จูบที่ไม่ได้ตั้งใจ

แฟลชจากกล้องนับร้อยตัวสาดแสงวาบจนทัศนียภาพตรงหน้าขาวโพลนชั่วขณะ ราวกับโลกทั้งใบถูกบีบอัดให้เหลือเพียงพื้นที่สี่เหลี่ยมแคบๆ บนพรมแดงหน้างานกาล่าการกุศลแห่งปี กลิ่นอายของความหรูหราฟุ้งกระจายเคล้ากับเสียงชัตเตอร์ที่รัวระรัวราวกับหابلเกียรติยศที่พร้อมจะกระชากหน้ากากทุกคนให้ร่วงหล่น รินดาสูดลมหายใจเข้าลึกภายใต้ชุดราตรีผ้าไหมสีมรกตเข้ารูปที่ขับเน้นส่วนโค้งเว้าให้ดูเฉียบคมและทรงพลัง เธอปั้นรอยยิ้มระดับนางแบบมืออาชีพบนริมฝีปากที่เคลือบลิปสติกสีแดงก่ำ ราวกับกุหลาบหนามแหลมที่พร้อมจะทิ่มแทงทุกคนที่กล้าเข้าใกล้ แต่ทว่า... ปลายนิ้วเรียวที่ประสานอยู่กับมือของใครอีกคนกลับเย็นเฉียบ และสั่นน้อยๆ อย่างควบคุมไม่ได้ ปาลิน... นักธุรกิจสาวผู้ทรงอิทธิพลในชุดสูทโอตกูตูร์ตัดเย็บพิเศษสีดำสนิท ยืนสง่านิ่งอยู่เคียงข้างเธอ ร่างสูงโปร่งแผ่รังสีความเย่อหยิ่งและทรงอำนาจดั่งนางพญา มือเรียวหนาที่สวมแหวนเพชรเม็ดโตกระชับเอวบางของรินดาไว้แน่นขึ้นอย่างแนบเนียน เป็นสัมผัสที่ดูเผินๆ เหมือนความรักใคร่กลมเกลียว แต่แท้จริงแล้วมันคือการออกคำสั่งเฉียบขาดผ่านแรงบีบ "ยิ้มหน่อยสิคะคุณรินดา... หน้าตาคุณตอนนี้เหมือนกำลังจะเดินไปขึ้นเขียงประหารมากกว่าจะมาควงแขนฉันออกงานสังคมนะคะ" เสียงกระซิบแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบจากซาตานดังลอดไรฟันของปาลิน ใบหน้าสวยเฉี่ยวยังคงประดับด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจให้กล้องทางด้านซ้าย แต่ดวงตาสีเข้มคู่นั้นกลับหันมามองรินดาด้วยแววตาดุดันที่เต็มไปด้วยความเย้าหยวนแกมบังคับ รินดาเคี้ยวกรอดในกระพุ้งแก้ม เธอตวัดสายตากลับไปมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มที่สว่างไสวที่สุดเท่าที่จะทำได้ในชีวิต แต่ถ้อยคำที่พ่นออกมากลับคมกริบไม่แพ้กัน "ถ้าคุณปาลินไม่เล่นละครตบตาประชาชีด้วยการกระชากฉันเข้าห้องแต่งตัวแล้วเกือบจะ... เอ่อ... จนเกือบจะเกิดเรื่องบ้าๆ ขึ้นเมื่อสقาร์ทที่แล้ว ฉันคงไม่ต้องมายืนเกร็งเป็นหุ่นขี้ผึ้งอยู่ตรงนี้หรอกค่ะ" "อ๋อ... เรื่องจูบเกือบจะสำเร็จนั่นเหรอคะ?" ปาลินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาส่อประกายความพึงพอใจอย่างเปิดเผยเมื่อเห็นเลือดฝาดพุ่งขึ้นมาแต้มบนพวงแก้มเนียนของรินดา "เสียดายจริงๆ ที่เลขานุการตัวดีดันเคาะประตูขัดจังหวะซะก่อน ไม่อย่างนั้นป่านนี้สำนักข่าวบันเทิงคงไม่ต้องมานั่งเดาว่าสถานะของเราคืออะไร... เราคงได้ประกาศให้โลกรู้บนเตียงไปนานแล้ว" "คุณมัน... โรคจิต!" รินดาเค้นเสียงลอดไรฟัน พร้อมกับเอี้ยวตัวไปซบไหล่กว้างของอีกฝ่ายตามมุมกล้องที่ช่างภาพตะโกนสั่งให้โพสต์ท่า ปาลินฉวยโอกาสนี้รวบเอวเธอเข้าหาแนบชิดยิ่งกว่าเดิม จนแผ่นอกของทั้งคู่แนบสนิทกัน ลมหายใจอุ่นๆ ของนักธุรกิจสาวเป่ารดอยู่ข้างใบหู สร้างความปั่นป่วนในท้องของรินดาจนหัวใจกระตุกวูบ "ระวังคำพูดหน่อยนะคะคนสวย..." ปาลินกระซิบเสียงพร่า ริมฝีปากหยักสวยเฉียดผ่านพวงแก้มของรินดาไปเพียงนิดเดียว เรียกเสียงชัตเตอร์จากสื่อมวลชนให้ดังกระหน่ำยิ่งขึ้นไปอีกราวกับพายุฝน "สื่อกำลังจับตาดูเราทุกฝีก้าว อยากให้ภาพคู่รักหมื่นล้านออกมาหวานหยดหรืออยากให้ภาพฉาวว่าเราทะเลาะกันกลางพรมแดงล่ะคะ เลือกเอา" รินดาเม้มริมฝีปากแน่น ความโกรธผสมผสานกับความวูบวาบแปลกประหลาดแล่นพล่านไปทั่วร่าง หล่อนเกลียดความรู้สึกพ่ายแพ้ เกลียดการถูกต้อนให้จนมุม และที่สำคัญที่สุด... หล่อนเกลียดหัวใจตัวเองที่ดันทรยศเต้นแรงทุกครั้งที่อยู่ใกล้ผู้หญิงอันตรายคนนี้ ทันใดนั้นเอง พิธีกรชื่อดังบนเวทีก็ประกาศชื่อของพวกเธอผ่านไมโครโฟนเสียงดังฟังชัด "และแขกรับเชิญกิตติมศักดิ์คู่สุดท้ายในค่ำคืนนี้... คุณปาลิน นักธุรกิจหญิงแห่งปี และคุณรินดา นางแบบสาวแถวหน้า ขอเรียนเชิญทั้งสองท่านบนเวทีเพื่อกล่าวเปิดงานและทำพิธีเปิด ‘High-Fashion Diamond Heart’ ด้วยค่ะ!" เสียงปรบมือดังสนั่นฮอลล์ รินดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก นี่ไม่ใช่แค่การเดินพรมแดงตบตาสื่ออีกต่อไปแล้ว แต่มันคือการขึ้นไปยืนอยู่บนเวทีภายใต้แสงสปอตไลท์นับร้อยดวง โดยมีสายตานับพันคู่จับจ้อง และที่แย่ที่สุดคือ... ปาลินกำลังยื่นมือมาตรงหน้าเธอ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่อ่านไม่ออก "เชิญค่ะที่รัก... ได้เวลาไปโชว์ให้โลกเห็นแล้วว่าเกมนี้ใครคือผู้ชนะ" รินดาสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่ เธอเชิดหน้าขึ้นอย่างทระนง วางมือลงบนฝ่ามืออุ่นของปาลินอย่างมั่น and firm สัมผัสที่เชื่อมต่อกันส่งกระแสความร้อนวูบวาบแล่นริ้วไปทั่วร่าง ทั้งสองก้าวขึ้นสู่เวทีเคียงคู่กันราวกับราชาและราชินีแห่งความเย่อหยิ่ง บนเวทีใจกลางห้องโถงใหญ่ มีแท่นคริสตัลใสตั้งอยู่ เบื้องหน้าคือกล่องกำมะหยี่สีดำที่บรรจุสร้อยเพชรประดับรูปหัวใจมูลค่าร้อยล้าน ซึ่งเป็นไฮไลต์ของงานกาล่าในคืนนี้ พิธีกรสาวยิ้มกว้างยื่นไมโครโฟนมาให้ปาลิน "คุณปาลินและคุณรินดาคะ ในฐานะที่มาร่วมสนับสนุนโครงการการกุศลนี้ และมีข่าวลือหนาหูถึงความสัมพันธ์ที่แนบแน่นเป็นพิเศษ... ทางเรามีธรรมเนียมปฏิบัติเล็กๆ น้อยๆ ของคู่รักที่มาร่วมงานค่ะ นั่นคือการคล้องสร้อยเพชรให้กันและกัน... พร้อมกับ... เอ่อ... การแสดงความรักต่อหน้าสื่อสักเล็กน้อยเพื่อเป็นสิริมงคลแก่การประมูลค่ะ!" สิ้นเสียงพิธีกร ฮอลล์ทั้งฮอลล์ก็ส่งเสียงกรี๊ดและฮือฮาด้วยความตื่นเต้น สื่อมวลชนต่างปรับเลนส์กล้องซูมเข้ามาที่พวกเธอแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ รินดาชะงักกึก หันขวับไปมองพิธีกรด้วยรอยยิ้มค้าง นี่มันบทบาทบ้าบออะไรกัน ทำไมไม่มีใครแจ้งเรื่องนี้มาก่อน! หล่อนหันกลับมามองปาลินด้วยแววตาตำหนิ แต่ทว่า... ปาลินกลับนัยน์ตาส่องประกายระยิบระยับราวกับเจอของเล่นชิ้นโปรด นักธุรกิจสาวหยิบสร้อยเพชรออกจากกล่องกำมะหยี่ช้าๆ ก้าวเข้ามาประชิดตัวรินดาจนแทบไม่มีช่องว่าง ร่างสูงโน้มตัวลงมาเล็กน้อยเนื่องจากส่วนต่างของส่วนสูง กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูผสมผสานกับกลิ่นกายเฉพาะตัวของปาลินโชยเข้าจมูกจนรินดาสติกระเจิง "คุณปาลิน..." รินดาเอ่ยเสียงสั่นเล็กน้อย พยายามถอยหลังแต่ติดขอบแท่นคริสตัล "นิ่งๆ สิคะคนสวย เดี๋ยวเพชรก็บาดคอสวยๆ ของคุณหรอก" ปาลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แฝงความดุดันเอาไว้ครบถ้วน มือเรียวบรรจงสวมสร้อยเพชรล้ำค่าลงบนลำคอระหงของรินดา ปลายนิ้วอุ่นเฉียดผ่านผิวเนื้ออ่อนนุ่มจนรินดาต้องหลับตาลงและสะท้านเฮือก ทันทีที่สร้อยถูกสวมเรียบร้อย ปาลินก็ไม่ถอยออกไป หญิงสาวกลับใช้มืออีกข้างโอบเอวบางของรินดาไว้แน่นตรึงร่างของเธอให้แนบชิดยิ่งกว่าเดิม ดวงตาสองคู่ประสานกันอย่างจัง ท่ามกลางเสียงฮือฮาและแสงแฟลชที่รัวกระหน่ำยิ่งกว่าพายุ "คุณจะทำอะไร..." รินดาถามเสียงพร่า ลมหายใจเริ่มติดขัดเมื่อใบหน้าคมคายของปาลินโน้มต่ำลงมาเรื่อยๆ จนระยะห่างเหลือเพียงไม่ถึงคืบ "ก็ทำตามที่พิธีกรขอไงคะ..." ปาลินกระซิบชิดริมฝีปากของรินดา นัยน์ตาสีเข้มวับวาวราวกับสัตว์ป่าที่กำลังจ้องตะครุบเหยื่อ "เราต้องแสดงความรักต่อหน้าสื่อ... ให้สมกับบทบาท 'คู่รัก' ที่คุณกำลังเล่นอยู่ยังไงล่ะคะรินดา" "แต่เราไม่ได้..." คำปฏิเสธถูกกลืนหายไปในลำคอทันที เมื่อปาลินไม่รอให้เธอได้พูดจบ หญิงสาวฉวยโอกาสประกบเรียวปากลงบนริมฝีปากของรินดาอย่างแม่นยำและรวดเร็ว ท่ามกลางเสียงกรี๊ดสนั่นฮอลล์ที่ดังกลบเสียงทุกสิ่งในโลก สัมผัสที่แนบชิดนั้นไม่ได้นุ่มนวลเย้ายวนอย่างที่ควรจะเป็น แต่มันคือการจู่โจมที่ดุดัน เอาแต่ใจ และเต็มไปด้วยความโหยหาที่ถูกกักเก็บไว้ ปาลินขบเม้มริมฝีปากล่างของรินดาเบาๆ เป็นเชิงบังคับให้อีกฝ่ายเผยอปากออก ก่อนจะแทรกความหวานล้ำเข้าไปตักตวงความสั่นสะท้าน รินดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ สมองขาวโพลนราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงช็อต ร่างกายแข็งทื่อไปชั่วขณะก่อนที่มือเรียวจะยกขึ้นกำปกเสื้อสูทของปาลินแน่นเพื่อยึดเหนี่ยว หัวใจของรินดากระหน่ำรัวราวกับกลองเพล ความโกรธ ความตื่นกลัว และความรู้สึกวูบวาบแปลกประหลาดตีรวนกันจนแยกไม่ออก หล่อนพยายามจะผลักไส แต่มือที่โอบเอวเธอกลับรัดแน่นขึ้น ราวกับปาลินไม่มีวันยอมปล่อยให้เธอหลุดมือไปเด็ดขาด เสียงชัตเตอร์รัวเร็วยิ่งกว่าเสียงปืนกล บันทึกภาพจูบที่ร้อนแรงและเร้าใจที่สุดแห่งปีไว้บนหน้าประวัติศาสตร์วงการไฮโซ แต่ทว่า... ในวินาทีที่รินดากำลังจะเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบอันตรายนี้ และยอมพ่ายแพ้ให้กับเกมที่อีกฝ่ายเป็นคนกำหนด ปาลินกลับเป็นฝ่ายผละริมฝีปากออกช้าๆ อย่างอ้อยอิ่ง ปล่อยให้รินดาหอบหายใจโกกอากาศเข้าปอดด้วยใบหน้าที่แดงก่ำและริมฝีปากบวมเจ่อ ปาลินยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ ดวงตาสีเข้มมองสำรวจผลงานของตัวเองด้วยความพึงพอใจสูงสุด ก่อนจะโน้มใบไปกระซิบข้างหูของรินดาด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เลือดในกายของนางแบบสาวเย็นเฉียบลงชั่วขณะ "เก่งมากค่ะที่รัก... แต่เกมนี้... มันเพิ่งจะเริ่มต้นจริงๆ ต่างหากล่ะคะ" รินดาหอบหายใจรัว ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความแค้นเคืองและหัวใจที่เต้นระรัวราวกับคนบ้า แต่ก่อนที่เธอจะทันได้สวนกลับด้วยวาจาเชือดเฉือดใดๆ ปาลินก็หันไปยิ้มรับเสียงปรบมือจากผู้ชมด้านล่าง พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำของพิธีกรที่ประกาศก้องฮอลล์ว่า "โอ้โห! เป็นภาพที่โรแมนติกและดูดดื่มมากๆ เลยครับสมกับเป็นคู่รักแห่งปี! และในช่วงท้ายนี้ ขอเชิญคุณปาลินกล่าวเปิดงานอย่างเป็นทางการ... และเชิญคุณรินดาประกาศ 'รางวัลพิเศษ' ที่คุณเก็บเป็นความลับสุดยอดมาตลอดสัปดาห์นี้ด้วยครับ!" รินดาชะงักกึกทันที หัวใจที่เพิ่งสงบลงกลับกระตุกวูบลดฮวบลงไปถึงตาตุ่ม รางวัลพิเศษอะไร? หล่อนไม่เคยเตรียมเรื่องนี้มาก่อนในสคริปต์! นางแบบสาวหันขวับไปมองหน้าปาลินทันที แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับมีเพียงรอยยิ้มเย็นเยียบและสายตาที่สื่อความหมายชัดเจนว่า... *หล่อนติดกับดักของปาลินเข้าให้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว* --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บและร่วมลุ้นไปกับเกมรักเกมนี้เสมอนะคะ