คำสัญญาที่บาร์ลับ

"ถ้าคุณคิดว่าการปรากฏตัวของพวกเขาสามารถทำลายค่ำคืนนี้ได้ คุณกำลังประเมินความอดทนของผมต่ำเกินไป รินรดา" เสียงทุ้มต่ำของคิรากรดังก้องในความเงียบงันของ 'Velvet Night' บาร์ลับที่ซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงอิฐเก่าแก่ในย่านธุรกิจที่แพงที่สุดของกรุงเทพฯ เขาไม่ได้หันไปมองกลุ่มชายชุดดำที่ยืนตระหง่านอยู่ทางเข้าบาร์ด้วยท่าทีคุกคาม แต่กลับจ้องมองเพียงใบหน้าของหญิงสาวตรงหน้า รินรดาสะท้อนภาพดวงตาคมกริบของเขาผ่านแก้วคริสตัลใสที่บรรจุของเหลวสีอำพันเอาไว้ "คิน... ปัญหาธุรกิจของคุณมันกำลังจะกลายเป็นประเด็นสังคมในวันพรุ่งนี้" รินรดาเอ่ยพลางวางแก้วลงบนเคาน์เตอร์ไม้หรู เสียงกระทบเบาๆ ของมันฟังดูแหลมคมท่ามกลางเสียงดนตรีแจ๊สที่แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน "ฉันไม่อยากให้ชีวิตที่เพิ่งจะนิ่งสงบของเราต้องพังลงเพราะอดีตที่ตามมาหลอกหลอนคุณอีก" คิรากรยิ้มมุมปาก—รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะเสมอแม้ในยามที่สถานการณ์ตึงเครียดถึงขีดสุด เขาขยับกายเข้าไปใกล้จนกลิ่นกายประจำตัวที่ผสมผสานระหว่างกลิ่นไม้หอมและบุหรี่ราคาแพงโอบล้อมเธอไว้ เขาโน้มใบหน้าลงมาจนชิดริมใบหู ปลายจมูกโด่งสันสัมผัสผิวแก้มเนียนอย่างหยอกเย้าแต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาด "อดีตคือสิ่งที่ผ่านไปแล้ว ริน" เขาเปลี่ยนจากสรรพนามห่างเหินเป็นความคุ้นเคยที่บาดลึก "แต่คนตรงหน้าผม... คืออนาคตที่ผมเลือกเอง และไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมาพรากไป" มือหนาเลื่อนลงไปกุมมือเรียวของเธอไว้ บีบกระชับแน่นจนรินรดารู้สึกถึงชีพจรที่เต้นแรงในกายของเขา เธอหันไปมองกลุ่มคนชุดดำเหล่านั้นอีกครั้ง หนึ่งในนั้น—ชายวัยกลางคนที่มีแผลเป็นเหนือคิ้ว—กำลังจ้องมองมาด้วยสายตาอาฆาต เขาคือกุญแจสำคัญที่เชื่อมโยงถึงความล้มละลายของตระกูลรินรดาในอดีตที่คิรากรเคยมีส่วนเกี่ยวข้อง... หรืออาจจะเป็นคนชักใยอยู่เบื้องหลังทั้งหมด "มากับผม" คิรากรกระซิบ ก่อนจะดึงมือเธอให้ลุกจากเก้าอี้สตูลสูง เขานำทางเธอเดินลึกเข้าไปในโซนส่วนตัวของบาร์ที่ซึ่งแสงไฟสลัวสีแดงก่ำสาดส่องลงมาดั่งม่านหมอก บรรยากาศที่นี่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความร้อนแรงของความปรารถนาพุ่งพล่านอยู่ในอากาศ รินรดารู้สึกได้ถึงสัมผัสของคิรากรที่เลื่อนมาโอบเอวคอดไว้แน่น เธอแหงนหน้ามองชายหนุ่มผู้กุมหัวใจและชะตาชีวิตของเธอไว้ในกำมือ เขาสง่างาม เย็นชา และเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ที่ยากจะต้านทาน "คุณลืมไปแล้วหรือว่าเราพบกันที่ไหนครั้งแรก?" เขาถามพลางหยุดยืนอยู่หน้าประตูไม้บานเก่าที่ถูกตกแต่งด้วยกำมะหยี่สีเลือดนก รินรดาชะงัก สายตาเธอมองผ่านไหล่เขาไปยังมุมหนึ่งของห้องที่ประดับด้วยช่อดอกกุหลาบสีดำสนิท ซึ่งคิรากรตั้งใจจัดวางไว้ให้เธอ "ที่นี่... หลังบาร์ที่มีกลิ่นวิสกี้กับความลับที่ไม่มีวันเปิดเผย" "ถูกต้อง" คิรากรคุกเข่าลงข้างหนึ่งท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับหัวใจคนทั้งคู่ เขาล้วงกล่องกำมะหยี่สีดำออกมาจากสูทสั่งตัดราคาแพงระยับ "ริน... ผมอาจจะเป็นปีศาจในสายตาคนอื่น แต่สำหรับคุณ ผมอยากเป็นเพียงผู้ชายคนเดียวที่จะปกป้องคุณจากความมืดมิดทั้งหมด แต่งงานกับผมนะครับ แล้วผมจะทำให้ทุกคืนที่เหลือของชีวิตคุณ กลายเป็นสรวงสวรรค์ที่ไม่มีวันจบสิ้น" รินรดากลั้นหายใจ หัวใจของเธอเหมือนถูกบีบด้วยความสุขที่เจือความหวาดกลัว เธอรู้ดีว่าคำตอบ 'ตกลง' ของเธอจะเปลี่ยนสถานะจากบรรณาธิการนิตยสารชื่อดัง ไปสู่ภรรยาของมาเฟียไฮโซผู้ทรงอิทธิพล แต่ในขณะที่เธอกำลังจะเปิดปากรับคำนั้น เสียงปืนดังสนั่นขึ้นจากทางเข้าบาร์ ตามมาด้วยเสียงแก้วแตกกระจายดั่งห่าฝน แสงไฟในบาร์ดับพรึบลงทันที ความมืดมิดเข้าครอบงำพื้นที่ทั้งหมดเหลือเพียงแสงจันทร์ที่ลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามา รินรดารู้สึกถึงแรงกระชากที่แขนของคิรากร เขาไม่ได้ดึงเธอไปซ่อนตัว แต่กลับพุ่งเป้าไปที่ทางออกลับด้านหลัง ทว่าเมื่อแสงไฟฉายจากอาวุธปืนวูบผ่านความมืด เธอก็เห็นใบหน้าที่แท้จริงของผู้บุกรุกที่เพิ่งก้าวเข้ามา... ใบหน้าที่ทำให้หัวใจของเธอแทบหยุดเต้น มันไม่ใช่ศัตรูทางธุรกิจอย่างที่คิรากรคาดการณ์ไว้ แต่เป็น... บิดาของเธอที่ถูกประกาศว่าเสียชีวิตไปนานแล้วด้วยอุบัติเหตุ! เขายืนอยู่ตรงนั้น มือถือปืนจ่อตรงมาที่คิรากร พร้อมกับประโยคที่ทำให้โลกของรินรดาสั่นสะเทือนยิ่งกว่าแผ่นดินไหว "ปล่อยลูกสาวฉันเดี๋ยวนี้ คิรากร... เพราะผู้ชายที่คุณกำลังจะแต่งงานด้วยคนนี้ คือคนที่ฆ่าแม่ของแกแท้ๆ!" ชฎาพรายไวน์แดงขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงช่วงเวลาที่เข้มข้นที่สุดนี้นะคะ