ศักยภาพที่แท้จริง

"หุบปากเสียที ถ้าไม่อยากให้เสียงสวดอ้อนวอนของพวกคุณกลายเป็นเสียงสุดท้ายที่ได้ยิน" เสียงของเรย์ราบเรียบราวกับผิวน้ำที่ไร้แรงลม ทว่ากลับแฝงไปด้วยความกดดันมหาศาลจนทำให้เหล่าบรรดาสภาจอมเวทที่กำลังรุมล้อมอยู่รอบสนามทดสอบถึงกับชะงักงัน ศาสตราจารย์เอ็ดเวิร์ดขมวดคิ้วแน่น มือที่ถือไม้เท้าจอมเวทสั่นระริกด้วยความโกรธจัดที่ถูกเด็กหนุ่มปีหนึ่งย้อนศรใส่กลางที่ประชุมลับ "แกมันก็แค่ขยะที่โชคดีได้เข้าสถาบันมาด้วยเส้นสาย เซร่าคงสอนให้แกอวดดีแบบนี้สินะ!" เอ็ดเวิร์ดคำราม พลางกวาดสายตาไปยังเซร่าที่ยืนกอดอกพิงผนังด้วยท่าทีเย็นชา ทว่านัยน์ตาของเธอที่มองเรย์นั้นกลับมีความคาดหวังบางอย่างซ่อนอยู่ "เอาล่ะ... เลิกเล่นละครตบตากันได้แล้ว" เรย์แค่นยิ้มที่มุมปาก ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีเทาหม่นดุจโลหะเย็นเยียบ "ในเมื่อพวกท่านอยากเห็น 'ศักยภาพ' นัก ก็จงเปิดระบบประเมินค่าพลังขึ้นมาซะ อย่าให้ผมต้องรอนาน" บรรยากาศในห้องโถงทดสอบถูกกดทับด้วยมวลพลังเวทที่หนาแน่นผิดปกติ เรย์ก้าวเท้าไปกลางห้อง รอยเท้าของเขาประทับลงบนแผ่นศิลาสีดำที่ถูกลงอาคมป้องกันไว้แน่นหนา เขาไม่ได้ดึงไม้เท้าหรืออาวุธเวทมนตร์ใดๆ ออกมา มีเพียง 'ไอเทมโกง' ที่สุ่มได้จากต่างโลก... หน้าต่างระบบที่ไม่มีใครมองเห็นซึ่งกำลังรันอัลกอริทึมการคำนวณพลังเวทรูปแบบใหม่ที่มนุษย์โลกนี้ไม่รู้จัก [ระบบ: กำลังประมวลผลศักยภาพที่แท้จริงของผู้ใช้งาน...] [คำเตือน: การแสดงผลระดับพลังจะส่งผลกระทบต่อโครงสร้างจิตใจของผู้สังเกตการณ์ โปรดยืนยันการดำเนินการ] "ยืนยัน" เรย์กระซิบในใจ ทันใดนั้น แรงสั่นสะเทือนมหาศาลก็ระเบิดออกมาจากร่างของเด็กหนุ่ม ท้องฟ้าภายนอกหน้าต่างเริ่มบิดเบี้ยว รอยแยกมิติจางๆ ปรากฏขึ้นเหนืออาคารเรียนหลัก ออร่าสีดำทมิฬพวยพุ่งขึ้นราวกับเสาเพลิงที่ไม่มีวันมอดไหม้ มันไม่ใช่พลังเวทธาตุธรรมดา แต่มันคือ 'มานาบริสุทธิ์' ที่ถูกบีบอัดจนถึงขีดสุด เหล่าสภาจอมเวทต่างถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว บางคนถึงกับทรุดลงกับพื้นเมื่อเผชิญหน้ากับแรงกดดันที่ทำให้ออกซิเจนในห้องแทบหมดไป "เป็นไปไม่ได้... ระดับพลังนั่นมัน... มากกว่าจอมเวทระดับคลาส S ถึงสามเท่าตัว!" ศาสตราจารย์เอ็ดเวิร์ดอุทาน เสียงของเขาแหบพร่า ใบหน้าซีดเผือดราวกับศพ เซร่าเผลอกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ เธอรู้ว่าเรย์ไม่ธรรมดา แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ามันเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้ เด็กหนุ่มผู้นี้ไม่ได้แค่มีพรสวรรค์ แต่เขากำลัง 'เปลี่ยนกฎ' ของจักรวาลนี้ไปพร้อมกับมานาที่ไหลเวียนผ่านร่างของเขา เรย์ลืมตาขึ้น ดวงตาข้างหนึ่งของเขาเปล่งประกายสีทองอร่าม เขากำมือเบาๆ จนอากาศรอบข้างแตกสลายเกิดเป็นเสียงโซนิคบูมก้องกังวาน "นี่คือสิ่งที่พวกท่านต้องการใช่ไหม? คำตอบของการมีอยู่ของผม..." ทันใดนั้น แสงสีแดงฉานก็สว่างวาบไปทั่วห้องโถง ระบบส่งเสียงแจ้งเตือนที่ดังจนแก้วหูแทบฉีกขาดปรากฏขึ้นต่อหน้าเรย์เพียงคนเดียว [แจ้งเตือนด่วน: ตรวจพบตัวตนระดับ 'ภัยพิบัติ' ที่กำลังตื่นขึ้นจากใต้ชั้นหินของสถาบัน] [เงื่อนไขภารกิจระดับ SSS: กำจัด 'ผู้คุมขังมิติคู่ขนาน' ก่อนที่มันจะทำลายโครงสร้างอาณาจักร] เรย์มองไปยังพื้นศิลาที่เขายืนอยู่ มันกำลังแตกร้าวและเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ สิ่งที่อยู่ข้างล่างนั้นไม่ใช่บอสทั่วไป แต่มันคือสิ่งมีชีวิตโบราณที่สถาบันใช้กักขังไว้เพื่อเป็นแหล่งพลังงาน และตอนนี้... มันกำลังตื่นขึ้นเพราะแรงกระตุ้นจากพลังของเขา ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงชั่วอึดใจ ก่อนที่เสียงคำรามที่สั่นสะเทือนไปถึงวิญญาณจะดังขึ้นจากใต้ฝ่าเท้าของเรย์ พื้นห้องโถงพังทลายลงในพริบตาเผยให้เห็นดวงตาสีเลือดคู่มหึมาที่จ้องมองขึ้นมาโดยตรง "ดูเหมือนว่า... การทดสอบของพวกท่านจะจบลงแล้วนะ" เรย์หันไปมองเซร่าด้วยสายตาที่จริงจังกว่าครั้งไหนๆ "แต่การเอาตัวรอดในนรกของจริง... กำลังจะเริ่มขึ้นในวินาทีนี้" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความระทึกขวัญในบทนี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ ลอร์ดออฟดาร์กเนส