สินค้าล็อตใหม่ส่งท้ายปี

เสียงนับเหรียญทองแดงกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊งราวกับเสียงดนตรีแห่งความมั่งคั่ง ในห้องโถงเล็กๆ ของเรือนพักหลังน้อยที่ครั้งหนึ่งเคยเงียบเหงาและเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา วันนี้กลับอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของชาสมุนไพรชั้นดี และไออุ่นจากเตาผิงที่หลินฟางลงมือจัดเตรียมด้วยความพิถีพิถัน บนโต๊ะไม้ตัวยาว ปรากฏกองเงินอีแปะและตำลึงเงินที่เรียงรายเป็นระเบียบ ตัวเลขยอดขายสินค้าเกษตรล็อตส่งท้ายปีจากมิติลับของเธอกวาดรายได้เข้ากระเป๋าจนทะลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ล่วงหน้าไปถึงสามเท่าตัว! "ไม่น่าเชื่อเลยนะคะว่า ผักกาดขาวและแป้งสาลีจากฟาร์มของเรา จะกลายเป็นสินค้าหายากที่พ่อค้าคนกลางจากในเมืองหลวงต้องแย่งกันประมูลซื้อ" หลินฟางเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มบางเบาที่มุมปาก ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววเจ้าเล่ห์และภาคภูมิใจอย่างปิดไม่มิด มือเรียวบางกำลังบรรจงห่อขนมเปี๊ยะไส้ทะลักสูตรพิเศษที่ใช้แป้งจากมิติลับผสมน้ำผึ้งป่า กลิ่นหอมหวานละมุนอบอวลไปทั่วห้องจนคนตัวโตที่นั่งมองอยู่ไม่วางตาถึงกับกลืนน้ำลาย เฉินหยวน สามีหนุ่มนายทหารผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเคร่งขรึมและเย็นชา นั่งนิ่งเงียบมานานนับชั่วโมง สายตาคมกริบไม่ได้มองกองเงินตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย เขากลับจดจ้องอยู่เพียงรอยยิ้มและพวงแก้มใสของภรรยาที่เปล่งปลั่งขึ้นทุกวันหลังจากพวกเขาตกลงใจที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกันอย่างแท้จริง "เจ้าเหนื่อยมามากแล้ว ฟางฟาง..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยน ผิดวิสัยนายทหารผู้แข็งกระด้าง เฉินหยวนขยับกายเข้ามาใกล้ พร้อมกับใช้ผ้าขนหนูผืนสะอาดซับเหงื่อที่ซึมอยู่ตามไรผมของเธออย่างทะนุถนอม "เงินพวกนี้... ข้าจะนำไปจัดการซื้อที่ดินแปลงติดกันเพิ่มตามที่เจ้าเคยปรารภไว้ดีหรือไม่?" หลินฟางชะงักมือเล็กน้อย หันไปสบตากับสามีที่ยอมก้มหัวให้เธอทุกอย่างในยามนี้ รอยยิ้มซุกซนปรากฏขึ้นบนใบหน้าจิ้มลิ้ม "ท่านพี่ฉลาดมากค่ะ เงินทองถ้านอนนิ่งอยู่ในหีบก็มีแต่จะไร้ค่า แต่ถ้าเรานำไปต่อยอดซื้อที่ดินเพื่อขยายอาณาจักรฟาร์มของเราในปีหน้า มันจะออกดอกออกผลกลายเป็นขุมทรัพย์ที่ไม่มีวันหมดสิ้น... ว่าแต่ ท่านแน่ใจแล้วหรือคะว่าจะมอบสิทธิ์การตัดสินใจเรื่องนี้ให้ภรรยาผู้นำตัวปัญหาคนนี้ทั้งหมด?" คำเย้าแหย่ที่แฝงความนัยทำให้เฉินหยวนหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี เขารวบเอวบางเข้ามาประชิดตัวโดยไม่ทันให้ตั้งตั้งรับ ปลายจมูกโด่งคมคลอเคลียอยู่แถวขมับหอมกรุ่นอย่างออดอ้อน "ตัวปัญหาที่ไหนกัน เล่ห์เหลี่ยมของฮูหยินเฉินผู้นำพาตระกูลเราหลุดพ้นจากหลุมพรางของท่านแม่และคนบ้านใหญ่ได้ ต่างหากคือความจริงที่ข้าต้องยอมจำนน... เจ้าคือราชินีของบ้านหลังนี้ และข้าคือนายทหารผู้จงรักภักดีที่จะคอยกวาดล้างอุปสรรคทุกอย่างให้เจ้าเองค่ะ เอ๊ย... ให้เจ้าเอง" คำพูดที่เกือบหลุดสำนวนทหารออกมาทำให้ทั้งคู่หลุดหัวเราะออกมาพร้อมกัน บรรยากาศแสนหวานและอบอุ่นนี้ช่างน่าอิจฉาเสียจนไม่มีใครกล้าเข้ามาขัดขวาง ทว่าความสงบสุขมักอยู่ได้ไม่นานในตระกูลที่เต็มไปด้วยคนเห็นแก่ตัว *ปัง!* เสียงถีบประตูไม้หน้าเรือนดังสนั่นหวั่นไหว แรงกระแทกนั้นรุนแรงจนบานประตูแทบหลุดออกจากวงกบ กลิ่นอายความโกรธเกรี้ยวและเสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ก้าวเข้ามาพร้อมกับเงาร่างของคนที่หลินฟางไม่อยากพบหน้ามากที่สุดในยามวิกาลเช่นนี้ "หลินฟาง! นังสะใภ้ตัวดี! แกซ่อนเงินพวกนั้นไว้ที่ไหน ออกมาให้ข้าเดี๋ยวนี้นะ!" เสียงแหลมสูงของหลิวชุ่ย แม่สามีจอมบงการแผดก้องไปทั่วเรือน ใบหน้ายับย่นเต็มไปด้วยความริษยาและโลภโมโทสัน นางพุ่งตรงเข้ามาในห้องโถงโดยไม่สนใจสายตาคมกริบราวน้ำแข็งของบุตรชายแท้ๆ ที่ยืนบังภรรยาเอาไว้ด้านหลัง หลินฟางค่อยๆ วางแป้งในมือลงอย่างใจเย็น นางปัดเศษแป้งออกจากมือช้าๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาแม่สามีด้วยแววตานิ่งสงบไร้ความเกรงกลัวแม้แต่น้อย รอยยิ้มเยาะหยันถูกจุดขึ้นที่มุมปากอย่างงดงาม "โอ๊ะ... ลมอะไรหอบท่านแม่มาถึงเรือนของสะใภ้รองได้ล่ะคะนี่? ดึกดื่นป่านนี้แล้ว แทนที่จะจำศีลภาวนาอยู่ในเรือนใหญ่ กลับมีแรงถีบประตูบ้านผู้อื่นเสียเสียงดังเชียว ระวังสุขภาพกระดูกจะทรุดโทรมเอานะคะ..." "นัง... นังเด็กปากดี!" หลิวชุ่ยชี้หน้าสั่นเทาด้วยความโกรธจัด สายตาเหลือบไปเห็นกองเงินตำลึงและเหรียญทองแดงบนโต๊ะเข้าเต็มตา ความโลภทะลักล้นจนน้ำลายสอ "แกแอบทำการค้าลับหลังตระกูลเฉิน! เงินพวกนี้ต้องส่งมอบให้กองกลางของตระกูลเก็บรักษา แกไม่มีสิทธิ์เอาไว้คนเดียว! ส่งกุญแจมิติและหีบเงินมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!" หลินฟางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แสร้งทำเป็นตกใจระคนหวาดกลัว ทว่าแววตากลับเปล่งประกายความเจ้าเล่ห์อย่างเหนือชั้น นางก้าวออกจากการบังของเฉินหยวน เดินเข้าไปใกล้แม่สามีที่กำลังหน้าดำหน้าแดงด้วยความโลภ "ส่งให้ท่านแม่หรือคะ? อืม... ก็น่าสนใจนะคะ แต่ว่า..." หลินฟางลากเสียงยาวอย่างจงใจ นางหยิบตำลึงเงินขึ้นมาหมุนเล่นในมืออย่างไม่แยแส ก่อนจะโน้มใบเข้าไปกระซิบเสียงเบาที่ข้างหูของหลิวชุ่ย ประโยคถัดมาทำให้อดีตแม่สามีผู้ทรงอำนาจถึงกับหน้าซีดเผือก ถอยหลังกรูดด้วยความตกใจกลัวราวกับเห็นผีกลางวันแสกๆ "ถ้าท่านแม่ยังไม่อยากให้ความลับเรื่อง 'บัญชีลับซ่อนทรัพย์สินของตระกูลใหญ่' ที่ท่านแอบยักยอกไปเมื่อสามปีก่อนหลุดออกไปถึงหูท่านพ่อและทางการ... ก็จงหุบปาก แล้วไสหัวออกไปจากเรือนของพวกเราซะเดี๋ยวนี้ค่ะ!" หลิวชุ่ยเบิกตากว้าง อ้าปากพะงาบๆ พูดไม่ออก มือที่ชี้หน้าสั่นเทายิ่งกว่าเดิม นางไม่คาดคิดเลยว่านังสะใภ้รองที่เคยโง่เง่าคนนี้จะสืบรู้ความลับดำมืดที่สุดในชีวิตของนางได้! ท่ามกลางความเงียบงัดที่น่าอึดอัดและหยาดเหงื่อที่ไหลซึมตามขมับของหลิวชุ่ย เสียงเคาะประตูด้านนอกเรือนเบาๆ ก็ดังขึ้นสามครั้ง พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบของบุคคลที่ไม่คาดฝันดังลอดเข้ามา "ฮูหยินรอง... ข้านำ 'สินค้าล็อตใหม่' ตามที่ท่านสั่งพิเศษจากในเมืองหลวงมาส่งถึงที่แล้ว ขอรับ..." ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "ดัชเชสโพดำ" เสมอมานะคะ!