"คุณจะทำอะไรครับคุณคินน์!"
เสียงรินทร์แหลมสูงขึ้นทันทีเมื่อคันเกียร์ถูกผลักไปที่ตำแหน่ง P พร้อมกับเสียงล็อกประตูดัง *กริ๊ก* กลางดึกบนถนนสายเปลี่ยวที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากเสาไฟฟ้าข้างทาง ตัวรถยุโรปคันหรูสั่นสะเทือนเล็กน้อยตามแรงเหวี่ยงเมื่อคินน์ดึงเบรกมือขึ้นสุด ก่อนจะโน้มตัวเข้าหาคนข้างเบาะด้วยแววตาที่ดุดันจนน่ากลัว
"บอกให้หยุดไงครับ" รินทร์ถอยกรูดไปจนแผ่นหลังชิดประตูรถ ดวงตากลมโตสั่นระริกขณะจ้องมองใบหน้าคมสันที่ขยับเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากลมหายใจ
"หยุดเหรอ? ในเมื่อคุณเป็นคนเริ่มปั่นหัวผมก่อนแท้ๆ รินทร์" คินน์เค้นเสียงต่ำพร่า ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวคู่นั้นกวาดมองริมฝีปากที่กำลังเม้มแน่นของหญิงสาวด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเประหว่างความโกรธและความกระหายที่เขาเองก็ควบคุมไม่อยู่
"ฉันไม่ได้ปั่น! ที่ฉันพูดไปทั้งหมดมันคือความจริง คุณมันก็แค่เจ้านายจอมเผด็จการที่ชอบเรียกร้องความสนใจ!"
คินน์หัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูเย็นเยียบและอันตรายมากกว่าเดิม เขาโน้มตัวลงไปอีกจนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่เซนติเมตร มือหนาข้างหนึ่งยกขึ้นกักขังรินทร์ไว้ด้วยการวางทาบลงบนขอบประตูเหนือไหล่เธอ สัมผัสจากร่างกายกำยำของเขากดดันให้คนตัวเล็กกว่าแทบจมหายไปกับเบาะหนังชั้นดี
"เผด็จการงั้นเหรอ?" คินน์กระซิบชิดใบหู "งั้นผมจะทำให้ดู ว่าเผด็จการที่แท้จริงเขาทำอะไรกับ 'เลขาที่ปากดี' ของเขากันบ้าง"
"คุณคินน์... ออกไปนะ!" รินทร์พยายามผลักอกแกร่ง แต่เธอก็พบว่ามันไม่ได้ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ราวกับเธอเพิ่งพยายามผลักกำแพงหินที่แข็งแกร่งด้วยมือเปล่า
"ดุเก่งนักนะ" คินน์เลื่อนใบหน้ากลับมาสบตา มืออีกข้างที่ว่างอยู่เชยคางรินทร์ขึ้น บังคับให้เธอต้องสบตาเขาตรงๆ แววตาของหญิงสาวในตอนนี้ไม่ได้มีความแข็งกร้าวเหลืออยู่เลย มีเพียงความหวั่นไหวที่ปิดไม่มิด "เวลาดุใส่ผม ทำไมหัวใจคุณถึงเต้นแรงขนาดนี้ล่ะครับ หืม?"
"มัน... มันเป็นแค่ปฏิกิริยาทางร่างกาย คุณอย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย" รินทร์สวนกลับ แม้เสียงจะขาดห้วงและสั่นพร่า
คินน์ไม่ได้รอให้เธอได้พูดอะไรต่อ เขาไม่ชอบการปฏิเสธ ยิ่งเป็นคำปฏิเสธจากปากคนที่เขากำลังคลั่งไคล้จนแทบเสียสติ ความอดทนที่เขาสั่งสมมาตลอดทั้งวันจากการทำงานและการต้องคอยหลบซ่อนความรู้สึกดูเหมือนจะขาดผึงลงในวินาทีนี้
"ถ้าอย่างนั้น ผมก็ขอพิสูจน์หน่อยแล้วกันว่าร่างกายคุณมันซื่อสัตย์แค่ไหน"
ไม่รอช้า คินน์ประกบจูบลงไปบนกลีบปากบางอย่างหนักหน่วงและดุดัน มันไม่ใช่จูบที่อ่อนหวาน แต่เป็นการรุกรานที่เรียกร้องและเอาแต่ใจ ราวกับจะลงโทษที่เธอกล้าท้าทายอำนาจของเขา รินทร์เบิกตากว้าง ความรู้สึกประท้วงในตอนแรกเริ่มถูกความวาบหวามกัดกินจนสมองที่เคยสั่งให้ขัดขืนกลับกลายเป็นว่างเปล่า
ความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในรถดูเหมือนจะไร้ความหมายไปโดยสิ้นเชิง เมื่อความร้อนระอุระหว่างคนทั้งสองแผ่ซ่านไปทั่วคันรถ ลิ้นร้อนแทรกผ่านเรียวปากที่เผยอออกด้วยความตกใจอย่างจาบจ้วง คินน์ดื่มด่ำกับความหวานที่เขาโหยหามานาน พลางบดเบียดริมฝีปากซ้ำๆ ราวกับจะประทับตราจองไว้บนกายของเลขาหน้าตายที่เขาแสนจะเกลียดความดื้อรั้น แต่ก็กลับรักจนแทบบ้า
รินทร์กำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่น เสียงหอบหายใจครางเครือในลำคอเริ่มดังประสานกับเสียงฝนที่เพิ่งเริ่มโปรยปรายลงมากระทบหลังคารถ มือหนาของคินน์เลื่อนจากขอบประตูมาโอบรัดเอวบางเข้าหาตัวจนไร้ช่องว่าง ความดิบเถื่อนที่เขาสวมทับด้วยมาดสุภาพบุรุษนักธุรกิจถูกกระชากออกจนหมดสิ้น เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบของผู้ชายที่อยากครอบครองผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า
"คินน์... อื้อ..."
เสียงเรียกชื่อเขาแผ่วเบาจนกลายเป็นเสียงคราง คินน์ผละออกเพียงเล็กน้อยเพื่อเช็กผลลัพธ์ของสิ่งที่เขาทำ นัยน์ตาคมเข้มดั่งท้องฟ้ายามราตรีจ้องมองคนใต้ร่างที่หอบหายใจจนอกกระเพื่อม ริมฝีปากของรินทร์เจ่อบวมแดงก่ำ และดวงตาของเธอก็ฉ่ำวาวไปด้วยหยาดน้ำใสแห่งอารมณ์
"ปากบอกว่าไม่ แต่ร่างกายคุณตอบรับผมดีมากเลยนะรินทร์" เขากระซิบชิดริมฝีปากที่สั่นเทา ก่อนจะกดจูบลงไปหนักๆ อีกครั้งเป็นการทิ้งท้าย
แต่ทว่า... ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังพุ่งสู่จุดเดือดสูงสุด เสียงเคาะกระจกฝั่งคนขับก็ดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย!
*ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!*
คินน์ชะงักกึกทันที เขาผละออกจากรินทร์ด้วยความหงุดหงิดที่พุ่งพล่าน ดวงตาคมกริบตวัดมองออกไปนอกหน้าต่างรถท่ามกลางความมืดมิดของลานจอดรถที่ควรจะไร้ผู้คน ในวินาทีนั้นเอง แสงไฟจากรถยนต์อีกคันที่จอดอยู่ข้างๆ ก็สาดส่องเข้ามา เผยให้เห็นใบหน้าของผู้มาเยือนที่ทำให้คินน์ต้องสบถออกมาด้วยความหัวเสีย
"เฮ้ย... นึกว่าจะกลับไปกันหมดแล้ว ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอฉากเด็ดแบบนี้เข้า"
รินทร์รีบผลักคินน์ออกแล้วจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่ด้วยความลนลาน เธอมองผ่านหน้าต่างไปแล้วแทบหยุดหายใจ เมื่อพบว่าชายที่ยืนอยู่ตรงนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น 'ศัตรูหัวใจ' ที่คินน์ไม่อยากเจอหน้ามากที่สุดในชั่วโมงนี้
ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาจนถึงบทนี้นะครับ หวังว่าจะถูกใจความร้อนแรงในตอนนี้ของคินน์และรินทร์นะครับ! - มหายุทธ์ไร้เทียมทาน ครับ
เจ้านายครับ...อย่าหาเรื่องรัก•ตอนที่ 9
ดุใส่ได้ แต่ใจสั่นนะ
ผลงานโดย มหายุทธ์ไร้เทียมทาน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (มหายุทธ์ไร้เทียมทาน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เจ้านายครับ...อย่าหาเรื่องรัก นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!