กลิ่นอายความเย็นเยียบจากเครื่องปรับอากาศในห้องประชุมใหญ่ไม่ได้ระคายผิวของไอริณเท่ากับร่องรอยความว่างเปล่าที่รินรดาเพิ่งทิ้งไว้เบื้องหลัง ร่างเพรียวในชุดสูทดีไซน์เฉียบยังคงยืนนิ่งสนิทอยู่ที่เดิม ปลายนิ้วเรียวสวยจิกเข้าหากันแน่นจนเล็บแทบจะจิกเข้าเนื้อเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ที่ตีรวนขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง ความพ่ายแพ้ไม่ใช่สิ่งที่สถาปนิกสาวมั่นใจอย่างเธอคุ้นเคย และยิ่งเป็นความพ่ายแพ้ที่พ่วงมาด้วยสายตาเย็นชาราวกับคนแปลกหน้าคู่นั้น มันยิ่งบดขยี้อีโก้ของเธอให้แหลกละเอียดจนแทบหายใจไม่ออก
"ยอมรับเถอะค่ะว่ายัยวิศวกรน้ำแข็งนั่นมันใจร้ายเกินมนุษย์" มินตราก้าวเข้าไปใกล้เพื่อนสนิท วางมือลงบนไหล่บอบบางที่กำลังสั่นน้อยๆ พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่อ่านยาก "ปล่อยให้เธอเดินหนีไปแบบนั้น... เสียฟอร์มแย่เลยนะคะ ไอริณ"
"เงียบไปเลยนะมินตรา ถ้าเธอมาเพื่อซ้ำเติม ก็เชิญไสหัวออกไปจากห้องนี้ซะ" ไอริณหันขวับกลับมาตอกกลับด้วยน้ำเสียงกร้าวร้าว ดวงตากลมโตแดงก่ำแต่เต็มไปด้วยความดื้อรั้น เธอไม่ยอมให้ใครมาเห็นความอ่อนแอเด็ดขาด โดยเฉพาะในเวลาที่หัวใจกำลังพังทลายลงมาต่อหน้าต่อตาแบบนี้
มินตราไหล่ง์ด้วยความไม่ยี่ห้อ เธอรู้จักเพื่อนรักคนนี้ดีเกินกว่าจะถือสาความเกรี้ยวกราดนั้น "ฉันไม่ได้มาซ้ำเติมสักหน่อยค่ะ แค่จะเตือนสติว่าเกมนี้เธอกำลังจะแพ้ราบคาบ... และดูเหมือนว่าคู่แข่งตัวจริงไม่ได้มีแค่วิศวกรสาวคนนั้นคนเดียวเสียแล้วล่ะค่ะคุณเพื่อนรัก"
คำพูดของมินตราทำให้คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันด้วยความฉงน ก่อนที่เสียงเคาะประตูกระจกฝ้าด้านนอกจะดังขึ้นสามครั้งสั้นๆ ตามด้วยการเปิดเข้ามาอย่างถือวิสาสะของร่างสูงโปร่งในชุดสูทราคาแพงระยับ กลิ่นน้ำหอมแบรนด์เนมราคาแพงฟุ้งกระจายเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็นที่สลักอยู่บนใบหน้าเฉี่ยวคมของบุคคลที่ไม่ได้รับเชิญ
ปาริฉัตร... ศัตรูทางธุรกิจตัวฉกาจที่หายหน้าหายตาไปจากวงการออกแบบอินทีเรียร์และสถาปัตยกรรมแถวหน้าไปนานกว่าสองปี หล่อนกลับมาแล้ว และการปรากฏตัวครั้งนี้ก็มาพร้อมกับรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงทันที
"โอ๊ะ ดูเหมือนฉันจะมาขัดจังหวะเวลาส่วนตัวของสถาปนิกมือหนึ่งกับเพื่อนรักหรือเปล่าคะเนี่ย" เสียงหวานเจี๊ยบแต่แฝงด้วยเข็มพิษเอ่ยขึ้น ปาริฉัตรกวาดสายตามองสภาพยับเยินของไอริณด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ปิดไม่มิด "ไม่นึกเลยนะคะว่าจะได้เห็นคุณไอริณผู้เก่งกาจยืนทำหน้าเหมือนคนอกหักอยู่กลางห้องประชุมแบบนี้ น่าสมเพชจริงๆ ค่ะ"
ไอริณสูดหายใจเข้าลึกเพื่อดึงสติกลับคืนมา เธอเชิดหน้าขึ้นสูง ปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉยและเย่อหยิ่งราวกับพญาหงส์ แม้ว่าข้างในจะกำลังร้อนรุ่มด้วยเพลิงโทสะก็ตาม "ถ้าจะมาเพื่อพ่นคำพูดไร้สาระ ฉันแนะนำให้เดินกลับออกไปทางเดิมนะคะ ปาริฉัตร เพราะฉันไม่มีเวลามาเล่นขายของกับคนไม่มีมารยาท"
"ปากคอเราะร้ายไม่เปลี่ยนเลยนะคะ" ปาริฉัตรหัวเราะในลำคอ ก้าวเท้าเข้ามาใกล้โต๊ะประชุมทีละก้าวอย่างเชื่องช้า สายตากวาดมองแบบแปลนโปรเจกต์ใหญ่บนโต๊ะด้วยความเหยียดหยัน "แต่ก็นะ... คนที่กำลังจะสูญเสียทั้งโปรเจกต์พันล้านและหัวใจของวิศวกรสาวคนนั้น คงไม่มีอารมณ์มาprideอะไรตอนนี้หรอกมั้งคะ"
คำพูดแทงใจดำนั้นทำให้ไอริณชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาคู่สวยหรี่ลงอย่างอันตราย "เธอหมายความว่ายังไง"
"ก็หมายความว่า..." ปาริฉัตรโน้มตัวลงใช้มือเรียวแตะบนพิมพ์เขียวของไอริณ แววตาร้ายกาจฉายประกายสะใจ "โปรเจกต์รีสอร์ตริมคลื่นที่เธอทุ่มเทนักทุ่มเทหนา ตอนนี้ไม่ได้อยู่ในการดูแลของเธอกับยัยวิศวกรหน้าตายคนนั้นอีกต่อไปแล้วค่ะ... เพราะผู้บริหารเพิ่งเซ็นสัญญาให้บริษัทของฉันเข้ามาดูแลแทน และรินรดา... คนที่เธอแคร์นักหนา ก็เพิ่งจะเซ็นชื่อรับทราบการเปลี่ยนแปลงในฐานะหัวหน้าทีมวิศวกรคนใหม่... คู่กับฉันค่ะ"
ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางกบาล ไอริณรู้สึกชาไปทั้งร่าง หัวใจกระหน่ำเต้นรัวด้วยความตกใจและโกรธเกรี้ยวจนพูดไม่ออก รินรดารู้เรื่องนี้มาก่อนหน้านั้นแล้วใช่ไหม? นั่นคือเหตุผลที่แววตานั่นเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและความเย็นชาในวินาทีสุดท้ายก่อนจะเดินจากไปอย่างนั้นเหรอ!
มินตราเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หันขวับมามองหน้าไอริณที่ตอนนี้ซีดเผือดลงถนัดตา
ปาริฉัตรแย้มยิ้มกว้างอย่างผู้ชนะ หล่อนยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูไอริณด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาคนฟังอยากจะพุ่งเข้าไปกระชากผมด้วยความแค้น
"เตรียมตัวรับความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ในชีวิตได้เลยนะคะ... ไอริณ เพราะฉันจะแย่งทุกอย่างไปจากเธอ ทั้งงาน... และคนที่เธอรัก"
บรรยากาศในห้องประชุมเงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจที่ติดขัดของไอริณ มือเรียวที่กำหมัดแน่นสั่นเทาด้วยความโกรธขั้นสุด ก่อนที่ประตูกระจกบานใหญ่จะถูกผลักเปิดออกอีกครั้งอย่างแรง พร้อมกับร่างสูงสง่าของรินรดาที่ก้าวกลับเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบเฉยไร้ความรู้สึก ทว่าดวงตากลับจับจ้องตรงมาที่ไอริณด้วยประกายแสงบางอย่างที่อ่านไม่ออก... และด้านหลังของวิศวกรสาว คือการปรากฏตัวของประธานบริษัทผู้ทรงอิทธิพลที่ถือซองเอกสารสีน้ำตาลเดินตามเข้ามาพร้อมรอยยิ้มระรื่น
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและอินไปกับความแซ่บนี้เสมอนะคะ
เซฟโซนของยัยตัวแสบคือวิศวกรเครื่องกล•ตอนที่ 19
การกลับมาของอดีตคู่ปรับ
ผลงานโดย สการ์เล็ตโรส
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (สการ์เล็ตโรส)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซฟโซนของยัยตัวแสบคือวิศวกรเครื่องกล นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!