เมนูเด็ดมัดใจคนเมือง

กระดาษแผ่นบางในมือสั่นระริก ดวงตากลมโตของหว่านเอ๋อร์เบิกกว้างขึ้นทันที ความตกใจฉายชัดเจนผ่านแววตาเมื่อก้มลงมองชื่อผู้ถือสิทธิ์บนเอกสารฉบับนั้น! ชื่อที่ปรากฏหราอยู่เบื้องล่างไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นชื่อของแม่เลี้ยงใจยักษ์ผู้เคยขับไล่เธอออกจากตระกูลด้วยผ้าขะม้าผืนเดียว รอยหมึกสีดำสนิทบนกระดาษใบอนุญาตครอบครองแผงค้าหมายเลขเจ็ดในตลาดกลางเมืองหลวงยุคปฏิรูปนี้ ช่างบาดลึกหัวใจเสียยิ่งกว่ามีดโกน "คิดไม่ถึงเลยใช่ไหมล่ะหลินหว่านเอ๋อร์ ว่าที่ดินทำกินแปลงทองคำนี้ จะตกมาอยู่ในมือของคนบ้านเดิมเธอได้อย่างไร" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของเฒ่าแก่หลี่ดังขึ้นลอยๆ จากหลังเคาน์เตอร์ เขาพ่นควันสีเทาออกจากไปป์ไม้ไผ่ ก่อนจะปรายตามองภรรยาของนายทหารหนุ่มด้วยความสมเพชเวทนา "ถ้าไม่อยากให้สามีทหารหาญของเธอต้องเสียอนาคตเพราะเรื่องฟ้องร้องเรื่องกรรมสิทธิ์ ก็เอาสูตรลับหมูตุ๋นครึ่งตัวนั้นแลกเปลี่ยนกับฉันซะดีๆ" หว่านเอ๋อร์สูดหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นอายความอับชื้นของตึกเก่าและกลิ่นฉุนของใบชาแห้งผสมปนเปกันในอากาศ แต่นั่นไม่อาจกลบกลิ่นหอมกรุ่นจางๆ ที่เล็ดลอดออกมาจากมิติลับในห้วงจิตสำนึกของเธอได้เลย รอยยิ้มเยาะที่ปรากฏบนมุมปากของคู่สนทนาทำให้เธอตระหนักได้ทันทีว่า นี่คือเกมการเมืองสกปรกที่ตระกูลหลี่ร่วมมือกับญาติผู้พี่ของเธอ เพื่อหวังฮุบกิจการร้านอาหารในฝันที่เธอกำลังจะสร้างขึ้นด้วยหยาดเหงื่อ "สัญญาฉบับนี้มีตราประทับปลอมแปลงอย่างชัดเจน เฒ่าแก่หลี่... ท่านคิดว่าเจ้าหน้าที่รัฐยุคนี้เขาตาบอดกันหมดแล้วหรือคะ" หว่านเอ๋อร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเฉียบคมดุจใบมีดโกนที่อาบยาพิษ ดวงตาคู่สวยจ้องตรงไปยังชายวัยกลางคนโดยไม่หลบสายตาแม้แต่น้อย ความนิ่งสงบของนางเอกสาวทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเฒ่าแก่หลี่ชะงักค้างไปชั่วขณะ ในขณะเดียวกัน ที่มุมหนึ่งของตลาดมืดที่ผู้คนเริ่มพลุกพล่าน จางหย่งเหอในชุดเสื้อแจ็กเกตสีเขียวขี้ม้าเข้ม ก้าวเดินด้วยฝีเท้าหนักแน่นมั่นคง ร่างกายสูงใหญ่กำยำแผ่รังสีความน่าเกรงขามจนพ่อค้าแม่ขายแถบนั้นต้องรีบหลบทาง สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบบริเวณเพื่อคุ้มครองภรรยาตัวน้อยตามสัญชาตญาณของนายทหารรบพิเศษ มือหนาทั้งสองข้างกำหมัดแน่นเมื่อเห็นเงาร่างคุ้นตาของคนจากตระกูลหลี่กำลังล้อมกรอบภรรยาของตนอยู่ "หว่านเอ๋อร์..." เสียงทุ้มต่ำทรงพลังดังขึ้นราวกับเสียงคำรามของพญาเสือโคร่ง จางหย่งเหอก้าวเข้ามาแทรกกลางระหว่างภรรยาและกลุ่มคนผู้ไม่หวังดี ร่างสูงใหญ่บังร่างของหญิงสาวไว้มิดชิด ไอสังหารแผ่ออกมาจากตัวของนายทหารหนุ่มจนเฒ่าแก่หลี่ถึงกับผถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว "ถ้าพวกแกยังไม่อยากกระดูกหักกลับบ้าน ก็ไสหัวไปให้พ้นจากหน้าภรรยาฉันเดี๋ยวนี้" บรรยากาศรอบตัวพลันเงียบสงบลงอย่างฉับพลัน ไม่มีใครกล้าหายใจแรง แรงกดดันจากสามีผู้ซื่อสัตย์แต่ดุดันทำให้ฝั่งตรงข้ามหน้าถอดสี หว่านเอ๋อร์เอื้อมมือเรียวไปแตะที่แขนเสื้อของสามีเบาๆ ส่งสัญญาณเตือนให้เขาระงับโทสะ ก่อนจะแย้มรอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มออกมา ทว่าแววตากลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก "ในเมื่อพวกท่านอยากได้สูตรอาหารของฉันนัก ทำไมเราไม่มาพิสูจน์กันด้วยฝีมือล่ะคะ?" หว่านเอ๋อร์กล่าวท้าทายด้วยน้ำเสียงกังวานใส "คืนนี้ งานเลี้ยงน้ำชาของสมาคมพ่อค้าเมืองหลวง ฉันจะเปิดเตาทำ 'เป็ดพะโล้ตุ๋นยาจีนโบราณ' จากวัตถุดิบในตำนานให้พวกท่านได้ลิ้มลอง หากรสชาติเทียบเท่ากับที่พวกท่านฝันถึงไม่ได้ ฉันจะยกสิทธิ์การค้าขายทั้งหมดให้ฟรีๆ แต่ถ้ามันอร่อยจนพวกท่านต้องกราบกรานขอซื้อ... กรรมสิทธิ์แผงค้าหมายเลขเจ็ดนี้จะต้องถูกโอนเป็นชื่อของฉันอย่างถูกต้องตามกฎหมายทันที!" เสียงฮือฮาดังขึ้นรอบบริเวณ ข้อเสนอที่เดิมพันด้วยศักดิ์ศรีและอนาคตนี้ทำให้ทุกคนถึงกับกลั้นหายใจ เฒ่าแก่หลี่หัวเราะในลำคอด้วยความมั่นใจ เพราะเขารู้ดีว่าเป็ดคุณภาพดีในยุคข้าวยากหมากแพงเช่นนี้เป็นสิ่งที่หาไม่ได้ง่ายๆ ต่อให้หลินหว่านเอ๋อร์เก่งกาจแค่ไหน นางก็ไม่มีทางหาวัตถุดิบชั้นเลิศมาปรุงอาหารให้ทันเวลาค่ำคืนนี้ได้อย่างแน่นอน "ตกลง! ข้ารับคำท้า!" เฒ่าแก่หลี่ตกลงทันทีโดยไม่ลังเล พร้อมกับยื่นมือมาตักศิลาเป็นสัญญาประชาคม จางหย่งเหอขมวดคิ้วแน่นด้วยความเป็นห่วง เขารู้ว่าภรรยาของตนมีฝีมือการทำอาหารเป็นเลิศ แต่การหาวัตถุดิบระดับตำนานภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมงนั้นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย ชายหนุ่มโน้มตัวลงกระซิบข้างหูภรรยาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ร้อนรน "หว่านเอ๋อร์... น้องแน่ใจแล้วหรือ? พี่พร้อมจะใช้กำลังพาเราออกไปจากที่นี่ตอนนี้เลยนะ ไม่ต้องไปสนใจพวกมันหรอก" หว่านเอ๋อร์หันมาสบตากับสามี รอยยิ้มมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าเนียนนุ่ม นางใช้ปลายนิ้วเรียวแตะที่ริมฝีปากของสามีเบาๆ เพื่อหยุดคำพูดกังวลใจเหล่านั้น "เชื่อใจเมียคนนี้สิคะ คุณสามี... คืนนี้ เราจะทำให้คนทั้งเมืองหลวงต้องสยบแทบเท้าด้วยกลิ่นหอมจากมิติลับของเรา" ตกดึกยามวิกาล แสงไฟสีส้มสลัวจากตะเกียงน้ำมันก๊าดส่องกระทบใบหน้าจริงจังของหลินหว่านเอ๋อร์ภายในห้องครัวลับ บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของเครื่องเทศนานาชนิดที่ถูกดึงออกมาจากมิติพิเศษ ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ในขณะที่จางหย่งเหอยืนเฝ้าระวังความปลอดภัยให้อย่างไม่ห่างไปไหน คอยช่วยก่อไฟและเตรียมฟืนด้วยความเต็มใจ เสียงน้ำซุปเดือดปุดๆ ในหม้อดินเผาใบใหญ่ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ กลิ่นหอมล้ำลึกของโสมป่าอายุร้อยปีและเครื่องเทศสูตรลับลอยทะลุผ่านหน้าต่างไม้เก่าๆ ออกไปเตะจมูกผู้คนที่เดินผ่านไปมาในยามค่ำคืนทีละน้อย ความหอมเย้ายวนนั้นรุนแรงเสียจนทำให้สุนัขข้างถนนถึงกับหยุดเดินและเงยหน้าขึ้นสูดดม ทันใดนั้นเอง ประตูไม้ด้านหน้าห้องครัวก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างของชายสูงวัยในชุดสูทจีนโบราณราคาแพงผู้มีอิทธิพลสูงสุดในสมาคมพ่อค้าก้าวเข้ามาพร้อมกับใบหน้าซีดเผือด ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตะลึงงันเมื่อกลิ่นหอมประหลาดนั้นปะทะเข้าเต็มรูจมูก และภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าก็ทำให้เขาถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้นทันที! ขอบคุณรี้ดเดอร์ที่น่ารักทุกท่านที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "หลินฮวายุคปฏิรูป" มาโดยตลอดนะคะ!