เมื่อแอรีสกลายเป็นอินฟลูเอนเซอร์

“เก่ง... นายว่าไอ้ร่างในตู้กับนาย ใครคือตัวจริงกันแน่ล่ะ?” คำถามของแอรีสทิ้งตัวลงกลางความเงียบงันราวกับลูกตุ้มเหล็ก เก่งไม่ได้ตอบทันที เขาเพียงแต่มองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกบานเก่าที่ติดอยู่ข้างตู้เก็บเอกสารสลับกับร่างที่นอนนิ่งสนิทอยู่ในตู้แช่ขนาดใหญ่ ซึ่งหน้าตาของศพข้างในนั้นเรียกได้ว่า 'ถอดแบบ' มาจากเขาจนแทบจะเรียกได้ว่าพิมพ์เดียวกัน “ถ้าจะมาทักเรื่องนี้เพื่อทำลายสมาธิผมล่ะก็ เลิกเถอะครับ” เก่งถอนหายใจยาว พลางจัดเนกไทที่เบี้ยวไปมา “เรามีงานต้องทำ แอรีส... คุณลืมไปแล้วหรือไงว่าวันนี้มีภารกิจกู้โลกภาคบังคับที่นัดไว้กับเบื้องบน?” เทพสงครามผู้ตกงานในชุดสูทมือสองสภาพยับย่นขมวดคิ้ว เขาไม่ได้สนิทใจกับคำตอบนั้นนัก แต่ในเมื่อเก่งเลือกที่จะเลี่ยง เขาก็เลือกที่จะเปลี่ยนโหมด แอรีสคว้าสมาร์ทโฟนเครื่องเก่าที่หน้าจอร้าวขึ้นมา แล้วกดเข้าแอปพลิเคชันไลฟ์สดอย่างรวดเร็ว “เก่ง! นายเชื่อไหมว่าวิธีระดมทุนกู้โลกที่เร็วที่สุดไม่ใช่การขอเงินจากรัฐบาล แต่มันคือการเป็นอินฟลูเอนเซอร์!” แอรีสประกาศกร้าวพลางจัดมุมกล้อง “คนยุคนี้ชอบดูเรื่องกาวๆ ยิ่งกาวเท่าไหร่ ยอดกดหัวใจยิ่งพุ่ง!” เก่งขมวดคิ้ว “คุณจะไลฟ์สดสู้กับเหล่าร้ายเหรอครับ? นั่นมันไม่ตลกเลยนะ” “ดูนี่!” แอรีสกดปุ่มเริ่มไลฟ์ทันที แสงไฟริงไลท์ราคาถูกสะท้อนเข้ากับดวงตาที่วาวโรจน์ของเทพสงคราม “สวัสดีมวลมนุษยชาติ! ผมคือแอรีส เทพแห่งสงครามผู้กำลังว่างงาน! วันนี้เราจะมาโชว์วิธีถล่มรังปีศาจด้วยงบศูนย์บาท! ใครอยากเห็นผมเอาหอกจิ้มรูจมูกปีศาจบ้าง กดหัวใจมา!” เก่งยืนกุมขมับอยู่ข้างหลังกล้อง ตัวเลขผู้เข้าชมไลฟ์ดีดขึ้นอย่างช้าๆ... 3 คน... 5 คน... แล้วก็นิ่งสนิทอยู่ที่เลข 7 คน หนึ่งในนั้นพิมพ์คอมเมนต์ขึ้นมาว่า *'ลุง เพ้อเจ้ออะไรวะ ไปนอนเถอะ'* “นั่นไงครับคุณแอรีส ผมบอกแล้วว่าคนดูเขามีสติกว่าที่คุณคิด” เก่งพึมพำ แอรีสหน้าตึง เขากระชากคอเสื้อสูทตัวเองให้เข้าที่ “พวกมันแค่ยังไม่เห็นของจริง! เฮ้ย! ใครกดเกลียด กดหัวใจให้ผมเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นผมจะอัญเชิญสายฟ้าฟาดถึงหน้าจอพวกคุณ!” คอมเมนต์ไหลเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้เป็นพวกเกรียนคีย์บอร์ดที่เริ่มสนุกกับการปั่นประสาทเทพตกงาน แอรีสเริ่มคุมอารมณ์ไม่อยู่ เขาคว้าดาบเทพเจ้าออกมาจากอากาศธาตุแล้วเริ่มแกว่งไปมาหน้ากล้องจนภาพในไลฟ์สั่นไหวราวกับแผ่นดินไหวระดับ 8 ริกเตอร์ “นี่คือวิถีแห่งเทพ! ดูซะ!” แอรีสคำรามลั่นห้องทำงานแคบๆ เขากระโดดเตะโต๊ะทำงานจนพังพาบเพื่อสร้าง 'Content' ที่น่าตื่นตาตื่นใจ แต่แทนที่คนดูจะเพิ่มขึ้น กลับมีคนกดออกจากไลฟ์ไปจนเหลือเพียง 2 คน... ซึ่งหนึ่งในนั้นคือแม่ของเก่งที่กดเข้ามาดูว่าลูกชายทำอะไรอยู่ “แอรีส หยุดเดี๋ยวนี้!” เก่งพุ่งเข้าไปแย่งมือถือ “คุณทำให้บริษัทเราดูเหมือนคณะตลกคาเฟ่มากกว่าทีมกู้โลกนะ!” “แต่เก่ง! ยอดวิวมัน...” “ช่างยอดวิวสิครับ! เราต้องไปจัดการเรื่องร่างในตู้! คุณไม่ได้ยินเหรอว่ามันเริ่ม... ขยับน่ะ?” จังหวะที่เก่งพูดจบ ความเงียบงันประหลาดก็เข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง ทั้งคู่หันไปมองตู้แช่ใบใหญ่พร้อมกัน เสียง 'กึก... กึก...' ดังออกมาจากภายในอย่างแผ่วเบา แต่มั่นคง มันไม่ใช่เสียงการทำงานของเครื่องจักรแน่ๆ เก่งก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว มือสั่นระริกขณะหยิบกุญแจไขตู้ขึ้นมา “ผมไม่รู้ว่าคุณเห็นอะไรในตอนนั้น แต่ถ้าสิ่งที่ผมคิดมันถูก... คนที่อยู่ในตู้นั่นไม่ใช่คนอื่นคนไกล” แอรีสเลิกคิ้วขึ้น สายตาของเขาเปลี่ยนจากความโกรธเมื่อครู่เป็นความระแวดระวังระดับสูงสุด เขาชักดาบออกมาถือไว้ในมือแน่น “ถ้านั่นคือตัวจริง แล้วนายล่ะเก่ง... นายคือใครกันแน่?” เก่งไม่ตอบ เขาไขกุญแจเสียงดัง 'คลิก' ฝาตู้ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นร่างภายในที่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ดวงตาคู่นั้นสะท้อนภาพเก่งชัดเจน... แต่มันไม่ใช่ดวงตาของคนที่เพิ่งตื่น มันคือดวงตาของคนที่รอคอยเวลามาแสนนาน มือที่ซีดเผือดโผล่ออกมาจากตู้คว้าเข้าที่คอเสื้อของเก่งอย่างรวดเร็วเกินกว่ามนุษย์จะทำได้ พร้อมกับเสียงกระซิบที่เย็นยะเยือกจนเก่งขนลุกซู่ “ในที่สุด... ก็ได้เจอตัวปลอมเสียที” ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมผจญภัยไปกับความกาวของทีมเรานะครับ! ฮาไม่จำกัด