เสียงกระซิบจากในวัง

กลิ่นชาไป๋ฮ่าวอินเจินราคาแพงระยับลอยวนอยู่เหนือถ้วยกระเบื้องเคลือบสีไข่ไก่ ทว่าบรรยากาศในห้องทรงอักษรส่วนตัวกลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก หลินซูเหยาวางพู่กันขนกระต่ายป่าลงบนแท่นหางเสืออย่างเชื่องช้า ปลายหางตาของนางมิได้เหลือบแลร่างสูงสง่าที่ยืนกอดอกพิงกรอบหน้าต่างไม้สักแม้แต่น้อย ทว่าความเงียบงันนี้กลับหนักอึ้งเสียยิ่งกว่าเสียงคำรามของฟ้าฝน "ดูเหมือนว่า... เกมนี้ จะไม่ได้มีแค่พวกเราสองคนเสียแล้วกระมังเพคะ, ใต้เท้าเซียว" น้ำเสียงของนางราบเรียบ เย็นเยือก และเจือไปด้วยรอยยิ้มหยันที่มุมปากเล็กน้อย เซียวจิ่นหยวนหรี่นัยน์ตาคมกริบลง รังสีความกดดันรอบตัวเข้มข้นขึ้นในทันที ชายหนุ่มมิได้สะทกสะท้านต่อคำเตือนนั้น ตรงกันข้าม เขากลับก้าวเท้าเข้ามาใกล้ทีละก้าวอย่างมั่นคง ฝีเท้าเงียบกริบราวดั่งพยัคฆ์ย่างสามขุม ร่างสูงหยุดยืนอยู่เบื้องโต๊ะทำงานของนาง ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองแทบไม่เหลือพื้นที่ให้สายลมพัดผ่าน "ข่าวลือในราชสำนักย่อมแพร่เร็วกว่าฝีม้า800ลี้เสมอ..." เซียวจิ่นหยวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แววตาคู่คมจับจ้องใบหน้างามที่ยังคงนิ่งสงบราวน้ำในบึงลึก "เจ้ากลัวหรือ... ซูเหยา" "กลัว?" หลินซูเหยาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ดวงตาดำขลับเงยขึ้นสบตาเขาตรงๆ ไม่มีร่องรอยความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความท้าทายที่ลุกโชน "สิ่งที่หม่อมฉันกลัว หาใช่สายตาของพวกขุนนางเฒ่าผู้ไร้ค่าเหล่านั้นไม่... แต่หม่อมฉันกลัวว่าหมากกระดานนี้ จะพังทลายลงก่อนที่เราจะลากคอหนอนบ่อนไส้ออกมาจากเงามืดของวังหลวงต่างหาก" คำพูดของนางเฉียบคมราวกับใบมีดที่กรีดผ่านอากาศ สองตัวละครผู้กุมอำนาจและกลยุทธ์ยืนประจันหน้ากัน ท่ามกลางความตึงเครียดที่หมุนวนราวกับพายุใต้ฝุ่น เคมีระหว่างพวกเขามิใช่ความหวานชื่น หากแต่เป็นการดึงดูดกันทางจิตวิญญาณของผู้ที่ฉลาดทันกัน ทั้งอันตราย เย้ายวน และเต็มไปด้วยชั้นเชิง ข่าวลือที่ว่า... ขุนนางผู้เย็นชาอย่างเซียวจิ่นหยวนกับอาลักษณ์หญิงผู้กุมความลับลับสุดยอดอย่างหลินซูเหยา มีความสัมพันธ์ที่ "ลึกซึ้งเกินกว่าเจ้านายและลูกน้อง" กำลังแพร่สะพัดไปทั่วทุกซอกมุมของวังหลวง ตั้งแต่ตำหนักในยันห้องประชุมขุนนาง บรรดาไทเฮาและเหล่าองค์ชายต่างเริ่มจับตามองความเคลื่อนไหวนี้ด้วยความระแวงสงสัย ทุกย่างก้าวของพวกเขาถูกจับตา ทุกรอยยิ้มถูกตีความ และทุกคำพูดถูกนำไปบิดเบือน "ปล่อยให้พวกมันพูดไป" เซียวจิ่นหยวนแค่นหัวเราะในลำคอ แววตาฉายแววอำมหิตขึ้นวูบหนึ่ง "คนพวกนั้นรู้จักแต่การใช้วาจาทำลายคน หาได้รู้ไม่ว่า... ยิ่งพวกมันขุดคุ้ยข่าวลือนี้มากเท่าไหร่ พวกมันก็ยิ่งเดินเข้าสู่หลุมพรางที่เราขุดไว้ลึกขึ้นเท่านั้น" "แต่ใต้เท้าเพคะ..." หลินซูเหยาขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด กลิ่นกายหอมจางๆ ของดอกเหมยขาวลอยปะปนกับกลิ่นหมึกจีน "หากข่าวลือนี้ไปถึงพระเนตรพระกรรณของฝ่าบาท หรือหากเบื้องบนมีรับสั่งให้ตรวจสอบข้อเท็จจริง แผนการที่เราวางไว้ตลอดสามเดือนนี้ จะกลายเป็นแค่การเล่นขายของทันที" เซียวจิ่นหยวนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง สายตาของเขาเลื่อนลงมองริมฝีปากบางเฉียบที่กำลังขยับเอื้อIนวาจาเตือนสติ ชายหนุ่มยอมรับในใจอย่างเงียบเชียบว่า... หญิงสาวตรงหน้ามิใช่เพียงแค่พันธมิตรที่ชาญฉลาด นางคือกระจกเงาที่สะท้อนความมืดมิดในตัวเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบที่สุด "ถ้าเช่นนั้น..." เซียวจิ่นหยวนโน้มใบหน้าลงมา จนกระซิบข้างใบหูของนาง น้ำเสียงทุ้มพร่าเต็มไปด้วยความท้าทาย "เราก็ควรทำให้ข่าวลือนี้... มีความจริงเสียครึ่งหนึ่ง เพื่อตบตาพวกมันดีหรือไม่เล่า" หัวใจของหลินซูเหยากระตุกวูบหนึ่ง แต่นางก็รวบรวมสติแล้วถอยหลังเว้นระยะห่างทันที รอยยิ้มเยارเยาะผุดขึ้นที่ริมฝีปาก "ใต้เท้าโปรดสำรวมด้วย หม่อมฉันยังไม่ยอมเอาชื่อเสียงทั้งชีวิตมาทิ้งไว้กับเกมการเมืองที่ไร้แก่นสารของท่านหรอกเพคะ" ก่อนที่เซียวจิ่นหยวนจะได้เอื้อนเอวาจาใดตอบโต้ เสียงฝีเท้าเร่งรีบและเสียงเคาะประตูรัวเร็วจากด้านนอกก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ ขันทีประจำตำหนักวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด เขากวาดสายตามองทั้งสองคนอย่างหวาดระแวง ก่อนจะคุกเข่าลงด้วยตัวสั่นเทา "ใต้เท้าเซียว! ใต้เท้า... เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ!" เซียวจิ่นหยวนขมวดคิ้วมุ่น "มีเรื่องอันใดไยต้องตื่นตูม" ขันทีผู้นั้นกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ "เมื่อครู่... ข้าราชสำนักฝ่ายตรวจการนำกำลังบุกค้นหอตำหนักอักษร และพบ... พบสมุดบันทึกบัญชีลับของกรมสนብที่หายไป ซุกซ่อนอยู่ใต้พื้นกระดานในห้องทำงานส่วนตัวของ... ของใต้เท้าเซียวพ่ะย่ะค่ะ!" ดวงตาของเซียวจิ่นหยวนเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเป็นครั้งแรก ขณะที่หลินซูเหยาหันขวับมาสบตาเขา ทันใดนั้น ความตระหนักรู้สายหนึ่งก็แล่นริ้วผ่านสมองของนาง... นี่ไม่ใช่แค่ข่าวลือเพื่อทำลายชื่อเสียง แต่มันคือ "แผนซ้อนแผน" ที่ถูกเตรียมการไว้อย่างแยบยล เพื่อหักหลังและป้ายสีพวกเขาโดยเฉพาะ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเกมการเมืองอันเชือดเฉือนนี้ไปด้วยกันนะคะ