กบฏในรั้ววัง

เสียงแก้วคริสตัลกระทบกันเบาๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะเสแสร้งที่ดังเคล้าคลอไปกับดนตรีบรรเลงสไตล์ราชสำนัก มันคือฉากหน้าอันหรูหราของงานเลี้ยงเฉลิมฉลองประจำฤดูหนาว ณ ท้องท้องพระโรงใหญ่ มหาเวทแห่งอาณาจักรลูเมนถูกประดับประดาด้วยโคมไฟเวทมนตร์นับร้อยดวงที่ส่องแสงระยิบระยับราวกับดวงดาวบนท้องฟ้า แต่สำหรับเรย์แล้ว แสงเหล่านั้นช่างดูจอมปลอมและน่าเวทนาเสียเหลือเกิน ชายหนุ่มในชุดสูทขุนนางตัดเย็บประณีตยืนพิงเสาหินอ่อนสีขาว ทอดสายตาคมกริบมองไปยังเบื้องหน้า ร่างเพรียวในชุดราตรีสีน้ำเงินเข้มของเซร่าที่ยืนอยู่ไม่ไกลส่งสายตาส่งสัญญาณเตือนมาให้ ความตึงเครียดไม่ได้มาจากบรรยากาศรอบตัว หากแต่ซ่อนอยู่ใต้ผิวน้ำที่นิ่งสงบของเหล่าราชนิกุลและขุนนางฝ่ายใน "ข้าว่าค่ำคืนนี้ ไวน์รสเลิศอาจจะมีรสชาติแปลกปลอมไปสักหน่อยนะครับ, อาจารย์" เรย์กระซิบผ่านเวทสื่อสารระยะใกล้ เสียงของเขาราบเรียบและเยือกเย็น ทว่าแฝงไปด้วยความกวนประสาทตามวิสัย เซร่าปรายตามองเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอถูกปั้นแต่งไว้เพื่อตบตาผู้คนที่เดินผ่านไปมา "อย่าประมาทไป เรย์ ตาข่ายของพวกมันไม่ได้มีไว้แค่จับปลาเล็กปลาม้อย... แต่อย่างน้อย ตอนนี้องค์กษัตริย์ก็ยังทรงประทับอยู่บนบัลลังก์" คำพูดนั้นไม่ได้ทำให้เรย์รู้สึกอุ่นใจขึ้นเลยแม้แต่น้อย ในทางตรงกันข้าม เขากลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายมานาที่บิดเบี้ยวและถูกสะกดไว้ใต้พื้นหินแกรนิต ระบบแจ้งเตือนในหัวของเขาไม่เคยทำงานผิดพลาด มันส่งเสียงเตือนเบาๆ ถี่ระชั้นราวกับจะย้ำเตือนว่า 'ภัยพิบัติกำลังคืบคลานเข้ามา' ทันใดนั้น เสียงดนตรีอันไพเราะก็ถูกตัดฉับลงด้วยเสียงปรบมือสามครั้งที่ดังสะท้อนก้องกังวานจากเบื้องบน บัลลังก์ทองคำซึ่งประดับด้วยอัญมณีล้ำค่า องค์กษัตริย์เอลDharแห่งลูเมนทรงลุกขึ้นยืน สีพระพักตร์ของพระองค์ดูซีดเซียวผิดปกติ ดวงพระเนตรขุ่นมัวราวกับถูกครอบงำด้วยบางสิ่งบางอย่างที่มองไม่เห็น "ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษทั้งหลาย..." สุオーนของกษัตริย์แหบพร่าและก้องกังวานผิดธรรมชาติ ขุนนางหลายคนเริ่มหันมามองหน้ากันด้วยความงุนงง "ค่ำคืนนี้... คือจุดจบของความอยุติธรรมที่ยาวนาน" สิ้นพระกระแสรับสั่ง บรรยากาศภายในท้องพระโรงก็แปรเปลี่ยนเป็นความหนาวเหน็บ ทหารองครักษ์หลวงนับสิบคนที่ยืนรักษาการณ์อยู่รอบห้องพร้อมเพรียงกันกระชากดาบออกจากฝัก เสียงเหล็กกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว เป้าหมายของพวกเขากลับไม่ใช่ผู้บุกรุกจากภายนอก แต่หันปลายดาบเข้าหาเหล่าขุนนางผู้สูงศักดิ์ที่กำลังกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนก "เกิดอะไรขึ้น! นี่มันกบฏชัดๆ!" เสียงตะโกนของดยุกคาร์ลอสผู้ทรงอำนาจดังขึ้นท่ามกลางความโกลาหล เขาพยายามจะเรียกใช้เวทป้องกันตัว ทว่ามานาในร่างกายของเขากลับถูกกดทับจนแทบไม่เหลือรอด เรย์ไม่ได้ขยับเขยื้อน เขายังคงยืนพิงเสาด้วยท่าทีผ่อนคลายอย่างน่าหมั่นไส้ ดวงตาคู่สีนิลกวาดมองความวุ่นวายเบื้องหน้าอย่างวิเคราะห์ ในเกมเวอร์ชันเดิม เหตุการณ์นี้ควรจะเกิดขึ้นในอีกสามเดือนข้างหน้า และผู้ที่อยู่เบื้องหลังคือมหาเสนาบดีผู้ทะเยอทะยาน แต่วันนี้... เวลากลับถูกเร่งให้เร็วขึ้น และรูปแบบการโจมตีก็ซับซ้อนเกินกว่าที่ AI ในเกมเคยเขียนไว้ *มีตัวแปรภายนอกแทรกแซงสินะครับ...* เรย์คิดในใจ มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างท้าทาย "เรย์! ทางนี้!" เซร่าดึงแขนเสื้อของเขาเบื้องหลัง แรงดึงนั้นทำให้เรย์ต้องก้าวเท้าออกมาจากมุมมืด ทหารองครักษ์นายหนึ่งพุ่งเข้าใส่พร้อมกับดาบที่อาบด้วยเวทธาตุไฟ หวังจะปลิดชีพนักเวทหนุ่มในดาบเดียว เรย์ไม่แม้แต่จะกะพริบตา นิ้วมือเรียวยาวดีดอากาศเบื้องหน้าเบาๆ *เวทผสานระดับกลาง: โซ่ตรวนแห่งความมืด* โซ่สีดำสนิทพวยพุ่งออกมาจากพื้นผิวหิน รัดร่างของทหารองครักษ์คนนั้นไว้แน่นจนล้มลงกระแทกพื้น เสียงหอบหายใจและดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวบ่งบอกว่าการควบคุมจิตใจของอีกฝ่ายรุนแรงเพียงใด ร่างนั้นสั่นเทา ก่อนที่ดวงตาจะเปลี่ยนจากสีแดงฉานกลับมาเป็นปกติ พร้อมกับหมดสติไปในทันที "ฝีมือพัฒนาขึ้นนี่ครับ, อาจารย์" เรย์เอ่ยแซวโดยไม่หันไปมอง ขณะที่เซร่ากำลังร่ายเวทป้องกันวงกว้างเพื่อคุ้มครองกลุ่มขุนนางสายกลางที่ยังเหลือรอด "ไม่ใช่เวลามาพูดเล่นนะเรย์! ดูที่บัลลังก์นั่นสิ!" เซร่าร้องเตือน น้ำเสียงของเธอเจือความตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด บนบัลลังก์ องค์กษัตริย์ไม่ได้ประทับอยู่ ณ ที่นั้นอีกต่อไปแล้ว ร่างของพระองค์ทรุดลงกับพื้น ก่อนจะถูกกลืนกินด้วยกลุ่มควันสีม่วงเข้มที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่าราวกับซากศพ กลางกลุ่มควันนั้น ร่างของชายสวมหน้ากากเหล็กสีดำสนิทก้าวออกมา พร้อมกับถือคทาโบราณที่ส่องแสงสีเลือด "ยินดีต้อนรับสู่การแสดงรอบปฐมทัศน์... เหล่ามดปลวกผู้โง่เขลา" น้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบดังลอดผ่านหน้ากากออกมา สร้างความสะพรึงกลัวให้กับทุกคนในห้อง เรย์หรี่ตาลง จ้องมองคทาในมือของชายปริศนา หน้าต่างระบบสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขาไม่ได้มีแค่ข้อความแจ้งเตือนธรรมดาอีกต่อไปแล้ว แต่มันคือประกาศิตแห่งความเป็นความตาย [ระบบตรวจพบเป้าหมายระดับภัยพิบัติ: "ผู้บัญชาการแห่งความมืด - บาฮาท"] [เงื่อนไขภารกิจลับ: เอาชีวิตรอดจากเหตุการณ์กบฏ และเปิดโปงแผนการเบื้องหลังภายใน 15 นาที] [คำเตือน: หากล้มเหลว โลกใบนี้จะเข้าสู่สถานะ "เกม Over" ถาวร และข้อมูลตัวละครทั้งหมดจะถูกรีเซ็ต] ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับตัวละครของผมเสมอนะครับ