ความลับใต้เงาสัญญา

"ถ้าคุณยังก้าวเข้ามาใกล้กว่านี้อีกก้าวเดียว ฉันจะถือว่าคุณกำลังละเมิดข้อตกลงในสัญญานะคะ คุณปาลิน" น้ำเสียงของรินดาเฉียบคมราวกับใบมีดโกนที่ซ่อนอยู่ภายใต้กำมะหยี่สีแดงสด เธอยืนพิงสะโพกกับขอบโต๊ะทำงานตัวใหญ่ในห้องชุดส่วนตัว แสงไฟนีออนสีส้มอ่อนจากตึกระฟ้าเบื้องล่างช่วยขับเน้นให้ใบหน้าสวยเฉี่ยวของนางแบบสาวดูราวกับภาพวาดชั้นดี แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความระแวดระวัง ทว่าในขณะเดียวกัน หัวใจเจ้ากรรมกลับเต้นรัวผิดจังหวะทุกครั้งที่กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบผสมไม้จันทน์หอมกรุ่นของอีกฝ่ายลอยเข้ามาแตะจมูก ปาลินหยุดฝีเท้าลงห่างจากเธอเพียงแค่เอื้อมมือ ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นกันแดดที่ดีไซน์มาอย่างหรูหรากวาดมองสำรวจรินดาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยสายตานิ่งสนิท นางพญาแห่งวงการธุรกิจไม่ได้แสดงอาการสะดุ้งสะเทือนต่อคำขู่ของนางแบบสาวเลยแม้แต่น้อย กลับกัน มุมปากหยักลึกรูปกระจับนั้นกลับยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ราวกับกำลังเอ็นดูแมวป่าตัวน้อยที่กำลังพยายามแยกเขี้ยวใส่ "ข้อตกลงเหรอคะ... รินดา" ปาลินทวนคำด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำน่าฟัง แต่แฝงไปด้วยความกดดันอันทรงพลัง เธอยกมือขึ้นปลดกระดุมเสื้อสูทแบรนด์ดังออกหนึ่งเม็ดอย่างใจเย็น ก่อนจะก้าวเข้าไปประชิดตัวรินดาด้วยความเร็วที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว "คุณคิดจริงๆ เหรอคะว่ากระดาษแผ่นเดียวที่ทนายความร่างขึ้นมา จะมีอำนาจควบคุมฉันได้มากกว่าความต้องการของตัวเอง" รินดาเผลอกลั้นหายใจโดยอัตโนมัติเมื่อแผ่นหลังชนเข้ากับขอบโต๊ะอย่างจัง ปาลินใช้มือข้างหนึ่งยันขอบโต๊ะกักขังร่างของเธอไว้ตรงกลาง กลิ่นอายความเย้ายวนและอำนาจที่แผ่ออกมาจากตัวนักธุรกิจสาวทำให้บรรยากาศในห้องแคบลงถนัดตา "ถอยไปนะคะปาลิน เราตกลงกันแล้วว่านี่มันก็แค่เกม... เกมธุรกิจที่คุณเป็นคนเริ่มมันขึ้นมาเอง" รินดาเชิดหน้าขึ้นสู้ ดวงตากลมโตจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีดำสนิทคู่นั้น แม้ริมฝีปากจะพยายามเม้มเข้าหากันเพื่อซ่อนความสั่นไหว แต่หัวใจที่เต้นรัวโครมครามกลับทรยศเธอยิ่งกว่าสิ่งใด "เกมเหรอคะ?" ปาลินหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่แหบพร่าและเต็มไปด้วยเสน่ห์อันตรายทำให้รินดาขนลุกซู่ "คุณคิดว่าฉันลงทุนซื้อเวลาและอนาคตของคุณด้วยเงินมหาศาล เพื่อมาเล่นเกมแก้เบื่อเหรอคะรินดา... หึ คุณประเมินความอดทนของฉันต่ำเกินไปแล้วนะ" รินดาเม้มปากแน่น ความโกรธผสมผสานกับความหวั่นไหวตีรวนอยู่ในอก แต่วินาทีที่เธอจะอ้าปากสวนกลับด้วยคำพูดเจ็บแสบ สายตากลับเหลือบไปเห็นหน้าจอแท็บเล็ตราคาแพงที่ถูกคว่ำไว้บนโต๊ะทำงานของปาลิน หน้าจอนั้นสว่างวาบขึ้นมาด้วยข้อความแจ้งเตือนอีเมลที่เด้งค้างไว้ โดยที่ปาลินยังไม่ได้กดล็อกหน้าจอ ชื่อผู้ส่งปรากฏหราด้วยตัวอักษรภาษาอังกฤษชัดเจน—*The Royal Heritage Group* และหัวข้ออีเมลที่ทำให้เลือดในกายของรินดาเย็นเฉียบลงในชั่วพริบตา: *'ประกาศเรื่องการถอนหุ้นและการตัดขาดความสัมพันธ์ทางธุรกิจ หากคุณปาลินยังคงดึงดันที่จะสนับสนุนนางแบบสาวรินดาต่อไป'* รินดาเบิกตากว้าง ความโกรธเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา ถูกแทนที่ด้วยความตกใจและคลื่นความรู้สึกบางอย่างที่จุกแน่นอยู่ในลำคอ เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับปาลินทันที ดวงตาคู่นั้นไหวระริกอย่างปิดไม่มิด ปาลินชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นปฏิกิริยาของนางแบบสาว แววตาที่เคยดุดันและเย่อหยิ่งเมื่อครู่กลับฉายแววความกังวลวูบหนึ่ง ก่อนจะรีบซ่อนมันไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยตามวิสัยของนักธุรกิจผู้เจนจัด "คุณ... รู้เรื่องนี้มาก่อนหน้านี้แล้วเหรอคะ?" รินดากระซิบถาม เสียงของเธอขาดหายไปในลำคอเล็กน้อย ปาลินถอนหายใจเบาๆ ยอมผละมือออกจากขอบโต๊ะแล้วถอยหลังกลับไปหนึ่งก้าวเพื่อเว้นระยะห่าง แต่นั่นยิ่งทำให้รินดารู้สึกว่าช่องว่างระหว่างพวกเธอกำลังถูกถมเต็มด้วยความลับที่หนักอึ้ง "มันไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องเอาหัวใจสวยๆ ของคุณมาใส่ใจหรอกค่ะรินดา" ปาลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย พยายามทำตัวให้เป็นปกติ แต่แววตาที่หลบเลี่ยงไม่กล้าสบตาตรงๆ นั้นฟ้องชัดเจนว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่เกินกว่าที่ปากจะปฏิเสธ "ไม่ใช่เรื่องของฉันได้ยังไงคะ!" รินดาเผลอตวาดเสียงดังขึ้นโดยไม่รู้ตัว เธอผลักร่างของปาลินออกเบาๆ แล้วคว้าแท็บเล็ตเครื่องนั้นขึ้นมาเปิดอ่านข้อความทั้งหมดด้วยมือที่สั่นเทา ยิ่งอ่าน ดวงตาของเธอก็ยิ่งร้อนผ่าว ความจริงที่ถูกซ่อนไว้ใต้เงาสัญญาเริ่มกระจ่างชัดขึ้นทีละนิด ปาลินไม่ได้แค่ดึงเธอก้าวเข้ามาสู่เกมธุรกิจบ้าๆ นี้เพื่อความสนุก แต่ปาลินกำลังใช้ตัวเองเป็นโล่กำบังรับแรงกระแทกจากตระกูลผู้ดีเก่าและนักลงทุนกระเป๋าหนักที่กำลังพยายามบีบคั้นเธอกลับบ้านเกิด! "ครอบครัวของคุณ... พวกเขาขู่จะตัดคุณออกจากกองมรดก และถอนทุนสนับสนุนบริษัททั้งหมด ถ้าคุณยังไม่เลิกยุ่งกับฉัน..." รินดาอ่านทวนข้อความในอีเมลเสียงสั่น น้ำตาคลอเบ้าอย่างไม่รู้ตัว ความรู้สึกผิดและพายุอารมณ์ซัด2ถาโถมเข้ามาจนเธอแทบหายใจไม่ออก "ทำไมคุณถึงไม่บอกฉันคะปาลิน ทำไมคุณถึงแบกรับมันไว้คนเดียว..." ปาลินเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนจะเอื้อมมือเรียวมาคว้าข้อมือของรินดาไว้เบาๆ สัมผัสที่อบอุ่นและมั่นคงทำให้นางแบบสาวสะดุ้งเล็กน้อย แต่ไม่ได้สะบัดหนี "เพราะฉันเลือกแล้วค่ะรินดา" ปาลินมองลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ น้ำเสียงของนักธุรกิจสาวทรงอิทธิพลไร้ซึ่งความลังเลใดๆ ทั้งสิ้นในวินาทีนี้ "เงินทอง อำนาจ หรือแม้แต่นามสกุลที่พวกเขากลัวนักกลัวหนา... มันไม่มีค่าอะไรเลยสักนิด ถ้าแลกกับการที่ฉันต้องยืนมองคุณถูกคนพวกนั้นเหยียบย่ำในเกมของพวกเขา" รินดาอึ้งงัน คำพูดนั้นเฉียบคมและทรงพลังยิ่งกว่ามีดเล่มไหน มันกรีดลึกลงไปในห้องหัวใจที่เธอพยายามปิดตายมานานหลายปีจนพังทลายไม่เหลือชิ้นดี บรรยากาศในห้องเงียบงันลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจอุ่นๆ ที่รดรินอยู่ใกล้กัน ความรู้สึกโกรธ ขัด ภาคภูมิใจ และความรักที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบกำลังผสมปนเปกันจนรินดาแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่ทว่า... ในวินาทีที่ความเงียบกำลังโอบกอดหัวใจของคนทั้งสองไว้ด้วยความรู้สึกที่เปราะบางที่สุด เสียงเคาะประตูดังปังๆ สามครั้งก็ทำลายบรรยากาศทั้งหมดลงอย่างไม่ไว้หน้า *ก๊อก ก๊อก ก๊อก!* "คุณปาลินคะ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ ทางบอร์ดบริหารกำลังรวมตัวกันที่ห้องประชุมใหญ่ และคุณท่าน... พ่อของคุณเพิ่งบินมาถึงตึกนี้ด้วยตัวเองค่ะ!" เสียงร้อนรนของเลขานุการสาวที่ดังทะลุบานประตูเข้ามา ทำให้รินดาและปาลินผละออกจากกันแทบจะไม่ทัน ปาลินหันขวับไปมองประตูห้องด้วยแววตาดุดันที่กลับมาเฉียบคมขึ้นอีกครั้ง ในขณะที่รินดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวใจกระตุกวูบเมื่อตระหนักได้ว่า... สงครามที่แท้จริงกำลังเริ่มต้นขึ้นแล้ว ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บนี้ด้วยกันเสมอนะคะ