บอสลับที่ตื่นขึ้นกลางสนามสอบ

กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งไปทั่วโถงสอบคัดเลือกใต้ดินชั้นที่สาม ไม่ใช่สิ่งที่ควรเกิดขึ้นในการทดสอบระดับนักเรียนปีหนึ่งของสถาบันมหาเวthแอสโทเรีย เสียงกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกและเสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว สะท้อนก้องไปตามผนังหินแกรนิตโบราณที่บัดนี้อาบไล้ไปด้วยแสงสีแดงฉานจากเวทมนตร์ฉุกเฉิน "เรย์! ทางนี้! แนวป้องกันของกลุ่มสามแตกแล้ว!" เสียงตะโกนปนหอบสะท้านของเซร่าดังขึ้นท่ามกลางความโกลาหล อาจารย์สาวผู้เคยเยือกเย็นและสง่างามอยู่เสมอบัดนี้เรือนผมสีเงินยวงยุ่งเหยิง ร่างเพรียวบางยืนอยู่เบื้องหน้ากลุ่มนักเรียนที่บาดเจ็บร่วมสิบชีวิต มือเรียววาดคถาลงเวทอักขระป้องกันชั้นสูงเพื่อยื้อเวลาจากอสูรตรงหน้า ดวงตาคู่สวยฉายแววกังวลระคนเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน เบื้องหน้าพวกเขาคือเงาดำมหึมาที่แผ่ไอทมิฬกดทับจนอากาศแทบ "บอสลับระดับภัยพิบัติ... มันไม่ควรจะถูกปลุกขึ้นมาด้วยกลไกการสอบธรรมดา" เรย์พึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งร่องรอยความหวาดกลัว ดวงตาคู่คมกวาดมองสถานการณ์ทั้งหมดด้วยสมองระดับโปรเพลเยอร์ที่ประมวลผลอย่างรวดเร็ว ในหน้าจออินเทอร์เฟซโปร่งใสที่ปรากฏเฉพาะสายตาเขา ข้อมูลสีแดงฉานกระพริบเตือนรัวเร็วจนน่าเวียนหัว [เตือนภัย: ตรวจพบ "ผู้พิทักษ์แห่งสนธยา (ระดับอภิมหาภัยพิบัติ)" ตื่นจากการหลับใหล] [เงื่อนไขภารกิจปัจจุบัน: รอดชีวิต / กำจัดเป้าหมาย] [ทางเลือกที่ 1: ใช้ช่องว่างจากการปะทะหลบหนีออกนอกเขตอาคม อัตราการรอดชีวิตของท่าน: 98%] [ทางเลือกที่ 2: ผสานพลังกับเซร่าและใช้ไอเทมโกงเพื่อซื้อเวลาให้เพื่อนร่วมชั้น อัตราการรอดชีวิตของท่าน: 14%] สมองของอดีตโปรเพลเยอร์คำนวณความคุ้มค่าในเสี้ยววินาที การเอาตัวรอดคือตรรกะที่ถูกต้องที่สุดในโลกเกมและโลกความเป็นจริง หากเขาเลือกทางแรก เขาก็จะเดินออกจากสนามสอบนี้ด้วยฐานะผู้รอดชีวิตที่ไร้มลทิน แต่ภาพของเซร่าที่กำลังยืนหยัดปกป้องเด็กๆ เหล่านั้นโดยไม่มีทางสู้ กลับทำให้ปลายนิ้วที่กำด้ามมีดเวทมนตร์สั่นระริกเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว... แต่เป็นความหงุดหงิดใจที่ลึกซึ้ง "อาจารย์เซร่าครับ" เรย์เอ่ยขึ้น ท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้องของอสูร เซร่าหันขวับมามอง ลูกศิษย์หนุ่มผู้มักจะทำตัวเกียจคร้านและเจ้าเล่ห์ในยามปกติ "อะไรอีกเรย์! ถ้าจะบอกให้หนีล่ะก็—" "ผมเกลียดการทำอะไรโดยไม่ได้ผลกำไรคุ้มค่า" เรย์ขัดขึ้น มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจอันน่าหมั่นไส้แต่กลับทรงพลังจนทำให้หัวใจที่กำลังเต้นระรัวของอาจารย์สาวสงบลงอย่างประหลาด "แต่ว่า... การปล่อยให้ผลงานชิ้นเอกที่ผมปั้นมากับมือต้องมาตายที่นี่ คงทำให้ผมเสียดายแย่" สิ้นคำพูดนั้น เรย์ก็ดีดตัวพุ่งทะยานออกไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์มนา สัญชาตญาณดิบที่ถูกขัดเกลาจากสนามรบต่างโลกตื่นเต็มพิกัด มือซ้ายสะบัดออกเบาๆ เรียกการ์ดไอเทมระดับตำนานที่สุ่มได้เมื่อวานนี้ออกมาถือไว้ ไอหมอกสีทองสว่างวาบตัดกับความมืดมิดของสุสานใต้ดิน ดวงตาสสีนิลจ้องมองอสูรยักษ์ตรงหน้าอย่างท้าทาย ขณะที่เสียงระบบแจ้งเตือนครั้งใหม่ดังขึ้นในโสตประสาท เป็นสัญญาณของการตัดสินใจที่ไม่มีวันหวนกลับ [ท่านเลือก: ปกป้องทุกคน] [ระบบทำการปลดล็อกพลังที่แท้จริงของไอเทม: "กุญแจแห่งราชันย์ผู้ล่วงลับ"] [คำเตือน: นับจากวินาทีนี้ ชีวิตของท่านจะถูกผูกติดกับความเป็นความตายของสนามสอบแห่งนี้] ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความระทึกขวัญในบทนี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ