มิตรภาพที่แลกด้วยเลือด

กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งในโพรงจมูกไม่ได้น่ากลัวเท่ากับเสียงลมหายใจที่แผ่วเบาลงเรื่อยๆ ของชายหนุ่มที่นอนจมกองเลือดอยู่เบื้องหน้า "ยืนบื้ออะไรอยู่ตรงนั้น เล็งจุดตายของมันสus!" เสียงตะคอกปนหอบสะท้านของเซร่าดังขึ้นท่ามกลางเศษซากปรักหักพังของหอคอยเวทมนตร์ชั้นที่เจ็ด ดวงตาคู่สวยที่เคยเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและมั่นใจ บัดนี้กลับมีหยาดน้ำใสคลอหน่วย ขณะที่มือเรียวสั่นเทาพยายามร่ายคาถาระดับสูงเพื่อกด บาดแผลฉกรรจ์บริเวณหน้าอกของลูคัส สหายร่วมรบผู้เอาตัวเข้ามารับคมดาบอเวจีแทนเธอเมื่อไม่กี่วินาทีที่ผ่านมา เรย์ไม่ได้ขยับเขยื้อน ใบหน้าที่มักจะเรียบเฉยและซ่อนรอยยิ้มกวนประสาทไว้เสมอในยามปกติ บัดนี้กลับตึงเครียดจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน สมองระดับอัจฉริยะที่ผ่านการคำนวณความน่าจะเป็นมานับไม่ถ้วนกำลังประมวลผลอย่างบ้าคลั่ง สถิติ อัตราการฟื้นฟูพลังชีวิต และค่าความคงทนของไอเทมในช่องเก็บของทั้งหมดถูกกวาดสายตาผ่านในเสี้ยววินาที *พลาดไม่ได้... ถ้าใช้ "ขวดน้ำยาฟื้นพลังเทพเจ้า" ตอนนี้ ร่างกายของลูคัสที่พลังเวทปั่นป่วนจะรับไม่ไหวและระเบิดจากภายใน แต่ถ้าปล่อยไว้แบบนี้อีกสามนาที อัตราการรอดชีวิตจะเป็นศูนย์* ดวงตาคมกริบของเรย์หันกลับไปมองมอนสเตอร์ระดับบอส "โกเลมเหล็กไหลทมิฬ" ที่กำลังคำรามก้อง มันยกดาบยักษ์ขึ้นเตรียมฟาดลงมาซ้ำอีกรอบ แรงกดดันจากจิตสังหารระดับสูงแผ่ซ่านจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว "เซร่า ถอยออกมาสามก้าว" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มันเป็นน้ำเสียงที่ทรงพลังและเด็ดขาดจนหญิงสาวชะงักไปชั่วขณะ "นายจะทำอะไร?! แผลของเขา..." "ถ้าไม่อยากให้เขาตาย ก็เชื่อฉัน" เรย์ตัดบทอย่างไร้ความปรานี มือขวาตวัดคว้าอากาศอย่างรวดเร็ว แสงสีทองวาบขึ้นพร้อมกับไอเทมชิ้นใหม่ที่ถูกดึงออกมาจากช่องสุ่มต่างโลก—*หน้ากากแห่งราชันย์เงือก (SSS)* ไอเทมระดับโกงที่นอกจากจะเพิ่มความเร็วเป็นร้อยเท่าแล้ว ยังมีสกิลลับในการแลกเปลี่ยนค่าสถานะชั่วคราว ปัง! ดาบยักษ์ของบอสฟาดลงมาตรงจุดที่เซร่าเพิ่งผละตัวออกมา แรงกระแทกสร้างคลื่นกระชากฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ แต่เรย์หายตัวไปจากจุดเดิมแล้ว ร่างของเด็กหนุ่มปรากฏขึ้นเบื้องหน้าโกเลมยักษ์ในพริบตา ราวกับภูตผีที่เคลื่อนไหวเหนือสามัญสำนึกของโลกใบนี้ ความเงียบสงบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เรย์จะพุ่งทะยานผ่านร่างของบอสไปพร้อมกับประกายแสงสีดำสนิทที่เฉือนผ่านเกราะเหล็กหนาจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ฉับ! ร่างมหึมาของโกเลมเหล็กไหลทมิฬหยุดชะงัก รอยแยกรูปกากบาทปรากฏขึ้นกลางลำตัว ก่อนที่มันจะแตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีฟ้ากระจายไปทั่วท้องฟ้าจำลองของดันเจี้ยน แต่ชัยชนะครั้งนี้ไม่มีใครมีอารมณ์จะเฉลิมฉลอง เรย์รีบพุ่งกลับมาทรุดตัวลงข้างร่างของลูคัสที่ตอนนี้ชีพจรแทบไม่เหลือแล้ว เลือดสีแดงฉานย้อมพื้นหินจนกลายเป็นสีคล้ำ กลิ่นอายความตายแผ่ขยายเข้ามาใกล้ทุกที เซร่ากำลังร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใคร มือเล็กๆ ของเธอยังคงพยายามกดแผลไว้ทั้งที่รู้ว่ามันสายเกินไป "เรย์... ช่วยเขาด้วย ฮือ... นายมีไอเทมโกงพวกนั้นไม่ใช่เหรอ? เอาออกมาสิ! เอาอะไรก็ได้ที่ช่วยเขาได้!" เซร่าเงยหน้าขึ้นมองเขา แววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด เรย์เม้มริมฝีปากแน่นเป็นเส้นตรง นี่คือครั้งแรกในโลกใบนี้ที่เขารู้สึกว่า "ระบบ" และ "ความฉลาด" ของตนเองช่างไร้พลังเหลือเกิน หากเขาคำนวณการเคลื่อนไหวของบอสเร็วกว่านี้อีกแค่เสี้ยววินาที ลูคัสก็ไม่ต้องเอาตัวเข้ามารับดาบนั้น "ฉันช่วยแน่..." เรย์พึมพำเบาๆ แต่หนักแน่น มือขวาสั่นเล็กน้อยยามที่กดลงบนบาดแผลของสหายร่วมรบ "เพราะหมอนี่... ยังติดหนี้ฉันอยู่สียทองก้อนใหญ่" เรย์ตัดสินใจใช้ไพ่ตายใบสุดท้ายที่อาจทำให้ร่างกาของตนเองได้รับผลสะท้อนกลับอย่างรุนแรง เขาปลดผนึกไอเทมระดับตำนาน *หัวใจแห่งพฤกษาบรรพกาล* แล้วกดมันลงไปตรงหน้าอกของลูคัสโดยไม่ลังเล แสงสีเขียวมรกตสว่างวาบขึ้นปกคลุมร่างของทั้งสองคน พลังชีวิตที่เหือดแห้งเริ่มถูกเติมเต็มอย่างช้าๆ ท่ามกลางความโล่งอกที่ฉายชัดบนใบหน้าของเซร่า แต่ทว่า... ในวินาทีที่ลมหายใจของลูคัสเริ่มกลับมาสม่ำเสมอ เสียงเตือนที่คุ้นเคยแต่กลับเย็นเยียบจนน่าขนลุกก็ดังขึ้นในโสตประสาทของเรย์—ไม่ใช่เสียงของระบบปกติ แต่มันเป็นเสียงก้องกังวานที่เต็มไปด้วยจิตสังหารจากมิติอื่น [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงกฎเกณฑ์โลกด้วยไอเทมต่างมิติระดับ SSS] [เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: "ผู้พิทักษ์แห่งความตาย" ตื่น ...และเป้าหมายต่อไปของมัน ไม่ใช่บอสที่คุณเพิ่งกำจัด... แต่คือวิญญาณของผู้ที่กำลังจะฟื้นคืนชีพ] เรย์เบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่อพื้นดินใต้ร่างของลูคัสแตกออกเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับมือสีดำสนิทนับร้อยที่พุ่งขึ้นมาจากความว่างเปล่าคว้าข้อเท้าของสหายรักไว้แน่น! --- แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ ลอร์ดออฟดาร์กเนส