ข้อตกลงลับกับจอมเวทเงา

กลิ่นอายอับชื้นของกระดาษโบราณและคราบเขม่าจากตะเกียงมานาคริสตัลผสมปนเปกันจนแทบหายใจไม่ออก เรย์ยืนนิ่งอยู่หน้าชั้นหนังสือเขตหวงห้ามชั้นใต้ดินของหอสมุดกลาง สลักเวทมนตร์ป้องกันการบุกรุกยังคงเรืองแสงสีฟ้าจางๆ บนบานประตูเหล็กกล้าทว่ามันกลับถูกคลายการสะกดออกอย่างแนบเนียนอย่างไร้ร่องรอย นิ้วเรียวยาวของเด็กหนุ่มแตะลงบนสันหนังสือปกหนังสีดำสนิทอย่างไร้ชื่อ ก่อนจะเหลือบมองเงาสะท้อนบนกระจกใสที่สะท้อนร่างของหญิงสาวในชุดคลุมคล้ายศาสตราจารย์ ซึ่งกำลังยืนกอดอกพิงผนังอิฐมอญด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าแววตาคู่นั้นกลับพราวระยับด้วยประกายความท้าทาย "เธอใช้เวลาถอดรหัสอักษรรูนโบราณยุคปฐมกาลชุดนั้นเร็วกว่าที่ฉันคาดไว้สามนาทีสิบสองวินาทีนะ เรย์" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลของเซร่าดังขึ้น ทำลายความเงียบงันภายในห้องเก็บสมบัติลับที่แม้แต่ผู้อำนวยการสถาบันยังต้องเหลียวหลัง เรย์หันกลับมา มุมปากหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างรู้ทัน ดวงตาสนเท่ห์สีนิลทอดมองอาจารย์สาวผู้มีเส้นผมสีเงินยาวสลวยที่มักจะซ่อนความลับไว้มากกว่าเปิดเผย "ถ้าผมช้ากว่านั้นอีกนิด อาจารย์คงเอาเรื่องนี้ไปใช้ต่อรองขอเพิ่มงบประมาณวิจัยสมุนไพรหายากจากคลังอีกรอบแน่ๆ ครับ... ว่าแต่ เรียกผมมาหลบมุมใต้ดินอับๆ แบบนี้ คงไม่ใช่แค่ชวนมานั่งอ่านนิทานก่อนนอนหรอกนะครับ" เซร่าหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงนั้นเย็นเยียบแต่แฝงความเจ้าเล่ห์อย่างร้ายกาจ เธอเดินตรงเข้ามาใกล้จนเรย์ได้กลิ่นอายจางๆ ของดอกลาเวนเดอร์ผสมกับกลิ่นโลหะเวทมนตร์ที่คุ้นเคย หญิงสาวหยุดยืนห่างจากเขาเพียงแค่คืบ ดวงตาสีไพลินจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอดีตโปรเพลเยอร์ราวกับจะค้นหาความจริงบางอย่างที่ถูกซ่อนไว้ใต้หน้ากากความเยือกเย็น "ฉลาดสมกับที่เป็นเด็กที่ระบบสุ่มไอเทมดันเลือกให้ครอบครอง 'เนตรดารา' สินะ" เซร่ากระซิบเสียงแผ่วเบา รอยยิ้มบนเรียวปากบางเฉียบราบเรียบลง กลายเป็นความจริงจังที่กดดันบรรยากาศรอบตัวให้หนักอึ้งขึ้นทันตา "นายก็คงสังเกตเห็นเหมือนกัน... รอยแยกมานาใต้รากฐานของหลังสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้ มันไม่ได้เกิดขึ้นตามธรรมชาติ และอัตราการเสื่อมสลายของผนึกผนังกั้นมิติเมื่อสัปดาห์ก่อน มันตรงกับบันทึกการหายตัวไปของนักเรียนปีสามสามคนพอดิบพอดี" เรย์ไม่ตอบทันที เขายกมือขึ้นกอดอก ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย พลางทบทวนข้อมูลมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในหัวสมองระดับอัจฉริยะ ระบบเหตุผลและตรรกะในโลกแฟนตาซีแห่งนี้ถูกประมวลผลอย่างรวดเร็วผ่านหน้าจออินเตอร์เฟซโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นเบื้องสายตาของเขาเพียงผู้เดียว *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความผิดปกติของมานาในรัศมี 50 เมตร]* *[คำเตือน: ข้อมูลการสืบสวนปัจจุบันมีความเชื่อมโยงกับ "กลุ่มเงาทมิฬ" องค์กรใต้ดินที่ถูกลบ1ออก1จากประวัติศาสตร์สถาบัน]* "อาจารย์กำลังพูดถึงเรื่องที่ผู้อำนวยการพยายามปกปิดไม่ให้สภาสูงล่วงรู้สินะครับ" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแววตากลับคมกริบราวกับใบมีด "การดึงผมเข้ามาเอี่ยวในเรื่องนี้ ไม่ใช่เพราะอาจารย์เอ็นดูผมเป็นพิเศษหรอกกระมัง แต่เป็นเพราะผมคือคนเดียวในชั้นเรียนที่สามารถมองเห็นโครงสร้างเวทมนตร์พรางตาที่พวกมันใช้ซ่อนตัวอยู่... พูดง่ายๆ คือ อาจารย์กำลังหา 'เครื่องมือ' ที่มีความเสี่ยงต่ำที่สุดในการเดินหมากกระดานนี้ต่างหาก" เซร่าชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาสีไพลินเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มกว้างที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ เธอยกมือขึ้นตบเบาๆ สองครั้งในความมืด "เด็กบ้าเอ๊ย... นายเนี่ยมันฉลาดจนน่าหมั่นไส้จริงๆ เรย์" เซร่าถอนหายใจยาวเหยียด "ถูกต้อง ฉันต้องการนาย นายมีเนตรที่มองทะลุภาพลวงตา และมีสมองที่คำนวณความเสี่ยงได้แม่นยำยิ่งกว่าผลึกคริสตัลพยากรณ์ ส่วนฉันมีอำนาจสิทธิ์ขาดในการเข้าถึงเขตหวงห้ามและข้อมูลลับระดับสี่ ร่วมมือกัน... เรารabสืบเรื่องนี้โดยที่พวกมันไม่ทันรู้ตัว แลกกับการที่ฉันจะช่วยปกปิดที่มาของไอเทมแปลกปลอมที่นายแอบสุ่มได้จากต่างโลก... ดีลไหมล่ะ?" นี่คือข้อเสนอที่ปฏิเสธได้ยากยิ่ง เรย์รู้ดีว่าหากลำพังตัวคนเดียว การจะไขปริศนาความลับเบื้องหลังสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้พร้อมกับรับมือกับสายตาจับผิดของพวกขุนนางในสถาบันย่อมเป็นเรื่องที่กินแรงไม่น้อย การมีอัจฉริยะนอกรีตอย่างเซร่ามาหนุนหลังเปรียบเสมือนการติดติดเทอร์โบให้แผนการทั้งหมด เรย์ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ ยื่นมือขวาออกไปเบื้องหน้า "ดีลครับอาจารย์... แต่ผมขอตั้งเงื่อนไขเพิ่มข้อหนึ่ง ห้ามปิดบังข้อมูลสำคัญที่เป็นอันตรายต่อชีวิตผมเด็ดขาด ไม่เช่นนั้น ผมจะถอนตัวและปล่อยให้อาจารย์เผชิญหน้ากับพวกมันตามลำพัง" เซร่าหัวเราะเบาๆ อย่างชอบใจ ยื่นมือเรียวบางมาจับมือกับเรย์เพื่อทำสัญญาใจ สัมผัสอุ่นร้อนจากฝ่ามือของทั้งคู่ตัดกับความหนาวเหน็บของห้องใต้ดินอย่างสิ้นเชิง ทว่า... ในวินาทีที่ปลายนิ้วของทั้งสองสัมผัสกัน เสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังสะท้อนก้องกวาดไปทั่วหอสมุดก็ดังขึ้น พร้อมกับข้อความสีแดงฉานที่สว่างวาบขึ้นกลางอากาศอย่างไร้สัญญาณเตือนล่วงหน้า *[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับวิกฤต!]* *[ตรวจพบการบุกรุกจากสิ่งมีชีวิตนอกเหนือขอบเขตมิติ เป้าหมายกำลังพุ่งตรงมายังห้องใต้ดินที่คุณยืนอยู่]* *[อัตราการรอดชีวิต: 0.03% - คำแนะนำจากระบบ: "จงวิ่งหนีทันที หรือไม่ก็... เตรียมรับมือกับเจ้าของร่างที่แท้จริงของเงาที่คุณกำลังสืบหา"]* พื้นห้องใต้ดินเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ฝุ่นผงร่วงหล่นลงมาจากเพดานหินเก่าแก่ พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ก้าวเข้ามาใกล้ประตูล็อคทีละก้าว... ทีละก้าว... จนหัวใจแทบหยุดเต้น ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความระทึกขวัญในบทนี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ