การฝึกฝนขั้นนรก

"ถ้ายังควบคุมสมาธิไม่ได้แม้แต่เศษเสี้ยวเดียวของวินาทีนี้ พลังดิบพวกนั้นก็จะฉีกร่างนายออกเป็นชิ้นๆ ก่อนที่พวกเราจะได้ไปถึงการสอบภาคปฏิบัติ" เสียงหวานใสแต่เยียบเย็นของเซร่าดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องฝึกซ้อมใต้ดินของหอคอยเวทมนตร์ กลิ่นอายของมานาเข้มข้นจนแทบจะควบแน่นกลายเป็นของเหลวสีครามลอยอบอวลอยู่รอบตัว พื้นหินแกรนิตสีดำสลักอักขระโบราณนับร้อยตัวกำลังเปล่งแสงเรืองรองเพื่อกัก "เศษเสี้ยวความโกลาหล" ที่เรย์เพิ่งดึงออกมาจากไอเทมสุ่มระดับตำนานเมื่อวานนี้ เรย์นั่งขัดสมาธิอยู่ใจกลางวงเวทย์ เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มกรอบหน้าคมคาย ดวงตาคมกริบกวาดมองละอองพลังงานสีดำที่กำลังหมุนวนรอบตัวราวกับพายุทอร์นาโดจิ๋ว สมองระดับอัจฉริยะของอดีตโปรเพลเยอร์กำลังคำนวณอัตราการไหลเวียนของมานาและความดันอากาศอย่างบ้าคลั่ง "อาจารย์... ผมว่าวิธีนี้มันดูฮาร์ดคอร์ไปหน่อยสำหรับเด็กมัธยมปลายในร่างนักเวทฝึกหัดนะครับ" เรย์ส่งเสียงกลั้วหัวเราะเบาๆ ทั้งที่กล้ามเนื้อทุกส่วนกำลังเกร็งเครียดจนสั่นสะเทือน "อย่ามาทำเป็นพูดมาก เรย์" เซร่าก้าวเข้ามาใกล้ขอบเขตเวทย์ ดวงตาสีมรกตหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความกังวลที่แอบซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีเข้มงวด "นายเป็นคนเลือกที่จะใช้เส้นทางลัดนี้เองเพื่อก้าวข้ามขีดจำกัดในเวลาสั้นๆ เพราะฉะนั้น จงรับผิดชอบผลลัพธ์ของมันซะ" ย้อนกลับไปเมื่อสองวันก่อน หลังจากเหตุการณ์ปะทะกับกลุ่มสืบสวนลับในป่าเวทมนตร์ เรย์ตระหนักดีว่าพลังเวทมาตรฐานของร่างนี้ช้าเกินไปและมีขีดจำกัดเกินกว่าจะรับมือกับภัยคุกคามในอนาคต เขาจึงตัดสินใจเสี่ยงดวงใช้แต้มระบบสุ่มไอเทมต่างโลกจนได้ "แก่นแท้แห่งความโกลาหล (Chaos Core)" มาครอง ไอเทมชิ้นนี้ทรงพลังมหาศาล แต่มันกลับมาพร้อมกับความดิบเถื่อนที่พร้อมจะแว้งกัดผู้ใช้ได้ทุกเมื่อหากจิตใจไม่นิ่งพอ เซร่าคือคนเดียวที่เข้าใจความเสี่ยงนี้ดีที่สุด เธอจึงอาศัยคัมภีร์เวทโบราณที่ตระกูลของเธอเคยถูกเนรเทศมาเพื่อสร้าง "ห้องฝึกฝนขั้นนรก" แห่งนี้ขึ้นมา "หลับตาลง" เซร่าสั่งเสียงเฉียบขาด พร้อมกับยกคถาในมือขึ้นแตะที่พื้นเบาๆ "อย่าใช้ตามองมานาที่อยู่รอบนอก แต่มองเข้าไปข้างใน... มองไปที่จุดศูนย์กลางที่หัวใจของนาย เรย์ มานาไม่ใช่ศัตรู แต่มันคือส่วนหนึ่งของร่างกายที่นายปฏิเสธมาตลอด" เรย์สูดลมหายใจเข้าลึก, ปิดเปลือกตาลงตามคำแนะนำ ความโกลาหลรอบกายที่เคยส่งเสียงคำรามกึกก้องในหัวค่อยๆ เงียบลง เหลือเพียงเสียงเต้นของหัวใจที่ดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ *ตึก... ตึก... ตึก...* ในโลกแห่งสติสัมปชัญญะภายใน เรย์มองเห็นกลุ่มก้อนพลังงานสีดำทมิฬกำลังพยายามกัดกินแกนมานาสีฟ้าใสของเขา มันคือการต่อสู้ระหว่างระเบียบและความไร้ระเบียบ หากแกนมานาสีฟ้าแตกสลาย เขาจะกลายเป็นคนพิการทางเวทมนตร์ไปตลอดกาล แต่ถ้าเขาควบคุมมันได้... พลังที่ได้มาจะพลิกกระดานเกมทั้งหมดในรั้วมหาเวทแห่งนี้ทันที "ผมจะไม่ยอมแพ้ให้กับการสุ่มกาชาปองงี่เง่านี้แน่" เรย์พึมพำกับตัวเอง เขากระจายสมาธิออกเป็นพันๆ สายเสมือนตอนที่เขายังควบคุมทีมอีสปอร์ตระดับโลกในสถานการณ์คับขัน ทุกย่างก้าว ทุกจังหวะการหายใจ ถูกควบคุมด้วยระบบตรรกะอันแม่นยำ เรย์ไม่ได้พยายาม "กดขี่" พลังสีดำนั้น แต่เขาเลือกที่จะ "โอบรับ" มันเข้าสู่เส้นเลือดฝอยเวทมนตร์ทีละนิด "อึก..." เสียงครางต่ำเล็ดลอดออกมาจากลำคอของเรย์ เมื่อพลังงานดิบกระแทกเข้ากับแนวป้องกันสุดท้าย เส้นเลือดที่ขมับและลำคอเต้นตุบๆ จนเห็นเป็นสีเขียวเข้ม ผิวหนังเริ่มมีรอยร้าวของออร่าสีดำแผ่ซ่านออกมาจนเซร่าต้องยกมือขึ้นร่ายเวทย์ป้องกันแรงกระแทก "เด็กบ้าเอ้ย..." เซร่าพึมพำเบาๆ มือบางกำคถาแน่นจนข้อต่องอขาว เธอรู้ดีว่าความเจ็บปวดที่เรย์กำลังเผชิญอยู่นั้นเทียบเท่ากับการถูกไฟนรกแผดเผา แต่สิ่งที่ทำให้เธอยังคงยืนหยัดอยู่ตรงนี้คือแววตาที่ไม่เคยยอมจำนนของเด็กหนุ่มคนนั้น... แววตาที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานที่จะเปลี่ยนชะตากรรมของโลกใบนี้ ผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่มีใครรู้ ในที่สุดพายุมานาสีดำที่บ้าคลั่งก็เริ่มสงบลง ละอองแสงสีครามและสีดำหลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างสมดุลจนเกิดเป็นประกายแสงสีม่วงเข้มระยิบระยับล้อมรอบร่างของเรย์ เรย์ลืมตาขึ้นช้าๆ ดวงตาสองข้างของเขาเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้มลึกล้ำชั่วขณะก่อนจะกลับมาเป็นปกติ บรรยากาศรอบตัวเขาสงบนิ่ง ทว่าทรงพลังจนเซร่าถึงกับถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว [ติ๊ง! ยืนยันการดูดซับแก่นแท้แห่งความโกลาหลสำเร็จ 100%] [ปลดล็อกทักษะเฉพาะตัว: "เนตรแห่งความโกลาหล (Chaos Eye)" ระดับ EX] [ความเข้ากันได้ระหว่างร่างต้นและไอเทมต่างโลกเพิ่มขึ้น 45%] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของเรย์ พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาปรากฏขึ้น "ดูเหมือนว่า... ผมจะผ่านบททดสอบแรกแล้วสินะครับ อาจารย์" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความมั่นใจเกินร้อย เซร่าถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก เธอยังไม่ทันจะได้เอ่ยปากตำหนิความบ้าบิ่นของเขา เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเสียงระฆังเตือนภัยระดับฉุกเฉินก็ดังสนั่นหวั่นไหวมาจากเบื้องบน ข้ามผ่านชั้นป้องกันเวทมนตร์ของหอคอยลงมาถึงห้องใต้ดินแห่งนี้ ประตูหินยักษ์ของห้องฝึกซ้อมสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับมีบางสิ่งกำลังพยายามพังมันเข้ามาจากด้านนอก และก่อนที่เซร่าจะทันได้ร่ายเวทย์เตรียมพร้อม แสงไฟเวทมนตร์ทั่วทั้งห้องก็ดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ ลอร์ดออฟดาร์กเนส