เปลวไฟกลางหาด

“ถ้าคุณคิดจะพิสูจน์ว่าตัวเองมีดีแค่ไหนด้วยการทำแบบนี้ คิรากร... บอกไว้เลยว่าคุณกำลังพลาดอย่างมหันต์” รินรดาเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าสั่นพร่าเล็กน้อยขณะที่แผ่นหลังบางพิงเข้ากับแนวหินริมหาดส่วนตัวที่ถูกโอบล้อมด้วยเงามืดของแมกไม้ แสงจันทร์คืนเพ็ญสาดส่องลงมาตกกระทบผิวน้ำทะเลเบื้องหน้าจนกลายเป็นประกายระยับเหมือนเกล็ดอัญมณีสีเงิน ทว่าดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของเธอกลับไม่ได้มองไปที่ทะเลเลย เธอกำลังจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีเข้มคมกริบของบุรุษตรงหน้า คิรากรไม่ตอบ เขาเพียงแค่ขยับกายเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำหอมแนววู้ดดี้ผสมกับกลิ่นไอทะเลทำให้สมองของรินรดาตื้อไปชั่วขณะ มือหนาของเขาค่อยๆ ยกขึ้น สอดนิ้วเรียวเข้าไปในกลุ่มผมยาวสลวยของเธออย่างแผ่วเบา ก่อนจะใช้นิ้วโป้งไล้ไปตามริมฝีปากที่เม้มแน่นของเธออย่างใจเย็น “ผมไม่เคยคิดจะพิสูจน์อะไรด้วยคำพูดหรอกนะ ริน” เสียงทุ้มต่ำของเขาสั่นพร่าด้วยแรงอารมณ์ที่พยายามสะกดไว้ “โดยเฉพาะกับผู้หญิงที่หยิ่งยโสอย่างคุณ... มีวิธีเดียวเท่านั้นที่จะทำให้คุณเลิกตั้งแง่กับผมเสียที” “วิธีไหน...” เธอถาม สุ้มเสียงดูอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด แทนคำตอบ คิรากรโน้มใบหน้าลงมาจนหน้าผากของเราชิดกัน ความร้อนผ่าวที่แผ่ออกมาทำให้บรรยากาศรอบกายดูจะเดือดพล่านขึ้นมาเสียดื้อๆ เขาไม่ได้รีบร้อนจู่โจม แต่กลับจงใจประวิงเวลาให้ความกระหายค่อยๆ กัดกินหัวใจของคนทั้งคู่ ลมหายใจอุ่นที่เป่ารดผิวแก้มทำให้รินรดารู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่บนปากเหวที่พร้อมจะร่วงหล่นลงไปในกองเพลิง “วิธีที่ทำให้คุณจำ... ว่าที่นี่ไม่ใช่บาร์ลับที่คุณจะมาคุมเกมได้ตามใจชอบ” เขากดริมฝีปากลงมาหนักหน่วง ราวกับต้องการประทับตราความเป็นเจ้าของไว้บนกลีบปากของเธอ รินรดาสะดุ้งเฮือก มือเรียวทั้งสองข้างที่เคยวางอยู่บนอกแกร่งเพื่อผลักไส กลับขยุ้มเข้าที่ปกเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาจนยับย่น ความถือดีที่เคยมีมลายหายไปในชั่วพริบตา เหลือเพียงความสับสนและเรียกร้องที่ปะทุขึ้นจากส่วนลึก คิรากรไม่ได้เป็นแค่ชายหนุ่มที่สุขุมและเย็นชาอย่างที่ทุกคนในแวดวงไฮโซรู้จัก แต่ในวินาทีนี้ เขาคือเปลวไฟ... เปลวไฟที่พร้อมจะเผาไหม้ทิฐิทุกอย่างของเธอให้เป็นจุณ สัมผัสจากมือของเขาที่ค่อยๆ เลื่อนจากท้ายทอยลงมาตามแนวสันหลัง ทำให้รินรดารู้สึกเหมือนกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านร่างจนสั่นสะท้าน เธอหลับตาลง พยายามจะกอบกู้สติสัมปชัญญะ แต่กลิ่นหอมและสัมผัสจากชายหนุ่มตรงหน้ากลับทำให้สติที่มีอยู่กระเจิงหายไปหมดสิ้น เขารู้ดีว่าจุดไหนคือจุดอ่อนของเธอ และเขาก็ใช้มันอย่างช่ำชองจนน่าใจหาย “คิน...” เธอครางชื่อเขาเบาหวิว “เรียกผมอีกครั้ง... ริน” เขากระซิบชิดใบหู พลางขบเม้มติ่งหูเธอเบาๆ จนรินรดาสะดุ้งวาบ ความวาบหวามที่เกิดขึ้นทำให้เธอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว ท่ามกลางเสียงคลื่นที่ซัดสาดเข้าหาฝั่งจังหวะที่สม่ำเสมอ ราวกับหัวใจที่กำลังเต้นรัวเป็นจังหวะเดียวกัน คิรากรค่อยๆ โอบอุ้มเธอขึ้นจนร่างบางลอยสูงจากพื้นทราย รินรดาผวาโอบรอบคอเขาแน่น ความเย็นของน้ำทะเลที่สาดกระเซ็นมาโดนขาเรียวไม่อาจเทียบได้เลยกับความร้อนระอุภายในอกที่ถูกจุดขึ้น เขาพาร่างเธอกลับไปทางวิลล่าหรูที่ซ่อนตัวอยู่หลังม่านต้นไม้ทึบ แสงไฟสีนวลตาจากระเบียงทอประกายล้อไปกับเงาของคนทั้งสอง แต่ทว่าในขณะที่คิรากรกำลังจะก้าวขึ้นบันไดไม้ สายตาของรินรดาก็เหลือบไปเห็นเงาดำร่างหนึ่งที่ยืนนิ่งอยู่ตรงมุมมืดของสวนหลังบ้าน บุคคลนั้นยืนอยู่นิ่งราวกับรูปปั้น แต่ความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านออกมานั้น ทำให้ลมหายใจของเธอหยุดชะงักไปครู่ใหญ่ ไม่ใช่คนรับใช้... และไม่ใช่คนของรีสอร์ท รินรดาสบตากับเงาร่างนั้นในเสี้ยววินาทีที่แสงจันทร์เคลื่อนผ่านพ้นก้อนเมฆเผยให้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย ใบหน้าที่เธอไม่ควรจะพบเจอที่นี่โดยเด็ดขาด ความตื่นตระหนกแล่นพล่านไปทั่วร่างจนเธอดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนของคิรากร “คิน... หยุดก่อน!” รินรดาผลักอกเขาเต็มแรงจนร่างสูงเสียหลักเซถอยหลังไปหนึ่งก้าว คิรากรขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจที่จังหวะอารมณ์ถูกขัดจังหวะ แต่เมื่อเขาเห็นสีหน้าซีดเผือดของหญิงสาว เขาก็หันกลับไปมองตามทิศทางสายตาของเธอ ทว่าความว่างเปล่ากลับเป็นสิ่งที่รออยู่ตรงหน้า... ไม่มีใคร ไม่มีอะไร นอกจากเสียงแมลงกลางคืนที่ส่งเสียงร้องระงม “คุณเห็นอะไร ริน?” คิรากรถามเสียงเข้ม นัยน์ตาสีเข้มฉายแววระแวดระวังขึ้นมาทันที รินรดาหอบหายใจถี่ สายตาของเธอยังคงจับจ้องไปที่มุมมืดนั้นด้วยความหวาดหวั่น มือที่จับปกเสื้อเขาเริ่มเย็นเฉียบ ก่อนที่เธอจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองคิรากรด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา “มีคน... คิน... มีคนเห็นเรื่องของเรา” คิรากรนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปคว้าปืนพกขนาดเล็กที่ซ่อนอยู่ในแผงอกเสื้อเชิ้ตของเขาออกมาอย่างรวดเร็ว ในจังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าที่เหยียบลงบนกิ่งไม้แห้งก็ดังขึ้นจากด้านหลังของพวกเขา... ร่างหนึ่งก้าวออกมาจากเงามืด พร้อมกับแสงสะท้อนจากกระบอกปืนที่จ่อตรงมายังพวกเขาทั้งคู่! ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของรินรดาและคิรากรมาจนถึงตอนนี้นะคะ รอยืนเคียงข้างทั้งคู่ในตอนหน้าด้วยนะคะ!