สัญญารักเคียงบัลลังก์

“พี่ท่าน... ดวงตาที่ท่านใช้มองข้าในยามนี้ มิใช่ดวงตาของบุรุษที่เคยอุ้มชูข้ามาตั้งแต่เยาว์วัย” สวี่จินหรานกล่าวขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องบรรทมส่วนพระองค์ นางไม่หันไปมองร่างสูงใหญ่ที่ยืนตระหง่านอยู่หลังฉากกั้นไม้แกะสลัก มือเรียวบางของนางขยับจัดสายรัดฉลองพระองค์สีแดงชาดช้าๆ ความสั่นไหวในน้ำเสียงถูกซ่อนไว้ภายใต้ท่าทีที่ดูเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง ชายผู้เป็นพี่ชายแท้ๆ ของนาง—สวี่เหว่ย—ยืนนิ่งสนิท ใบหน้าคมสันนั้นราวกับถูกแกะสลักขึ้นจากศิลาที่ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก เขาไม่ได้ตอบรับคำถามนั้น แต่กลับขยับกายเข้ามาใกล้จนจินหรานสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายคาวเลือดจางๆ ที่ลอยมาพร้อมกับสายลมเย็นเยียบที่เล็ดลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา “เจ้าเปลี่ยนไปมาก จินหราน” เสียงของเขาแหบพร่า “เจ้าแต่งงานกับคนฆ่าล้างตระกูลเรา แล้วยังจะอภิเษกสมรสใหม่เพื่อตอกย้ำอำนาจของเขาอีกหรือ?” “ข้ามิได้แต่งกับศัตรู แต่ข้าแต่งกับบุรุษที่พาข้าเดินออกมาจากเถ้าถ่าน” นางหมุนตัวกลับมาสบตากับเขาตรงๆ “ท่านต่างหากที่เปลี่ยนไป เหตุใดจึงกลับมาในวันที่ข้ากำลังจะสร้างสันติสุขให้แผ่นดิน หรือว่าความแค้นของท่านมันฝังรากลึกเสียจนมองไม่เห็นความจริงที่อยู่ตรงหน้า?” สวี่เหว่ยแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นเสียดแทงหัวใจจินหรานราวกับคมมีด ก่อนที่เขาจะหมุนตัวเดินจากไปโดยไม่ทิ้งคำตอบใดๆ ไว้ให้เลยแม้แต่คำเดียว เสียงฝีเท้าของเขาเลือนหายไป ทิ้งให้จินหรานยืนเคว้งอยู่ในห้องที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกเหมย ก่อนที่สัมผัสอุ่นร้อนจากแผ่นหลังจะโอบกอดนางไว้พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำที่แสนคุ้นเคย “เขามิใช่พี่ชายของเจ้าอีกต่อไปแล้ว” หลงเทียนเฉิงกระซิบข้างใบหู อ้อมกอดของฮ่องเต้หนุ่มมั่นคงและหนักแน่นราวกับกำแพงเมืองที่ไม่มีวันทลาย จินหรานเอนกายพิงอกแกร่งนั้น นางเหนื่อยล้า... เหนื่อยล้ากับการต้องเลือกระหว่างสายเลือดกับความถูกต้อง “หม่อมฉันรู้เพคะฝ่าบาท” จินหรานหลับตาลง “แต่หัวใจของหม่อมฉันกลับไม่ยอมรับ... ความสับสนนี้มันกัดกินหม่อมฉันยิ่งกว่าพิษร้ายใดๆ” “จงจำไว้ว่าข้าจะยืนเคียงข้างเจ้า ไม่ว่าศัตรูคนนั้นจะเป็นใคร หรือแม้แต่จะเป็นคนในสายเลือดของเจ้าก็ตาม” ฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่เชยคางนางขึ้น แววตาของเขาที่มักจะซ่อนเขี้ยวเล็บไว้เสมอ ในยามนี้กลับเผยให้เห็นเพียงความรักและความห่วงใยที่ใสกระจ่าง “พรุ่งนี้จะเป็นวันแห่งการเริ่มต้นใหม่ของเรา... ไม่ใช่เพียงในนาม แต่เป็นความร่วมมือที่จะกอบกู้แผ่นดินนี้ให้กลับมาสงบสุขอีกครั้ง เจ้าพร้อมจะวางทุกอย่างลง เพื่อเริ่มต้นกับข้าหรือไม่?” จินหรานมองลึกลงไปในดวงตาคู่นั้น ความมั่นคงที่เขามอบให้ทำให้ความหวาดหวั่นในใจนางค่อยๆ มลายหายไป นางยกมือขึ้นลูบไล้รอยแผลเป็นเล็กๆ บริเวณหัวไหล่ของเขา—รอยแผลที่เขาทรมานมาเพื่อปกป้องนาง “หม่อมฉันพร้อมเพคะ... แม้จะต้องแลกด้วยชีวิต หม่อมฉันก็จะอยู่เคียงบัลลังก์อัคคีของฝ่าบาทตลอดไป” เช้าวันรุ่งขึ้น เสียงประโคมดนตรีมโหรีดังก้องไปทั่วพระราชวังหลวง พิธีอภิเษกสมรสครั้งใหม่ถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติ สวี่จินหรานในชุดฉลองพระองค์หงส์เพลิงสีแดงเพลิงห่มคลุมด้วยผ้าไหมปักดิ้นทองอร่ามตา นางก้าวเดินผ่านเหล่าขุนนางที่เคยจ้องจะถอดถอนนางออกจากตำแหน่ง สายตาของนางแน่วแน่ดุจดั่งหงส์ที่กำลังสยายปีก เมื่อถึงหน้าบัลลังก์อัคคี หลงเทียนเฉิงยื่นพระหัตถ์ออกมาต้อนรับนาง จังหวะที่มือทั้งสองสัมผัสกัน เสียงถวายพระพรดังกึกก้องไปทั่วโถงกว้าง นี่มิใช่เพียงพิธีแต่งงาน แต่มันคือการประกาศศักดาของการร่วมมือครั้งสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์แผ่นดิน ในขณะที่ทั้งสองกำลังจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของบัลลังก์ สายตาของจินหรานเหลือบไปเห็นเงาร่างหนึ่งที่ยืนปะปนอยู่ในกลุ่มขุนนางชั้นผู้น้อย คนผู้นั้นสวมหมวกปีกกว้างปิดบังใบหน้า แต่เขากลับแหงนหน้าขึ้นสบตานาง... ดวงตาคู่นั้นมิใช่ของพี่ชายที่นางเคยรู้จัก หากแต่มันเป็นดวงตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นที่ซ่อนมานานปี เขาหยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ—มันคือป้ายหยกประจำตระกูลสวี่ที่ควรจะสูญหายไปพร้อมกับกองเพลิงในวันวาน เขาขยับริมฝีปากเป็นคำพูดไร้เสียงที่ทำให้จินหรานต้องหยุดชะงัก *‘เจ้าแต่งงานกับคนฆ่าพ่อตัวเอง... ข้าจะทำให้เจ้าได้เห็นความจริงด้วยเลือดของเขาเอง’* จินหรานหน้าถอดสี มือที่เกาะกุมหลงเทียนเฉิงสั่นระริกโดยมิได้ตั้งใจ ฮ่องเต้หนุ่มขมวดคิ้วอย่างสงสัย หันมามองนางด้วยแววตาที่เริ่มแฝงไปด้วยความกังวล “จินหราน... เกิดอะไรขึ้น?” ก่อนที่นางจะได้เอ่ยปากตอบ เสียงอุทานด้วยความตื่นตระหนกก็ดังมาจากประตูทางเข้าห้องโถง ทหารรักษาพระองค์นายหนึ่งวิ่งหน้าตื่นเข้ามาคุกเข่าลง “ฝ่าบาท! เกิดเหตุร้ายที่คลังอาวุธ... มีคนบุกรุกและขโมยตราประทับมังกรไปได้พะย่ะค่ะ!” หลงเทียนเฉิงชะงัก กายแกร่งเกร็งขึ้นทันที จินหรานมองไปที่ชายปริศนาผู้นั้นอีกครั้ง แต่เขากลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงกลิ่นกำยานที่คุ้นเคย กลิ่นเดียวกับที่อยู่ในห้องบรรทมของนางเมื่อคืนนี้! หลิวเยี่ยนซีหวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับจุดเริ่มต้นของการพลิกผันครั้งใหญ่ในบทส่งท้ายนี้ แล้วพบกันในตอนจบนะคะ!