ตลาดมืดในเมืองใหญ่

กลิ่นอายความอับชื้นของกระดาษสาเก่าและคราบหมึกจีนราคาถูก คละคลุ้งปะปนกับกลิ่นเหงื่อไคลของผู้คนนับร้อยในยามวิกาล นี่ไม่ใช่ตรอกซอกซอยที่คนธรรมดาจะย่างกรายเข้ามาในยามยามวิกาล หากแต่มันคือ "ตลาดมืด" แห่งเมืองหลวง ตลาดใต้ดินที่ซ่อนตัวอยู่หลังโรงเตี๊ยมร้าง แหล่งรวมตัวของพ่อค้าเถื่อน ขุนนางตกอับ และสายลับที่ต้องการซื้อขายข่าวสารลับเฉพาะ หลินฟางดึงผ้าคลุมศีรษะสีเข้มให้ต่ำลงเพื่ออำพรางใบหน้า ดวงตาดอกท้อคู่สวยกวาดตามองรอบกายอย่างพินิจพิจารณา หัวใจของนางเต้นเป็นจังหวะหนักหน่วงแต่ทว่ามั่นคง เบาะแสจากสมุดบัญชีเก่าแก่ที่นางค้นพบในหีบไม้เมื่อคืน ทำให้รู้ความจริงที่น่าตกใจว่า... ยาพิษที่เกือบคร่าวชีวิตนางในร่างเดิมเมื่อปีก่อน ไม่ได้มาจากฝีมือของหลิวชุ่ยแม่สามีจอมบงการผู้ตื้นเขินผู้นั้น แต่มี "เงา" ของคนใกล้ชิดระดับในเรือนตระกูลเฉินชักใยอยู่เบื้องหลัง! "ระวังหน่อยแม่นาง ทางข้างหน้าพวกนักเลงคุ้มกันสินค้าเถื่อนกำลังอารมณ์ไม่ดี" เสียงทุ้มต่ำของเฉินหยวนที่เดินตามหลังมาติดๆ ดังขึ้น เขาก้าวเข้ามาประชิดตัวนางอย่างปกป้อง ร่างกายกำยำในชุดชาวบ้านธรรมดาแต่แฝงกลิ่นอายความเป็นนายทหารผ่านศึกแผ่รังสีน่าเกรงขามจนไม่มีใครกล้าสบตา หลินฟางเหลือบมองสามีที่ช่วงนี้ไม่ว่าจะนางก้าวไปไหน เขาก็ตามติดเป็นเงาตามตัวราวกับกลัวว่านางจะสลายหายไปในอากาศ นางอดไม่ได้ที่จะมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย ความรู้สึกอบอุ่นแปลกๆ แล่นริ้วขึ้นมาในอก "ท่านพี่กลัวว่าข้าจะหายไปหรือไร ถึงได้เดินติดเสียยิ่งกว่าเงา" "ข้าแค่ทำหน้าที่สามีที่ดี" เฉินหยวนตอบเสียงเรียบ แต่ใบหูที่แดงก่ำในความมืดกลับทรยศความนิ่ง การมาเยือนตลาดมืดในค่ำคืนนี้ เป้าหมายหลักของหลินฟางไม่ใช่แค่การมาสืบหาที่มาของพิษร้าย แต่เป็นการ "สำรวจโอกาสทางการค้า" ที่ใหญ่และกว้างไกลกว่าการขายผักป่าหรือแป้งทอดในอำเภอเล็กๆ พื้นที่ในมิติลับของนางผลิตทั้งโสมร้อยปี พืชผลออร์แกนิกเกรดพรีเมียม และสมุนไพรหายาก หากนำมาปล่อยในตลาดมืดแห่งนี้ผ่านพ่อค้าคนกลางที่เชื่อถือได้ เม็ดเงินที่จะหลั่งไหลเข้ามาคงสามารถซื้อคฤหาสน์หลังใหญ่ในเมืองหลวงได้สบายๆ นางเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ จนกระทั่งหยุดยืนอยู่หน้าแผงค้าลึกลับแห่งหนึ่ง ซึ่งมีป้ายไม้เก่าๆ เขียนไว้ด้วยลายมือหวัดๆ ว่า *'รับซื้อ-ขาย ทุกสรรพสิ่ง แม้แต่ความลับ'* ชายชราผู้สวมหมวกปีกกว้างจนบังใบหน้าครึ่งซีก เงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือนทั้งสองแวบหนึ่ง ก่อนจะยิ้มแย้มอย่างมีเลศนัย "ยินดีต้อนรับสู่ร้านร้อยเล่ห์ แม่นางน้อยกับสหาย... ดูท่าทางพวกท่านไม่ใช่คนในย่านนี้กระmง มีสิ่งใดให้ข้าผู้เฒ่ารับใช้ หรือว่า... กำลังตามหา 'คำตอบ' ที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยถึง?" หลินฟางหรี่ตาลงเล็กน้อย นางก้าวเข้าไปใกล้แผงค้า วางถุงผ้าแพรเล็กๆ ที่บรรจุโสมป่าอายุสามสิบปีจากมิติลับลงบนโต๊ะไม้ เสียงวัตถุกระทบกันเบาๆ แต่กลับดึงดูดสายตาโลภ "ข้าไม่ได้มาหาคำตอบอย่างเดียว..." หลินฟางเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เฉียบขาด กลิ่นหอมจางๆ ของสมุนไพรทิพย์ที่ติดตัวนางโชยปะทะจมูกชายชราจนเขาต้องสูดหายใจเข้าลึก "แต่ข้ามาเพื่อเปิดเส้นทางการค้าใหม่ และต้องการรู้ว่า... ใครเป็นคนสั่งซื้อ 'ผงสุริยันดับสูญ' เมื่อสามปีก่อน" ชายชราเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง เมื่อตระหนักว่าสตรีตรงหน้าไม่ได้มาเล่นๆ ทว่า ในวินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังขึ้นจากปากตรอก พร้อมกับคบเพลิงที่สว่างวาบจนแสบตา เสียงตะโกนก้องด้วยความเกรี้ยวกราดดังทะลุความมืดเข้ามา "จับคนจากตระกูลเฉินไว้! อย่าให้พวกมันหนีรอดไปได้!" เฉินหยวนดึงตัวหลินฟางเข้าสู่อ้อมกอดทันที มือหนาชักกระบี่ซ่อนรูปออกจากฝัก นัยน์ตาดุดั่งพญาอินทรีย์กวาดมองไปยังกลุ่มคนที่ปิดล้อมทางออกทุกด้าน... รอยยิ้มเยือกเย็นผุดขึ้นที่มุมปากของสามีตัวร้ายผู้พร้อมจะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินเพื่อปกป้องภรรยา แต่สิ่งที่ทำให้หลินฟางหัวใจกระตุกวูบไม่ใช่การถูกล้อมจับ... หากแต่เป็นเงาร่างของคนที่ก้าวออกมาจากแถวหน้าของกลุ่มผู้บุกรุก พร้อมกับรอยยิ้มคุ้นเคยที่นางเห็นทุกวันในเรือนตระกูลเฉิน! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับความมั่งคั่งและการเอาคืนครั้งนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะคะ