ความจริงที่ถูกกระชาก

"คุณรินรดาคะ... ดูเหมือนว่าสิ่งที่คุณภูมิใจนักหนาว่ามันคือผลงานศิลปะชิ้นโบแดง กำลังจะกลายเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่ทำลายชีวิตผู้ชายที่คุณรักนะคะ" เสียงของเมธาไม่ได้ตะโกนก้อง แต่กลับแฝงด้วยความเย็นเยียบที่กรีดลึกลงไปในโสตประสาท รินรดายืนตัวแข็งทื่ออยู่กลางห้องประชุมใหญ่ที่ตอนนี้กลายเป็นสมรภูมิขนาดย่อม หน้าจอโปรเจกเตอร์ขนาดมหึมาฉายภาพเอกสารสัญญาจัดซื้อที่ดินฉบับที่เธอเองเป็นคนตรวจสอบลายเซ็นด้วยมือของเธอเมื่อเดือนก่อน แต่วันนี้... เนื้อหาในนั้นกลับถูกบิดเบือนจนกลายเป็นเอกสารฟอกเงินฉบับสมบูรณ์ คินน์ที่ยืนอยู่ข้างกายเธอไม่ได้ส่งเสียงตอบโต้ เขายังคงรักษาท่าทีสงบนิ่ง ทว่ารินรดาสัมผัสได้ถึงแรงบีบที่แผ่วเบาแต่หนักแน่นบนแผ่นหลังของเธอ เขากำลังพยายามปกป้องเธอจากสายตาของเหล่านักข่าวและผู้ถือหุ้นที่กำลังฮือฮากันราวกับฝูงหมาป่าที่ได้กลิ่นเลือด "คุณเมธาคะ การใส่ร้ายผู้อื่นด้วยเอกสารปลอมแปลงแบบนี้ ไม่ใช่สิ่งที่นักธุรกิจที่มีเกียรติเขาทำกันหรอกนะคะ" รินรดาสูดลมหายใจลึก พยายามสะกดกลั้นมือที่สั่นเทาไว้ใต้ชายเสื้อสูทเบลเซอร์ที่รีดจนเรียบกริบ เธอต้องนิ่ง... นิ่งเหมือนกับสถาปัตยกรรมที่เธอก่อร่างสร้างขึ้นมาด้วยใจ "ปลอมหรือคะ?" เมธาแค่นหัวเราะ ก้าวเดินวนรอบโต๊ะยาวเหมือนนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุม "เช็คโค้ดลับที่มุมกระดาษนั่นสิคะคุณรินรดา นั่นมันลายเซ็นดิจิทัลของบริษัทคุณคินน์ หรือคุณจะบอกว่าแม้แต่รหัสผ่านส่วนตัว คุณก็ยังไม่ทราบ?" บรรยากาศในห้องเงียบกริบจนได้ยินเสียงหัวใจของตัวเอง รินรดามองสบตาคินน์ สายตาของเขาไม่ได้มีความตื่นตระหนก มันมีความหมายบางอย่างที่ส่งผ่านความอบอุ่นมาให้เธอ... ความเชื่อใจ "รินคะ..." คินน์เอ่ยเรียกเสียงต่ำ นุ่มนวล ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบข้าง "อย่ามองไปที่ความวุ่นวาย ให้มองมาที่ผมก็พอ" "แต่คินน์คะ... ถ้าเอกสารนี้หลุดออกไปถึงมือปปง. เราจะ..." "ผมจัดการได้" เขาตัดบทเพียงสั้นๆ ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับเมธาด้วยรอยยิ้มเย็นชาที่ทำให้คนมองต้องหนาวสะท้าน "เมธาครับ การที่คุณลงทุนวางแผนมาถึงขนาดนี้ ผมก็นับถือในความพยายามนะ แต่คุณลืมนึกถึงกฎข้อหนึ่งของการทำสัญญาไปหรือเปล่า?" เมธาชะงัก สายตาที่เคยดูเหนือกว่าเริ่มมีความหวั่นไหววูบหนึ่ง "กฎอะไรของคุณ?" "กฎที่ว่า... เอกสารที่เป็นความลับสุดยอดน่ะ เขาไม่ได้เก็บไว้ในเซิร์ฟเวอร์ที่ถูกแฮกง่ายๆ หรอกครับ" คินน์ควักสมาร์ทโฟนขึ้นมา กดปุ่มเพียงครั้งเดียว หน้าจอโปรเจกเตอร์ที่เคยฉายหลักฐานมัดตัวคินน์ก็เปลี่ยนไปทันที กลายเป็นภาพบันทึกวิดีโอจากกล้องวงจรปิดในห้องทำงานของเมธา เมื่อคืนนี้... ภาพที่เมธากำลังเจรจากับเจ้าหน้าที่ฝ่ายไอทีเรื่องการปลอมแปลงเอกสารปรากฏขึ้นชัดเจนแจ่มแจ้ง เสียงฮือฮาในห้องประชุมเปลี่ยนทิศทางในทันที นักข่าวเริ่มรัวชัตเตอร์ใส่เมธาจนแสงแฟลชวูบวาบ รินรดารู้สึกเหมือนหัวใจที่เต้นรัวเริ่มกลับมาเป็นจังหวะปกติ เธอถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก แต่ทว่า... ความสุขนั้นอยู่ได้ไม่นาน "คุณคินน์คะ..." เลขาสาวคนสนิทของคินน์วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในห้อง สีหน้าของเธอซีดเผือดเหมือนเห็นผี "ตำรวจ... ตำรวจมาถึงหน้าบริษัทแล้วค่ะ พวกเขาบอกว่ามีหมายจับในข้อหาฉ้อโกงประชาชน... โดยมีชื่อของคุณรินรดาเป็นผู้ร่วมขบวนการในฐานะผู้ออกแบบโครงการนี้ค่ะ!" รินรดาเบิกตากว้าง ความเย็นวาบแล่นผ่านสันหลังเหมือนถูกน้ำแข็งราดรด เธอหันไปมองคินน์ที่ตอนนี้สีหน้าเคร่งขรึมลงอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่ได้มองไปที่เมธาอีกต่อไป แต่ดวงตาคมกริบคู่นั้นกลับจ้องมองไปที่ประตูห้องประชุมที่กำลังถูกเปิดออกโดยเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบ คนนำขบวนไม่ใช่ใครที่ไหน... แต่เป็นอดีตหุ้นส่วนที่เคยประกาศล้างมือจากวงการไปเมื่อห้าปีก่อน และเขากำลังถือแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลที่ดูคุ้นตาเป็นอย่างยิ่ง "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคินน์" ชายวัยกลางคนกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ก่อนจะปรายตามองรินรดาด้วยสายตาที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกเปลื้องผ้าต่อหน้าธารกำนัล "และนี่ก็คงเป็นคนสำคัญที่ช่วยให้ความลับนี้รั่วไหลออกมาสินะ... รินรดา ลายเซ็นของคุณในเอกสารฉบับนี้น่ะ ของจริงใช่ไหม?" คินน์ก้าวเข้ามาบังหน้าเธอไว้ทันที ร่างสูงใหญ่ของเขาโอบไหล่เธอไว้แน่นเหมือนเป็นเกราะคุ้มกันสุดท้าย รินรดาเงยหน้าขึ้นมองแผ่นหลังกว้างของคนรัก หัวใจของเธอหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อเห็นเอกสารในมือชายผู้นั้น... มันไม่ใช่เอกสารปลอม มันคือบันทึกข้อตกลงที่เธอเคยเซ็นไว้โดยไม่เฉลียวใจในวันแรกที่เริ่มงานที่นี่! ละอองดาวเดือนเก้าขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ยังคงร่วมลุ้นและเป็นกำลังใจให้กับความรักที่กำลังเผชิญพายุโหมกระหน่ำในครั้งนี้ด้วยนะคะ