คำเตือนจากเพื่อนสนิท

แก้วคริスタルเจียระไนก้านเรียวสั่นน้อยๆ ตามแรงกระแทกของปลายนิ้วเรียวสวยที่จงใจหมุนวนของเหลวสีอำพันข้างใน รินรดากำลังจดจ้องหยดหยาดน้ำตาเทียมที่เกาะพราวอยู่บนผิวแก้ว ราวกับมันคือสัญลักษณ์แทนความเปราะบางในชีวิตเธอเวลานี้ เสียงดนตรีแจ๊สคลอเบาๆ จากมุมห้องของเลานจ์ส่วนตัวในโรงแรมหรูใจกลางสุขุมวิทไม่ได้ช่วยให้ประสาทสัมผัสที่ตึงเครียดของเธอนุ่มนวลขึ้นเลยแม้แต่น้อย ตรงข้ามกับเธอ คือ ‘พิมพ์พรรณ’ เพื่อนสนิทสมัยเรียนเมืองนอก และปัจจุบันคือบรรณาธิการบริหารของนิตยสารคู่แข่งที่เพิ่งเปิดศึกน้ำลายใส่เธอในงานแฟชั่นวีคเมื่อสัปดาห์ก่อน ทว่า ในยามวิกาลเช่นนี้ ภายใต้แสงไฟสลัวสีนวลตา สถานะคู่ปรับในวงการถูกพับเก็บไว้ชั่วคราว เหลือเพียงสายตาห่วงใยเจือระอุปนดุว่าของคนเคยร่วมสุขร่วมทุกข์ "เธอเสียสติไปแล้วเหรอ ริน..." พิมพ์พรรณเปิดฉากขึ้นทันทีโดยไม่ต้องมีคำทักทายพิธีรีตอง น้ำเสียงของเธอต่ำลอดไรฟันด้วยความระ2แวง เอนหลังพิงโซฟากำมะหยี่สีเขียวมรกตพร้อมกับกอดอกแน่น "เอาตัวเข้าไปพัวพันกับคิรากร... ผู้ชายคนนั้นไม่ได้สะอาดอย่างที่เธอกำลังหลอกตัวเองหรอกนะ" รินรดาเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตคู่สวยภายใต้แพขนตางอนหนาตวัดมองเพื่อนรักอย่างนิ่งสนิท รอยยิ้มหยันบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างถือดี "สะอาดหรือไม่สะอาด ฉันแยกแยะได้ พิมพ์... บริษัทของฉันกำลังจะพัง หนี้สินก้อนโตจากโปรเจกต์ที่แล้วยังเคลียร์ไม่จบ ถ้าฉันไม่คว้ามือที่เขายื่นมาให้ ฉันคงต้องขายทิ้งทั้งสำนักพิมพ์แล้วไปนั่งกินแกลบ" รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่งและมั่นใจในตัวเองสูงตามวิสัย "มือที่เขายื่นให้? เธอเรียกมันว่าความช่วยเหลือหรือริน!" พิมพ์พรรณแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจระคนสมเพชในความดื้อรั้นของเพื่อน "นั่นมันกรงเล็บเสือชัดๆ! ผู้ชายคนนี้ไม่เคยทำอะไรฟรี คิรากรสร้างอาณาจักรอสังหาฯ ขึ้นมาบนซากปรักหักพังของคู่แข่งทางธุรกิจมานักต่อนักแล้ว ข่าวลือเรื่องเบื้องหลังบาร์ลับ 'Velvet Night' ของเขามันไม่ใช่แค่เรื่องแต่งนะริน มันมีคนหมดตัวเพราะเขามาแล้วกี่คน เธอไม่รู้หรือแกล้งโง่กันแน่!" บรรยากาศบนโต๊ะหนาแน่นขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก รินรดานิ่งงันไปชั่วขณะ แม้ริมฝีปากจะยังคงเม้มเข้าหากันอย่างดื้อรั้น แต่ลึกเข้าไปในใจ คำพูดของพิมพ์พรรณกลับไปสะกิดภาพรอยยิ้มเย็นเยียบแฝงความเจ้าเล่ห์ของคิรากรเข้าอย่างจัง—ทุกสัมผัสอุ่นร้อนที่เขามอบให้ในห้องทำงานส่วนตัวในคืนก่อน ทุกสายตาที่มองเธอราวกับเหยื่อในกรง "เขาแค่... ทำธุรกิจ" รินรดาเถียงเสียงเบาลงกว่าเดิมเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วยังคงลูบไล้ขอบแก้วคริスタル "ธุรกิจบ้าบออะไรที่จ้องจะกลืนกินทั้งตัวและหัวใจของเธอกันล่ะ!" พิมพ์พรรณโน้มตัวไปข้างหน้า สีหน้าจริงจังจนน่ากลัว "สัปดาห์ก่อนเธอยังเพิ่งตัดความสัมพันธ์กับไอ้คุณชายตระกูลดังคนนั้นอยู่เลยไม่ใช่เหรอ คนที่ยอมเป็นกุญแจสำคัญให้เธอดึงงบสนับสนุนมาได้น่ะ... แล้วตอนนี้เธอกำลังวิ่งโร่ไปซบผู้ชายอันตรายอย่างคิรากรเนี่ยนะ? ริน รื่นเริงกับเกมไฮโซพวกนี้มากเกินไปหรือเปล่า เธอกำลังเล่นกับไฟที่พร้อมจะเผาเธอให้ไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้า" คำเตือนของเพื่อนสนิทเหมือนเข็มเล่มเล็กๆ ที่ค่อยๆ เจาะทะลวงเกราะป้องกันอันแข็งกร้าวของรินรดา ภาพของอดีตคู่หมั้นที่เข้ามาพัวพันเพื่อผลประโยชน์ทับซ้อน ซ้อนทับกับรอยยิ้มทรงเสน่ห์แต่เต็มไปด้วยความควบคุมของคิรากร มันวนเวียนอยู่ในหัวจนเธอรู้สึกวิงเวียนคล้ายคนจะเป็นลม เธอเกลียดความอ่อนแอ เกลียดการต้องพึ่งพาใคร และยิ่งเกลียดความจริงที่ว่า... เธอกำลังพึ่งพาผู้ชายที่อันตรายที่สุดในแวดวงเซเลบตอนนี้จริงๆ "ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่ พิมพ์..." รินรดายืดตัวขึ้นเล็กน้อย พยายามดึงความเย่อหยิ่งและศักดิ์ศรีของบรรณาธิการสาวผู้ทรงอิทธิพลกลับมาสวมใส่ราวกับเกราะป้องกัน "ฉันไม่ใช่เด็กสาวอ่อนต่อโลกที่จะยอมให้ใครมาหลอกใช้ได้ง่ายๆ ถ้าคินอยากได้อะไรจากฉัน เขาก็ต้องแลกด้วยสิ่งที่ฉันต้องการเหมือนกัน มันคือเกมแฟร์ๆ" พิมพ์พรรณมองหน้าเพื่อนรักอย่างส่ายหัวระอาในความดื้อรั้น "ความมั่นใจของเธอมันจะฆ่าเธอนะริน... จำคำฉันไว้เถอะ ผู้ชายแบบคิรากรน่ะ ไม่เคยเล่นเกมตามกติกาของใครหรอก เขามีแต่จะเปลี่ยนกระดานแล้วทำให้เธอเป็นฝ่ายแพ้หมดตัว... ทั้งตัว... และหัวใจ" เสียงถอนหายใจยาวเหยียดของพิมพ์พรรณยังไม่ทันจางหายไปในบรรยากาศรอบตัว พลันสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งที่ด้านหลังของรินรดา ร่างของเพื่อนสาวชะงักกึก สีหน้าที่เคยเกรี้ยวกราดเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกและซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด รินรดาสังเกตเห็นความผิดปกติในแววตาของเพื่อน เธอขมวดคิ้วด้วยความสงสัย กำลังจะอ้าปากถาม ทว่า... สัมผัสอุ่นจัดอันคุ้นเคยก็ทาบทับลงบนลาดไหล่เปลือยเปล่าของเธออย่างแผ่วเบา พร้อมกับลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดต้นคอ จนเส้นขนทั่วร่างลุกชันขึ้นพร้อมเพรียงกัน "คุยอะไรกันอยู่หรือครับ... ดูท่าทางเคร่งเครียดกันจัง" น้ำเสียงทุ้มนุ่ม ลึกซึ้ง และเจือรอยยิ้มเย้าแหย่ที่แฝงความอันตรายไว้เต็มเปี่ยมดังขึ้นชิดใบหู รินรดาสะดุ้งสุดตัว หัวใจกระโจนขึ้นมาจุกที่ลำคอเมื่อรับรู้ได้ทันทีว่าเจ้าของเสียงนี้คือใคร—ชายผู้เพิ่งถูกนินทาและเตือนภัยไปหมาดๆ ยืนอยู่ตรงนี้ ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่มีใครรู้! ชฎาพรายไวน์แดง ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและหลงรักในเกมรักอันตรายครั้งนี้นะคะ