การสอบปลายภาคที่เปลี่ยนไป

เสียงประกาศของคณบดีสำนักวิชาเวทมนตร์ก้องกังวานผ่านหินขยายเสียง จนสั่นสะเทือนไปทั่วลานประลองหินแกรนิตสีดำ ทว่าสิ่งที่ทำให้ฝูงชนนับพันเงียบกริบลงในพริบตา ไม่ใช่ระดับเสียงอันน่าเกรงขามนั้น หากแต่เป็น "กฎเหล็กข้อใหม่" ที่เพิ่งถูกประกาศออกมาสดๆ ร้อนๆ "การสอบปลายภาคภาคปฏิบัติ... ในปีการศึกษาเวทมนตร์นี้ จะไม่มีการจำลองสนามประลองในร่มอีกต่อไป" ดวงตาของเหล่าคุณหนูตระกูลขุนนางและอัจฉริยะจากหอคอยต่างๆ เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เสียงซุบซิบดังระเบิดขึ้นราวกับรังผึ้งที่ถูกตีแตก เรย์ยืนไขว่ห้างพิงเสาศิลาด้วยท่าทีผ่อนคลาย ใบหน้าหล่อเหลาเรียบเฉยไร้ความกังวล ดวงตาสีรัตติกาลกวาดมองแผ่นประกาศโลหะเวทมนตร์ที่ลอยอยู่กลางอากาศอย่างพินิจพิจารณา *ติ๊ง!* [ระบบแจ้งเตือนภารกิจพิเศษ] [ตรวจพบการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขการสอบ: พื้นที่ป่าเขตอภัยทาน 'ซิลვัน โฮลด์' (Sylvan Hold) ถูกยกระดับเป็นพื้นที่อันตรายระดับ A] [ภารกิจหลัก: เอาชีวิตรอดภายในป่าเวทมนตร์เป็นเวลา 72 ชั่วโมง พร้อมเก็บรวบรวม "ผลึกรากโลหิต" อย่างน้อย 3 ชิ้น] [เงื่อนไขลับ: ห้ามใช้เวทมนตร์ระดับ 4 ขึ้นไป หากฝ่าฝืน ระบบป้องกันของเขตป่าจะทำการขับไล่ออกทันที (ถือว่าสอบตก)] เรย์มุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มแบบฉบับโปรเพลเยอร์ผู้เหนือกว่าปรากฏขึ้นชั่วแวบ ก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว "ดูเหมือนว่าท่านคณบดีคนนี้ จะมีความคิดสร้างสรรค์มากกว่าที่ตาเห็นสินะครับ" เสียงทุ้มต่ำกระซิบขึ้นข้างกาย เซร่าก้าวเท้าเข้ามาหยุดยืนเคียงข้าง เธออยู่ในชุดรบเวทมนตร์สีครามเข้ารูป ขับเน้นทรวดทรงเพรียวระหงและออร่าความเยือกเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงแดดอ่อนๆ ที่ลอดผ่านม่านพลังงานของลานประลอง ดวงตาสีไพลินหรี่ลงเล็กน้อยขณะจ้องมองไปยังทิศทางของชายป่าทึบเบื้องหน้า "ไม่ใช่ความคิดสร้างสรรค์หรอกเรย์... แต่เป็นความจงใจ" เซร่าเอ่ยเสียงเรียบ สายตาคมกริบมองไปยังกลุ่มของรองอคูเดมิคที่ยืนยันคำสั่งด้วยรอยยิ้มเยาะ "ตระกูลแกรนด์ฮาร์ทคงทุ่มงบประมาณมหาศาล เพื่อซื้อเวลาและเปลี่ยนแปลงสนามสอบ ให้กลายเป็น 'อุบัติเหตุ' ในป่ามรณะแห่งนั้น" เรย์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ไม่แปลกใจเลยที่ได้ยินเช่นนั้น ในโลกแห่งเวทมนตร์ที่ขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์และการเมืองสายเลือดบริสุทธิ์ การกำจัดสามัญชนที่มีผลการเรียนโดดเด่นอย่างเขา ถือเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นประจำในทุกๆ ยุคสมัย "ถ้าอย่างนั้น..." เรย์หันไปสบตาเซร่า รอยยิ้มมุมปากมีความเจ้าเล่ห์ฉายชัด "เราคงต้องทำให้พวกเขารู้สึกเสียดายงบประมาณที่เสียไปเสียแล้วล่ะครับ" ป่าเวทมนตร์ซิลวัน โฮลด์ ในยามที่ประตูมิติเปิดออกไม่ได้งดงามเหมือนในตำนาน นิทานปรัมปรามักบรรยายว่าที่นี่คือบ้านของภูตผีและพฤกษาสวรรค์ ทว่าความจริงอันโหดร้ายคือ กลิ่นอายของความตายคละคลุ้งปะปนมากับไอหมอกสีเทาหนาทึบ ทันทีที่ก้าวผ่านเขตอาคม เสียงคำรามต่ำของอสูรกายจากก้นบึ้งของพงไพรก็ต้อนรับผู้มาเยือนด้วยความหนาวเหน็บ "แยกกลุ่มกันตรงนี้ดีกว่าครับ" เรย์หยุดเดิน ขณะที่พวกเขายืนอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้ยักษ์อายุนับพันปี รากของมันแผ่ขยายราวกับกรงเล็บอสูร เซร่าชะงักเท้า หันมามองด้วยแววตาตำหนิเล็กน้อย "เจ้าบ้าหรือเปล่าเรย์? ภารกิจระบุว่าอันตรายระดับ A แถมยังมีพวกคุณหนูตระกูลสูงคอยดักเล่นงานตามคำสั่งลับ การเดินลำพังในป่าที่มีทั้งสัตว์อสูรและคนจ้องเอาชีวิต มันต่างอะไรกับการเดินเข้าโลงศพ?" เรย์หัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างล้นเหลือ เขาหยิบแว่นตาเวทมนตร์กรอบทองขึ้นสวม เลนส์ใสสะท้อนข้อมูลยิบย่อยนับร้อยบรรทัดที่ไหลผ่านสายตา "อาจารย์เซร่าครับ... ท่านก็รู้ว่าผมเกลียดการทำงานที่มีตัวถ่วง" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่จริงจัง "อีกอย่าง ถ้าผมเดินไปกับท่าน พวกมันจะกลัวจนไม่กล้าโผล่หัวออกมาสิครับ ผมอยากเคลียร์บัญชีเก่ากับพวกสุนัขรับใช้ของตระกูลแกรนด์ฮาร์ทให้เรียบร้อยเสียก่อน" เซร่าจ้องมองนัยน์ตาสีรัตติกาลคู่นั้น เธอนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ พยายามค้นหาความหวาดกลัวในแววตาของเด็กหนุ่มผู้นี้ แต่พบเพียงความว่างเปล่าที่ล้ำลึกราวกับมหาสมุทร "...ระวังตัวด้วย" สุภาพสตรีสาวถอนหายใจยาวเหยียด ยอมจำนนต่อเหตุผลของลูกศิษย์ตัวแสบ "ถ้าเจ้าตายก่อนส่งรายงาน ฉันจะตามไปปลุกวิญญาณเจ้ามาลงโทษซ้ำสองแน่" "รับทราบครับคุณครูคนสวย" เรย์โบกมือลาเบาๆ ก่อนที่ร่างของเขาจะหายวับไปในกลีบหมอกสีเทาด้วยทักษะการเคลื่อนไหวพริบตาเดียว ความเงียบสงบเข้าปกคลุมพงไพรอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมพัดผ่านยอดไม้และเสียงกรอบแกรบของใบไม้แห้ง เรย์ก้าวเดินอย่างมั่นคงในความมืดสลัว แผนที่ในระบบแสดงจุดสีแดงนับสิบจุดกำลังเคลื่อนที่เข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว พวกมันไม่ใช่สัตว์อสูร แต่เป็นกลุ่มนักเรียนปีสองสายต่อสู้ระยะประชิด ที่ได้รับ "คำสั่งพิเศษ" ให้มาจัดการเก็บกวาดขยะชิ้นโตในป่าแห่งนี้ *ฟึบ!* ลูกศรอาบยาพิษพุ่งแหวกอากาศตรงเข้าใส่ลำคอของเรย์จากมุมมืด ทว่าเขากลับเอี้ยวตัวหลบได้อย่างไร้รอยต่อ ราวกับมองเห็นวิถีกระสุนล่วงหน้า ใบหน้ายังคงประดับด้วยรอยยิ้มสุภาพ "ลอบกัดตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มเกม... มารยาทของขุนศิษย์สถาบันนี้แย่ลงทุกวันเลยนะครับเนี่ย" เรย์เอ่ยขึ้นลอยๆ พรางกวาดสายตามองไปยังเงาไม้เบื้องบนที่มีเงาร่างสามร่างซ่อนอยู่ สัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานกะพริบถี่รัวในจอระบบของเขา "แกสินะ เรย์ สามัญชนที่บังอาจอาจหาญไปท้าทายคุณชายลูคัส!" เสียงตวาดกร้าวด้วยความโกรธเกรี้ยวจากชายหนุ่มร่างใหญ่ในชุดเกราะหนังเวทมนตร์ พร้อมกับดาบใหญ่ที่ถูกชักออกจากฝักประกายแสงสีส้มวาววับ เรย์ถอนหายใจเบาๆ หยิบไม้เท้าเวทมนตร์เนื้อไม้สีดำสนิทออกมาจากช่องเก็บของ ไอเวทมนตร์สีครามเข้มไหลวนรอบตัวเขาอย่างเป็นระเบียบ "น่าเสียดายจังครับที่พวกคุณเลือกทางเดินที่สั้นเกินไป" เรย์กระซิบเบาๆ ดวงตาเปลี่ยนเป็นประกายสีทองวาวโรจน์ พลังเวทระดับที่ถูกกดไว้ระเบิดออกจนพื้นดินรอบตัวยุบตัวลงเป็นวงกว้าง แรงกดดันระดับมหาศาลทำให้เหล่ามือสังหารหน้าถอดสีในทันที *ติ๊ง!* [ระบบตรวจพบเป้าหมายศัตรู: ผู้เล่นฝ่ายตรงข้าม 3 ราย] [เริ่มกระบวนการลงทัณฑ์: อัตราการรอดชีวิตของเป้าหมาย = 0.00%] ทว่า ในวินาทีที่เรย์กำลังจะกวัดแกว่งไม้เท้าเพื่อจบเกม พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเขากลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม หมอกสีเทาในรัศมีร้อยเมตรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน กลิ่นอายกดดันที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าสัตว์อสูรระดับ A แผ่พุ่งขึ้นมาจากใต้พื้นพิภพ ราวกับมีบางสิ่งที่หลับใหลมานับหมื่นปีถูกปลุกให้ตื่นขึ้น เรย์ชะงักฝีเท้า รอยยิ้มบนใบหน้าหายวับไป ดวงตาหรี่แคบลงอย่างใช้ความคิด ระบบแจ้งเตือนตรงหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกระพริบเตือนรัวเร็วด้วยข้อความที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน [คำเตือนฉุกเฉินระดับสูงสุด!] [ตรวจพบการตื่นของ "บอสลับ" นอกเหนือเขตกำหนด: ราชันย์พฤกษาโลหิต (Bloodwood Monarch - ระดับ SSS)] [เป้าหมายการสอบถูกเปลี่ยนแปลงโดยอัตโนมัติ: ทั้งหมดในพื้นที่ต้องร่วมมือกัน... หรือถูกฆ่าล้างบางใน 10 นาที] ก่อนที่เรย์จะได้วิเคราะห์สถานการณ์ พื้นดินเบื้องหน้าก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ รากไม้ยักษ์เคลือบเลือดสดๆ พุ่งทะยานขึ้นฟ้าคว้าจับร่างของมือสังหารคนแรกแล้วบดขยี้แหลกสลายคามือ เสียงกรีดร้องโหยหวนยังไม่ทันขาดหาย ร่างของเงาสีดำมหึมาก็ก้าวออกมาจากม่านหมอก พร้อมกับดวงตาสีแดงฉานนับร้อยคู่ที่จ้องมองตรงมายังเรย์เป็นตาเดียว ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความระทึกขวัญในบทนี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ