ความจริงที่ถูกเปิดเผย

"คุณไม่มีสิทธิ์แตะต้องของชิ้นนี้... โดยเฉพาะเมื่อมันเป็นหลักฐานของความโง่เขลาที่ฉันหลงเชื่อใจคุณมาตลอด" เสียงของรินรดาสั่นพร่า ทว่าแววตากลับแข็งกร้าวเหมือนใบมีดโกนอาบน้ำผึ้ง เธอยืนอยู่กลางห้องทำงานส่วนตัวของคิรากร กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อโปรดของเขาที่เคยทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย กลับกลายเป็นกลิ่นอายที่ชวนคลื่นเหียนที่สุดในชีวิต ซองเอกสารสีน้ำตาลที่ถูกลืมทิ้งไว้บนโต๊ะไม้โอ๊กนำเข้าคือจุดจบของละครฉากใหญ่ที่เขาสร้างขึ้นมา คิรากรยืนนิ่งอยู่หน้าบานกระจกเงาบานยักษ์ที่สะท้อนให้เห็นร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบ เขากำลังถือแก้ววิสกี้ราคาแพงที่น้ำแข็งแทบไม่ละลายแม้แต่น้อย เขายังไม่หันกลับมามองเธอทันที แต่ทิ้งจังหวะการหายใจที่ทำให้บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบขาดใจ "บางทีรินก็น่าจะเรียนรู้ที่จะปล่อยให้ความลับบางอย่างมันหลับใหลไปตลอดกาลนะ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่ามีร่องรอยของความกระด้างที่รินรดาไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน "ความลับเหรอคะ?" รินรดาแค่นหัวเราะ ปลายนิ้วเรียวสวยที่เคยบรรจงลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังของเขาเมื่อคืน กลับสั่นระริกขณะบีบกระดาษสัญญาฉบับนั้นแน่นจนยับยู่ยี่ "นี่มันไม่ใช่ความลับ แต่มันคือคำพิพากษา! คุณหลอกฉัน... คุณทำให้ฉันเชื่อว่าเรากำลังสร้างอนาคตด้วยกัน ทั้งที่จริงๆ แล้ว ฉันก็เป็นแค่ 'หมาก' อีกตัวที่คุณใช้แก้แค้นตระกูลวรโชติเมธีเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ!" คิรากรวางแก้วลงบนโต๊ะเสียงดัง 'กริ๊ก' เขาหมุนตัวกลับมาช้าๆ แววตาคมกริบสีนิลคู่นั้นไม่มีร่องรอยของความรู้สึกผิด มีเพียงความเย็นชาที่ทำให้อุณหภูมิในห้องลดต่ำลงอย่างน่าประหลาด "หมากเหรอ?" เขาขยับก้าวเข้าหาช้าๆ ท่วงท่าประหนึ่งนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุม "ริน... ในโลกของไฮโซที่เราอยู่ ไม่มีใครเป็นผู้บริสุทธิ์หรอกนะ เธอเองก็เข้ามาหาฉันเพราะต้องการทุนไปกู้คืนนิตยสารที่กำลังจะเจ๊งไม่ใช่หรือไง? เราก็แค่ทำสัญญาแลกเปลี่ยนกันอย่างเป็นธรรม" "แต่มันไม่รวมถึงหัวใจของฉัน!" รินรดาตวาดกลับ ดวงตาคู่สวยรื้นไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความคับแค้น "คุณทำให้ฉันรักคุณ ทำให้ฉันเชื่อว่าการที่เราใกล้ชิดกันใน Velvet Night ทุกคืน คือความรู้สึกที่จริงแท้ แต่ที่แท้จริงแล้ว... ข้อตกลงนี้มันระบุชัดเจนว่าถ้าฉันทำให้ตระกูลคุณได้ครองหุ้นบริษัทพ่อฉัน คุณจะเขี่ยฉันทิ้งเหมือนเศษขยะทันทีที่แผนสำเร็จ!" คิรากรหยุดยืนตรงหน้าเธอ ระยะห่างเพียงไม่กี่เซนติเมตรทำให้เธอได้กลิ่นวิสกี้จางๆ ผสมกับกลิ่นกายที่คุ้นเคย เขาใช้ปลายนิ้วเชยคางเธอขึ้น บังคับให้เธอต้องสบตาเขาตรงๆ แววตาของเขาซับซ้อนเกินกว่าที่เธอจะอ่านออกว่ามันคือความต้องการ หรือเพียงแค่เกมที่เขายังสนุกไม่พอ "ความรักกับธุรกิจ... บางทีมันก็แยกออกจากกันได้ยากนะ" เขาโน้มหน้าลงมากระซิบข้างหู น้ำเสียงแหบพร่าเซ็กซี่ที่เคยทำให้เธออ่อนระทวย บัดนี้กลับเหมือนเสียงกรีดร้องในหัว "เธอคิดว่าฉันจูบเธอเพราะสัญญาในกระดาษงั้นเหรอ? เธอคิดว่าทุกครั้งที่ฉันสัมผัสเธอ ฉันกำลังคิดเรื่องหุ้นหรือตัวเลขในบัญชีอยู่หรือไง?" รินรดาพยายามผลักเขาออก แต่คิรากรแข็งแรงเกินไป เขาคว้าข้อมือเธอไว้แล้วกดลงกับโต๊ะทำงาน บดบังแสงไฟจนใบหน้าของเขามืดสลัว "ปล่อยนะคะ!" "ไม่... จนกว่าเธอจะฟังให้จบ" คิรากรโน้มตัวลงมาประชิด กดทับความรู้สึกของเธอไว้ด้วยร่างกายที่ใหญ่โต "สัญญานั่นคือสิ่งที่พ่อฉันบังคับให้ทำตั้งแต่วันแรกที่ฉันเจอเธอที่ปารีส แต่นั่นมันคือเรื่องของอดีต ริน... แต่คืนนี้ ฉันไม่ได้ทำเพราะคำสั่งใคร และฉันก็ไม่ได้ทำเพื่อหุ้นของตระกูลวรโชติเมธี" เขาโน้มลงมาประทับจูบที่หนักหน่วงและดุดัน ไม่มีความละมุนอย่างที่เคยมี แต่เต็มไปด้วยความโหยหาและความบ้าคลั่งที่รินรดาไม่เคยเห็น รินรดาพยายามฝืนต้าน แต่ร่างกายของเธอกลับทรยศอย่างสิ้นเชิง ความโกรธแค้นในใจเริ่มสั่นคลอนเมื่อสัมผัสจากเขาซึมลึกผ่านเนื้อผ้า ทว่าทันทีที่เขากำลังจะรุกล้ำเข้าไปลึกซึ้งกว่าเดิม เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอย่างไม่มีมารยาท พร้อมกับร่างของหญิงสาวในชุดเดรสสีแดงเพลิงที่ผลักบานประตูเข้ามาโดยไม่รอคำอนุญาต "คินคะ... ลูกค้าคนสำคัญจากสิงคโปร์รออยู่ที่ชั้นบนแล้วนะคะ แล้วนี่..." หญิงสาวหยุดชะงักเมื่อเห็นรินรดาที่อยู่ในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ยบนโต๊ะทำงานของเขา สายตาของหล่อนเหยียดหยามและแฝงความสะใจ "โอ้... ขอโทษด้วยนะคะที่เข้ามาขัดจังหวะการเจรจา... 'ธุรกิจ' ที่คินว่า แต่ดูท่าทางคุณรินรดาจะกำลังเซ็นสัญญา 'ฉบับพิเศษ' อยู่สินะคะ" คิรากรผละออกมาทันที ใบหน้าเขากลับมาเรียบเฉยไร้อารมณ์ ราวกับเรื่องเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้น เขาจัดปกเสื้อสูทอย่างใจเย็นก่อนจะหันไปหาหญิงสาวผู้มาใหม่ด้วยสายตาที่เย็นชาที่สุด "ออกไปก่อน" รินรดายืนนิ่งเหมือนถูกแช่แข็ง เมื่อหญิงสาวคนนั้นเดินเข้ามาใกล้กระซิบข้างหูเธอเบาๆ ว่า "ไม่รู้เหรอคะว่าสัญญาฉบับนั้นที่คินทำไว้... มันไม่ได้มีแค่เรื่องหุ้น แต่มันคือเรื่องชีวิตของครอบครัวคุณที่คุณยังไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่เป็นคนดึงปลั๊กเครื่องช่วยหายใจของพ่อคุณจริงๆ ในคืนนั้น" โลกของรินรดาหมุนคว้างจนแทบจะยืนไม่อยู่ เธอหันไปมองคิรากรที่ยืนนิ่งสงบราวกับรูปปั้นหิน ความจริงที่เปิดเผยยังไม่น่ากลัวเท่ากับสิ่งที่เธอกำลังจะได้รู้ในวินาทีถัดไป... ว่าเขาไม่ได้เป็นแค่คนที่หลอกใช้เธอ แตเขาอาจจะเป็นฆาตกรที่พรากชีวิตครอบครัวเดียวที่เธอเหลืออยู่ไปตลอดกาล ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดที่บ่วงเสน่หาขยับเข้ามาใกล้รัดคอเราเหลือเกินนะคะ ชฎาพรายไวน์แดง