รอยจูบบนชุดแบรนด์เนม

"คุณคงไม่รู้สินะ... ว่าหุ้นส่วนใหญ่ที่คุณกำลังจะขาย เพื่อกู้หน้าให้พ่อคุณน่ะ... ตอนนี้มันอยู่ในมือผมหมดแล้วตั้งแต่วันที่คุณก้าวเข้ามาที่บาร์นี้" คำพูดนั้นไม่ได้กระแทกหน้า แต่กลับค่อยๆ ซึมลึกราวกับยาพิษที่เคลือบน้ำตาล รินรดาชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวถอยห่างจากร่างสูงใหญ่ของคิรากร เธอหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มในชุดสูททักซิโดสั่งตัดพิเศษที่พอดีตัวราวกับหล่อหลอมจากความมั่นใจ กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อเฉพาะตัวของเขา—กลิ่นไม้จันทน์หอมผสมกับกลิ่นยาสูบจางๆ—กำลังทำให้ประสาทสัมผัสของเธอปั่นป่วน "คุณว่าอะไรนะคะ... คิน" เสียงของเธอราบเรียบ หากทว่าสั่นไหวเพียงเล็กน้อยที่ปลายประโยค มือที่ถือแก้วแชมเปญเรียวสวยกระชับแน่นจนนิ้วซีดขาว เธอพยายามรักษามาดบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังไว้ให้มั่น แต่นัยน์ตาคมกริบของคิรากรกลับมองทะลุผ่านปราการนั้นเข้าไปราวกับมองเห็นความพ่ายแพ้ที่เธอกำลังพยายามปกปิด คิรากรไม่ตอบ แต่เขาก้าวเข้ามาใกล้ ระยะห่างระหว่างกันลดลงจนเธอได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของเขา เขาขยับตัวเข้ามาใกล้จนกระทั่งแผ่นอกกว้างสัมผัสกับไหล่ของเธอเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาประคองแก้วแชมเปญจากมือเธอไปวางไว้บนโต๊ะวางแก้วข้างๆ อย่างใจเย็น "อย่าทำหน้าเหมือนโลกกำลังจะแตกสลายแบบนั้นสิครับ ริน" เขากระซิบชิดใบหู เสียงทุ้มต่ำนั้นแฝงไปด้วยความขบขันที่ชวนให้โมโห "การที่ผมถือครองหุ้นเหล่านั้น ไม่ได้หมายความว่าผมจะทำลายธุรกิจของคุณ... แต่มันหมายความว่า ตอนนี้คุณมีผมเป็น 'คู่คิด' ที่คุณจะปฏิเสธไม่ได้อีกต่อไป" รินรดาเบี่ยงหน้าหลบ จังหวะหัวใจเธอเต้นแรงจนน่ากลัว บรรยากาศภายในงานการกุศลย่านหรูหราที่เต็มไปด้วยเซเลบริตี้และแสงไฟระยิบระยับดูเหมือนจะเลือนหายไป เหลือเพียงความร้อนรุ่มที่แผ่ออกจากกายของชายหนุ่มตรงหน้า "คุณใช้วิธีสกปรก" เธอเค้นเสียงลอดไรฟัน "วิธีที่นักธุรกิจทุกคนทำกันถ้าเขามีโอกาส... เพียงแต่ผมมีเงินทุนและข้อมูลที่แม่นยำกว่า" เขายกยิ้มที่มุมปาก มือหนาเลื่อนมาจัดกระเป๋าเสื้อที่หน้าอกของเธอเบาๆ ราวกับจะปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริง "และอีกอย่าง... ริน ผมชอบมองเวลาที่คุณพยายามเชิดหน้าสู้ทั้งที่รู้ว่าตัวเองตกเป็นรอง มันดู... เร้าใจกว่าที่คุณคิด" รินรดาปัดมือเขาออกด้วยความถือดี หากแต่คิรากรกลับคว้าข้อมือเธอไว้ได้ทัน เขาออกแรงเพียงนิดเดียวก็รั้งร่างระหงให้แนบชิดกับเขามากขึ้น ท่ามกลางสายตาของผู้คนในงานที่เริ่มหันมามองคู่พระนางที่ดูโดดเด่นและตึงเครียดในเวลาเดียวกัน ชุดราตรีผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มขัดกับผิวขาวเนียนของเธอ และความเงาของเนื้อผ้ากำลังสะท้อนแสงไฟจนดูราวกับเธอเป็นสมบัติล้ำค่าที่เขากำลังหมายปอง "คิน ปล่อยค่ะ..." "ถ้าผมปล่อย คุณก็จะหนีไปหาทางออกที่ไม่มีวันสำเร็จ" เขาลดระดับเสียงลงจนแทบจะเป็นคำสั่ง "ไปทานมื้อค่ำกับผมคืนนี้ แล้วผมจะพิจารณาเรื่องหุ้นพวกนั้นใหม่" "คุณกำลังข่มขู่ฉัน" "ผมกำลังจีบคุณ... ในแบบที่ผมถนัด" คิรากรใช้นิ้วชี้ไล้ไปตามเส้นสายของชุดราตรีตรงช่วงคอ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกโด่งสันแตะเข้ากับผิวแก้มเนียน ความอบอุ่นที่ได้รับทำให้รินรดาสะท้านไปทั้งตัว เขาจงใจทิ้งสัมผัสอ้อยอิ่งไว้ตรงนั้น—รอยจูบที่ไม่ได้เกิดขึ้นด้วยริมฝีปาก แต่เกิดจากความใกล้ชิดที่น่าขนลุก—รอยจูบที่ประทับลงบนชุดแบรนด์เนมชั้นเลิศของเธอ ราวกับเป็นการตีตราจองว่านับจากวินาทีนี้ไป เธอคือของใคร เขาก้าวถอยออกไปเว้นระยะห่างราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่งยิ้มที่มีเสน่ห์เหลือร้ายมาให้ ก่อนจะผายมือไปทางทางออกของห้องโถงใหญ่ "ผมจะรอในรถ อีกสิบห้านาที... อย่าให้ผมต้องเดินกลับมาลากคุณออกไปเองนะครับ เพราะถ้าถึงตอนนั้น ผมคงไม่ใจดีเหมือนตอนนี้แน่" รินรดายืนนิ่ง ขากรรไกรของเธอขบกันแน่น ความอัปยศและความพ่ายแพ้ตีรวนอยู่ในอก แต่ลึกๆ ในความรู้สึกที่เธอพยายามกดทับไว้ ความตื่นเต้นบางอย่างกลับแล่นพล่านไปตามกระแสเลือด เธอเกลียดเขา แต่เธอก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเขามีอำนาจเหนือเธออย่างแท้จริง ขณะที่เธอกำลังจะก้าวเดินตามหลังเขาไปนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าคลัทช์ใบหรูก็ดังขึ้น หน้าจอแสดงชื่อผู้โทรที่ทำให้เลือดในกายเธอเย็นเฉียบลงในทันที *เบอร์ของธนาคารที่ดูแลทรัพย์สินของพ่อเธอ* เธอกดรับด้วยมือที่สั่นเทา "ค่ะ..." "คุณรินรดาครับ... ผมต้องแจ้งข่าวร้าย เรื่องคฤหาสน์ของครอบครัวคุณ ตอนนี้มีผู้ประมูลซื้อไปได้เรียบร้อยแล้วครับ และเขากำลังเตรียมที่จะเข้ามาเปลี่ยนกุญแจในเย็นวันนี้ครับ" โลกของรินรดาสั่นคลอน เธอมองไปที่แผ่นหลังกว้างของคิรากรที่กำลังเดินลับตาไปทางรถลีมูซีนสีดำสนิทที่รออยู่เบื้องหน้า เธอรู้ดีว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังการประมูลครั้งนี้ และเธอก็รู้ดีว่าค่ำคืนนี้... มันไม่ใช่แค่การจีบกันแบบคนไฮโซทั่วไป แต่มันคือสงครามที่เธอไม่มีทางชนะหากปราศจากเขารวมถึง... คำตอบที่เธอยังไม่กล้าแม้แต่จะนึกถึง ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ยังคงร่วมเดินทางและจมดิ่งไปกับความสัมพันธ์อันร้อนแรงนี้พร้อมกับชฎาพรายไวน์แดงนะคะ