เบาะแสจากอดีต

“เจ้ากำลังบอกว่า เอกสารการเบิกจ่ายงบประมาณก้อนสุดท้ายของกิลด์ ‘รุ่งอรุณทมิฬ’ ถูกทำลายด้วยเวทมนตร์ธาตุไฟขั้นสูง... ทั้งที่ห้องนิรภัยนั้นถูกผนึกด้วยอักษรเวทโบราณที่แม้แต่มหาเวทก็ยังต้องใช้เวลาสลายเกือบครึ่งวันอย่างนั้นหรือครับ?” เสียงทุ้มต่ำของเรนเอ่ยถามขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องสมุดใต้ดินของสมาคมนักผจญภัย กลิ่นอับของกระดาษโบราณและฝุ่นผงที่สะสมมานานนับร้อยปีลอยคละคลุ้งอยู่ในอากาศ แสงจากตะเกียงเวทมนตร์สีนวลส่องกระทบใบหน้าด้านข้างของเขาที่กำลังเพ่งพินิจม้วนกระดาษหนังแก้วสีเหลืองกรอบในมืออย่างละเอียด เบื้องหน้าของเรนคือโต๊ะไม้ยาวที่เต็มไปด้วยแฟ้มคดีเก่าคร่ำครึ ร่องรอยการไหม้เกรียมที่ขอบกระดาษเป็นหลักฐานชั้นดีว่า มีบางสิ่งที่ทรงพลังจงใจลบประวัติศาสตร์ช่วงสามเดือนสุดท้ายก่อนที่กิลด์อันดับหนึ่งในอดีตจะล่มสลายลงอย่างปริศนา “ไม่ใช่แค่เวทไฟธรรมดาหรอกนะเรน” เสียงหวานใสแต่เย็นชาดังขึ้นจากความว่างเปล่าข้างกาย เอลาร่าในร่างโปร่งแสงสีครามทอดสายตามองร่องรอยบนเอกสารด้วยแววตาที่ไหววูบชั่วขณะ แม้เธอจะเป็นเพียงวิญญาณตกค้างที่หลงเหลือมาจากยุคสมัยนั้น แต่ความทรงจำเกี่ยวกับกลิ่นอายมานาเฉพาะตัวไม่เคยเลือนหาย “นั่นคือ ‘เพลิงโลกันต์มังกร’ เปลวไฟที่เกิดจากการบีบอัดมานาของมังกรโบราณ หรือไม่ก็... คนที่มีสายเลือดใกล้เคียงกับพวกมันอย่างมาก ในยุคนั้น มีเพียงไม่กี่คนหรอกที่มีสิทธิ์เข้าถึงห้องนิรภัยชั้นในสุดได้” เอลาร่าหันมาสบตาเขา น้ำเสียงของเธอเจือความเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด “และหนึ่งในนั้น... คือคนสนิทที่ข้าไว้วางใจที่สุด” เรนเงียบไปครู่หนึ่ง เขาไม่ได้เอ่ยคำปลอบโยนใดๆ ออกมาทันที แต่นิ้วเรียวยาวกลับลูบไล้ไปตามรอยหยักของอักษรเวทที่เหลือรอดบนกระดาษอย่างใช้ความคิด ในฐานะเนโครแมนเซอร์ฝึกหัดที่ต้องฟื้นฟูกิลด์ไร้พ่ายขึ้นมาใหม่ การก้าวเดินโดยปราศจากรากฐานและไม่รู้ว่าใครคือมิตรหรือศัตรูที่แท้จริงในอดีต เท่ากับการเดินเข้าไปในลานประหารทั้งที่ปิดตาอยู่ กาลเวลาอาจเยียวยาได้ทุกสิ่ง แต่มันก็ช่วยกลบเกลื่อนร่องรอยของ ‘การหักหลัง’ ได้อย่างแนบเนียนเช่นกัน “ถ้าหากเอกสารการเบิกจ่ายถูกทำลายเพื่อปิดปากพยานและซ่อนเส้นทางการเงิน... เราก็ต้องมองหาหลักฐานที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของสมาคมครับ” เรนเงยหน้าขึ้น ดวงตาสนุกสนานและเป็นประกายอย่างยามปกติถูกแทนที่ด้วยความจริงจังเฉียบคม “เช่น บันทึกส่วนตัวของพ่อค้าคนกลางที่เคยทำ1ธุรกรรมลับกับกิลด์เราในยุคนั้น” เอลาร่าเลิกคิ้วเล็กน้อย มุมปากหยักยิ้มขึ้นบางเบา “เจ้าเด็กนี่... หัวไวสมกับที่เป็นผู้สืบทอดเนโครแมนเซอร์สายวิเคราะห์จริงๆ แล้วเจ้าคิดจะเริ่มจากที่ไหนล่ะ หอการค้ากลาง หรือว่าตลาดมืดใต้ดินเขตสาม?” “ไม่ใช่ทั้งสองที่ครับ” เรนรวบม้วนกระดาษเก็บเข้ากระเป๋าคาดเอวอย่างทะมัดทะแมง ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง “เราจะไป ‘ซากปรักหักพังคฤหาสน์ตระกูลวาล렌’ สถานที่ที่ไม่มีใครกล้าเฉียดเข้าไปใกล้ตลอดห้าปีที่ผ่านมา... เพราะพวกเขาบอกว่ามันถูกคำสาป แต่สำหรับเนโครแมนเซอร์อย่างผม ที่นั่นคือห้องสมุดชั้นดีที่จะพูดความจริงทั้งหมดโดยไม่มีใครโกหกได้ต่างหากล่ะครับ” บรรยากาศรอบตัวพลันเปลี่ยนเป็นจริงจังและกดดันขึ้นเมื่อทั้งสองตัดสินใจก้าวออกจากห้องสมุดใต้ดิน การเดินทางเพื่อสืบสาวราวเรื่องการล่มสลายของกิลด์เก่าไม่ได้เป็นเพียงแค่การตามหาความจริง แต่มันคือการเปิดประตูสู่อดีตที่อาจสั่นคลอนรากฐานทั้งหมดของอาณาจักรนี้ ทว่า ในขณะที่เรนกำลังก้าวเท้าพ้นประตูทางออกของสมาคม เสียงก้องกังวานและเย็นเยียบของระบบที่เขาคุ้นเคยก็ดังขึ้นในโสตประสาทอย่างกะทันหัน โดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า— [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงข้อมูลระดับตำนาน!] [เป้าหมายภารกิจลับ ‘เงาแห่งอดีต’ ถูกอัปเดตอัตโนมัติเนื่องจากท่านเข้าใกล้เขตหวงห้ามเกินขีดจำกัด] [คำเตือน: วิญญาณบรรพบุรุษแห่งวาล렌ที่ท่านกำลังจะไปพบ ไม่ได้หลับใหล... และพวกเขากำลังรอคอยการมาเยือนของ ‘ทายาทแห่งเนโครแมนเซอร์’ เพื่อทวงคืนหนี้เลือดเมื่อร้อยปีก่อน!] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนเนโครแมนเซอร์ฝึกหัดคนนี้มาโดยตลอดนะครับ!