ข้อตกลงใหม่

“ถอยไปค่ะคุณปาลิน พื้นที่ส่วนตัวของคุณน่ะ มันจำกัดแค่ในห้องทำงาน ไม่ใช่บนเตียงของฉัน” รินดาเอ่ยพลางใช้ฝ่ามือดันแผงอกของหญิงสาวผู้สูงศักดิ์ที่กำลังคร่อมทับเธออยู่อย่างไม่เกรงกลัว กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่เป็นเอกลักษณ์ของปาลินอบอวลอยู่รอบตัวจนน่าอึดอัด ในขณะที่ปาลินเพียงแค่เลิกคิ้วเรียวสวยขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคู่คมดุจเหยี่ยวคู่นั้นกวาดมองใบหน้าแดงก่ำของนางแบบสาวด้วยความพึงพอใจ “สัญญาเดิมมันก็แค่กระดาษเปื้อนหมึก รินดา... ในเมื่อฉันเป็นคนจ่ายเงิน ฉันก็มีสิทธิ์จะปรับแก้เงื่อนไขให้เข้ากับความต้องการของฉันได้ตลอดเวลา” ปาลินกระซิบชิดใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนทำให้รินดาต้องขดตัวหนี แต่กลับถูกมือหนาคว้าข้อมือทั้งสองข้างไปตรึงไว้เหนือศีรษะอย่างง่ายดาย “หรือเธอจะบอกว่า... กิจกรรมเมื่อคืนมันไม่ทำให้เธอพอใจ?” รินดาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคู่สวยฉายแววท้าทาย “พอใจเหรอคะ? คำนั้นมันอาจจะใช้ได้กับผู้หญิงคนอื่นที่อยากก้าวขึ้นมาเป็นคุณนายเจ้าของตึก แต่สำหรับฉัน... มันเป็นแค่เกมที่ฉันจะชนะให้ดู” “งั้นลองดูว่าเธอจะชนะได้นานแค่ไหน” ปาลินผละออกเพียงเล็กน้อย ทว่ายังคงกักขังอีกฝ่ายไว้ในอ้อมแขน เธอหยิบซองเอกสารสีครีมที่วางอยู่บนหัวเตียงโยนลงมาบนอกรินดา รินดาขมวดคิ้วก่อนจะใช้ศอกดันตัวเองขึ้นมาอ่านข้อความในกระดาษคร่าวๆ สายตาไล่เรียงข้อความที่ถูกขีดฆ่าและเขียนทับด้วยลายมือตวัดเฉียบคม *ข้อที่ 5: ผู้ว่าจ้างมีสิทธิ์ในการเข้าถึงตัวผู้รับจ้างได้ทุกที่ ทุกเวลา โดยไม่มีข้อแม้* *ข้อที่ 6: การออกเดตส่วนตัวถือเป็นภาคบังคับ หากฝ่ายผู้ว่าจ้างต้องการ* “นี่คุณจะกักขังฉันหรือไงคะ?” รินดาเงยหน้าขึ้นถาม น้ำเสียงสั่นพร่าด้วยความโกรธ “ฉันแค่ทำสัญญาให้เป็นธรรมขึ้น” ปาลินโน้มตัวลงมาประทับจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากที่กำลังสั่นระริกนั้น “ถ้าเธออยากให้ฉันหยุดล้ำเส้น ก็เซ็นเอกสารฉบับนี้เสีย หรือถ้าอยากจะให้ฉันล้ำเส้นมากกว่านี้... ก็แค่ฉีกมันทิ้ง แล้วทำตามข้อตกลงที่ฉันเพิ่งจะเพิ่มเข้าไปใหม่” บรรยากาศในห้องสวีทหรูเงียบลงจนได้ยินเสียงหัวใจเต้น รินดาจ้องมองดวงตาของหญิงสาวตรงหน้า เธอเห็นความต้องการที่ปิดไม่มิดแฝงอยู่ในความเย็นชาอันเป็นเกราะป้องกันของปาลิน รินดารู้ดีว่าหากเธอเซ็นไป ชีวิตของเธอจะไม่ได้เป็นของเธออีกต่อไป แต่หากไม่เซ็น... ปาลินก็ไม่มีทางปล่อยเธอไปง่ายๆ นางแบบสาวค่อยๆ ขยับตัวหยิบปากกาที่วางอยู่ใกล้ๆ มือ เธอจรดปลายปากกาลงบนกระดาษ ทว่าในจังหวะที่หมึกกำลังจะแตะลงบนเนื้อกระดาษนั้น เธอกลับชะงักและยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย “ถ้าฉันเซ็น... คุณต้องให้สิ่งที่ฉันต้องการเป็นการแลกเปลี่ยน” “ว่ามาสิ อะไรที่เธออยากได้” ปาลินตอบรับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าดวงตากลับพราวระยับ “อิสรภาพในการเลือก... และคุณต้องไม่ห้ามฉันเวลาที่ฉันจะออกไปไหนกับใคร” ปาลินนิ่งไปครู่หนึ่ง รอยยิ้มเย่อหยิ่งหายไปแทนที่ด้วยประกายตาที่ดุดันขึ้น เธอบีบปลายคางของรินดาให้เงยหน้าขึ้นรับจูบที่ร้อนแรงกว่าเดิม จูบที่เหมือนเป็นการประกาศศักดาว่าเธอไม่มีวันยอมปล่อยให้ของเล่นชิ้นโปรดหลุดมือไปไหน “รินดา เธอฉลาดเกินไป... ฉันถึงเกลียดที่จะต้องบอกว่า ฉันไม่มีวันยอมให้เธอเอาหัวใจของฉันไปปั่นหัวเล่น” ในขณะที่ทั้งสองกำลังโต้ตอบกันอย่างดุเดือด เสียงเคาะประตูห้องสวีทก็ดังขึ้นรัวๆ แทรกบรรยากาศความตึงเครียดภายในห้อง ปาลินขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด เธอผละออกจากรินดาแล้วเดินไปที่ประตูด้วยท่าทางดั่งนางพญาผู้ไม่เกรงกลัวสิ่งใด “ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ให้ใครมารบกวน!” ปาลินตวาดลั่นทันทีที่กระชากประตูเปิดออก แต่ทว่า... ผู้ที่ยืนอยู่เบื้องหน้ากลับไม่ใช่พนักงานโรงแรมหรือเลขาคู่ใจของเธอ แต่เป็นบุคคลที่ทั้งรินดาและปาลินไม่คาดคิดว่าจะมาปรากฏตัวที่นี่ในเวลานี้ “ลิน... พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าเล่นกับไฟ” ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่ก้าวเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าเรียบเฉยกล่าว พร้อมกับเหลือบสายตาไปมองรินดาที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่บนเตียง “เพราะไฟน่ะ... มันเผาได้แม้กระทั่งคนที่จุดมันขึ้นมาเอง” รินดาหน้าซีดเผือด เธอรู้จักผู้ชายคนนี้ดี... เขาคือคนที่เธอพยายามหนีมาตลอดทั้งชีวิต หวังว่าตอนที่ 29 นี้จะทำให้รี้ดเดอร์ใจเต้นแรงไปกับเกมเดิมพันครั้งใหม่ของทั้งคู่นะคะ ขอบคุณที่ติดตามกันมาตลอดค่ะ