การลักพาตัวระทึกขวัญ

"อย่าขยับ!" เสียงคำรามต่ำลอดไรฟันของสารวัตรกรันต์ดังขึ้นแข่งกับเสียงลมหายใจหอบกระชั้นในความมืด อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว กลิ่นอายความตายและคาวเลือดคละคลุ้งหนาแน่นจนแทบสำลัก ปลายกระบอกปืนพกประจำกายเล็งตรงไปยังเงามืดเบื้องหน้า ทว่าความรู้สึกเยือกเย็นที่แผ่ซ่านมาจาก *ด้านหลัง* ต่างหากที่กำลังบีบรัดหัวใจของเขาให้หยุดเต้น กรันต์ชะงักค้าง นิ้วที่กำลังจะเหนี่ยวไกหยุดกิ่งก้าน สายตาคมกวาดมองไปที่เงามืดเบื้องหน้าสลับกับเสียงฝีเท้าหนักแน่นที่กำลังก้าวเข้ามาสมทบจากทางด้านหลัง... ด้านหลังของพวกเขาเอง "สารวัตร... ข้างหลังค่ะ" เสียงกระซิบของรสาแผ่วเบาจนแทบกลืนไปกับสายลม แต่กลับชัดเจนก้องกังวานในโสตประสาทของชายหนุ่ม สัญชาตญาณดิบของนายตำรวจมือปราบเตือนภัยสีแดงฉาน กรันต์ตัดสินใจหมุนตัวกลับอย่างรวดเร็วพร้อมเหนี่ยวไกกระสุนอาคมออกไปทันที *ปัง!* ประกายไฟสว่างวาบขึ้นในความมืด เผยให้เห็นร่างสูงโปร่งของใครบางคนยืนตระหง่านอยู่เบื้องหลังเงาของเสาไม้โบราณ หมอกควันสีเทาพวยพุ่งกลบกลิ่นดินปืน ทว่ากระสุนยันต์นัดนั้นกลับไม่ได้เจาะทะลุร่างของเป้าหมาย แต่มันถูกหยุดไว้ด้วยม่านพลังงานสีดำสนิทที่หมุนวนราวกับพายุไซโคลนขนาดจิ๋ว ดวงตาสีดำสนิทไร้แววตาของสิ่งมีชีวิตคู่นั้นจ้องมองกรันต์นิ่งสนิท มันคือเงาอาคมขั้นสูงที่ถูกควบคุมด้วยจิตอันชั่วร้าย และก่อนที่กรันต์จะได้ลั่นไกนัดที่สอง สัมผัสอันตรายก็พุ่งตรงมาจากจุดอับสายตา "ระวัง!" รสาอุทานลั่น ร่างเพรียวบางพุ่งเข้าผลักกรันต์ให้หลุดพ้นจากวิถีของคมดาบเงาที่ฟาดเฉียดหัวไหล่ไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร แรงกระแทกทำให้ทั้งคู่ล้มกลิ้งไปบนพื้นดินชื้นแฉะ ทว่าในจังหวะชุลมุนนั้นเอง ไอน้ำสีดำมืดทึบก็ระเบิดตัวออกราวกับหมึกที่หยดลงในแก้วน้ำ มันพุ่งเข้าโอบล้อมร่างของรสาไว้ราวกับงูยักษ์ที่กำลังรัดเหยื่อ "ปล่อยฉันนะ!" รสาดีดดิ้นสุดแรงเกิด มือเรียวควานหาแผ่นยันต์ปราบมารในกระเป๋าเสื้อเพื่อจะแปะลงบนกลุ่มกวันสีดำ แต่ช้าไปเสียแล้ว พลังงานมืดนั้นหนาแน่นและมีระเบียบโครงสร้างซับซ้อนเกินกว่าไสยเวททั่วไปจะเจาะทะลวงได้ มันถูกคำนวณมาอย่างดีเพื่อการนี้โดยเฉพาะ "รสา!" กรันต์ตะโกนสุดเสียง ใบหน้าคมเข้มที่เคยเยือกเย็นบัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความตระหนก เขาดีดตัวลุกขึ้นยืนแล้วพุ่งเข้าคว้าข้อมือของหญิงสาวไว้ได้ทันท่วงที แรงดึงมหาศาลจากทั้งสองฝั่งทำให้แขนของรสาแทบหลุดออกจากร่าง "สารวัตร... ปล่อยค่ะ!" รสาหันมามองเขา ดวงตากลมโตฉายแววเด็ดเดี่ยวปนความกังวลลึกซึ้ง "นี่คือพิธีกรรม... มันต้องการตัวฉันไปเป็นสื่อกลางเชื่อมประตูมิติ ถ้าคุณดึงฉันไว้ เราจะตายกันหมดทั้งคู่!" "ฉันไม่ปล่อยให้ใครหน้าไหนเอาตัวเธอไปทั้งนั้น!" กรันต์คำรามลั่น ส้นเท้าปักหลักแน่นกับพื้นดิน กล้ามเนื้อทุกมัดเกร็งเครียดจนเส้นเลือดปูดโปน มือข้างหนึ่งกำข้อมือเธอไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก ส่วนมืออีกข้างชักมีดอาคมลงอักขระขึ้นมาเตรียมจะฟันตัดสายสัมพันธ์พลังงานมืดนั้น ทว่า... รอยยิ้มเยียบเย็นก็ปรากฏขึ้นจากเงามืดเบื้องหน้า ร่างของชายชุดดำผู้บงการพิธีค่อยๆ ก้าวออกมาจากความมืด ใบหน้าของเขาถูกซีกหน้ากากไม้แกะสลักรูปอสูรครึ่งซีกปิดบังไว้ ดวงตาข้างที่มองเห็นทอประกายคมกริบราวกับสัตว์ป่าล่าเหยื่อ เขาคือผู้ชักใยเบื้องหลังคดีฆาตกรรมต่อเนื่องและไสยเวทนอกรีตทั้งหมดที่พวกเขากำลังตามล่า "ความผูกพันของมนุษย์นี่ช่างน่าขันเสียจริง..." น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นราวกับเสียงกระซิบจากหลุมศพ "สารวัตรกรันต์ ท่านปกป้องคนอื่นได้ทุก1คดี แต่ในอดีต... ท่านกลับปกป้องภรรยาและลูกสาวของตัวเองไม่ได้ แม้แต่รอยเลือดบนพื้นในวันนั้น ท่านยังจำมันได้ดีไม่ใช่หรือ?" คำพูดนั้นทำให้นิ้วที่กำลังจะหวาดมีดลงไปชะงักกึก ดวงตาของกรันต์เบิกกว้างขึ้น บาดแผลในอดีตที่ถูกฝังกลบไว้ด้วยกองแฟ้มคดีและความเยือกเย็นถูกกระชากขึ้นมาสดๆ ร้อนๆ ความลังเลเพียงเสี้ยววินาทีนั้น... มีค่าเท่ากับความพ่ายแพ้ *ฟึบ!* กลุ่มควันสีดำกระชากร่างของรสาหลุดจากมือของกรันต์ไปอย่างแรง แรงเหวี่ยงมหาศาลทำให้สารวัตรหนุ่มเซถอยหลังไปหลายก้าว ร่างของหญิงสาวลอยละลิ่วเข้าไปกลางวงล้อมของแท่นพิธีศิลาโบราณที่สลักอักขระเรืองแสงสีเลือด "สารวัตร! อย่ามองข้างหลัง! มองที่เป้าหมาย!" เสียงตะโกนครั้งสุดท้ายของรสาแว่วมาจากกลางม่านพลังงาน ก่อนที่ร่างของเธอจะถูกกลืนหายไปในความมืดมิดของประตูมิติที่กำลังเปิดอ้าออก กรันต์หอบหายใจรุนแรง อกกระแทกขึ้นลงตามจังหวะอารมณ์ที่พุ่งพล่านถึงขีดสุด ความรู้สึกผิดในอดีตและไฟแค้นในปัจจุบันผสมปนเปกันจนเดือดพล่านในอก เขาไม่ได้ถอยหลังกลับ แต่ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ชักปืนพกและมีดอาคมขึ้นมาพร้อมกัน ดวงตาคมกวาดมองโครงสร้างพลังงานของวงเวียนไสยเวทเบื้องหน้าอย่างละเอียดรอบคอบ ในเมื่อเจรจาไม่ได้ เส้นทางเดียวที่จะช่วยเธอได้คือการทำลายมันให้สิ้นซาก ทว่า ก่อนที่ปลายเท้าของเขาจะทันได้พุ่งทะยานออกไป เสียงแจ้งเตือนอันคุ้นเคยก็ดังขึ้นในห้วงความคิดของระบบอาคมที่เขาเพิ่งปลุก1พลังขึ้นมาเมื่อไม่นานนี้ [แจ้งเตือนระบบภารกิจ: ตรวจพบการเปิดใช้งาน "ประตูมิติบูรพาทิศ" ระดับความยาก: SSS] [เงื่อนไขการช่วยชีวิต: เวลาเหลือเพียง 180 วินาที ก่อนที่จิตวิญญาณของเป้าหมายจะถูกกลืนกินและใช้เป็นพลังงานสังเวยถาวร] [คำเตือนจากระบบ: ผู้ใช้กำลังก้าวเข้าสู่เขตอาณาเขตของ "บอสลับ" ผู้หลับใหลมานานนับร้อยปี... และดูเหมือนว่า มันกำลังลืมตาตื่นขึ้นมาเพื่อรอต้อนรับคุณโดยเฉพาะแล้ว] กรันต์ชะงักฝีเท้าลงทันทีเมื่อพื้นดินใต้ฝ่าเท้าเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแตกสีแดงฉานแผ่ขยายออกไปทั่วบริเวณราวกับใยแมงมุม และในความมืดมิดใจกลางแท่นพิธี ดวงตาสสีแดงคู่มหึมานับสิบคู่ก็ค่อยๆ ลืมขึ้นพร้อมกัน พร้อมกับเสียงคำรามก้องที่สั่นสะเทือนไปถึงวิญญาณ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครในทุกๆ ตอนนะคะ