เกมรักเดิมพันหัวใจยัยตัวร้าย•ตอนที่ 2

กฎเหล็กของคนไร้ใจ

ผลงานโดย ควีนบีทูโก
เสียงแฟลชวับวับจากสมาร์ทโฟนและกล้องโปรดัคชันนับสิบตัวสาดกระทบกระจจกห้องรับรอง VVIP ชั้นบนสุดของคลับหรูราวกับพายุฝนฟ้าคะนอง รินดายืนนิ่งอยู่หน้าบานกระจกใสเงาวับ หล่อนปรายตามองความวุ่นวายเบื้องล่างที่เต็มไปด้วยฝูงไฮยีน่าสวมสูทรáคาแพงและบรรดาปาปารัสซี่ที่กำลังปีนป่ายพยายามเก็บภาพข่าวทอล์กออฟเดอะทาวน์ของค่ำคืนนี้ คู่หมั้นลับ... คำนี้มันช่างน่าขันสิ้นดีสำหรับนางแบบสาวที่ชีวิตไม่เคยอยู่ในกรอบอย่างเธอ "วุ่นวายสมใจคุณแล้วสินะคะ คุณปาลิน" รินดาหมุนตัวกลับมาด้วยท่าทีระอา ปลายรองเท้าส้นสูงแบรนด์ดังกระทบพื้นพรมหนานุ่มจนเกิดเสียงทุบทึบ หล่อนกอดอกมองผู้หญิงทรงอิทธิพลที่กำลังจิบแชมเปญราคาแพงลิบลิ่วด้วยท่าทีสุขุมเยือกเย็นราวกับโลกใบนี้ไม่มีอะไรต้องกังวล ปาลินวางแก้วคริสตัลลงบนโต๊ะหินอ่อนช้าๆ เสียงกระทบเบาๆ นั้นช่างทรงพลังพอที่จะดึงดูดสายตาคมกริบของอีกฝ่ายให้หันมาปะทะกับความขุ่นเคืองในดวงตาคู่สวยของนางแบบสาว ชุดราตรีสีดำสนิทขับเน้นผิวขาวผ่องและเรือนร่างระหงของนักธุรกิจสาวให้ดูราวกับนางพญาผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จ "ถ้าไม่อยากให้วุ่นวาย เธอก็แค่หุบปากแล้วเดินออกไปยืนยันสถานะข้างฉันซะ" ปาลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง เย็นชา แต่แฝงไปด้วยความเผด็จการที่ทำเอารินดาอยากจะคว้าแจกันดอกไม้แถวนั้นมาฟาดหน้าสวยๆ ของอีกฝ่ายให้หายหมั่นไส้ "ฝันไปเถอะค่ะ! คิดว่าเอาชื่อเสียงฉันมาเป็นโล่กำบังเรื่องธุรกิจบ้าๆ ของคุณแล้วฉันจะยอมเป็นหุ่นเชิดหรือไง?" รินดาก้าวเท้าเข้าประชิดตัวอีกฝ่ายด้วยความเร็ว ความสูงที่ไล่เลี่ยกันทำให้ดวงตาทั้งคู่เผชิญหน้ากันในระยะประชิด กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบป่าผสมความเย้ายวนของปาลินลอยเข้าแตะจมูก ยิ่งทำให้หัวใจที่ควรจะด้านชาของรินดาเต้นผิดจังหวะอย่างน่าหงุดหงิด ปาลินไม่ถอยหลังหนีแม้แต่น้อย หล่อนโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกเกือบจะแตะกัน ดวงตาสีเข้มพินิจพิเคราะห์ใบหน้าเนียนใสที่กำลังฉายแววท้าทายด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก ก่อนที่ริมฝีปากอิ่มสวยจะยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ายวน "หุ่นเชิดเหรอคะ? ฉันจำได้ว่าข้อเสนอเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน เธอเป็นคนกระโจนเข้าใส่เพื่อแลกกับหุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ในโปรเจกต์เดรสนั่นไม่ใช่หรือไง... รินดา" คำพูดแทงใจดำนั้นทำเอารินดาชะงัก หล่อนเม้มริมฝีปากแน่นอย่างเจ็บใจ ใช่... หล่อนปฏิเสธเม็ดเงินมหาศาลนั่นไม่ได้ และปาลินก็ฉลาดพอที่จะใช้มันเป็นจุดตายบีบให้หล่อนต้องมาติดแหง็กอยู่บนเรือลำเดียวกันในคืนนี้ "โอเค! ในเมื่อเราจำเป็นต้องเล่นละครฉากนี้ร่วมกันเพื่อผลประโยชน์... ฉันมีข้อเสนอที่จะทำให้เราต่างคนต่างอยู่ได้อย่างสงบสุข" รินดาผละตัวออกมาก้าวถอยหลังเพื่อสร้างระยะห่างที่ปลอดภัย หล่อนชูนิ้วเรียวยาวขึ้นมาหนึ่งนิ้ว ดวงตาคมกวาดมองปาลินอย่างจริงจัง ปาลินเลิกคิ้วเรียวขึ้นเล็กน้อย แสดงความสนใจในความเจ้าเล่ห์ที่ฉายชัดบนใบหน้าของนางแบบสาว "ว่ามาสิคะ กฎปัญญาอ่อนอะไรอีกของเธอบł?" "ข้อแรก..." รินดายื่นนิ้วที่สองตามมา "ห้ามแตะเนื้อต้องตัวฉันเกินความจำเป็น ยกเว้นเวลาอยู่ต่อหน้าสื่อที่จำเป็นต้องสร้างภาพเท่านั้น นอกนั้น... ห้ามล้ำเส้นเด็ดขาด" ปาลินหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก "ห้ามแตะตัว? เธอแน่ใจนะว่าจะทำได้เวลาที่ฉันเข้าใกล้..." "อย่าหลงตัวเองค่ะคุณปาลิน!" รินดารีบสวนกลับทันควันเพื่อกลบเกลื่อนความร้อนผ่าวที่แล่นริ้วขึ้นมาบนพวงแก้ม หล่อนชูนิ้วที่สามขึ้นมาประกอบ "ข้อสอง... ห้ามก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของกันและกัน จบงานนี้ ต่างคนต่างทางใครทางมัน ห้ามสานต่อความสัมพันธ์ใดๆ ทั้งสิ้น" ปาลินพยักหน้ารับช้าๆ แววตาไหววูบไปชั่วเสี้ยววินาทีจนแทบสังเกตไม่เห็น ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความเรียบเฉยตามเดิม "แล้วข้อสุดท้ายล่ะคะ? กฎข้อที่สามของคนไร้ใจอย่างเธอ" รินดาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกความมั่นคง หล่อนจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมของนักธุรกิจสาว พยายามข่มความสั่นไหวในอกที่เริ่มประท้วงความจริงของกฎข้อนี้ "ข้อสาม... ห้ามรักฉันเด็ดขาด" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องรับรอง VVIP ชั่วขณะ ราวกับเสียงอึกทึกครึกโครมข้างล่างถูกตัดขาดออกไปจากโลกใบนี้ ปาลินนิ่งงันไปอึดใจใหญ่ ดวงตาคู่คมจับจ้องใบหน้าของนางแบบสาวราวกับจะค้นหาความจริงบางอย่าง ก่อนที่ริมฝีปากอิ่มจะคลี่ยิ้มกว้างออกมา รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหมายเยาะเย้ย แต่เป็นรอยยิ้มที่ทำเอารินดารู้สึกหนสันหลังวาบอย่างประหลาด ปาลินก้าวเข้าไปประชิดตัวรินดาอีกครั้ง คราวนี้รวดเร็วจนหล่อนไม่ทันตั้งตัว แผ่นหลังบางชนเข้ากับกระจกใสเย็นเฉียบ ขณะที่ร่างสูงสง่าของนักธุรกิจสาวกักตัวหล่อนไว้ด้วยแขนเรียวทั้งสองข้าง ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่บริเวณข้างแก้มจนรินดาต้องหลบตา "มั่นใจขนาดนั้นเชียวเหรอคะ รินดา..." เสียงกระซิบพร่าต่ำดังชิดริมใบหู ทำเอาขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "บางที... คนที่ต้องท่องกฎข้อนี้ทุกวัน อาจจะไม่ใช่ฉันก็ได้นะคะ" ยังไม่ทันที่รินดาจะได้อ้าปากเถียงกลับด้วยคำพูดเจ็บแสบ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดๆ กันอย่างเร่งรีบ ก่อนที่ประตูบานใหญ่จะถูกผลักเปิดออกโดยเลขาคนสนิทของปาลินที่มีสีหน้าตื่นตระหนกสุดขีด "คุณปาลินคะ! แย่แล้วค่ะ..." เลขาสาวยืนหอบหายใจโยนแท็บเล็ตในมือให้ผู้เป็นนายดูภาพบนหน้าจอ "ทางสื่อมวลชนสายบันเทิงและปาปารัสซี่วงในสุดขีด ไม่ได้แห่กันมาแค่เรื่องคู่หมั้นลับแล้วค่ะ... แต่ตอนนี้ มีผู้ชายคนหนึ่งกำลังบุกฝ่าวงล้อมการ์ดขึ้นมาที่ชั้นนี้ และเขาประกาศกร้าวต่อหน้าสื่อทุกสำนักว่า... เขาคืออดีตคนรักเก่าที่รินดายังไม่เคลียร์สถานะด้วยค่ะ!" รินดาเบิกตากว้าง สีหน้าถอดสีลงในพริบตาเดียว เมื่องานเลี้ยงเปิดตัวคู่หมั้นลับกำลังจะกลายเป็นโศกนาฏกรรมรักสามเส้ากลางฝูงเหยี่ยวข่าว และปาลิน... ที่กำลังกักตัวเธอไว้ในอ้อมแขน หันขวับมามองเธอด้วยสายตาดุร้ายที่พร้อมจะเผาผลาญทุกอย่างให้เป็นจุล! ขอบคุณที่ร่วมเดินทางในเกมรักที่เดิมพันด้วยหัวใจไปกับควีนบีทูโกนะคะ
สารจากนักเขียน (ควีนบีทูโก)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เกมรักเดิมพันหัวใจยัยตัวร้าย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%