การยอมรับจากสภานักเรียน

เสียงตบโต๊ะไม้เนื้อแข็งดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมสภานักเรียนชั้นบนสุดของหอคอยอัคคี แผ่นกระดาษรายงานผลคะแนนประเมินเวทมนตร์ประจำภาคการศึกษาถูกโยนลงตรงหน้าเรย์ด้วยแรงอารมณ์ที่เจ้าของร่างไม่ได้พยายามปิดบังแม้แต่น้อย "นายคิดว่าตัวเองกำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่, เรย์?" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจของ 'เวลล์' ประธานสภานักเรียนปีสามเอ่ยขึ้น ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นโลหะจ้องมองเด็กหนุ่มผมดำผู้ยืนไขว่หอ้อยู่เบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่ผสมผสานระหว่างความแคลงใจและความหงุดหงิด คะแนนภาคปฏิบัติของเรย์ในสัปดาห์นี้ทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งแบบไร้ร่องรอยความผิดพลาด ทว่าวิธี2การที่เขาใช้ในการเคลียร์ดันเจี้ยนระดับ B-Rank นั้น... มันอยู่นอกเหนือจากตำราเวทมนตร์ทุกเล่มที่สถาบันแห่งนี้เคยสอนมา เรย์ปรายตามองเอกสารแผ่นนั้นด้วยใบหน้าเรียบเฉย ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ราวกับว่าตำแหน่งหัวหน้าชั้นปีที่กำลังจะเป็นของเขา เป็นเพียงเรื่องดินฟ้าอากาศทั่วไป "ผมไม่ได้เล่นเกมหรอกครับ, รุ่นพี่เวลล์..." เรย์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงความเฉียบคมที่ทำให้อุณหภูมิในห้องประชุมลดฮวบลง "ผมแค่เลือกวิธีที่ใช้ทรัพยากรน้อยที่สุด แต่ให้ผลลัพธ์คุ้มค่าที่สุด... ในโลกที่เต็มไปด้วยความเสี่ยง การยึดติดกับตำราคร่ำครึ มีแต่จะพาให้พวกเราเดินไปตายเร็วขึ้นเท่านั้นเองครับ" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมชั่วขณะ สมาชิกสภานักเรียนคนอื่นๆ ต่างกลั้นหายใจ การต่อปากต่อคำกับประธานสภาผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเข้มงวดถือเป็นเรื่องต้องห้าม แต่นี่คือเรย์—ตัวร้ายในสายตาคนอื่นผู้พลิกกระดานทุกบทบาทด้วยมันสมองระดับอัจฉริยะ เซร่า ซึ่งยืนกอดอกพิงผนังห้องอยู่มุมห้องลึกลงไป เม้มริมฝีปากเล็กน้อยเพื่อซ่อนรอยยิ้มพึงใจ สายตาของอาจารย์สาวทอดมองลูกศิษย์คนโปรดด้วยความรู้สึกภาคภูมิใจ เธอรู้ดีว่าภายใต้หน้ากากที่ดูเกียจคร้านและกวนประสาทนั้น เรย์ได้คำนวณทุกความเป็นไปได้ไว้ล่วงหน้าหมดแล้ว เวลล์แค่นหัวเราะในลำคอ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันจากมานาของผู้ใช้เวทสายต่อสู้ระดับสูงแผ่กระจายออกมาเพื่อกดดันเด็กปีหนึ่ง ทว่าเรย์กลับยืนนิ่งสนิท ไม่แม้แต่จะกะพริบตา ระบบหน้าต่างสีฟ้าใสที่ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของเรย์ระบุค่าความต้านทานจิตวิทยาพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง [ ตรวจพบแรงกดดันภายนอก: จิตคุกคามระดับกลาง ] [ ทักษะติดตัว 'จิตวิญญาณศาสตราจารย์' ทำงาน: ความต้านทานเพิ่มขึ้น 45% ] "ปากกล้าดีนี่..." เวล์หรี่ตาลง "ในเมื่อนายมั่นใจในผลงานของตัวเองนัก และคะแนนรวมของชั้นปีที่หนึ่งก็นำโด่งอย่างไร้ข้อกังขาตามกฎเหล็กของสถาบัน... สภานักเรียนไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธการแต่งตั้งนายให้ขึ้นเป็น 'หัวหน้าชั้นปี' อย่างเป็นทางการหรอก" ประธานสภาดึงตราสัญลักษณ์ประจำตำแหน่งหัวหน้าชั้นปี—เข็มกลัดเงินรูปกางเขนไขว่ประดับด้วยอัญมณีสีคราม—โยนลงบนโต๊ะไม้ตรงหน้าเรย์ "แต่จำไว้, เรย์... ตำแหน่งนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อประดับบารมี นายต้องแบกรับความรับผิดชอบของเด็กปีหนึ่งทั้งหมด หากเกิดความผิดพลาดขึ้นในเขตรับผิดชอบของนาย... ฉันนี่แหละจะเป็นคนถอดถอนนายด้วยตัวเอง" เรย์เอื้อมมือไปหยิบเข็มกลัดขึ้นมาพิจารณาช้าๆ เขายิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะกลัดมันลงบนปกเสื้อเครื่องแบบของตนเองอย่างไม่รีบร้อน "ขอบคุณสำหรับคำเตือนครับรุ่นพี่... แต่ผมเกรงว่า เก้าอี้หัวหน้าชั้นปีตัวนี้ คงจะคับแคบเกินไปเสียแล้วล่ะมั้งครับ" คำพูดกวนประสาทนั้นเกือบทำให้เวลล์ระเบิดอารมณ์ออกมาอีกรอบ แต่ก่อนที่สถานการณ์จะบานปลายไปมากกว่านั้น เสียงปรบมือเบาๆ ก็ดังขึ้นจากมุมมืดของห้องประชุม แปะ... แปะ... แปะ... เงาร่างของชายผู้สวมผ้าคลุมสีเทาเข้มก้าวออกมาจากความมืด ใบหน้าครึ่งหนึ่งซ่อนอยู่ภายใต้ฮู้ด ทว่ารอยยิ้มที่ปรากฏบริเวณมุมปากนั้นเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ "ยอดเยี่ยม... สมกับที่เป็นเด็กที่เธอจับตามองจริงๆ นะ เซร่า" เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้น พร้อมกับกวาดสายตามองเรย์ด้วยความสนใจใคร่รู้ "ยินดีด้วยกับตำแหน่งใหม่นะ, หัวหน้าชั้นปีเรย์... ดูเหมือนว่าความสนุกที่แท้จริงของสถาบันแห่งนี้ กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วสิ" เรย์หรี่ตามองบุคคลมาใหม่ สมองอันรวดเร็วประมวลผลข้อมูลในเสี้ยววินาที บุคคลผู้นี้ไม่มีอยู่ในฐานข้อมูลเดิมของเกมต้นฉบับ... นี่คือตัวแปรใหม่ที่อยู่นอกเหนือการควบคุม ทันใดนั้น เสียงเตือนจากระบบที่เรย์คุ้นเคยก็ดังขึ้นลั่นโสตประสาท พร้อมกับหน้าต่างสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างกะทันหัน—ไม่ใช่หน้าต่างภารกิจปกติ แต่มันคือสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤต [ แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ผู้เล่นภายนอก' ] [ ภารกิจลับระดับ SSS: 'ผู้รุกรานจากรอยแยกมิติ' ถูกปลดล็อก ] [ เงื่อนไขเริ่มต้น: เอาชีวิตรอดจากการลอบสังหารภายใน 10 นาที และค้นหาหนอนบ่อนไส้ในสภานักเรียน ] เรย์หันขวับไปสบตากับเซร่า ทั้งคู่รับรู้ได้ทันทีว่าเกมกระดานนี้ได้เปลี่ยนกฎไปตลอดกาลแล้ว... ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความระทึกขวัญในบทนี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ ลอร์ดออฟดาร์กเนส