คฤหาสน์ร้างและวิญญาณลืมเลือน

"หมอบลง!" เสียงทุ้มต่ำแต่เฉียบขาดของเอลาร่าดังขึ้นในห้วงความคิด พร้อมกับแรงกระชากที่หัวไหล่ซึ่งทำให้เรนทิ้งตัวลงแนบพื้นหญ้าชุ่มโชคเลือดได้อย่างเฉียดฉิว วินาทีต่อมา เงาดำทึบขนาดมหึมาก็พุ่งแหวกอากาศผ่านหัวเขาไปเพียงไม่กี่นิ้ว แรงปะทะของมันรุนแรงจนเกิดเป็นคลื่นกระแทกอัดกระหน่ำจนฝุ่นตลบและเศษหญ้าปลิวว่อน ทัศนียภาพเบื้องหน้าถูกย้อมด้วยสีแดงฉานจากหมอกประหลาดที่ไหลทะลักขึ้นมาจากรอยแยกของพื้นดิน เรนหอบหายใจถี่กระชั้น หัวใจเต้นรัวระรัวราวกับกลองศึก เขายังจำเหตุการณ์เมื่อไม่กี่วินาทีก่อนหน้านี้ได้ดี ท้องฟ้าที่ควรจะเป็นสีครามของเกมออนไลน์เปิดใหม่กลับพังทลายลงอย่างไร้เค้าลาง เสียงฝีเท้าของกองทัพไร้หน้าไม่ได้กำลังมุ่งมาเพื่อต้อนรับผู้เล่นใหม่ แต่มันคือเสียงคำรามแห่งความแค้นจากอดีตที่ถูกฝังกลบ "ไม่ใช่แค่สัตว์อزور (Monster) ธรรมดา..." เรนพึมพำกับตัวเองขณะพยุงร่างลุกขึ้น มือขวาคว้าด้ามไม้เท้ากระดูกสีหม่นที่ระบบเพิ่งมอบให้แน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว "เจ้าพวกนี้คือเศษซากอารยธรรมที่ถูกลืมเลือน" เสียงใสของเอลาร่าดังขึ้นอีกครั้ง ร่างโปร่งแสงของอดีตหัวหน้ากิลด์ปรากฏขึ้นเหนือไหล่ของเขา ดวงตาสีฟ้าครามทอประกยความเยือกเย็นและระแวดระวัง เธอกวาดสายตามองฝูงเงาดำนับร้อยที่กำลังปิดล้อมพวกเขาไว้ "และที่นี่... ไม่ใช่ลานเกิดของผู้เล่น แต่เป็นเขตอาคมต้องห้ามของกิลด์ 'ดาราคราม' ที่ล่มสลายไปเมื่อสามร้อยปีก่อน" เรนเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อสมองประมวลผลข้อมูลอย่างรวดเร็ว กิลด์ดาราครามคือชื่อในตำนานที่เขาเคยศึกษาข้อมูลก่อนล็อกอินเข้าเกม แต่มันควรจะเป็นเพียงหน้าประวัติศาสตร์ในคัมภีร์ ไม่ใช่สถานที่ที่เขากำลังยืนอยู่ตอนนี้ "แล้วเราเข้ามาได้ยังไงกันครับเนี่ย..." เรนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงติดตลกกลบเกลื่อนความตึงเครียด สายตาไม่ละไปจากเงาดำรูปร่างคล้ายอัศวินสวมเกราะผุกร่อนที่ถือดาบขึ้นสนิมก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ "เพราะพลังวิญญาณในตัวนายมันดึงดูดพวกมันยังไงล่ะ เจ้าเนโครแมนเซอร์มือใหม่" เอลาร่าตอบเสียงเรียบ แต่แววตากลับแฝงรอยยิ้มมุมปากที่หาดูได้ยาก "ถ้าไม่อยากตายตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มกู้คืนกิลด์ ก็จงใช้สมองแล้วทำตามที่ฉันบอก" บรรยากาศรอบตัวกดดันจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นอายความตายลอยคละคลุ้งผสมกับกลิ่นอินทรีย์เน่าเปื่อยของซากศพโบราณ เรนสูดหายใจเข้าลึกๆ ตั้งสติ ปัดความกลัวออกไปจนหมดสิ้น ในสถานการณ์คับขันเช่นนี้ ความลังเลคือตั๋วเที่ยวเดียวสู่ความตาย หัวไวและสัญชาตญาณการเอาตัวรอดคือสิ่งเดียวที่เนโครแมนเซอร์ฝึกหัดอย่างเขาพึ่งพาได้ "เข้าใจแล้วครับ" เรนพึมพำเบาๆ ดวงตาคมกริบจดจ้องไปที่จุดอ่อนบริเวณข้อต่อของอัศวินโครงกระดูกตัวหน้าสุด เขายกไม้เท้าขึ้น วาดวงเวทย์สีครามเข้มกลางอากาศ ทักษะพื้นฐาน *[Bone Spear]* ถูกเรียกใช้อย่างรวดเร็ว หอกกระดูกแหลมคมพุ่งแหวกอากาศออกไปด้วยความเร็วสูงปานกระสุนปืน แต่มันไม่ได้พุ่งเข้าใส่เป้าหมายตรงๆ ตามที่ควรจะเป็น เรนกลับหักมุมองศาของมันให้พุ่งกระแทกกับก้อนหินด้านข้างอย่างจงใจ! *เคร้ง!* เศษหินแหลมคมกระ็นกระจายไปทั่วทิศทาง ดึงดูดความสนใจของฝูงอัศวินโครงกระดูกให้หันไปมองตามเสียงนั้นชั่วขณะ ซึ่งนั่นก็มากเพียงพอแล้วสำหรับคนที่มีไหวพริบอย่างเขา "เอลาร่า ตอนนี้แหละ!" อดีตหัวหน้ากิลด์ไม่รอช้า เธอสะบัดมือเบาๆ คลื่นพลังวิญญาณบริสุทธิ์ก็แผ่ขยายออกไปตรึงร่างของศัตรูแถวหน้าไว้ในพริบตา เรนพุ่งตัวผ่านช่องว่างนั้นไปอย่างไร้เสียง อาศัยจังหวะชุลมุนหลบหนีเข้าไปยังประตูบานใหญ่ที่ซ่อนอยู่หลังม่านหมอกหนาทึบ—ประตูทางเข้าสู่ใจกลางคฤหาสน์ร้างของกิลด์ที่ล่มสลาย เบื้องหลังบานประตูไม้สักแกะสลักลวดลายโบราณที่ปิดสนิท เสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวของกองทัพเงาดำดังอื้ออึงอยู่ด้านนอก แต่ไม่สามารถทะลุผ่านอาคมภายในเข้ามาได้ เรนทรุดตัวลงพิงกับบานประตู หอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน เสื้อผ้าชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบ เขากวาดสายตามองสำรวจพื้นที่ภายใน คฤหาสน์ร้างหลังนี้มีความกว้างใหญ่และโอ่อ่าเกินกว่าจะจินตนาการ เสาหินอ่อนสกปรกคราบกาลเวลา โคมไฟระย้าคริสตัลที่แตกหักกระจัดกระจาย และภาพวาดบุคคลโบราณที่ถูกกรีดจนแทบไม่เหลือเค้าโครงเดิม ทุกตารางนิ้วเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความโศกเศร้าและความลับที่ถูกฝังกลบ "ยินดีต้อนรับสู่บ้านหลังเก่าของฉัน... เรน" เสียงของเอลาร่าดังขึ้นแผ่วเบา เธอมายืนลอยตัวอยู่กลางห้องโถงใหญ่ สายตาทอดมองไปรอบๆ ด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา มีทั้งความอาลัยอาวรณ์และความเจ็บปวดที่ถูกเก็บซ่อนไว้ลึกสุดใจ เรนลุกขึ้นยืนเต็มความสูงปัดฝุ่นตามตัว ก่อนจะก้าวเดินช้าๆ ไปสำรวจแท่นบูชาใจกลางห้องโถง บนนั้นมีสมุดบันทึกปกหนังสีดำสนิทเล่มหนึ่งวางอยู่ ราวกับกำลังรอคอยให้ใครบางคนมาพลิกเปิดอ่านมัน "นี่คือ..." เรนยื่นมือออกไปสัมผัสสันปกสมุดบันทึกเบาๆ ทันทีที่ปลายนิ้วของเขาแตะโดน สมุดบันทึกเล่มนั้นก็เปล่งแสงสีทองสว่างจ้าออกมาตัดกับความมืดมิดโดยรอบ พร้อมๆ กับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัวของเขาอย่างกะทันหัน *[แจ้งเตือนระบบ: ผู้เล่นเรนค้นพบ "พงศาวดารกิลด์ดาราคราม (ฉบับสมบูรณ์)"]* *[เงื่อนไขผ่าน: ปลดล็อกพื้นที่ลับระดับ SSS - 'สุสานวิญญาณผู้พิทักษ์']* *[คำเตือน: คุณได้ปลุก "เป้าหมายที่แท้จริง" ของคฤหาสน์หลังนี้ให้ตื่นจากการหลับใหลแล้ว...]* สิ้นเสียงระบบ พื้นหินอ่อนเบื้องล่างก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าครั้งไหนๆ เงาร่างสีดำทมิฬขนาดมหึมาที่แผ่รังสีอำมหิตยิ่งกว่าอัศวินโครงกระดูกนับร้อยตัวรวมกันค่อยๆ ผุดขึ้นมาจากความมืดมิดเบื้องหน้า พร้อมกับดวงตาสีแดงฉานคู่โตที่เปิดขึ้นจ้องมองตรงมายังเรนด้วยความกระหายเลือด! ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครของเรานะครับ