จังหวะหัวใจที่ตรงกัน

“คุณริน... ถ้าจะกอดแน่นขนาดนี้ ผมคงต้องขออนุญาตเรียกเก็บค่าเสียเวลาเพิ่มแล้วนะครับ” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความขบขันทำลายความเงียบในห้องทำงานส่วนตัวของคินน์ลงจนสิ้น รินรดาชะงัก เธอรีบผละออกจากอกแกร่งที่เธอเพิ่งโผเข้าใส่ด้วยสัญชาตญาณเมื่อครู่ ใบหน้าสวยหวานขึ้นสีระเรื่อทันทีเมื่อรู้ตัวว่ามือของเธอเผลอกำสาบเสื้อสูทราคาแพงของเขาไว้แน่นเพียงใด ความกดดันจากการประชุมร่วมกับคณะกรรมการบริหารเมื่อครู่—ที่เมธาพยายามบีบคั้นด้วยหลักฐานเท็จเกี่ยวกับโครงการก่อสร้าง—ทิ้งร่องรอยของความอ่อนล้าไว้บนหัวไหล่ของหญิงสาว ทว่าตอนนี้ความอ่อนล้านั้นกลับถูกแทนที่ด้วยความประหม่าที่สั่นไหวอยู่ในอก “ฉัน... ฉันขอโทษค่ะ ฉันแค่คิดว่า...” รินรดาพยายามเรียบเรียงคำพูด ดวงตากลมโตสั่นไหวหลบสายตาคมกริบที่กำลังจ้องมองเธอราวกับจะอ่านทะลุเข้าไปถึงความคิด คินน์ไม่ได้ตอบทันที เขาก้าวเข้ามาใกล้จนระยะห่างระหว่างคนทั้งสองแทบไม่เหลืออยู่ กลิ่นน้ำหอมไม้หอมจางๆ ผสมกับกลิ่นอายความสะอาดสะอ้านเฉพาะตัวของเขาโอบล้อมเธอไว้ เขาเอื้อมมือขึ้นจัดปอยผมที่หลุดรุ่ยของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่ปลายนิ้วนั้นไม่ได้มีเพียงความเอ็นดู แต่มันมีความปรารถนาที่เขาไม่เคยคิดจะซ่อนเร้นเมื่ออยู่กันสองต่อสอง “ไม่ต้องขอโทษ” คินน์เอ่ยเสียงพร่า “ผมเองก็อยากให้คุณเป็นที่พักพิงในเวลาที่ผมเหนื่อยล้า... รินรดา คุณเป็นคนเดียวที่ทำให้กำแพงที่ผมสร้างไว้มันพังทลายลงได้โดยไม่ต้องใช้กำลังเลยสักนิด” รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาของคินน์ยามนี้ไม่มีร่องรอยของซีอีโอผู้เย็นชาหรือนักธุรกิจที่เฉียบขาดอย่างเมธาที่เธอเพิ่งเผชิญมา มีเพียงชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังเผยความเปราะบางผ่านทางสายตา รินรดารู้สึกได้ถึงจังหวะหัวใจของตัวเองที่เต้นตรงกับจังหวะของเขา ราวกับเสียงกลองที่บรรเลงอยู่ในห้องที่เงียบสงัดนี้ “เมธาไม่หยุดแค่นี้แน่ค่ะ” รินรดาเปลี่ยนเรื่องด้วยน้ำเสียงกังวล เธอหมุนตัวเดินไปที่โต๊ะทำงานเพื่อหยิบแฟ้มเอกสารที่เธอนำมาตรวจสอบ “เขารู้ว่าฉันถือรหัสเข้าถึงฐานข้อมูลโปรเจกต์ลับ เขากำลังจ้องจะใช้ฉันเป็นเครื่องมือเล่นงานคุณ” “ผมรู้” คินน์เดินตามไปยืนซ้อนหลัง มือหนาวางลงบนขอบโต๊ะ กักขังเธอไว้ในวงแขนอย่างนุ่มนวล “แต่เขาประเมินค่าความซื่อสัตย์ของคุณต่ำไปรินรดา และเขาประเมินความรู้สึกของผมที่มีต่อคุณ... ผิดพลาดอย่างมหันต์” รินรดาหันกลับมาเผชิญหน้าเขา ระยะห่างที่ใกล้ชิดทำให้เธอเห็นรอยยิ้มมุมปากที่แฝงความหมายลึกซึ้ง “คุณหมายความว่ายังไงคะ?” “ผมไม่ได้ปกป้องบริษัทนี้เพียงเพราะมันเป็นมรดกของครอบครัว” คินน์โน้มใบหน้าลงมาจนหน้าผากของเขาแตะกับหน้าผากของเธอ “ผมปกป้องมันเพราะคุณอยู่ที่นี่ และผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความฝันที่คุณทุ่มเทสร้างมันมากับมือ” คำพูดของเขาไม่ใช่เพียงคำหวาน แต่เป็นพันธสัญญาที่หนักแน่น รินรดารู้สึกเหมือนหัวใจถูกเติมเต็มด้วยไออุ่นที่เธอโหยหามาตลอด ในโลกของการทำงานที่ทุกคนสวมหน้ากากเข้าหากัน คินน์คือคนเดียวที่ถอดหน้ากากนั้นออกเพื่อแสดงตัวตนที่แท้จริงให้เธอเห็น “ถ้าอย่างนั้น... เรามาเริ่มวางแผนแก้เกมกันจริงๆ เถอะค่ะ” รินรดาพยายามดึงตัวเองกลับสู่โหมดสถาปนิกสาวผู้มีระเบียบอีกครั้ง แม้ว่าหัวใจของเธอจะเต้นผิดจังหวะไปไกลแล้วก็ตาม “ได้ครับ” คินน์หยิบปากกาสีเงินวางลงบนแผนผังโครงการ “แต่หลังจากวางแผนเสร็จ ผมขอสิทธิพิเศษในการเป็นคนพาคุณไปทานมื้อค่ำที่ร้านที่ไม่มีใครรู้จักเราดีไหม?” รินรดาหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ความตึงเครียดที่สะสมมาทั้งวันละลายหายไปกับแววตาหยอกล้อของเขา “ตกลงค่ะ แต่มื้อนั้นฉันขอเลือกเมนูเองนะคะ” “ตามใจคุณทุกอย่างครับ” ทว่าความสุขที่เพิ่งก่อตัวขึ้นกลับถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเคาะประตูที่รัวและกระชั้นชิด คินน์รีบถอยห่างจากรินรดาเพียงเล็กน้อยก่อนที่ประตูห้องจะถูกเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างของเลขาส่วนตัวของคินน์พุ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก มือสั่นเทาถือแท็บเล็ตเครื่องหนึ่งไว้แน่น “ท่านประธานคะ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ! คลิปเสียงการเจรจาลับของคุณกับนักลงทุนรายใหญ่เมื่อวานนี้ถูกปล่อยลงในโซเชียลมีเดีย พร้อมกับพาดหัวข่าวว่าคุณกำลังคิดฉ้อโกงบริษัท...” คินน์หันขวับไปมองหน้าจอแท็บเล็ตที่เลขาส่งมาให้ รินรดารีบขยับเข้าไปดูพร้อมกัน ทันทีที่คลิปเสียงเริ่มเล่น แววตาของคินน์ที่เคยอบอุ่นกลับเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ในคลิปนั้นคือเสียงของเขาจริง แต่ถูกตัดต่อคำพูดจนกลายเป็นความหมายที่ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง “ฝีมือเมธา” คินน์เอ่ยเสียงต่ำขณะกำหมัดแน่น “มันไม่ได้แค่จะฮุบบริษัท แต่มันจะทำลายชื่อเสียงของผมให้ย่อยยับในคืนเดียว” รินรดามองดูข่าวที่กำลังลุกลามอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันไปเห็นข้อความแจ้งเตือนแปลกๆ ที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอโน้ตบุ๊กของเธอเอง—มันไม่ใช่ระบบป้องกันของบริษัท แต่เป็นข้อความจากบุคคลนิรนามที่ส่งไฟล์แนบมาพร้อมข้อความสั้นๆ ว่า *‘ถ้าไม่อยากให้เขาพังไปมากกว่านี้ ให้เปิดไฟล์นี้... แล้วคุณจะรู้ว่าคินน์เก็บความลับอะไรไว้จากคุณมาโดยตลอด’* ละอองดาวเดือนเก้าหวังว่านักอ่านทุกท่านจะยังคงเป็นกำลังใจให้รินรดากับบททดสอบความไว้ใจที่กำลังจะเกิดขึ้นในตอนต่อไปนะคะ