ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

กลิ่นน้ำหอมกลิ่นไม้จันทน์หอมผสมมัสก์จางๆ จากร่างสูงตรงหน้า ก่อกวนประสาทสัมผัสของรินรดาจนสั่นไหว หัวใจของเธอดังระรัวราวกับกลองรบที่กำลังจะแตกสลาย เธอพยายามขืนข้อมือออกจากอุ้งมือแข็งแกร่งของคิรากร แต่เขากลับออกแรงดึงเพียงนิดเดียว ร่างบางก็เซถลาเข้าปะทะกับแผงอกกว้างที่แน่นหนึบราวกับกำแพงเหล็กกล้า "ปล่อยค่ะคุณคิรากร... นี่มันไม่ใช่เรื่องตลก" น้ำเสียงของรินรดาเย็นเยียบ พยายามรวบรวมเศษเสี้ยวความหยิ่งทะนงที่เหลืออยู่ทั้งหมดมาสร้างเป็นเกราะป้องกัน คิรากรไม่ตอบทันที เขาโน้มใบหน้าคมสันลงมาจนลมหายใจอุ่นร้อนรดรินอยู่ข้างใบหู นัยน์ตาสีเข้มดั่งรัตติกาลของเขาคู่นั้นมองสำรวจเธอราวกับกำลังชื่นชมงานศิลปะราคาแพงที่เขาเพิ่งประมูลมาได้ "รินรดา... คนสวยอย่างคุณควรจะรู้ว่า บนโลกใบนี้ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ โดยเฉพาะเรื่องที่ต้องแลกด้วยเงินก้อนโตขนาดนั้น" "ฉันบอกแล้วว่าฉันจะหาเงินมาคืนคุณให้ครบ ตามกำหนดสัญญา" "แต่ตอนนี้คุณไม่มี" เขากระซิบชิดริมฝีปากเธอ ก่อนจะผละออกเล็กน้อยเพียงเพื่อให้สายตาคมกล้าคู่นั้นได้ประสานกับดวงตาเรียวสวยที่กำลังสั่นระริกด้วยความโกรธ "เจ้าหนี้รายอื่นของคุณกำลังจะส่งคนไปพังนิตยสารที่คุณรัก และทำลายชื่อเสียงวงศ์ตระกูลที่เหลือเพียงน้อยนิดของคุณให้ป่นปี้... คุณแน่ใจเหรอว่าต้องการเวลา?" รินรดากัดริมฝีปากแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ ปมปัญหาเรื่องหนี้สินของครอบครัวที่พ่อของเธอทิ้งไว้ให้กำลังรัดคอเธอจนหายใจไม่ออก การที่เขาล่วงรู้รายละเอียดลึกซึ้งขนาดนี้ ยิ่งตอกย้ำว่าเธอเป็นเพียงเบี้ยในกระดานของเขาจริงๆ "คุณต้องการอะไร" เธอถามเสียงสั่น คิรากรเดินอ้อมไปด้านหลัง กลิ่นซิการ์ราคาแพงผสมกับความหรูหราของ Velvet Night ทำให้บรรยากาศดูน่าอึดอัดแต่ก็น่าหลงใหลในเวลาเดียวกัน นิ้วเรียวยาวของเขาไล้ไปตามแนวสันหลังของเธออย่างแผ่วเบา เป็นสัมผัสที่จงใจหยอกเย้าให้เธอขนลุกชัน "เป็นคู่ควงของผม" เขาเอ่ยคำตอบที่เรียบง่ายแต่หนักหน่วง "ไปงานสังคมในฐานะผู้หญิงของผม ถือแก้วแชมเปญข้างๆ ผม รับมือกับพวกไฮโซจอมปลอม และทำทุกอย่างที่ผมต้องการเมื่อผมมีกิจกรรมทางธุรกิจ... เพียงเท่านี้ หนี้ทั้งหมดที่คุณมี จะถือว่าเป็น 'ค่าตอบแทน' ที่ผมจ่ายให้ล่วงหน้า" "คุณมันบ้า... ฉันไม่ใช่สินค้าที่คุณจะมาตีราคาแบบนี้!" เธอหันกลับมาตบหน้าเขา แต่คิรากรคว้าข้อมือเธอไว้ได้ทันอย่างรวดเร็ว เขาบีบมันแน่นขึ้นอีกนิด แต่นัยน์ตากลับพราวระยับด้วยความสนุก "สินค้าเหรอ? น่าสนใจนะ... แต่คุณลืมไปหรือเปล่าว่าสำหรับผม คุณคือ 'รางวัล' ที่ผมรอคอยมานาน" เขาโน้มหน้าลงมาจนจมูกโด่งเป็นสันแทบจะสัมผัสกับแก้มใส "คุณมีเวลาตัดสินใจถึงรุ่งเช้าพรุ่งนี้ ถ้าตอบตกลง ผมจะปิดดีลหนี้ให้คุณทันที แต่ถ้าปฏิเสธ... ผมก็แค่ปล่อยให้คนของผมจัดการเรื่อง 'ทวงหนี้' ตามวิถีของพวกเขา คุณรู้อยู่แล้วใช่ไหมว่ามันจะจบลงยังไง?" รินรดาสะอึกในลำคอ ภาพความโหดร้ายของโลกธุรกิจใต้ดินที่เธอพยายามหลีกหนีผุดขึ้นมาในหัว ราวกับถูกต้อนจนมุมในเขาวงกตที่ไม่มีทางออก เธอเงยหน้ามองชายหนุ่มผู้เป็นดั่งปีศาจในคราบสุภาพบุรุษด้วยสายตาว่างเปล่า "ถ้าฉันตกลง... ฉันจะได้อะไรที่เป็นเครื่องรับประกัน?" คิรากรหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำนั้นเปี่ยมไปด้วยอำนาจ เขาหยิบปากกาหมึกซึมด้ามหรูออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท แล้วคว้ามือของเธอไปวางไว้บนโต๊ะหินอ่อน ก่อนจะเขียนตัวเลขจำนวนหนึ่งลงบนฝ่ามือของเธอ ลายเส้นที่ขีดเขียนลงบนผิวเนื้อทำเอาเธอสะท้านไปถึงทรวง "สัญญาของผม... อยู่ที่คำพูดของผม" เขาจ้องลึกเข้าไปในตาเธอ "และถ้าคุณต้องการหลักประกัน... นี่คือเบอร์ห้องสวีทของผมคืนนี้ คุณเดินขึ้นไปหาผมด้วยตัวเอง... นั่นแหละคือสัญญาฉบับจริงที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง" คิรากรปล่อยมือจากเธอแล้วหันหลังเดินกลับไปที่เคาน์เตอร์บาร์ ทิ้งให้รินรดายืนตัวแข็งทื่ออยู่ท่ามกลางแสงไฟสลัวที่ดูเย้ายวนใจ ทว่าในขณะที่เธอตัดสินใจจะหันหลังเดินออกไปจากกรงทองแห่งนี้ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นจากทางเข้า Velvet Night "คุณคินครับ... สายจากคุณหญิงวิภาแจ้งมาว่า 'ของขวัญ' ที่คุณสั่งไว้มาถึงแล้วครับ" คิรากรชะงักฝีเท้า เขาหันกลับมามองรินรดาก่อนจะแสยะยิ้มที่ทำให้เธอหนาวเหน็บไปถึงกระดูก "ลืมบอกไป... คืนนี้ยังมีแขกพิเศษอีกคนที่จะมา 'พบ' คุณ รินรดา... หวังว่าคุณจะเตรียมตัวรับมือกับความจริงที่ผมกำลังจะเฉลยได้นะ" ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของรินรดาในค่ำคืนอันตรายนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ