คำเตือนจากแฟนเก่า

เสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอของปาลินดังก้องขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องเพนต์เฮาส์หรูหรา รินดายืนกอดอกมองร่างสูงสง่าที่กำลังหมุนแก้วคริスタルบรรจุไวน์สีทับทิมอย่างใจเย็น ปลายเลิฟลิปสติกสีแดงเบอร์กันดีแต้มมุมปากหยักสวยอย่างเย้ายوان แต่ดวงตาคมกริบกลับซ่อนประกายความท้าทายเอาไว้เต็มเปี่ยม "ระวังตัวไว้ให้ดี คนที่คุณกำลังเล่นด้วย กำลังเล่นเกมเหนือกว่าคุณสองก้าวเสมอ" คำเตือนจากบทสนทนาก่อนหน้ายังคงก้องกังวานในโสตประสาทของรินดา นางแบบสาวเหยียดยิ้มหยัน ปรับสีหน้าให้เรียบเฉยทั้งที่หัวใจกลับเต้นผิดจังหวะด้วยความหงุดหงิด เธอก้าวเข้าไปประชิดตัวนักธุรกิจสาวผู้ทรงอิทธิพล ชายตามองด้วยสายตาที่เฉียบคมไม่แพ้กัน "เหนือกว่าสองก้าวเหรอคะ คุณปาลิน? น่าเสียดายนะคะที่เกมนี้ ฉันไม่เคยอนุญาตให้ใครมาเดินนำหน้าสิทธิ์ของฉัน... โดยเฉพาะคนที่ชอบทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของทั้งที่หมดสิทธิ์ไปแล้ว" ปาลินชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสีเข้มวาวโรจน์ขึ้นวูบหนึ่งก่อนจะกลับมาเรียบเฉยดั่งผิวน้ำในบึงลึก ร่างเพรียวระหงก้าวเข้ามาใกล้จนระยะห่างระหว่างพวกเธอแทบไม่เหลือ รินดาสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมแบรนด์ดังที่ผสมผสานกับความเย็นชาอันเป็นเอกลักษณ์ของอีกฝ่าย ปาลินโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนปัดผ่านข้างแก้ม "ปากเก่งไม่เปลี่ยนเลยนะคะ รินดา... น่าเสียดายที่ความมั่นใจของคุณ มันมักจะพังทลายลงทุกครั้ง เมื่อ 'อดีต' กลับมาเคาะประตูเรียกหา" กริ๊ง... เสียงกริ่งประตูหน้าห้องเพนต์เฮาส์ดังขึ้นแทรกกลางบรรยากาศที่กำลังคุคอย ประ Robert คล้ายกับคำประกาศิตจากเบื้องบน รินดาขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัย ส่วนปาลินกลับนิ่งเงียบ รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างมีความหมาย ราวกับนางพญาที่รอคอยการมาถึงของหมากตัวสำคัญบนกระดาน ปาลินผละถอยหลังออกไปก้าวหนึ่ง ปลดปล่อยอิสระให้รินดาก่อนจะผายมือไปทางประตู "ไปเปิดดูสิคะ... บางทีคุณอาจจะอยากทักทายแขกไม่ได้รับเชิญคนนี้ด้วยตัวเอง" รินดากัดริมฝีปากแน่นอย่างไม่สบอารมณ์ เธอก้าวฉับๆ ไปยังประตูบานใหญ่ด้วยความรู้สึกสังหรณ์ใจประหลาด มือเรียวบิดลูกบิดแล้วกระชากเปิดออกด้วยแรงอารมณ์ที่คุกรุ่น แต่ทว่า... ภาพเบื้องหน้ากลับทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดกึก ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน ชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูป เรือนผมเซ็ตไว้อย่างเนี้ยบ และรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่เธอจำได้ไม่มีวันลืมกำลังยืนพิงกรอบประตูอยู่ "เซอร์ไพรส์ไหมครับรินดา... ไม่คิดว่าผมจะตามมาทวงของๆ ผมคืนถึงที่นี่ใช่ไหม?" กรณ์—อดีตคนรักเก่าผู้ฝังรอยแผลเป็นไว้ในใจของรินดา จนทำให้เธอกลายเป็นคนปิดตายหัวใจมาจนถึงทุกวันนี้ เอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่แฝงความเจ้าเล่ห์ บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนติดลบ รินดารู้สึกเหมือนออกซิเจนในปอดถูกสูบหายไปในพริบตาเดียว ปลายเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือจนเจ็บแปลบเพื่อเรียกสติ ปาลินก้าวเท้าตามมาหยุดยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง กลิ่นน้ำหอมคุ้นเคยโอบล้อมร่างของรินดาไว้อย่างแนบเนียน มือเรียวสวยเอื้อมมาแตะเบาๆ ที่ลาดไหล่ของเธอ ปลายนิ้วเย็นเฉียบแต่สัมผัสกลับหนักแน่นราวกับเป็นการแสดงความเป็นเจ้าของทางอ้อม ก่อนที่ปาลินจะโน้มใบหน้ากระซิบข้างหูของรินดาด้วยน้ำเสียงกระเส่า ทว่าเย็นเยียบเสียจนสันหลังวาบ "ดูเหมือนว่า... เกมนี้จะสนุกกว่าที่คุณคิดไว้เยอะเลยนะคะ ที่รัก" รินดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาสลับมองระหว่างอดีตคนรักที่ยืนยันการกลับมาทวงสิทธิ์ กับนักธุรกิจสาวผู้ทรงอิทธิพลที่กำลังสนุกสนานกับการเดิมพันครั้งนี้ ปลายทางของเกมรักเดิมพันหัวใจครั้งนี้กำลังบานปลายเกินกว่าที่เธอจะควบคุมได้เสียแล้ว และทว่า... ในวินาทีที่สบตากับประกายตาดุดันของปาลิน รินดาก็รู้ทันทีว่า ไม่มีทางถอยหลังกลับได้อีกต่อไปแล้วค่ะ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและสนับสนุนควีนบีทูโกเสมอนะคะ