สมาชิกคนแรกที่ป่วนประสาท

กลิ่นอายความชื้นของหินปูนและคราบตะไคร่น้ำบนผนังห้องใต้ดินกิลด์ "ซิลเวอร์ สตาร์" ยามนี้ไม่ได้ให้ความรู้สึกวังเวงเหมือนเก่า ทว่ามันกลับถูกแทนที่ด้วยความเงียบงันอันน่าอึดอัด ชนิดที่ว่าหากมีเข็มตกสักเล่มบนพื้นไม้กระดานผุๆ คงดังสะท้อนก้องกังวานไปทั่วอาณาบริเวณ เรนกวาดสายตามองกองเอกสารบัญชีหนี้สินและใบคำร้องขอถอนตัวจากสมาชิกเก่าที่ถูกกองสุมไว้บนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ แสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าต่างสถานะเนโครแมนเซอร์ลอยวนอยู่เบื้องหน้า นิ้วเรียวยาวของเขาเคาะโต๊ะเป็นจังหวะเนิบนาบเพื่อเรียกสมาธิ "ถ้าเจ้ายังมัวแต่นั่งถอนหายใจใส่กระดาษพวกนั้น หนี้สินแปดแสนเหรียญทองแดงของกิลด์เราคงไม่ลอยหายไปเองหรอกนะ เรน" เสียงหวานใสแต่เย็นเยียบดั่งน้ำค้างแข็งลอยมาจากมุมห้อง เอลาร่าในร่างโปร่งแสงสีครามกำลังกอดอกพิงเสาไม้ ปรายตามองเขาด้วยแววตาตำหนิแกมเอ็นดู เส้นผมสีเงินย้วยไหวตามแรงลมจางๆ แม้เธอจะเป็นเพียงวิญญาณตกค้างที่ผูกติดกับกิลด์แห่งนี้ แต่รัศมีความกดดันของอดีตหัวหน้ากิลด์ผู้ไร้พ่ายก็ยังคงทรงพลังเสมอ "ผมไม่ได้ถอนหายใจอย่างไร้ประโยชน์ครับคุณเอลาร่า... แค่กำลังคำนวณว่า เราควรจะเอาตู้ไม้ไانเก่าไปจำนำหรือเอาเก้าอี้ตัวนี้ไปซ่อมก่อนดี" เรนตอบกลับด้วยรอยยิ้มเจื่อนๆ พลางยักไหล่เบาๆ เขากำลังจะอธิบายแผนการปรับปรุงระบบภาษีภายในอาณาเขตย่อยเพิ่มเติม ทว่าจังหวะนั้นเอง... *ปัง!* เสียงประตูกลุ่มกิลด์ด้านบนถูกผลักกระแทกอย่างรุนแรงจนบานไม้เก่าแก่สั่นสะเทือน ฝุ่นผงตกลงมาจากเพดานราวกับหิมะโปรยปราย ตามมาด้วยฝีเท้าหนักหน่วงที่ก้าวฉับๆ ลงมายังชั้นใต้ดินอย่างไร้มารยาท เรนและเอลาร่าหันขวับไปมองพร้อมกัน ผู้ที่ยืนอยู่ตรงบันไดคือชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดเกราะหนังเก่าคร่ำครึที่เต็มไปด้วยรอยขูดขีด ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกบังด้วยฮู้ดสีเข้ม เส้นผมสีน้ำตาลยุ่งเหยิงราวนกกระจอกไม่เคยหวี ดวงตาสีอำพันกวาดมองไปรอบห้องด้วยความตื่นเต้นระคนผิดหวัง "นี่นะเหรอ... กิลด์อันดับหนึ่งในตำนานที่เหลือแต่ตึกผีสิง? ฮ่าๆๆ นึกว่าข่าวลือจะเกินจริงเสียอีก!" ชายแปลกหน้าหัวרויะร่วนในลำคอ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาขาดๆ กลางห้องอย่างไร้มารยาท แถมยังหยิบแอปเปิ้ลสีแดงสดออกจากกระเป๋าคาดเอวขึ้นมา กัดเสียงดังกร้วมโดยไม่ขออนุญาตเจ้าบ้านสักคำ เรนหรี่ตาลงเล็กน้อย ระบบเนโครแมนเซอร์ของเขาตอบสนองทันที ข้อมูลตัวละครสีเทาปรากฏขึ้นเหนือหัวของแขกผู้ไม่เชิญ [ชื่อ: บรัน (Brun)] [อาชีพ: นักรบพเนจร (Wanderer Warrior) - เลเวล 28] [สถานะ: กำลังมองหาที่ซุกหัวนอนและอาหารฟรี] "ถ้าคุณเข้ามาเพื่อดูตลกคณะเร่ร่อน เกรงว่าประตูทางออกอยู่ข้างบนและไม่ได้ล็อกนะครับ" เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพราบเรียบ แต่แววตากลับคมกริบขึ้น "แต่ถ้าคุณมาเพื่อจุดประสงค์อื่น การบุกรุกพื้นที่ส่วนบุคคลแบบนี้ถือว่าเสียมารยาทมากทีเดียว" บรันเคี้ยวแอปเปิ้ลตุ้ยๆ ก่อนจะกลืนลงคออย่างไม่รีบร้อน เขายืดตัวตรงแล้วก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงานของเรน กลิ่นอายของดินโคลนและกลิ่นเหล้าจางๆ ลอยปะทะจมูก "ฉันไม่ได้มาเล่นตลก... ฉันได้ข่าวว่ากิลด์ 'ซิลเวอร์ สตาร์' กำลังเปิดรับสมัครสมาชิกใหม่แบบไม่จำกัดเงื่อนไขเพื่อกู้ชื่อเสียงกิลด์กลับมาใช่ไหมล่ะเจ้าหนูเนโครแมนเซอร์?" บรันยิ้มยิงฟันขาวสะอาด ดวงตาสีอำพันพราวระยับด้วยความท้าทาย "ฉันชื่อบรัน เป็นนักดาบเร่รอนไร้สังกัด และฉันสนใจจะสมัครเข้ากิลด์นาย... ด้วยเงื่อนไขข้อเดียว" เอลาร่าที่ลอยเข้ามาใกล้หรี่ตามองชายหนุ่มหัวขบถผู้นี้ "มนุษย์คนนี้พลังเวทในตัวกระจัดกระจาย ไร้ระเบียบวินัย แถมยังมีกลิ่นอายของพวกชอบสร้างปัญหาติดตัวมาด้วย เรน อย่ารับเขาเข้ามาเด็ดขาด กิลด์เราตอนนี้ภาระหนี้สินล้นพ้นตัวแล้ว ยังต้องมาเลี้ยงดูคนสติไม่สมประกอบอีกคนหรือไง" เรนไม่ได้ตอบเอลาร่าในทันที เขานิ่งเงียบ วิเคราะห์สถานการณ์อย่างรวดเร็ว กิลด์ในตอนนี้ต้องการกำลังคนอย่างยิ่งยวด แม้ว่าโปรไฟล์ของบรันจะดูแปลกประหลาดและน่าปวดหัว แต่เลเวล 28 ในช่วงเริ่มต้นแบบนี้ถือว่าเป็นกำลังรบที่ไม่เลวเลยทีเดียว "เงื่อนไขอะไรของคุณล่ะครับ?" เรนถามกลับโดยไม่สะท้านต่อท่าทีทะเล้นของอีกฝ่าย "จ่ายเงินล่วงหน้าฉันสัปดาห์ละร้อยเหรียญเงิน... แล้วก็มีเนื้อย่างอร่อยๆ ให้กินทุกมื้อ!" บรันยิ้มกว้างราวกับยื่นข้อเสนอสุดพิเศษที่ปฏิเสธไม่ลง บรรยากาศในห้องเงียบลงไปถนัดตา เรนมองหน้าชายหนุ่มสลับกับกองเอกสารทวงหนี้ที่มีมูลค่ามากกว่าเงินในบัญชีรวมกันเสียอีก รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากของเนโครแมนเซอร์หนุ่ม "เงินเดือนสัปดาห์ละร้อยเหรียญเงินกับเนื้อย่างเหรอครับ..." เรนทวนคำ น้ำเสียงนุ่มนวลแต่แฝงความหมายลึกซึ้ง "เกรงว่าตอนนี้เงินในกิลด์เราจะพอซื้อแค่กระดูกหมูต้มน้ำซุปนะสิครับ คุณบรัน" บรันหุบยิ้มลงเล็กน้อย ดวงตาสีอำพันสำรวจเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์มากขึ้น เขารู้สึกได้ทันทีว่าเนโครแมนเซอร์คนนี้ไม่ได้ไร้เดียงสาอย่างที่เปลือกนอกแสดงออก "งั้นเรามาเดิมพันกันหน่อยไหมล่ะเจ้าหนู?" บรันวางแก่นดาบลงบนโต๊ะ เสียงกระแทกเบาๆ แต่หนักแน่น "ถ้าฉันจัดการมอนสเตอร์ระดับบอสย่อยที่ป่ารกร้างทางเหนือให้พวกนายได้ภายในคืนนี้ นายต้องยอมรับฉันเข้ากิลด์และจัดหาเนื้อย่างให้ตามสัญญา..." "แล้วถ้าคุณทำไม่ได้ล่ะครับ?" เรนสวนกลับทันควัน ดวงตาสะท้อนประกายความเจ้าเล่ห์ "ถ้าฉันทำไม่ได้... ฉันจะยอมเป็นแรงงานทาสกวาดล้างห้องใต้ดินให้นายฟรีๆ หนึ่งปีเต็ม!" บรันหัวเราะร่าอย่างมั่นใจ *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบเนโครแมนเซอร์ดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของเรน พร้อมกับหน้าต่างภารกิจเร่งด่วนสีทองที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างกะทันหัน [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบคำขอท้าทายจากบุคคลภายนอก] [ภารกิจลับระดับ SSS: "บททดสอบสมาชิกคนแรกที่ป่วนประสาท"] [เงื่อนไข: พา 'บรัน' ไปกวาดล้างรังออร์คกลายพันธุ์ที่หุบเขาหมอกทมิฬก่อนเที่ยงคืนนี้] [รางวัล: ปลดล็อกทักษะสายซัมมอนขั้นสูง และสถานะความภักดีของสมาชิกกิลด์คนแรก] [บทลงโทษหากล้มเหลว: กิลด์ถูกยุบถาวรและสูญเสียสิทธิ์ครอบครองอาณาเขต] เรนชะงักค้างไปชั่วขณะ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นระดับความยากของภารกิจที่ระบบสุ่มขึ้นมาสดๆ ร้อนๆ ท่ามกลางความตกตะลึงนั้น รอยยิ้มเย็นเยียบอันเป็นเอกลักษณ์ของเนโครแมนเซอร์หนุ่มก็ค่อยๆ คลี่ออกช้าๆ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนเนโครแมนเซอร์ฝึกหัดคนนี้มาโดยตลอดนะครับ!