"ถ้าคุณยังจ้องอยู่แบบนี้ ฉันจะคิดว่าคุณแอบรักฉันจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้วนะคะ คุณคีย์ตวัน"
น้ำเสียงหวานใสที่เจือแววเย้าแหย่อย่างจงใจดังขึ้น ทลายความเงียบงันภายในห้องทำงานหรูที่อบอวลไปด้วยกลิ่นกาแฟคั่วบดชั้นดี รินรดาไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารตรงหน้า มือเรียวยังคงจรดปากกาเซ็นชื่อลงในรายงานการประชุมด้วยความมั่น and ฉับไว ทว่ามุมปากอิ่มกลับยกยิ้มขึ้นนิดๆ อย่างคนกุมชัยชนะ เมื่อสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากสายตาคมกริบที่ลอบมองเธอมาไม่ต่ำกว่าสิบนาทีแล้ว
คีย์ตวันชะงักมือที่กำลังถือแก้วกาแฟ กิริยาอาการสะดุ้งเล็กน้อยนั้นถูกซ่อนไว้ภายใต้ใบหน้าหล่อเหลาที่ตีสีหน้าเรียบเฉย ไร้อารมณ์ ตามแบบฉบับทายาทหนุ่มผู้เย่อหยิ่ง เขาแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ วางแก้วกระเบื้องเคลือบลงบนโต๊ะเสียงดังกว่าปกติด็กน้อยเพื่อกลบเกลื่อนความประหม่าที่ถูกจับไต๋ได้
"หลงตัวเองไปหน่อยไหมรินรดา ผมแค่กำลังพิจารณาว่าเอกสารที่คุณทำมา มันมีจุดบกพร่องตรงไหนที่ผมจะต้องตามแก้ให้อีกหรือเปล่าต่างหาก"
คำพูดปากร้ายและท่าทีเฉไฉนั้นไม่ได้ทำให้รินรดาสะเทือนใจแม้แต่น้อย เธอยางระเหิดความกลัวต่อความเย่อหยิ่งของเขาไปหมดสิ้นแล้ว นับตั้งแต่เหตุการณ์เมื่อคืน... ค่ำคืนที่ความใกล้ชิดหลอมละลายกำแพงน้ำแข็งระหว่างกันจนเกือบหมดสิ้น เหลือไว้เพียงความรู้สึกแปลกประหลาดที่ก่อตัวขึ้นเงียบๆ ในใจของคนทั้งคู่ แม้ริมฝีปากจะยังคงทำฟอร์มเก๊กใส่กันไม่เลิกรา แต่ลึกๆ แล้ว ทั้งเธอกับเขากลับรู้ดีว่า ระยะห่างที่เคยมีมันถูกย่นให้แคบลงจนแทบจะไม่เหลือพื้นที่ให้หายใจ
รินรดาวางปากกาลง เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตากลมโตสุกใสช้อนขึ้นมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างท้าทาย
"อ๋อเหรอคะ? งั้นที่นั่งมองฉันตาไม่กะพริบเมื่อกี้ คงเพราะกำลังหา 'จุดบกพร่อง' บนหน้าฉันสินะคะ คุณชาย... หน้าฉันมีอะไรติดอยู่เหรอคะ ถึงได้จ้องซะขนาดนั้น"
"รินรดา!" คีย์ตวันเผลอเสียงดังขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าคมคายฉายแววหงุดหงิดปนเขินอายที่ถูกเธอย้อนเกล็ดเข้าอย่างจัง เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงานของเธอโน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อกดดัน ทว่าหญิงสาวกลับไม่มีทีท่าว่าจะหวาดกลัว แถมยังเงยหน้าสบตาเขากลับอย่างไม่ยอมแพ้
"ว่าไงคะ? เถียงไม่ออกล่ะสิ" เธอยิ้มละไม แววตาแพรวพราวระยับ "คนปากแข็ง... ระวังนะคะ ระวังหัวใจตัวเองสักวันเถอะค่ะว่าจะตกลงมา"
ดวงตาคมกริบของคีย์ตวันไหววับขึ้นชั่วขณะ ประโยคเรียบง่ายแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจนั้นทำให้เขาเกือบจะเผลอหลุดปากสารภาพความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่เต็มอกออกไปอยู่แล้วเชียว... ให้ตายสิ ยัยผู้หญิงคนนี้นี่มันอันตรายต่อความมั่นคงในหัวใจเขาจริงๆ ปากคอเราะรายไม่เคยเปลี่ยน แต่กลับมีอิทธิพลต่อจังหวะการเต้นของหัวใจเขาอย่างน่าโมโห
ร่างสูงสูดหายใจเข้าลึกเพื่อควบคุมสติ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ถูกจุดขึ้นที่มุมปากหยัก ก่อนที่เขาจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน สัมผัสได้ถึงไออุ่นและกลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอที่ชวนให้สติกระเจิดกระเจิง
"ปากเก่งแบบนี้... อยากลองโดนปิดปากด้วยวิธีอื่นดูไหมล่ะครับ คุณเลขาฯ"
เสียงทุ้มต่ำที่จงใจกระซิบชิดริมใบหูทำเอารินรดาถึงกับขนลุกซู่ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบจะกระโดดออกมานอกอก ใบหน้าหวานแดงก่ำขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เธอนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ไม่คิดว่าเขาจะกล้าหยอดมุกนี้ในยามเช้ากลางออฟฟิศแบบนี้!
บรรยากาศระหว่างทั้งคู่กำลังระอุและหวานหยดย้อยจนแทบจะละลาย ร่างสูงค่อยๆ เคลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้เรียวปากอิ่มที่กำลังเผยอค้างอย่างลืมตัว สายตาของคีย์ตวันหวานเชื่อมจนรินรดาต้องหลับตาลงเตรียมรับสัมผัสวาบหวิวที่จะเกิดขึ้น—
*ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!*
เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำลายบรรยากาศสีชมพูฉับพลัน พร้อมกับบานประตูห้องทำงานที่ถูกผลักเปิดออกโดยไม่รอให้อณุญาตจากเจ้าของห้อง
"คุณคีย์ครับ พอดีผมเอาเอกสารด่วน—"
เสียงทุ้มของ 'ธันวา' ที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มการค้าทำเอาคีย์ตวันผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สีหน้าของทายาทหนุ่มเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงทันทีด้วยความหงุดหงิดขีดสุด รินรดารีบกระเถิบถอยหลังออกจากโต๊ะ จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ด้วยใบหน้าตื่นๆ ที่ยังคงมีร่องรอยความเขินอายหลงเหลืออยู่
ธันวาชะงักฝีเท้าลง กวาดสายตามองท่าทางพิรุธของคนทั้งคู่ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่แฝงแววตาร้ายกาจ ก่อนที่สายตาคมกริบจะหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าหวานของรินรดา
"อ้าว... ดูเหมือนผมจะเข้ามาขัดจังหวะอะไรสำคัญเข้าสินะครับ" ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แฝงความหมายชวนหมั่นไส้ "พอดีผมมีเรื่อง 'สำคัญกว่า' ที่ต้องคุยกับคุณรินรดาเป็นการส่วนตัว... หวังว่าคุณคีย์คงจะไม่ว่าอะไรนะครับ"
คีย์ตวันขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นมา ดวงตาคมกริบฉายแวววาวโรจน์ด้วยความไม่พอใจอย่างปิดไม่มิด ร่างสูงก้าวขวางหน้าธันวาไว้ทันที รังสีความเย็นชาแผ่ซ่านออกมาจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลง
"ถ้าเรื่องงานเชิญคุยกับผม แต่ถ้าเรื่องส่วนตัว... เชิญออกไปจากห้องผมซะ ธันวา!"
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นและอินไปกับโมเมนต์ใจฟูของพี่คีย์กับน้องรินด้วยกันนะคะ!
ขอเป็นคนโปรดของคุณชายเพลย์บอย•ตอนที่ 19
เช้าวันใหม่ที่เปลี่ยนไป
ผลงานโดย ไวโอเล็ตการ์เด้น
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไวโอเล็ตการ์เด้น)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอเป็นคนโปรดของคุณชายเพลย์บอย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!