชะงักค้างทันที ซูเหยาหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มการค้าเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยประกายตาดุดลึกที่เยือกเย็นดั่งน้ำแข็งขั้วโลก ในขณะที่เฉินมู่หยางขมวดคิ้วแน่น รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างหนาทันทีที่ได้ยินคำว่า "คู่หมั้นเก่า" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนบทบาทอันเข้มข้นนี้ไปด้วยกันนะครับ