หลักฐานชิ้นสำคัญ

"คุณคิดว่าความเงียบจะปิดปากความจริงได้ตลอดไปเหรอคะ คุณเมธา?" รินรดาเอ่ยขึ้นท่ามกลางความมืดมิดในห้องทำงานของคู่ปรับหนุ่ม น้ำเสียงของเธอเรียบนิ่ง ทว่าแฝงไปด้วยแรงสั่นสะเทือนที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเยือกเย็น สถาปนิกสาวไม่ได้ก้าวออกมาจากเงามืดของชั้นหนังสือ เธอเพียงยืนนิ่ง ปล่อยให้แสงจันทร์ที่ลอดผ่านหน้าต่างบานสูงอาบไล้เรียวขาภายใต้กระโปรงสอบสีเข้มจนดูราวกับรูปปั้นที่เปี่ยมด้วยลมหายใจ "คุณรินรดา..." เสียงทุ้มต่ำของเมธาดังขึ้นจากเก้าอี้หนังตัวใหญ่ เขายังคงนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายจนน่าหมั่นไส้ "การบุกรุกยามวิกาลไม่ใช่จริยธรรมของสถาปนิกที่ดีเลยนะคะ หรือว่าที่บริษัทกำลังมีปัญหา จนคุณต้องลดตัวลงมาเป็นหัวขโมยเสียเอง?" "ขโมยเหรอคะ? เปล่าเลยค่ะ" รินรดาก้าวออกมาจากความมืด แววตาของเธอแข็งกร้าวแต่ทอประกายแห่งความหวัง "ฉันแค่มาเอาในสิ่งที่ควรจะอยู่ในที่ของมัน... หลักฐานที่คุณใช้บิดเบือนโครงการรอยัลคอร์ป เพื่อใส่ร้ายคุณคินน์" เมธาแค่นหัวเราะพลางลุกขึ้นยืน ร่างสูงใหญ่เดินตรงเข้ามาหาเธออย่างคุกคาม แต่รินรดาไม่ถอยหนี เธอปักหลักยืนนิ่งราวกับมีเกราะกำบังจากความเชื่อมั่นที่ว่า 'ความจริง' ต้องถูกเปิดเผย "คินน์น่ะเหรอ? เขาทำลายตัวเองด้วยความมั่นใจที่เกินตัวต่างหาก รินรดา" เขาหยุดยืนตรงหน้าเธอเพียงไม่กี่คืบ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงระคนกลิ่นซิการ์จางๆ ทำให้เธอต้องกลั้นหายใจเล็กน้อย "คุณหลงรักผู้ชายที่กำลังจะจมน้ำตาย คุณก็น่าจะรู้ว่าสถานะของเขาในตอนนี้ มันไม่มีใครกล้าเอาตัวเข้าแลกหรอก นอกจากผู้หญิงโง่ๆ ที่หลงในรูปลักษณ์ภายนอกอย่างคุณ" รินรดาไม่ตอบโต้ด้วยอารมณ์ เธอเพียงขยับกระเป๋าถือใบเก่งที่ข้างในมีแฟลชไดร์ฟซึ่งเพิ่งคัดลอกข้อมูลออกมาจากเซิร์ฟเวอร์ลับของบริษัทคู่แข่งเมื่อครู่ หัวใจของเธอเต้นรัวเหมือนกลองศึก หากข้อมูลนี้ถึงมือคณะกรรมการตรวจสอบ ทุกอย่างที่เมธาสร้างขึ้นมาเพื่อทำลายชื่อเสียงของคินน์จะพังทลายลงในพริบตา "คุณอาจจะดูถูกความรักของฉันได้ค่ะเมธา แต่คุณไม่มีสิทธิ์ดูถูกความยุติธรรม" รินรดาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมของเขา "คินน์ไม่ใช่คนอ่อนแอที่ต้องให้ใครมาปกป้อง แต่เขาเป็นคนที่ฉันพร้อมจะยืนเคียงข้างในวันที่โลกทั้งใบหันหลังให้เขา" บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนเหมือนอากาศจะเบาบางลง เมธาจ้องมองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากความดูแคลนกลายเป็นความกริ้วโกรธ เขาเอื้อมมือจะคว้าข้อมือของเธอ แต่รินรดาไหวตัวทัน เธอเบี่ยงตัวหลบด้วยความชำนาญ ก่อนจะหมุนตัวเดินตรงไปยังประตู "ถ้าคุณก้าวออกจากห้องนี้ไป... คุณจะไม่มีวันได้เห็นคินน์ยืนอยู่ในตำแหน่งเดิมอีกเลย รินรดา" เมธาขู่เสียงต่ำ รินรดาหยุดชะงักที่หน้าประตู เธอไม่หันกลับไปมอง แต่ทิ้งท้ายด้วยคำพูดที่กรีดลึกลงในใจของศัตรู "คนที่ควรกลัวไม่ใช่ฉันหรอกค่ะ แต่เป็นคุณ... ที่กำลังจะสูญเสียทุกอย่างเพียงเพราะความอิจฉาที่กัดกินหัวใจคุณมาตลอด" ทันทีที่ก้าวพ้นห้องนั้น รินรดารีบเร่งฝีเท้าไปที่รถสปอร์ตคันหรูของเธอ มือที่ถือแฟลชไดร์ฟสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น เธอต้องนำหลักฐานนี้ไปให้คินน์โดยเร็วที่สุด ทว่าเมื่อนั่งลงในรถและเตรียมจะสตาร์ทเครื่องยนต์ เธอกลับพบว่ามีเงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นที่เบาะหลังผ่านกระจกมองหลัง "คุณมาทำอะไรที่นี่... คินน์?" รินรดาถามด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มที่เธอรักนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น ดวงตาของเขาดูอ่อนล้าแต่ทว่าทรงพลัง ในมือของเขากลับถือซองเอกสารที่คุ้นตา มันคือรายงานบัญชีที่แท้จริงที่เธอคิดว่าหายไปแล้ว "ผมไม่ได้มาเพื่อห้ามคุณรินรดา" คินน์เอ่ยเสียงนุ่ม อบอุ่นเสียจนหัวใจของเธอเกือบจะหลอมละลาย "แต่ผมมาเพื่อบอกว่า... หลักฐานที่คุณถืออยู่ในมือตอนนี้ มันคือกับดักที่เมธาวางไว้เพื่อให้คุณเอาผิดเขาไม่ได้ ต่างหากครับ" รินรดาชะงัก มือที่ถือแฟลชไดร์ฟค้างอยู่กลางอากาศ ความเงียบงันเข้ามาปกคลุมในรถสปอร์ตคันแคบ ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนไปชั่วขณะ "หมายความว่ายังไงคะ? หมายความว่า... ข้อมูลพวกนี้คือของปลอมงั้นเหรอ?" รินรดาหันไปหาเขาด้วยความตื่นตระหนก คินน์ไม่ได้ตอบทันที เขาเอื้อมมือมาแตะข้างแก้มของเธออย่างแผ่วเบา รอยยิ้มเศร้าสร้อยปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา ก่อนที่เขาจะกระซิบประโยคที่ทำให้เลือดในกายของเธอเย็นเยียบลงทันที "เมธาไม่ได้อยู่คนเดียวรินรดา... คนที่ร่วมวางแผนกับเขา ไม่ใช่ใครที่ไหนเลย แต่เป็นคนที่คุณไว้ใจที่สุดในบริษัท" ละอองดาวเดือนเก้าขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านความลุ้นระทึกมาด้วยกันจนถึงบรรทัดนี้แล้วนะคะ