จดหมายปริศนาจากอดีต

กลิ่นอายของกระดาษโบราณผสมผสานกับน้ำหมึกเวทมนตร์ราคาแพงคละคลุ้งไปทั่วห้องทำงานส่วนตัว แสงสีฟ้าอ่อนจากผลึกมานานะที่ลอยอยู่กลางห้องสาดส่องกระทบใบหน้าด้านข้างของเรย์ เงาสะท้อนในดวงตาคู่คมไม่ได้ฉายภาพกองเอกสารหรือตำราเวทแห่งสถาบันอันทรงเกียรติ หากแต่เป็นซองจดหมายสีชาที่ไร้ซึ่งตราประทับตราประจำตระกูลใดๆ มันถูกวางไว้บนโต๊ะไม้โอ๊กตั้งแต่เมื่อไหร่... ไม่มีใครรู้ เรย์หรี่ตามองวัตถุแปลกปลอมชิ้นนั้น นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะสม่ำเสมอ สมองระดับอัจฉริยะของอดีตโปรเพลเยอร์กำลังประมวลผลความเป็นไปได้ทุกรูปแบบ ระบบป้องกันเวทมนตร์รอบห้องทำงานของเขาระดับ S-Class ไม่มีทางที่สิ่งแปลกปลอมจะเล็ดลอดเข้ามาได้หากไม่ได้รับอนุญาต หรือเว้นแต่... ผู้ส่งรายนี้จะมีรหัสผ่านระดับเดียวกับผู้อำนวยการสถาบัน "นายกำลังจ้องมันราวกับว่ามันจะกระโดดมากัดคออย่างนั้นแหละ, เรย์" เสียงใสแต่เจือความเหนื่อยอ่อนดังขึ้นจากมุมห้อง เซร่าก้าวออกมาจากเงาสลักของชั้นหนังสือ มือเรียวถือแก้วชาอุ่นควันกรุ่น เธอเพิ่งผ่านการตรวจสอบค่ายกลเวทป้องกันรอบสถาบันมาตลอดทั้งคืน ใบหน้าเรียวสวยมีความกังวลฉายชัดผ่านแววตาคู่นั้น แม้ภายนอกเธอจะพยายามรักษามาดของอาจารย์สาวผู้เยือกเย็นไว้ก็ตาม "มันน่าสนใจกว่าที่คุณคิดนะครับ, เซร่า" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงประกายความท้าทายบางอย่างที่ทำให้จอมเวทสาวต้องขมวดคิ้ว "จดหมายฉบับนี้ไม่ได้ใช้เวทแกะรอยทั่วไป แต่มันใช้คลื่นมานาความถี่เดียวกับ... ร่างกายของผม" เซร่าชะงัก แก้วชาในมือเกือบหลุดร่วง "หมายความว่า..." "ครับ มันไม่ได้จ่าหน้าถึง 'เรย์' บุตรชายตระกูลขุนตกอับผู้สอบตกวิชาเวท แต่จ่าหน้าถึงตัวตนที่แท้จริง... ตัวตนที่ควรจะตายไปพร้อมกับหน้าจอคอมพิวเตอร์ในโลกอีกใบหนึ่ง" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานชั่วขณะ เสียงฝนที่โปรยปรายกระทบหน้าต่างกระจกสีด้านนอกช่วยขับเน้นบรรยากาศความตึงเครียดให้เข้มข้นขึ้น เรย์ตัดสินใจยื่นมือไปหยิบซองจดหมายฉบับนั้น สัมผัสแรกที่ปลายนิ้วสัมผัสโดนเนื้อกระดาษคือความเย็นเยียบราดรดลงบนกระดูกสันหลัง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เงียบหายไปนานนับสัปดาห์ก็ดังขึ้นในหัวทันที [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบวัตถุแปลกปลอมเชื่อมโยง "จุดกำเนิด" ของผู้ถือครอง] [คำเตือน: การเปิดผนึกจดหมายฉบับนี้จะทำการปลดล็อกความทรงจำระดับลึกที่ถูกระบบผนึกไว้เนื่องจากความปลอดภัยของโฮสต์] [คุณต้องการดำเนินการต่อหรือไม่? [Y / N]] เรย์นัยน์ตาไหววูบชั่วพริบตา เขารู้ดีว่าระบบเกมต่างโลกที่พาเขามายังสถานที่แห่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากความบังเอิญ ทุกทักษะ ทุกไอเทมโกง และทุกความสามารถล้วนมีที่มาที่ไป แต่การเปิดเผยความทรงจำ "ร่างเดิม" ในโลกเก่า อาจหมายถึงการทำลายสมดุลตัวตนปัจจุบันที่เขาสร้างขึ้นมาอย่างยากลำบาก เซร่าสังเกตเห็นความลังเลที่หาได้ยากยิ่งบนใบหน้าของชายหนุ่ม เธอเดินเข้ามาใกล้ วางมือเรียวลงบนบ่ากว้างของเขา แรงกดเบาๆ นั้นส่งผ่านความอบอุ่นและความเชื่อใจอย่างเงียบเชียบ "นายไม่จำเป็นต้องเผชิญหน้ากับมันคนเดียวนะ, เรย์" เซร่ากระซิบเสียงนุ่ม แววตาจริงจัง "ต่อให้นายจะเป็นใครมาจากโลกไหน หรือก้าวมาจากความมืดมิดใด ในตอนนี้... นายคือเรย์ สหายและกำลังสำคัญของที่นี่" เรย์เงยหน้าขึ้นสบตากับอาจารย์สาว รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากถูกจุดขึ้นเพื่อลดความตึงเครียด "ขอบคุณครับ เซร่า... แต่บางครั้ง ความจริงก็เป็นสิ่งเดียวที่เราใช้ตัดโซ่ตรวนในอดีตได้" นิ้วมือมั่นคงดึงแถบผนึกสีครีมออก เสียงฉีกขาดของกระดาษดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ฟรึบ! แสงสีขาวเจิดจ้าพุ่งทะยานออกจากซองจดหมาย ห่อหุ้มร่างของเรย์เอาไว้ในพริบตา เซร่าต้องยกมือขึ้นบังแสงที่รุนแรงนั้น ขณะที่เรย์รู้สึกราวกับสติของตนเองถูกกระชากดึงลงสู่ห้วงเหวลึกอันไร้ก้นบึ้ง ภาพความทรงจำที่ไม่ใช่ของตนเอง—แต่กลับคุ้นเคยอย่างประหลาด—ไหลทะลักเข้ามาในสมองดั่งเขื่อนแตก กลิ่นอายห้องแล็บที่อับชื้น เสียงพัดลมระบายความร้อนของเซิร์ฟเวอร์คอมพิวเตอร์ที่ดังฮัมตลอด 24 ชั่วโมง และเสียงทุ้มต่ำของชายปริศนาผู้หนึ่งที่เอ่ยประโยคสุดท้ายก่อนที่ภาพทุกอย่างจะดับมืดลง *“การทดลองเสร็จสิ้น... ขอต้อนรับสู่เกมจริงนะ เรย์”* ฮือก! เรย์สูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ ร่างกายเซถอยหลังไปพิงชั้นหนังสือ มือข้างหนึ่งกุมขมับแน่นด้วยความปวดร้าวจากข้อมูลมหาศาลที่อัดแน่นเข้ามาในสมอง เซร่ารีบเข้ามาประคองร่างเขาไว้ สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก "เรย์! เกิดอะไรขึ้น นายเห็นอะไร!" เรย์หอบหายใจหนักหน่วง ดวงตาสั่นระริกเล็กน้อยก่อนจะกลับมาเยือกเย็นดังเดิมเมื่อสมองประมวลผลเสร็จสิ้น แต่ทว่า... แววตาคู่นั้นกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง มันมีความตื่นตระหนกและความจริงอันน่าสะพรึงกลัวซ่อนอยู่เบื้องลึก เขาก้มลงมองแผ่นกระดาษในมือที่ตอนนี้ข้อความหมึกเวทได้เปลี่ยนรูปไป มันไม่ใช่จดหมายบอกเล่าเรื่องราวธรรมดา หากแต่เป็น "แผนที่" พร้อมพิกัดพิกเซลของสถานที่แห่งหนึ่งในอาณาจักรเวทมนตร์แห่งนี้—สถานที่ที่ถูกบันทึกไว้ว่าเป็น "เขตต้องห้ามโบราณ" และข้อความบรรทัดสุดท้ายที่ปรากฏขึ้นด้วยลายมือคุ้นตาอย่างประหลาด... *“ตามหา ‘ประตูบานที่สาม’ ก่อนที่ผู้ดูแลระบบจะรีเซ็ตโลกใบนี้”* ติ๊ง! [เควสต์ลับระดับ SSS: ต้นกำเนิดแห่งผู้รุกราน ถูกปลดล็อก] [เป้าหมาย: ค้นหาห้องทดลองใต้ดินของตระกูลผู้สร้าง ก่อนเวลา 00:00 น. ของคืนนี้] [คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบการเข้าถึงของผู้เล่นหมายเลข 0 (ผู้ดูแลระบบเงา) กำลังเคลื่อนพลมายังพิกัดปัจจุบันของคุณ] เรย์เงยหน้าขึ้นสบตากับเซร่าที่มองมาด้วยความตกใจกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังสะท้อนในห้อง ประตูไม้บานใหญ่ของห้องทำงานถูกกระแทกเปิดออกด้วยแรงลมมหาศาล พร้อมกับเงาดำทมิฬนับสิบที่ปรากฏกายขึ้นบนขอบหน้าต่าง ราตรีนี้... ความลับทั้งหมดกำลังจะถูกกระชากลงสู่แสงสว่าง แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ ลอร์ดออฟดาร์กเนส