กฎเหล็กของคนเล่นเกม

"ถ้าจะมาเพื่อตอกย้ำเรื่องเมื่อก่อน ก็เชิญทางอื่นค่ะคุณธันวา เพราะตอนนี้ฉันกำลังคุยกับลูกค้า... ที่ดูเหมือนจะ 'ไร้มารยาท' อยู่เหมือนกัน" เสียงหวานที่ราบเรียบหากทว่าเชือดเฉือนของรินรดา ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบที่กดดันราวกับอากาศในห้องกำลังจะแข็งตัว เธอไม่ได้หันไปมองธันวาที่ยืนยิ้มกวนประสาทอยู่ด้านหลัง แต่สายตาคมกล้าของเธอยังคงจดจ้องอยู่ที่ดวงตาสีเข้มของคีย์ตวันอย่างไม่ลดละ คีย์ตวันเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากหยักลึกยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก ราวกับเขากำลังถูกใจกับ 'แม่เสือสาว' ที่เพิ่งกรงเล็บใส่หน้าเขาเมื่อครู่ เขาเมินเฉยต่อการปรากฏตัวของธันวาโดยสิ้นเชิง แล้วขยับตัวโน้มลงมาใกล้โต๊ะทำงานของรินรดาจนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับใบหน้าของเธอ "ลูกค้าที่ไร้มารยาทคนนี้... กำลังเสนอข้อแลกเปลี่ยนที่คุ้มค่าให้คุณอยู่นะ รินรดา" เสียงทุ้มต่ำพร่าของเขาเต็มไปด้วยเสน่ห์ร้ายกาจที่ทำให้หัวใจคนฟังกระตุกวูบ "แต่ดูเหมือนคุณจะเลือกโฟกัสผิดจุดไปหน่อย" "ข้อแลกเปลี่ยน?" รินรดาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตวาวโรจน์ด้วยความท้าทาย "สำหรับคุณชายเพลย์บอยอย่างคุณ การ 'แลกเปลี่ยน' มักจะมีราคาที่ฉันต้องจ่ายแพงกว่าที่คิดเสมอ ฉันขอผ่านค่ะ" "งั้นผมขอเสนอราคาให้ใหม่" ธันวาที่ยืนนิ่งอยู่นานแทรกขึ้นมา เขาเดินอ้อมมาข้างโต๊ะก่อนจะวางมือลงบนเก้าอี้ของรินรดาอย่างถือวิสาสะ "ถ้าคุณเบื่อที่จะเป็นหมากในเกมของคุณชาย ผมว่าเรากลับไปเริ่ม 'ทำความรู้จักกันใหม่' ก็น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า ไม่ใช่เหรอครับ?" บรรยากาศรอบตัวพลันปะทุเหมือนน้ำมันที่ถูกสาดเข้ากองไฟ คีย์ตวันผุดลุกขึ้นเต็มความสูง รัศมีคุกคามแผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงสง่า เขาก้าวเข้าประชิดตัวรินรดาจนเธอต้องถอยหลังไปพิงกับชั้นวางเอกสารอย่างเลี่ยงไม่ได้ "เกมนี้มันเริ่มไปแล้ว และคุณ... ธันวา" คีย์ตวันเว้นวรรค คำพูดแต่ละคำถูกเน้นย้ำด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "ไม่มีสิทธิ์ข้ามเส้นเข้ามาถ้าผมยังไม่อนุญาต" รินรดาเบนสายตาจากใบหน้าคมสันของคุณชายผู้เย่อหยิ่ง มายังธันวาที่ยังคงส่งสายตาอาลัยอาวรณ์แบบจอมปลอมมาให้ ความอดทนของเธอดิ่งถึงขีดสุด เธอไม่ได้ต้องการให้ใครมาเป็น 'ผู้ปกป้อง' และยิ่งไม่ต้องการเป็น 'ของเดิม' ที่ใครจะกลับมาเก็บซากไปใช้ใหม่ "พอทั้งคู่นั่นแหละค่ะ" รินรดาดันอกกว้างของคีย์ตวันที่ยืนขวางอยู่ให้ออกห่าง ก่อนจะเดินไปหยุดอยู่กลางห้อง เธอยืดตัวตรง แววตาสั่นไหวเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นความนิ่งสงบที่ทรงพลัง "คุณธันวา... ขอบคุณสำหรับความหวังดีที่พ่วงมาด้วยผลประโยชน์นะคะ แต่เราจบกันไปนานแล้ว และฉันไม่นิยมขุดของเก่ามาทำร้ายตัวเอง" เธอหันไปมองคีย์ตวันที่กำลังกอดอกมองเธอด้วยความฉงน "ส่วนคุณ... คีย์ตวัน" "ว่าไงครับ?" เขาเอ่ยถาม พลางขยับเข้าไปใกล้เธออีกครั้งอย่างไม่กลัวเกรง "ถ้าอยากจะเล่นเกมกับฉันนักล่ะก็ กฎข้อแรกคือ 'ห้ามมีผู้เล่นเสริม' และข้อที่สอง..." รินรดายกมือขึ้นแตะที่ปกเสื้อสูทของเขาเบาๆ ก่อนจะใช้นิ้วชี้จิ้มลงบนแผ่นอกแกร่งแรงๆ หนึ่งที "คนคุมเกมไม่ใช่คุณ แต่เป็นฉัน... ถ้าคุณยอมรับกฎข้อนี้ไม่ได้ ก็แค่ก้าวออกไปจากห้องนี้ซะ แต่ถ้าอยากได้ฉันเป็นคนโปรดจริงๆ ก็หัดลดความเย่อหยิ่งลงบ้าง เพราะสำหรับฉัน... ความเพียบพร้อมของคุณมันไม่มีค่าพอที่จะทำให้ฉันต้องเสียเวลาด้วยหรอกค่ะ" คำพูดของรินรดาเหมือนกระสุนที่ยิงทะลุหัวใจของชายหนุ่มทั้งสองคน ธันวาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเค้นหัวเราะออกมาอย่างเสียหน้า ส่วนคีย์ตวัน... นัยน์ตาคมกริบของเขาวูบไหวราวกับถูกกระตุ้นความตื่นเต้นที่ไม่ได้สัมผัสมานาน ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้มันต่างออกไป มันเต็มไปด้วยความปรารถนาที่พุ่งพล่านและความท้าทายที่ไร้จุดสิ้นสุด คีย์ตวันก้มลงมาใกล้จนปลายจมูกของเขาแทบจะแตะกับพวงแก้มใสของเธอ "งั้นเรามาดูสิว่า... คนคุมเกมอย่างคุณ จะคุมหัวใจตัวเองได้นานแค่ไหน รินรดา" เขากระซิบชิดใบหู ก่อนจะฉวยโอกาสคว้าข้อมือเธอไว้แล้วลากออกไปจากห้องทำงาน ท่ามกลางความตื่นตะลึงของพนักงานรอบข้าง รินรดาพยายามขืนตัวออกแต่แรงของเขานั้นดั่งคีมเหล็ก เขาพาเธอเดินดุ่มๆ ไปยังลิฟต์ส่วนตัว ก่อนจะกดปิดประตูดัง *กริ๊ก* ทันทีที่เสียงลิฟต์เคลื่อนตัว เขาเหวี่ยงร่างบางจนแผ่นหลังติดกับผนังห้องโดยสารที่เย็นเฉียบ ก่อนจะใช้แขนแกร่งกักขังเธอไว้ระหว่างกลาง สายตาของเขาจ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธอราวกับจะค้นหาคำตอบบางอย่าง "คุณจะทำอะไร..." รินรดาถามเสียงสั่น แม้พยายามจะคุมน้ำเสียงให้เข้มแข็ง แต่ในพื้นที่แคบๆ นี้ ความเย่อหยิ่งของเขาเริ่มทำให้เธอหายใจไม่ออก คีย์ตวันไม่ตอบ เขาเพียงแค่ยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนเธอกลั้นหายใจ หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองรบ ทว่าในจังหวะที่เขากำลังจะก้มลงมาใกล้กว่าเดิม ประตูลิฟต์ก็เปิดออกกะทันหันที่ชั้นดาดฟ้า แสงไฟสลัวจากด้านนอกเผยให้เห็นร่างของหญิงสาวอีกคน... คู่หมั้นที่ทุกคนต่างรู้กันดีว่าคีย์ตวันไม่มีวันทิ้ง! รินรดาสบตากับหญิงสาวตรงหน้า แล้วหันกลับมามองคีย์ตวันที่มีสีหน้าเรียบเฉยอย่างเยือกเย็นทันทีที่เห็นว่าใครยืนอยู่ตรงนั้น เกมนี้ไม่ได้มีแค่ผู้เล่นเสริมอย่างธันวาเสียแล้ว แต่มันกำลังจะกลายเป็นโศกนาฏกรรมที่เธอไม่ได้เตรียมตัวรับมือเลยแม้แต่นิดเดียว ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามความเข้มข้นของรินรดานะคะ ไวโอเล็ตการ์เด้นสัญญาว่าจะพาไปลุ้นในตอนถัดไปให้ฟินกันยิ่งกว่าเดิมค่ะ!